Baptiſmus. iiii.XIX.
ꝙ nō. qꝛ nō aufert ſpeciē aque. īmo ponit̉ ī ſpera aque. Aqua ꝟo reliquata ſale nō videturmateria debita niſi ꝑ euaporationē ⁊ exalatione reduceret̉ ad dulcedinē.¶ Sed nūqͥd q̄libet admixtio aq̄ facta īpediat? ℟? Ri. ī. iiij. di. iij. ar. iij. q. iij. ꝙ aq̄ mixtiopōt dupl̓r fieri. vno mō vere ⁊ ꝓpͥe qn̄ ex mixtilibꝰ ꝯſtituit̉ aliqd̓ vnū ꝑ eſſentiā. ⁊ ſic īpedit. qꝛ nō ē aqua ī actu ſed ī potētia Alio mōimpropͥe ẜm quandā apparētiā ẜm quā miſcent̉ illa quoꝝ mīme ꝑtes ẜm ſenſuꝫ ſunt iuxta ſeinuicē poſite: ⁊ actualiter alterate ſaluiseoꝝ eſſentijs que d̓r ꝓprie ꝯfuſio. ⁊ ſic nō impedit qͥn poſſit fieri baptiſmꝰ. qꝛ manet ſpēsaq̄. Et ideo qͣꝫuis aquā maris ſit alterata ꝓpter admixtōem groſſoꝝ vapoꝝ terreſtriumaduſtoꝝ. q̄ ꝑmixtio ẜm ph̓m. ij. metheoroꝝ ēcā ſalſedinis maris. et aqua liſciuij ꝓpter ſuicolationē ꝑ cineres. ⁊ alie aque ꝓpter eaꝝ trāſitū ꝑ venas ſulphureas. tn̄ qꝛ in eis manetſalua ſpēs aq̄ pōt fieri baptiſmꝰ. Dic ergo ꝙad cognoſcendū aquā debitā ſacr̄o iſti attendi dꝫ pͥmo origo. ⁊ ſic ſaliua. vrina. aqua roſea ⁊ hmoi. nō ſunt materia debita. Scd̓o adſpēm aq̄ .ſ. vt ſit liqͥda. ⁊ tercio vt ſapor alicuius liqͦris alteriꝰ nō tollat ꝟtutē. nā alij ſapores reꝝ nō liqͥdaꝝ nō immutāt ſpēꝫ aq̄ ſi manet liquida. ſed bn̄ ſapores reꝝ liquidaꝝ. vt/puta vini ⁊ hmoi. vn̄ qn̄ plꝰ hꝫ de ſapore vini⁊ hmōi qͣꝫ aque: nō pōt de ea baptiſari.¶ Tercio requirit̉ ꝙ poſſit lauare. qꝛ aqua inlintheo vel in lana nō ē apta lauare niſi expͥmat̉ extra. Sil̓r nec glacies vel nix vel grando niſi diſſoluat̉. nec lutū.¶ Quarto ꝙ ſit natural̓ nō artificial̓. ⁊ iō aqͣroſea vel ardēs nō valet. ſil̓r nec aqͣ ſuꝑnatāscruori que dicit̉ fleuma. nec aqua qua faciūtalchimiſte. Aqua tn̄ q̄ exiuit de latere xp̄i fuiſſet materia debita. qꝛ vera aqua fuit.¶ Utꝝ vrina poſſit eē materia debita? ℟. Ri.vbi .s. ꝙ no. nec ceruiſia debito mō cocta. necſaliua. qꝛ ī eis nō manet ſalua ſpēs aque.¶ Utꝝ in aqua paludoſa poſſet fieri? ℟. Ri.vbi .sͣ. ꝙ ſic. qꝛ ibi ē ſpēs aqͣ. Intellige niſi eētita ꝯdenſa ſicut eſt aqua in glacie.Ciiij. quoAPliIMI ad modū. quis modus ē tenēdus ī baptiſando? ℟. Pe. au. ꝙ pͥmo dꝫablui ab eo qui baptizat. nō fricari. vel tingivel ſb̓mergi. Ex quo pꝫ ꝙ ꝓijciēs pueꝝ ī puteū nō hn̄s funē nō baptiſat.
