UI

titulū ſufficit poſſeſſio ſiue vſus lōgi tꝑis. vtſentit do. anth. in. d. c. ꝑuenit. xj. carta. ꝟ. venio ad ſcd̓m pͥncipale. Nec de hoc mireris qꝛip̄e vult ꝙ maiꝰ tꝑs reqͥrat̉ ad p̄ſcribēdū qͣꝫad p̄ſumendū. vt ipſe no. x. carta. ꝟ. circa tēpus dubiū facit.Preſcriptio iurꝭ īcorꝑal̓ mere real̓ vꝫ ẜuitutꝭdebite a re rei nō reqͥrit titulū de iure canonieo nec ciuili. In alijs aūt iuribꝰ a ẜuitutibusde iure canonico nō requirit̉ titulꝰ vbi p̄ſcribenti nō obuitat ius cōe. ſi obuiat. requirit̉ titulus vel poſſeſſio tāti tꝑis cuiꝰ initij memoria nō exiſtit que loco tituli habet̉. no. do. antho. de cenſi. ꝑuenit. viij. colū. ꝟ. circa ſcd̓m.Et qd̓ dicit̉ titulū requiri vbi p̄ſcribenti obuiat ius cōe. intellige qn̄ obuiat ei ⁊ p̄ſumit̉ ꝓaduerſario. Secus ſi obuiaret p̄ſcribenti. nōtn̄ fundaret intentū aduerſarij p̄ſumēdo proeo. qꝛ tunc p̄ſcribens nō hꝫ neceſſe ꝓbare titulum. vt no. do. antho. de p̄ſcrip. c. j. li. vj. īglo. magna ad finē. Reqͥrit tn̄ bon āfidē ſi ꝑficit̉ ſpatio. x. vel. xx. annorū. Sꝫ ſi ꝑficit̉ maiori tꝑe. nō requirit̉ bona fides de iure ciuiliſecus de iure canonico. vt no. xiiij. colum. ꝟ.circa quartū. Itē requirit̉ ſcientia ⁊ patiētiadn̄i ꝯͣ quē volo ſeruitutē acqͥrere ⁊ creare. vl̓ſi volo acqͥrere ſeruitutē alteri iā creatā reqͥreret̉ ſcientia ⁊ patiētia illiꝰ cuiꝰ eſt ſeruitusvel ſi volo acquirere ſeruitutē iā mihi de facto creatā ꝑ bone fidei poſſeſſorē quem putodn̄m. ſufficit ſciētia illiꝰ dn̄i putatiui. nec reqͥritur ſciētia veri dn̄i. om̄i tn̄ caſu reqͥrit̉ ꝙ p̄ſcribens qui illa ſeruitute vtit̉ credat vt proiure ſuo vti. ⁊ ſic nō vi clam vl̓ p̄cario ſed cogitatione dn̄i illa iura poſſideat. vt no. in. d.c. ꝑuenit. xj. colū. Et dicta bona fides nō preſumit̉ ſed eā aliter ꝓbare oportet niſi poſſeſſor ſit tanti tꝑis cuiꝰ initij memoria nō exiſtitvel niſi ſaltē longo tꝑe. etiā ſi poſſeſſio ſit cōtra ius poſſidētis. quibꝰ caſibus d̓ iure canonico bona fides preſumit̉ ſi alleget̉. Et qd̓ ſitlonguꝫ tꝑs. relinquit̉ arbitrio iudicis. ꝓbat̉tn̄ dicta bona fides per iuramentū ꝑtis quiain credulitate ⁊ conſcientia cōſiſtit. Item ꝓbatur ꝑ famā ſi fama erat ſeruitutem deberi.vel ſi autor ſuus vel alius fidedignus dixerit eſſe ſeruitutē debitā. vel ſi erāt ibi aliqͣ veſtigia itineris vel vie vl̓ aliqua alia veriſimilia ex quibꝰ potuit moueri ad credendū ſeruitutem domitam. vt no. in. d. c. ꝑuenit. quarta carta. ꝟ. circa quartū.Preſcriptio eoꝝ que in priuilegio dumtaxatcōceſſibilia ſunt n̄ꝑficit̉ niſi ſpatio tanti temporis cuiꝰ initij memoria non exiſtat. no. do.antho. de cenſi. ꝑuenit. xj. colū. ⁊ in. vj. cartaiiij. colū. qͥnimo nec ex tanto tꝑe ꝑficit̉ vt pre

