D
ꝓ ſubiecto. ⁊ talis vſus habetur ꝓ traditiōe.ideo ſi vſus ē ꝯtinuꝰ: d̓r ſeruitꝰ ⁊ poſſeſſio cōtinua. ſi nō ē cōtinua: appellat̉ diſcōtinua. ⁊ hͦin realibꝰ. In ẜuitutibꝰ aūt ⁊ iuribꝰ ꝑſone debitis: ſubiectuꝫ qͣſi poſſeſſionis ē habitꝰ vſusex reliquijs p̄cedētis vſus cauſatꝰ. noͣ ant. decau. poſ. c. fi. iiij. colum. Cōclude ī realibus ꝙip̄m ius nō qͣſi poſſidet̉ īmediate. ſed actus qͥexercet̉ rōne ip̄ius iuris. ſꝫ attenta cauſa mediata: ipſum ius d̓r qͣſi poſſideri ſiue ſit penespoſſidētē ſiue nō ſit. qꝛ actus ille qͦ vtit̉: exercetur rōne iuris exercētis vl̓ qͥ p̄tēdit̉. noͣ ant. d̓reſti. ſpo. c. j. ⁊. c. ī lr̄is. xviij. colū. ꝟ. ad pͥmū.Poſſideri an poſſit obligatio ꝑſonalis ad vnāſip̄ſtationē. dic ꝙ poſſit qͣſi poſſideri ꝑ tertiumquia apta eſt pati miſſionē. Itē ꝑ ipſū cui cōpetit poteſt dici poſſideri: ſi poſſidere latiſſime ſumat̉ ꝓ habere vl̓ tenere. Sed ſi ſumaturſtricte pro vera poſſeſſiōe vel quaſi: nō videt̉ꝙ talis obligatio ſit poſſidibilis: qͥa vltra ſubſtantiam obligationis nullus ē vſus qͥ poſſeſſioni applicari poſſit ⁊ quē ꝓ ſubiecto habeatDicit tamen bar. ꝙ vbi ſubeſt veritas debitividetur quis eſſe ī poſſeſſiōe ꝓpter ſpem vſꝰexigēdi debitū. nō anth. de cau. poſ. c. fi. v. colū. in pͥn. Et ẜm p̄miſſa ītellige qd̓ idē ant. noͣtde reſti. ſpo. in lr̄is. xix. colū. ꝟ. q̄rit̉ tertio. etde cēſi. c. ꝑuenit. v. colū. in pͥn. Oldra. dic̄ ẜmInno. ꝙ actio ⁊ ꝯſequēter obligatio pn̄t poſſideri ꝑ illū cui vere cōpetit non ꝑ aliū. vt ip̄enoͣt ꝯſilio. ccxlvij. in fi.Poſſideri an poſſit obligatio ꝑſonalis ad plures p̄ſtationes. legiſte tenēt ꝙ nō. Inno. ꝯͣdicit. ꝙ q̄dā ſūt p̄ſtatiōes ꝑſonales qͥ annectūt̉alteri iuri reali: vt p̄ſtatio cēſus rōne ſubiectionis. nā ius ſubiectionis reale ē vt ē p̄ſtatio fidelitatis reſpectu vaſallitici iuris. vt eſt p̄ſtatio cēſus rōne iuris emphiteotici. ⁊ ī his ē dare qͣſi poſſeſſionē rōne iuris realis cui ānectit̉qd̓ poſſidibile ē. q̄daꝫ ſūt p̄ſtatiōes ꝑſonalesq̄ nō annectūt̉ alteri iuri reali ſꝫ trāſeūt in aliqd̓ ius realiter diſtinctū ⁊ ſeparatū ab ip̄a obligatiōe ꝑſonali. vt ē ius decime. vt ē p̄ſtatiorone pedagij vel rōne collecte. ⁊ ī his ē etiamdare qͣſi poſſeſſionē: qꝛ poſſeſſio reperit ſubiectū cui applicat̉ ſcꝫ vſum illius iuris ſeparatiab ip̄o iure obligatiōis ꝑſonalis. nec ē vis andetur cōcurſus ꝟitatis illiꝰ iuris qd̓ poſſidet̉vel nō. Sꝫ q̄dā ſūt p̄ſtationes ꝑſonales q̄ nōannectūtur alteri iuri reali. nec trāſeūt ī aliqd̓ius diſtinctū ab obligatiōe ꝑſonali. ⁊ ī his nōē dare qͣſi poſſeſſionē. ſꝫ bn̄ creatur qͥdā vſusaptus ad ꝑtū poſſeſſionis ⁊ ad ꝓducēdū obligationis ſubſtātiā ⁊ ad p̄ſumēdā obligationis cauſam. no anth. de cau. poſ. c. fi. vj. ⁊. vijcolū. lꝫ Bar. dicat ꝯtrariū in. l. ij. ff. qͦ. bo. Sꝫ
