D2

vel ꝯuentu: illi habēt quaſi poſſeſſioneꝫ iurisadminiſtrādi: ⁊ noīe ꝓprio poſſunt agere vtreſtituant̉. nō antho. de cau. poſ. c. fi. xj. ⁊ .xij.colū. Et tāgit etiā in. xxxiij. colum. ꝟ. mihi videt̉. Alibi dicit Inno. ⁊ hͦ approbat ꝙ clericꝰhabet naturalē poſſeſſionē reꝝ eccl̓ie noīe ſuo⁊ ciuilē noīe eccleſie. Sed hāc opinionē reprobat ant. ⁊ tenet pͥmā in. c. in lr̄is. de reſti. ſpo.xxiiij. colū. ꝟ. ex hoc decidit̉. ⁊ .xxvj. colū. ꝟ.venio ad vltimū. d̓ cau. poſ. cū ſuꝑ. iij. colū. etvide. jͣ.. §. poſſeſſio ſeu qͣſi iurꝭ ⁊ tituli. ⁊. §. ſe.Poſſeſſionē ſeu qͣſi rerū eccleſie vel iuris adminiſtrādi eas nō habēt illi qͥ eccl̓ias ad firmā cōducūt qͥbus detur vniuerſalis adminiſtratioreddituū ⁊ facultas colligēdi ſpūales ⁊ tēporales redditus: ſed habēt nudā facultateꝫ adminiſtrādi ⁊ nomīe alieno ſiue ſint clerici ſiuelaici. Ideo nō qͣſi poſſident ſꝫ alijs tenent. Etꝓpterea ſi tali facultate priuent̉: nō pn̄t agerepoſſeſſorio noīe ꝓprio. no anth. de cau. poſ. c.fi. xiij. colū. ꝟ. ex his gͦ decidit̉.Poſſeſſionē ſeu qͣſi rerū p̄bende vel iurꝭ adminiſtrandi nō habet laicꝰ cui ꝓ eo eiꝰ ſuſtētatione ē ꝯceſſa p̄benda. nec habet ius adminiſtrādi appropriatū: qꝛ tale ius ſpūale nō eadit ī laicū. ſꝫ tāqͣꝫ ꝓcurator in re ſua adminiſtrat ⁊ ſicnō qͣſi poſſidet. nec eiectꝰ poſſet agere poſſeſſorio noīe ꝓprio. nō anth. de cau. poſ. c. fina. xiijcolū. ꝟ. ex his deciſio furgit.Poſſeſſio ſeu qͣſi ſeruitutis q̄ a nemine poſſidetur non acqͥrit̉ nec creatur ex eo ſolo ꝙ qͥs cōprehēdat fundū dominantē. ſꝫ ſi exiſtens ī qͣſipoſſeſſione ſeruitutis vēdat fundū dominātē⁊ illū tradit animo trāſferendi etiā qͣſi poſſeſſionem ſeruitutis illā trāſfert. Aliud eſt ergo inqͣſi poſſeſſione nouiter creanda: in qͣ reqͥrit̉ patiētia aduerſarij in ſeruitutis vſu. ⁊ aliud ī iāformata trāſferēda. nō anth. de cau. poſ. c. fi.xiij. colū. ꝟ. venio ad ſcd̓m.Poſſeſſio ſeu qͣſi ſubiectiōis ſeu iuriſdictiōis īcaſtrū ciuitati ſubiectū vel in capellā eccleſieſubiectā acqͥritur eoip̄o ꝙ quis ingredit̉ ip̄aꝫciuitatem vel eccleſiaꝫ abſqꝫ alio ꝑticulari exercitio iuriſdictionis. qd̓ eſt verum quando ille qͥ pͥmo dictam eccleſiaꝫ vel ciuitatē tenebaterat in quaſi poſſeſſione ſubiectiōis ⁊ iuriſdictionis p̄dicte. ſecus ſi quaſi poſſeſſio nondūeēt in aliquo firmata: qꝛ tunc per ſoluꝫ ingreſſum in ciuitatē vel eccleſiaꝫ nō acqͥritur quaſipoſſeſſio ſubiectiōis caſtri vel capelle. nō ant.d̓ cau. poſ. c. fi. xiiij. colū. ꝟ. ꝑ hͦ ꝯcludit̉.Poſſeſſio ſeu quaſi iuris decimalis acquiritureoip̄o ꝙ quis inducitur in fundū decimalemab eo qui habet dictam quaſi poſſeſſionē quāvult trāſferre in illuꝫ quē inducit. Secus ſi inducens non ſit in quaſi poſſeſſionę decime: qꝛ