¶ Quid de illo qui deponit in caniſtro ꝑ cordā: cū nō poteſt manu ad aquā attingere intingēs eū ⁊ extrahens? ℟. Ri. vbi. sͣ. di. iiij. q.vl. ꝙ ſic eſt baptizatus.¶ Scd̓o dꝫ īmergi vt apꝑeat mortuꝰ cū xp̄oUtꝝ aūt totū corpꝰ ſit abluendū? ℟. Ri. vbisͣ. ꝙ pͥncipaliter caput ſeu facies. qꝛ in ea vigent ſenſus. poſtea pectꝰ qd̓ eſt ſedes cordis.Tenet̉ tn̄ cōius ꝙ qualitercūqꝫ ꝯtingat̉ ē baptizatus. ⁊ ꝙ ſufficit aſꝑſio quatumcūqꝫ modica in caſu neceſſitatis.¶ Tercio debet tal̓ īmerſio eē trina vbi ē ꝯſuetudo. al̓s nō. qꝛ nō ē de neceſſitate ſacr̄i. ſꝫ ſufficit vna. de ꝯſe. di. iiij. de trina.¶ Utꝝ reqͥrat̉ ſimultas ī ꝓlatōe verboꝝ ⁊ ablutōe? ℟. Land̓. in. iiij. di. vi. q. ij. ꝙ ſic. qͣntareqͥrit̉ ī actibꝰ hūanis .ſ. qͣꝫtū pōt nō pūctualis que eē vix poſſet. vn̄ ẜm Sco. ⁊ Ri. ī. iiij.diſ. iij. ſufficit ꝙ ꝓlatio verboꝝ incipiat̉ an̄qͣꝫablutio terminet̉ vel ecōuerſo.¶ Utꝝ requirat̉ ꝙ aqua qua quis baptizatſit ſanctificata a pſb̓ro pͥmo ꝑ orōem? ℟. ẜms. Bo. in. iiij. diſt. iij. ꝙ nō de neceſſitate ſedde congruo. Ita tamē ꝙ niſi neceſſitas hͦ requireret. peccaret mortaliter ſacerdos baptiſans in aqua nō ſanctificata eo mō qͦ dictū ēſcꝫ ꝑ orōnem ſacerdotis.¶ Quid ſi omittant̉ alie ſolēnitates? ℟. doc.in. c. i. de bap. debēt ſuppleri. licet nō ſint neceſſarie. Aduerte ꝙ baptiſmꝰ debet fieri cumchriſmate illiꝰ anni. aliter punit̉ ſacerdos ſiꝯͣ fecerit. niſi in neceſſitate. de cōſe. di. iiij. c. ſiquis de alio. De quo. jͣ. oleum.¶ Utrum adultus baptiſandus poſſit ꝯſtituere ꝓcuratorem ad rn̄dendum ꝓeo. vt fitin paruulis? ℟. ꝙ nō. tex. eſt in. c. ꝓ ꝑuulis. d̓ꝯſe. di. iiij.¶ Quid faciendū d̓ eo qui dubitat̉ nō fuiſſebaptiſatus? ℟. ꝙ ſi dubiū ē iuris. vtputa qꝛdoctores diuerſa opinant̉. vl̓ ſi dubiū ē factiꝓbabile. vtputa. qꝛ inuenit̉ puer ꝓiectꝰ. necapparet ꝙ fuerit baptiſatꝰ tūc baptiſandꝰ eſtiſto mō. Si tu nō es baptiſatꝰ ego te baptiſoIn noīe pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti amē. Ex alioaūt dubio nō debet quis baptiſari.¶ Qn̄ debet qͥs baptiſari? ℟. ꝙ aūt ſunt ꝑuuli. Et ſic dico ꝙ ſtatim. tū ꝓpter ꝑiculū mortis. de ꝯſe. di. iiij. venerabili. tū etiā qꝛ demones nō tm̄ pn̄t ſuꝑ eos. ẜm Dio. c. vltꝭ. celeſtihierarchie. Unde nō excuſo a peccato illos qͥtm̄ differūt paruuloꝝ baptiſmū. Nec credoeuadāt pctm̄ mortale illi qͥ tales pueros baptiſāt ī domo nō ẜuata debita ſolennitate qn̄