ſcriptio tm̄ ſꝫ vt ꝯſuetudo p̄ſcripta ſic. no. ind. c. ꝑuenit. iiij. carta. in. ij. colū.Preſcribi nō dicit̉ ius eligendi qͣꝫtocūqꝫ tempore quis elegerit quia habꝫ diſcōtinuā cauſam. ſed ꝓprie loquendo pocius dicitur acqͥri ex quodam vſu ⁊ longa conſuetudine preſcripta in qua ſufficit vſus interpellatus. Inp̄ſcriptione aūt requiritur poſſeſſio vel quaſi continua ẜm hoſti. vt no. do. anth. de cēſi.ꝑuenit. xiij. colū. de hoc vide pleniꝰ in. §. preſcribi an poſſit ius eligendi.Preſcriptio iuris in corporalis mixti qd̓ debetur a re perſone ſicut eſt ſeruitus vſus ⁊ vſufructus perficitur ſpatio. x. vel. xx. annorumde iure ciuili. de iure canonico exigūtur quadraginta. ⁊ eſt ꝓprie preſcriptio non conſuetudo. quia cum tale ius debeat̉ perſone. acqrit perſona naturalem ⁊ ciuilem poſſeſſioneꝫ⁊ licet habeat cauſam diſcōtinua. tn̄ poſſeſſionem ciuilem quaꝫ vſufructuarius queſiuitſolo animo ꝯtinuat. ⁊ ex illa ꝓcedit p̄ſcriptōIn hac preſcriptione exigit̉ ſcientia ⁊ patiētia eius cōtra quē p̄ſcribitur quod eſt veruꝫin vſu vel in vſufructu in formādo ſed in formato ꝑ illuꝫ qui putatur dominꝰ. ſufficit patientia ⁊ ſcientia illius domini putatiui. Itēexigitur bona fides in p̄ſcriptione. x. del. xx.annorum. Sed in preſcriptione. xxx. vel. xl.annorum de iure ciuili non requirit̉ bona fides. de iure canonico ſic. que bona fides preſumitur etiam ex antiquitate poſſeſſionis tāti temporis cuius initij memoria non exiſtat⁊ etiam ex poſſeſſione. xl. annorū vbi ius cōmune non reſiſtit. ſed ſupra in. §. preſcriptioiuris incorporalis mere realis videlicet ſeruitutis dixit idem eſſe. etiam vbi ius reſiſtitItem exigitur titulus in preſcribenda ſeruitute vſufructus. quia eſt pars dominij ⁊ ſiceſt grauis preiudicij. Sed in alio vſu vl̓ alioiure ſi eſt leuis preiudicij non requiritur titulus. ſi eſt grauis ſic de iure ciuili. Sed de iure canonico in alijs iuribꝰ ab vſufructu ſi poſſidenti non obuiat ius cōmune. non requiritur titulus. ſaluo caſu qui notatur in proximo. §. Si obuiat eo modo quo dicitur ſupra.§. preſcriptio iuris incorporalis mere realisvidelicet ſeruitutis. tūc ſi ex ſolo pati ex quodatur quaſi poſſeſſio iuſtificatur poſſeſſio nōexigitur titulus in his que ſunt contra ius.Si autem nō iuſtificatur poſſeſſio ex ſolo pati. tunc exigitur titulus vel poſſeſſio tāti temporis cuius initij memoria non ſit. et illa antiqua poſſeſſio facit preſumi iuſtam poſſeſtionem ⁊ ſupplet defectū tituli. no. do. anth. decenſi. c. ꝑuenit. v. carta. ꝟ. venio ad tertiū pn̄cipale. vide om̄ino. jͣ.. §. ꝓxi.