alit̓ dixiſſe videt̉ in. l. iij. C. vnde vi. ⁊. ff. d̓ vi⁊ vi ar. vide deciſionē rōte ī antiqͥs q̄ alit̓ ſētitPoſſideri pn̄t iura incorporalia q̄ dant̉ in ꝑſonā. velut ī rem qn̄ talia iura habent ī ſe dn̄iuꝫvel eiꝰ ꝑtē. vt ius ẜuitutis ī ſeruū. ius libertinitatis ī libertū. ius aſcripticij ī aſcripticium.ius monachatꝰ ī monachū. ius clericatꝰ in clericū. ius ciuilitatis ī ciuē. ius patrie ptātis ī filiū. ius ſororitatis ⁊ fraternitatis ī ſororem etfratrē. qꝛ in oī p̄dictoꝝ iuriū ē dare latā ꝓprietatē d̓ iure q̄ſitā. vt vbi ē dare ꝓprietatē: ibi ēdare poſſeſſionē. noͣ ant. de cau. poſ. c. fi. viij.colū. ꝟ. ſcd̓o dicebā.Poſſideri an poſſint iura q̄ debēt̉ a re rei vt ſitſeruitꝰ vie itineris actꝰ aqueductꝰ ⁊ ſil̓es. dicꝙ ſi habent cauſam ꝯtinuā vel qͣſi: dat̉ ſolusvſus. q̄dā ſūt q̄ ꝓducūt effectū poſſeſſionis etp̄ſcriptionis. nō ant. de cau. poſ. ⁊ ꝓprie. c. fi.viij. colū. ꝟ. dicebā tertio.Poſſideri an poſſint iura incorꝑalia q̄ debēt̉ are ꝑſone. dic ꝙ ſi cadāt in plenaꝫ ꝓprietatē ſicut ē ius dominij: in hͦ nulla ē qͣſi poſſeſſio iurꝭqꝛ ex toto dominij ius ꝯfundit̉ ī dominio ⁊ vera poſſeſſiōe rei. q̄dā ſūt q̄ cadūt in ꝑtē ꝓprie/tatis ſicut ē vſufructꝰ ⁊ vſus. ⁊ tunc eo reſpectu ꝙ ē ius in re: dat̉ vera poſſeſſio naturalisrei. eo aūt reſpectu ꝙ ē ius vſufructꝰ vl̓ vſusdat̉ qͣſi poſſeſſio ip̄iꝰ iuris: nō ſolū ꝯͣ dn̄m ſedetiā ꝯͣ quēlibet extraneū. lꝫ Bar. dixerit ꝯtra⁊ male ꝙ dat̉ ſolū ꝯͣ dn̄m. noͣ ant. de cau. poſ.c. fi. viij. ⁊. ix. colū.Poſſideri ſeu qͣſi pōt ꝑ canonicū ius eligendi.qꝛ ius eligēdi nō ꝯfundit̉ in iure canonicali ſꝫeſt qͥd extrinſecū ⁊ ꝑs per ſe a iure canonicalicū multi ſint habētes ius eligēdi qͥ nō habentius canonicale. ⁊ canonicꝰ effectꝰ nō hꝫ ius eligēdi niſi ei aſſignet̉ locꝰ in capl̓o. noͣ anth. decau. poſ. c. fi. viij. colū.Poſſeſſio p̄bēde vel eccl̓ie d̓r eſſe penes bn̄ficiatū ſuo noīe reſpectu tituli. ſꝫ reſpectu bonoꝝeccl̓ie vel p̄bēde d̓r noīe p̄bēde vel eccl̓ie poſſideri. nō Ro. ꝯclu. ccccxli. vij. colū.Poſſeſſio circa ius tituli ī beneficio an ſit verapoſſeſſio reſpectu rei vl̓ qͣſi poſſeſſio reſpectuiuris. dicūt qͥdā ꝙ clericꝰ ad inſtar vſufructuarij habet poſſeſſionē naturalē in rebꝰ. vel qͣſipoſſeſſioneꝫ reſpectu iuris tituli. Sed dic ẜmInno. ꝙ clericꝰ in bn̄ficio ē ſimplex detētatorcorporis eccl̓ie ⁊ rerū ſuaꝝ: ⁊ habet ſolā quaſipoſſeſſionē iuris adminiſtrādi. verā autē poſſeſſionē rerū ⁊ eccl̓ie habet xp̄s vel eccl̓ia vniuerſalis ⁊ ꝑticularis. ⁊ hoc in clericis ſecularibus. Priores auteꝫ ⁊ alij regulares p̄lati ſiſint manuales: nullā habēt quaſi poſſeſſionēſed tenēt vt vicarij vel vt cuſtodes. Si auteꝫnō ſint manuales ſꝫ ꝑpetui vt electi a capitulo
qꝛ