R

iuris p̄lature.Poſſeſſio ſeu qͣſi iuris colligēdi paſſagiuꝫ nonacquirit̉ ex eo ſolo ꝙ qͥs ponat̉ ī poſſeſſioneꝫloci vbi paſſagiū colligit̉: qꝛ ex hͦ nō tāgit aliqͥd de ꝑte iuris colligēdi paſſagiū. noͣ ant. decau. poſ. c. fi. xvj. colū. ꝟ. ex his ptꝫ.Poſſeſſio ſeu qͣſi iuris canonicalis vel p̄laturenō acqͥrit̉ ex eo ſolo ꝙ canonicꝰ vel p̄latꝰ ſit inductꝰ in poſſeſſionē fundoꝝ ⁊ poſſeſſionuꝫ eccleſie ẜm Inno. Tu dic ꝙ ſi ꝯſuetudo adeſt ꝙtalis inductio habeat̉ ꝓ ſigno poſſeſſiōis tradite: tūc trāſfert̉ qͣſi poſſeſſio iuris vniu̓ſalis.ſꝫ ceſſante ꝯſuetudīe acqͥrit̉ ſolū qͣſi poſſeſſioadminiſtrādi tꝑalia nō ſpiritualia: qꝛ eo ꝙ fūdum ingredit̉ ſuꝑiore patiēte vel nō cōtradicēte: tāgit aliqͥd de adminiſtratiōe tēporaliuꝫ⁊ ſic rōne ꝯtiguitatis eiuſdē adminiſtratiōis⁊ ſpēi extendit̉ illa qͣſi poſſeſſio ad oīa loca reſpectu tꝑalis adminiſtratiōis: dū tn̄ acqͥrentiꝯſtet. ſꝫ ad ſpūalia nō extēdit̉. qꝛ ſūt alteriusſpēi ⁊ ſuperioris gͣdus: de qͥbus nihil tāgit̉ ꝑingreſſum p̄dictū. nō antho. de cau. poſ. c. fi.xvij. colū. ꝟ. de his decidit̉. Alibi dicit ꝙ licꝫꝑ ingreſſum fundoꝝ eccleſie vel bn̄ficij acqͥratur poſſeſſio naturalis ⁊ ciuilis ip̄oꝝ fundoꝝnaturalis noīe ꝓprio: ⁊ ciuilis noīe eccl̓ie ẜmInno. qd̓ tn̄ nō approbat: tn̄ nō acqͥrit̉ qͣſi poſſeſſio iuris canonicalis vel p̄lature niſi illo iure vtat̉ vel īterueniat ꝯſtitutū. vt noͣ. ꝑ anth.de reſti. ſpo. in lr̄is. xxiij. colū. ꝟ. ex hͦ decidit̉lꝫ ꝯtrarium teneat Ro. vt ip̄e no. e. c. in lr̄is.xxiiij. colū. ꝟ. qn̄qꝫ ⁊ tertio pͥncipaliter.Poſſeſſio ſeu qͣſi iuris patronatꝰ acqͥrit̉ per apprehēſionē eccl̓ie vel bonoꝝ eccleſie. qd̓ ē veꝝqͦ ad ius adminiſtrandi et honorificētie: qꝛ ꝑapprehēſionem tangit̉ aliquid de adminiſtratione ⁊ honorificentia. ſecus quo ad ius p̄ſentandi: ſi nō ſit aliter de illo iure vſus. vel niſiquaſi poſſeſſio iuris p̄ſentandi iam eēt creatain patronū alteri donanteꝫ: qꝛ tunc illa quaſipoſſeſſio trāſfertur ī donatariū in poſſeſſionēeccl̓ie inductū: animo illā poſſeſſionē trāſferēdi ſciēte ⁊ patiēte ſuperiore. noͣ antho. d̓ cau.poſ. c. fi. xviij. colū. ꝟ. ex his decidit̉.Poſſeſſio iuris patronatus vt p̄ſentationē validet: requirit̉ ꝙ ſit penes p̄ſentantē in limitibus actus p̄ſentatiōis. p̄ambula ergo poſſeſſio precedēs vel actum p̄ſentationis ſequensnon validat p̄ſentationem. nec etiam illa quein limitibus p̄ſentationis acquirit̉. qd̓ vltimūverum eſt in poſſeſſore tm̄: ſꝫ in vero patronoſufficit ad validitatem p̄ſentationis ip̄m acqͥrere quaſi poſſeſſionē in actu p̄ſentandi. notaant. de iure pa. c. ꝯſultatiōibꝰ. ī. vij. noͣbili.Poſſeſſio ſeu quaſi iuris ſubiectionis acquiritur eoip̄o ꝙ aliquis inducit̉ in poſſeſſionē ee-

