Preſcribi an poſſit obligatio ⁊ p̄ſtatio annuicenſus ⁊ qͣꝫto tꝑe. dic ꝙ ſi p̄tendit̉ cenſus deberi ab eccl̓ia ꝑſone p̄lati ita ꝙ magis reſpiciat ꝑſonā p̄lati qͣꝫ eccleſiā. p̄ſcribit̉ ſic̄ ius mere ꝑſonale ſpatio tanti tꝑis cuiꝰ initij nō ē memoria. vel ſaltē p̄ſcribit̉ tanqͣꝫ ius mixtū debitum ab eccl̓ia ⁊ ſic a re perſone. ⁊ tūc ſufficit ſpatium. x. vel. xx. annorū de iure ciuili ſꝫde iure canonico exigunt̉. xl. vbi aūt p̄tenditur cenſus deberi dignitati. tunc quia perſona rep̄ſentat̉ in dignitate. cenſet̉ ius mixtuꝫin qͦ de iure canonico reqͥrit̉ tempꝰ. xl. annoꝝRreqͥrit̉ etiā titulus dato ꝙ ius cōe nō reſiſteret qꝛ agit̉ de q̄rēdo iure exqͦ ſurgit trāſlatio dominij .ſ. pecunie vel rei in qͣ cenſus p̄ſtatur niſi cenſus eēt leuis ⁊ vniꝰ denarij vel alterius modice rei. quo caſu titulꝰ nō reqͥriturvel niſi eſſet p̄ſcriptio tanti temporis cuiꝰ initij memoria nō exiſtat. quia ⁊ tunc nō requiritur titulus. no. do. anth. de cenſi. peruenit.v. carta. ꝟ. ex his p̄dictis plura īferunt̉. ⁊ eotempore quo dixit p̄ſtationē annui cenſus p̄ſcribi. eo tēpore dico titulū cenſus p̄ſumi ſi titulꝰ alleget̉. ⁊ tūc pōt tempus deduci vt cauſa ius ꝓducens ⁊ vt cā ius ꝓbās. vt no. ī. d.c. ꝑuenit. xij. carta. ꝟ. qͥd ī cēſu. Sꝫ adu̓te qͥaplus ibi dicit ꝙ ad p̄ſumēdū titulū annui ceſus ſufficit tꝑs decenij. ſi alleget̉ caſus exp̄ſſe a iure cōceſſus. Nec mireris qꝛ ip̄e tenet ꝙlicet de iure canonico regulariter exigant̉. xlanni ad p̄ſcribendū. tn̄ ſufficiunt. x. ad titulūpreſumendū qn̄ poſſeſſori ius non repugnatvt no. in. d. c. ꝑuenit. x. car. ꝟ. circa tꝑs dubium facit. Qualit̓ aūt in his debeat libellꝰ formari. vide ſub ꝟbo libellꝰ ꝓcedit.Preſcribi an̄ poſſit ius decimarū ⁊ qͣꝫto tēpore. dic ꝙ ſi vnꝰ ꝑrochianus intēdit acquirerelus decimarū in ꝑſonā ſuā ad p̄iudiciū alterius ꝑrochiani. ⁊ tūc ſolo tꝑe nō acqͥrit̉ qꝛ nullum tꝑs ē cā obligationis ꝑſonalis. ⁊ hoc inqͣꝫtum agit̉ ad decimas ꝑſonales. Idē ſi agitur ad reales. qꝛ cū agit̉ de acqͥrēdo dn̄io reiin qua p̄ſtat̉ decima. cenſet̉ res magni p̄iudicij. ideo ſolū tꝑs nō ſufficit ſꝫ cū tꝑe. xl. ānoꝝreqͥrit̉ etiā titulus niſi decima eſſet leuiſſimaqͦ caſu ꝓpter leue p̄iudiciū nō reqͥrit̉ titulusvel niſi eſſet p̄ſcriptio tāti tꝑis cuiꝰ initij memoria nō exiſtat quia illa ſupplet defectum tituli. Si aūt intēdit̉ queri ius decimarū ad p̄iudiciū eccleſie cui debent̉. tūc ſi cōtendit̉ dedecimis cōſiſtentibꝰ in tertia ꝑrochia non inꝑrochia p̄ſcribētis nec eius cōtra quē p̄ſcribit̉. quia forte illi eccl̓ie ꝯtra quā ſunt bebiteex pͥuilegio vel p̄ſcriptione tunc p̄ſcribunturſpatio. xl. annorū etiaꝫ ſine titulo dūmō aſſitbona fides. qꝛ licet p̄ſcribenti reſiſtit ius cōe.

