Beneficium
cū cura. ipſo iure ſit pͥuatꝰ pͥmo? ℟. ꝙ ſic. ſtatīadepta pacifica poſſeſſiōe. c. de multa. d̓ p̄bē.vel qn̄ ꝑ eū ſtetit qͦ minꝰ hr̄et. c. licet. de p̄bē. li.vi. Et niſi pͥmū reſignet ī manu ordinarij. vl̓cui ꝯpetit ip̄o iure ē pͥuatꝰ etiā ſcd̓o. ⁊ inhabil̓ad qd̓cūqꝫ bn̄ficiū. ⁊ etiā ordines ſacros. ⁊ adpapa ꝑtinet diſpēſatio. ꝑ extraua. Io. xxij. q̄īcipit. Execrabilis. Et iō nō poterit abſoluere ſb̓ditos rōne pͥmi bn̄ficij. ¶ Fallit hͦ in ſeptēcaſibꝰ. Primꝰ qn̄ ſcd̓m annectit̉ pͥmo. c. ſupereo. de p̄bē. li. vi. Scd̓s caſus qn̄ expēdit d̓ bonis ꝓprijs ad vtilitatē pͥmi bn̄ficij. ⁊ ip̄m retinet donec ſit ſibi ſatiſfactū ẜm An. de bu. ꝑc. quicūqꝫ. xxij. q. iiij. Et ſufficit ꝙ talis expenſa ſit vtiliter cepta. licet poſtea a caſu ſit totuꝫꝑditū. ẜm Io. an. in. c. ex ꝑte. de ꝯſti. puta. qꝛdomū facta ignis poſtea ꝯbuſſit. Tercius caſus qn̄ acceptat calore iracūdie ẜm Io. d̓ li. ⁊d. Ant. ⁊ facit glo. ī. c. ex lr̄is. de diuor. q̄ vultꝙ ꝯfeſſio ex iracūdia facta n̄ p̄iudicet. Quartus caſus qn̄ acceptat ad tp̄s. puta donec aliter fuerit bn̄ficio ꝓuiſū ẜm Pe. d̓ ancha. ī. c. i.de ꝯſue. li. vi. Quītꝰ caſus qn̄ ꝯmutauit vnūbn̄ficiū ī aliud hn̄s alia bn̄ficia curata. dummō poſſeſſioneꝫ nō fuerit nactus. tex. ē ī cle. ſiplures. de p̄bē. Sextus caſus qn̄ habꝫ ꝑ diſpēſationē. vt in. d. c. dudū. Septimꝰ caſusin epatu qui nō vacat ꝑ ſecundū. ẜm glo. ī dicto. c. de multa. ⁊ Imol. in cle. gratie. de reſcpͥ.Idem dic de quocunqꝫ alio bn̄ficio eccleſiaſtico ꝙ quis nō pōt cū alio tenere niſi diſpenſetur cum eo. Et quis poſſit diſpenſare. jͣ. dicam. §. xxxviij.¶ Utꝝ hn̄s bn̄ficium in ꝯmenda teneat̉ ſeruare eccleſiā in ſtatu ſuo? ℟. Pa. in. c. d̓ monachis. de p̄ben. ꝙ ſic. nec poteſt aliqͥd de ſtatu eccl̓ie minuere. ſꝫ d̓ ſuꝑfluo pōt ſibi ꝓuidere. al̓s nō.¶ Quis pōt diſpēſare vt qͥs habeat plura be38neficia legitima cā interueniēte? ℟. ꝙ in pluribꝰ ſimplicibꝰ: vl̓ in vno curato. ⁊ alio ſimplici pōt epūs diſpēſare vt ī diuerſis eccl̓ijs habeat: ſed in vna eccl̓ia poteſt ſi ſunt ſimpliciaẜm glo. ī. c. lr̄as vr̄as. de ꝯceſ. p̄ben. Io. an. dicit veꝝ ſi ſunt difformia. vn̄ dicit ꝙ poteſt diſpēſare vt qͥs hēat dignitatē ⁊ canōīcatū ī eadē eccl̓ia. facit. c. i. cū glo. de ꝯſue. li. vi. Fede.ꝯſil̓. cxv. tenet ꝙ pōt diſpēſare ep̄s vt qͥs hēatcanonicatū ⁊ altare ſeu bn̄ficiū alicuiꝰ capelle in eadē eccl̓ia. Et hͦ ſequit̉ Pa. in. d. c. lr̄as.In duobꝰ aūt ꝯformibꝰ nō pōt. puta vt qͥshabeat duos canonicatus ī eadeꝫ eccl̓ia. Etdicit Pa. vbi. sͣ. ꝙ hͦ ſequunt̉ cōiter doc. Et