cleſie vt ſubiecte vel poſſeſſionē eius qꝛ ingrēdiendo aliquid tangit de iure ſubiectiōis. nota antho. de cau. poſ. c. fi. xviij. colū. ꝟ. ex hisdeciditur.Poſſeſſio ſeu quaſi iuris vaſallitici in vaſalluꝫacquirit̉ domino eoip̄o ꝙ fundus tradit̉ feudatario ⁊ ip̄e ingreditur animo trāſferēdi iusvaſalliticū in dominū. quia aliquid tangit̉ d̓iure vaſallitico ⁊ ſubiectiōis eo ꝙ aliquid recipit a domino vt ſubiectus. ⁊ ſic ſubiectio coheret traditioni fundi. nota anth. de cau. poſ.c. fi. xviij. colū. ꝟ. ex his decidit̉.Poſſeſſio ſeu quaſi ſubiectionis acqͥritur ⁊ ꝓbatur ex p̄ſtatione cenſus: ſalteꝫ reſpectu illius cenſus. ſed quo ad alia ſeparata nō arguitſubiectionē. quia actus ſolutionis cenſus eſtequiuocus. aliqn̄ eſt ſignuꝫ ſubiectiōis. aliqn̄ꝓtectionis. aliquādo exemptionis. nō arguitergo ſubiectionē vel eius quaſi poſſeſſionē: niſi ad limites determinate p̄ſtationis cēſus Eteodē modo iſte traditiones brancoꝝ ⁊ cerioꝝque fiūt ciuitatibus in feſtiuitatibus pͥncipalibus (cū cōmuniter ſint deſtinata in ſignū ſubiectionis) arguūt ſubiectionē ſalteꝫ quo ad illam traditionē: lꝫ non arguant ſubiectiouemaliter determinatā. quia vaga ſunt cum p̄ſtētur aliquādo ratione recōmendationis. quandoqꝫ ratione totalis ſubiectionis. niſi aliud ītraditiōe appareat. no ant. de cau. poſ. c. fi. xixcolū. ꝟ. nūc aūt reſtat. ⁊ vide sͣ. §. poſſeſſio ī iuribus incorꝑalibꝰ acquirit̉.Poſſeſſio iuris p̄lature vl̓ eius iuris canonicalis acquirit̉ eo ipſo ꝙ quis inſtallatur in ſedepͥncipali p̄lature vel iuris canonicalis: vt qn̄ponit̉ ad ſedendū in choro. quod eſt veruꝫ exgenerali cōſuetudine ſic diſponente: ſecus deiure ſcripto ẜm Inno. Et ſi conſuetudo negaret̉ debet ꝓbari. nota antho. de reſti. ſpoli. inlitteris. xxiiij. colum. ꝟ. qn̄qꝫ ⁊ tertio pͥncipaliter. Et ideꝫ tenet Ro. vt ibi nota. Sꝫ tu dicꝙ etiam d̓ iure per actū inſtallationis in locopͥncipalis ſedis acquirit̉ quaſi poſſeſſio totiꝰiuris p̄lature ⁊ iuris canonicalis: dum tamenaſſit hic intētio inſtallātis ⁊ inſtallati. ⁊ facultas tradende poſſeſſionis dependet ab inſtallāte Et ratio ē. quia eoip̄o ꝙ inſtallatus eſt inchoro qui eſt locus pͥncipalis p̄lati ⁊ canonicitāgitur aliqua pars iuris adminiſtrādi ex ſuperioribus. Cautiꝰ tamē eſt volēti cōcluderequaſi poſſeſſionē vt ꝓbet ꝯſuetudinem. Sedſi inſtallatio canonici fieret nō in loco pͥncipali ſed in alio loco capituli: tūc qꝛ actus ſūt determīati ad alios particulares actus iuris canonicalis vt ad ius eligendi. ⁊ ſimilia que ſūtſubiecta quedā ⁊ per inferiꝰ ad ius canonicale nō acquirit̉ quaſi poſſeſſio iurꝭ canonicalis

qꝫ