nō tn̄ fundat intentū ſuū ꝯtra quē p̄ſcribiturEt ſi dicas ē grauis p̄iudicij eo ꝙ agit̉ de acquiſitione dominij. Rn̄deo ꝙ nō eſt grauispreiudicij ꝑdere id quod ſolo priuilegio et n̄de iure cōmuni tenet̉. Si aūt preſcribens intendit acquirere decimas in parrochia rectoris cui debent̉ de iure cōi ad p̄iudicium ipſiꝰrectoris ⁊ eccl̓ie ſue ⁊ p̄ſcribenti reſiſtit ius cōmune. tunc requirit̉ titulus niſi eſſet preſcriptio tanti tꝑis cuiꝰ initij memoria nō exiſtatno. do. anth. de cēſi. ꝑuenit. v. carta. ꝟ. ex hͦapparet. ⁊ de iure decimarū. Quod aūt dcm̄eſt in preſcriptione decime leuiſſime nō reqͥri titulum. no. cōtrariū in. d. c. peruenit. vij.carta. ꝟ. ex his apparet quid in querēdo iureeligendi. Et ſicut ad p̄iudiciū rectoris ⁊ eccleſie cui debēt̉ de iure cōi nō p̄ſcribēt̉ niſi tātotꝑe cuiꝰ initij ⁊cͣ. ita nec ex poſſeſſiōe p̄ſumit̉titulus niſi ſit tāti tꝑis cuiꝰ initij ⁊cͣ. vt no. īd. c. peruenit. xij. carta. ꝟ. ex his apparet diſcurrendo.Preſcribi an poſſit iuriſdictio in alterius preiudiciū. dic per omīa idem quod. sͣ. ꝓxi. §. dixi in decimis. quia hoc eſt ius in rem debitāperſone. ⁊ ſic habet cōtinuationē poſſeſſiōisanimo. licet in facto nō ſit cōtinuū qꝛ factumhominis in exercitio iuriſdictionis exigiturno. do. anth. de cēſi. c. peruenit. ꝟ. ex his apparet qͥd de iur̄dictione.Preſcribi an̄ poſſit merū imperium. Bar. dic̄ꝙ nō abſqꝫ patientia imperatoris ſine qͣ nonpōt dari poſſeſſio. Tu dic ꝙ ſi ſumitur imperium pro his que ſunt reſeruata in priuilegium principis in ſignum vniuerſalis dominijet poteſtatis que ſoli conueniunt imperatorivel ordini papali. talia non ſunt queſibilia.Quedam ſunt imperij quia reſeruata principi communiter ad alium tamen tranſmiſſibilia. et talia ſunt per inferiores conſuetudinequeſibilia ſi cum hoc concurrat ꝙ habeantcauſam a principe. alias non ex quo ſunt reſeruata. Sed ſumitur imperium magis latepro his que exercentur nobili officio iudicisprincipaliter ad publicam vtilitatem. Tuncaduerte ꝙ quedaꝫ ſunt ordini omnino annexa. et talia non ſunt conſuetudine queſibilia. ſi non ſunt annexa ordini. tunc queruntur tempore. Quātum autem tempus et qd̓exigatur. dic ꝙ ſi agitur de iamqueſito imperio extendēdo. ſufficit commune tempus ſcilicet. xl. ānorū ẜm canones. ⁊. x. vl̓. xx. ẜm leges. Si agat̉ de imperio originaliter querēdo vel etiā extendēdo in perſona cui de iurecōi nō competit. tunc ſi habet titulū acqͥriturcōmuni tempore. ſi non habet titulum ſꝫ ha-