ideo duo altaria in eadem eccl̓ia nō pn̄t in titulū haberi ex diſpēſatōe ep̄i ẜm Guil. de mōte lau. Et videt̉ ſequi Ge. vbi. sͣ. ⁊ placet. qͥaaltaria q̄ dant̉ in titulū ꝑpetuū dicunt̉ bn̄ficia ẜm glo. in cle. ij. de deci. Et ſequit̉ Ge. ī. c.i. de ꝯſue. li. vi. Altaria ꝟo q̄ nō dant̉ ī titulūbn̄ pn̄t haberi ex diſpēſatione ep̄i. In ꝑſonatibꝰ ꝟo vel dignitatibꝰ vel admīſtrationibꝰaut officijs ꝑpetuis. quocūqꝫ noīe cēſeant̉ nōpoteſt niſi ſolus papa diſpeſare: vt in. d. c. i.ſcꝫ in eadē eccleſia vel in diuerſis. vt in. c. demulta. de p̄ben. licet tex. videat̉ ſolū de eadeꝫeccleſia ꝓhibere. Sed doc. in dictis. c. dicūtetiā locū habere in diuerſis .ſ. eccleſijs. ꝑ. c. qꝛnōnulli. de cle. non re. Quod no. licet Inno.dicat ꝯtrariū in. d. c. de multa .ſ. ꝙ ep̄ūs poteſt diſpenſare in pluribus eccl̓ijs. dūmo curā aīaꝝ nō habeat.¶ Quid fienduꝫ de fructibꝰ bn̄ficioꝝ. vide. jͣclericus. iij. ⁊. xiij. ꝑ totū.¶ Utrum fructus bn̄ficij vacātis ſint ſeruā 40di ſucceſſori? Rn̄. ꝙ ſic. vel in vtilitatē eccleſieexpendēdi. al̓s ꝯtra faciētes ſi ſunt capitula.ꝯuētus. collegia: vel ſingule ꝑſone in cathedralibꝰ eccleſijs ⁊ regularibꝰ: vel collegiatis:ſunt ſuſpenſi ip̄o facto ab officō ⁊ bn̄ficio: donec plene reſtituerint quicqͥd ꝑceperunt nonobſtātibꝰ pͥuilegijs: vel ꝯſuetudinibꝰ vel ſtatutis. etiā iuramēto vl̓ ſedis apl̓ice auctoritate firmatis. c. qꝛ ſepe. de elec. li. vi.A¶ Quid de p̄latis qui bona eccleſiaꝝ. dignitatū. pͥoratuū. ⁊ ꝑſonatuū vacātium ſibi ſubiectaꝝ vel que ꝑtinēt ad eoꝝ cuſtodiam occupant? Rn̄. ꝙ niſi ſpeciali pͥuilegio: vel ꝯſuetudine p̄ſcripta: vel alia rationabili cā hoc faciant ep̄i ⁊ ſuꝑiores: ſunt ſuſpēſi ab ingreſſu eccleſie. ⁊ alij ab officijs ⁊ bn̄ficijs. donec ſatiſfecerint. Idē dic de alijs ꝑſonis eccl̓iaſticis adquoꝝ collationē. pn̄tationē ſeu cuſtodia ꝑtinēt dignitates. ꝑſonatus. pͥoratus. vl̓ eccl̓ievacātes. vt ī. c. pn̄ti. de of. or. li. vi. Et hec ꝓhibitio loquit̉ d̓ alijs bonis ab his de quibꝰ s.in. §. p̄cedēte. ⁊ in. d. c. qꝛ ſepe.¶ Utꝝ fructꝰ bn̄ficioꝝ poſſint locari. vide. sͣ. 42alienatio. ī pͥn. ⁊. §. xviij.¶ Quid de diſtributōibꝰ quotidianis. vide 43jͣ. clericus. xiij. §. ij.¶ Quid d̓ iniuſte poſſidētibꝰ bn̄ficia eccl̓aſti 44ca? ℟. ꝙ reſigͣre tenēt̉ ī manu illiꝰ qͥ pōt acciꝑereſignatōꝫ. vl̓ ſi eēt ī articulo mortꝭ alicui alteri recipiēti eā noīe illiꝰ cui ē faciēda ẜm Inno. Et etiā tenēt̉ fructꝰ ꝑceptos reſtituere. derenū. c. pꝰ trāſitōꝫ. §. rurſujs. ⁊ dicit Archi. ꝙ