Ir

om̄ibus. Nec ob. d. l. om̄es quia illa nō dicitꝙ. xl. anni requirant̉ ſicut dicit ꝙ vltra nondurat. ⁊ ita etiam intelligit glo. in. d. l. fi. C.de ſacroſanc. ec. alioqͥn ſi dicta. l. intelligeret̉ꝙ in p̄ſcribēdo cōtra rem publicā reqͥrereturſpatiū. xl. annorū. ſic etiā oporte̓t eandē. l. intelligi. de p̄ſcriptione cōtra priuatū qd̓ nō ꝑficeret̉ minori ſpatio. xl. annorū. quia illa. l.pariter loquit̉ de p̄ſcrip. cōtra ius priuatum⁊ ꝯtra ius publicū. ⁊ ita cōcludit azo fons legum in ſumma. de p̄ſcrip. xxx. annorū. ad fi.Archi. diſtinguit īter res fiſco queſitas ⁊ resdelatas acquirendas. xvj. q. iij. §. iubemꝰ.Preſcribi nō pōt exemptio nō ſoluendi decimas niſi cum titulo. de deci. dudū. nec etiamius ꝑ̄cipiendi decimas niſi cū titulo. vt no. e.ti. c. penl̓. ꝑ glo. Qd̓ intellige niſi eſſet p̄ſcriptio tanti temꝑis cuiꝰ ꝯtrarij memoria nō exiſtit. ꝑ. c. j. de p̄ſcrip. li. vj. vid̓ om̄ino. sͣ. §. p̄ſcriptio de iure canonico. ⁊ sͣ. in. ꝟ. decima..§. decimas ⁊ ius decimādi.Preſcriptione an querat̉ dominiū ⁊ quale. vide. .s. ꝟ. dominiū directū. ⁊ ꝑ. do. anth. de p̄ſcrip. ſi diligēti. ꝟ. oppono ꝙ ꝓcidit. jͣ. ꝑ vnācolum.Preſcriptio an extendat̉ de vna re vel perfona ad aliam. vel de vno iure ad aliud. vid̓ inno. io. an. ⁊ do. anth. in. c. fi. de offi. or. ⁊ d̓ ca.mo. cū dilectus.Preſcribere nō pōt p̄latꝰ ẜuilia grauamina q̄exigit a ſubditꝭ qꝛ p̄ſumit̉ potiꝰ ex timore qͣꝫdebito p̄ſtitiſſe. no. io. an. in. c. j. de preſcrip.li. vj. in nouel.Preſcriptio an cōcurrat circa idem cū priuilegio ⁊ ꝯſuetudine. vide ſub. ꝟ. priuilegiuꝫ. §puilegiū ⁊ p̄ſcriptio.Preſcriptione tanti tꝑis cuiꝰ initij non ſit memoria. nō acquirit̉ ius mere ꝑſonale ſiue obligatio mere ꝑſonalis ad annuā preſtationeꝫfiendā. ſed bn̄ acquirit̉ ex vſu ⁊ cōſuetudinep̄ſtatiōis eiuſdē temꝑis Aduertat gͦ libellāsvt nō deducat tꝑs vel p̄ſtationē tanqͣꝫ īmediatam cauſam ꝓductiuā obligationis. ſꝫ tanqͣꝫ ꝓductiuā cuiuſdā vſus ⁊ cōſuetudinis exqua conſuetudine ius ⁊ obligatio p̄dicta creatur. ⁊ cōcludat illud ius cōſuetudine debitum. al̓s ſuccūbit. Et dicta cōſuetudo tāti tēporis ē illa que dicit̉ hr̄e vim cōſtituti priuilegij. Et hec ſunt vera ſiue ius cōe reſiſtat ſiue non. ⁊ ſi ſint dumtaxat conceſſiua priuilegiorū ſiue nō. Predicta intellige qn̄ volensacquirere eſt capax illius iuris. al̓s ſi īcapaxforet abſqꝫ diſpenſatiōe apl̓ice ſedis nihil acquireret ex cōſuetudine ⁊ vſu p̄dictis. Conſuetudo aūt ⁊ vſus p̄ſtationis minoris tꝑisinqͣꝫtum agit̉ ex tali conſuetudine ꝓduci na-

turalem ⁊ ciuilem obligationē nihil ꝓducit.quia tempus non eſt modus inducēdi talemobligationem. vbi aūt agit̉ induci ſola naturalis iam orta ciuili. tunc ex vnica preſtatiōenaturalis inducit̉ quia ex ſolo ꝯſenſu oritur.vbi aūt agit̉ induci ſola ciuilis iam orta naturali. tunc ſi ciuilis deficit fauore preſtātꝭ vnica preſtatione ciuilis inducit̉. Si autem deficit ꝓpter iuris nō aſſiſtentiam nō tamē fundatam ſub fauore preſtantis. tunc regularit̓ex preſtatione nō inducit̉ ciuilis. vt. l. ſi certis annis. fallit in legato alimētorū vbi ex p̄ſtatione triennali ciuilis inducitur. Idem inlegato ad pias cauſas. no. do. antho. de cenſi. ꝑuenit. v. vj. ⁊. vij. colū.Preſcriptio iuris incorporalis mere realis ſicut eſt ſeruitus que debetur a re rei ſi habetcauſam continuam perficitur. x. vel. xx. annis de iure ciuili. Sed de iure canonico exiguntur. xl. anni. Si autem habet cauſam diſcontinuam. exigitur tantū tempus cuius initij non ſit memoria licet in hoc Bar. contra.Et illa dicitur habere cauſam continuam incuius vſu non requiritur factum hominis.Illa dicitur habere diſcōtinuam in cuiꝰ vſufactum hominis requiritur. vt eſt ſeruitꝰ itineris. ideoqꝫ ſeruitus aque ducende poteſthabere cauſam continuam ⁊ diſcontinuam.Continuam ſi ex ſe currat. ⁊ diſcontinuam. ſiin trahenda aqua exigitur factum hominis.no. do. antho. de cenſi. c. peruenit. xj. ⁊. xiiij.columnis. Et aduerte ꝙ preſcriptio ſeruitutis habentis cauſam continuam procedit exnaturali ⁊ ciuili qͣſi poſſeſſione. Preſcriptioautem habentis diſcontinuam cauſam. ꝓcedit ex ſola ciuili ẜm Dy. ⁊ Bar. Sꝫ ẜm do.Antho. non procedit ex aliqua quaſi poſſeſſion cum nulla ſit continua. ⁊ preſcriptio requirit continuam poſſeſſioneꝫ vel quaſi. id̓oin tali ſeruitute diſcontinua non datur vtileinterdictum vti poſſidetis. ſicut datur in ſeruitutibus continuam cauſam habentibus.ſed dantur ſpecialia interdicta fundata ſuꝑſolo vſu per que defenditur quis in ſtatu etvſu ſuo in quo eſt. et ille vſus cauſat conſuetudinem quandam et ex conſuetudine queritur ius. itaqꝫ proprie loquendo talis ſeruituſdicitur queſita ex cōſuetudine preſcripta nōex preſcriptione ſimpliciter. no. do. Antho.in. d. c. peruenit. tertia carta. verbo nunc videndum. Ad cōſuetudinē em̄ inducēdaꝫ nōrequiritur continua poſſeſſio ſed ſufficit quidam vſus etiam interpellatus vt ibi no. licꝫaūt ẜuitꝰ hn̄s cām diſcōtinuam non p̄ſcribatur niſi tanto tempore cuiꝰ initij memoria hominum nō exiſtit ⁊cͣ. tamen ad p̄ſumendum

S 4