tunc ſola traditione fundi nec creat̉ nec acquiritur quaſi poſſeſſio p̄dicta niſi vna cū tradition fundi aliquaꝫ ꝑtem decime reciperet animo acqͥrendi quaſi poſſeſſionē. aliud eſt ergoin quaſi poſſeſſione nouiter creāda. ⁊ aliud iniam formata trāſferenda. nota antho. de cau.poſ. c. fina. xv. colū. ꝟ. ex his. ſcd̓o decidit̉. etxvj. colū. ꝟ. ex hͦ apparet. ⁊ nota per eundemde reſtitu. ſpoli. in litteris. xxij. colum. ꝟ. ꝑ hͦdeterminat̉.Poſſeſſio omniū bonoꝝ ciuitatis vel caſtri acquirit̉ cōprehēſione vnius loci eiuſdeꝫ ciuitatis vel caſtri quādo apprehēditur animo apprehendēdi ⁊ acqͥrendi poſſeſſionē totius. Secꝰ īquaſi poſſeſſione iuris ⁊ iuriſdictionis in ciuitate vel caſtro: q̄ non acquiritur niſi ītercedataliqd̓ exercitiū particularis iuriſdictionis: ſciente ⁊ patiēte illo cui in iuriſdictiōe p̄iudicat.ẜm Bart. dic ꝙ ſolo ingreſſu ciuitatis vel caſtri cū apparatu iuriſdictionali acqͥritur quaſipoſſeſſio totiꝰ iurꝭ ⁊ iuriſdictiōis. qꝛ ꝑ p̄eminētiam illam oſtendit aliqͥd tangere de iuriſdiction actu ⁊ quia talis actus ānectit̉ iuriſdictioni. Aduerte tn̄ ꝙ ſi agat̉ de acqͥrenda quaſipoſſeſſione iuris totius ꝓuincie: oportet ꝙ ingrediat̉ ꝓuincialeꝫ vel pͥncipalem ciuitatem.vbi aūt ingredit̉ ciuitatē nō in apparatū iuriſdictionali: tūc ſi agit̉ d̓ quaſi poſſeſſione iurꝭde nouo creāda nō acquirit̉ ſolo ingreſſu. ſi d̓iā creata trāſferēda: illa trāſfert̉. nō antho. decau. poſ. c. fi. xvj. colū. ꝟ. ex his inducit̉.Poſſeſſio ſeu qͣſi iuriſdictiōis acqͥrit̉ eo ipſo ꝙiudex ponit̉ in poſſeſſione tribunalis. qꝛ ī eoꝙ in apparatu ad tribunal ſedet tāgit aliqͥd deiuriſdictiōe. noͣ ant. de cau. poſ. c. fi. xvj. colū.ꝟ. ex p̄dictis puto.Poſſeſſio ſeu quaſi iuris adminiſtrādi ī eccl̓iaacqͥrit̉ eoip̄o ꝙ aliqͥs iuducit̉ in poſſeſſionemcorporis eccl̓ie animo acqͥrēdi qͣſi poſſeſſioneꝫiuris adminiſtrādi. qꝛ actus ingrediēdi eccleſiā ē coherens adminiſtrationi eccl̓ie. ideo ſtatim cū autoritate ſuperioris inducit̉ vel ingredit̉: incipit aliqͥd tangere de iure adminiſtrādi. quia actus ingrediēdi eccleſiā eſt coherēsadminiſtrationi eccleſie. quod cōſiſtit etiaꝫ intenere. nota ant. de cau. poſ. c. fi. xvj. colū. ꝟ.ex his decidit̉.Poſſeſſio iurꝭ eligēdi n̄ acqͥrit̉ ex eo ſolo ꝙ qͥsinducat̉ in poſſeſſionē capl̓i vel chori. qꝛ ꝑ ingreſſum nihil tāgit de ꝑte iuris eligēdi. ſꝫ bn̄fateor ꝙ ex hͦ eſt ī qͣſi poſſeſſiōe capl̓i ꝑ qd̓ habet licētiā ꝓpria autoritate apprehēdēdi quaſi poſſeſſionē iuris eligēdi. nota anth. de cau.poſ. c. fi. xvj. colū. ꝟ. ex hͦ apparet. Sꝫ ꝯtrariūnot ant. de reſti. ſpo. in lr̄is. xxiij. colū. ꝟ. ex hͦinfertur. ⁊ huic cōcor. quod noͣ. jͣ. §. poſſeſſio