R
ſuperioris autoritate ꝑmutare p̄bēdas ſuasqͣs habēt nō diſtinctas ab eaꝝ fundatiōe ſedex diuiſiōe bonoꝝ ꝑ capl̓m facta tꝑaliter aſſignatas. nō Ro. ꝯclu. ccccxlj. iiij. colū.Permutatio d̓ neceſſitate reqͥrit ꝑmutantē eēdn̄m rei ꝑmutate vel ꝓ dn̄o haberi. vt eſt iushabēs ī bn̄ficio. qͥlꝫ ꝓprie non ſit dn̄s bn̄ficij:tn̄ ꝓ dn̄o habet̉. vt ē caſus in. c. cū venerabil̓.de excep. ff. de re. ꝑmu. l. j. in fine.Erſona. ſi hͦ v̓bū referat̉ in materia reIſtringibili: nō cōprehēdit collegiū necvniu̓ſitatē qꝛ collegiū ⁊ vniu̓ſitas nō ēꝑſona vera ſꝫ ficta. vt. l. mortuo. ff. de fideiuſ.⁊ ita tenet Io. mona. ⁊ Io. an. ī nouella. de p̄ben. cū in illis. ī fi. li. vj. Et idem tenēt Bar. ⁊Bal. in. l. oēs ppl̓i. ff. de iuſti. ⁊ iu. Et ꝓbat̉ ꝑtex. in. l. in hec ꝟba. ff. de nego. geſ.Erſonatꝰ ⁊ ꝑſona eccl̓ie qͥd ſint ⁊ ī quodifferāt. videsͣ. ꝟbo dignitas.Ertinere. hͦ v̓bū latiſſimū ē. ⁊ cōprehēdit tam petitoriū qͣꝫ poſſeſſorium. notaRo. ꝯclu. ccclix. Ite noͣ Inno. d̓ cauſapoſſeſ. cū eccl̓ia. ⁊ qn̄qꝫ cōprehēdit dn̄m qn̄qꝫpoſſeſſionē. nō anth. de elec. q̄relā. ꝟ. nota tertio ꝙ ī iſto libello. ⁊ d̓r eccl̓ia ad aliquē ꝑti nere ⁊ ſpectare pleno iure: eoip̄o ꝙ ē ad ſpūaliatm̄ ſubiecta. vt noͣ. in. d. c. q̄ relā. ꝟ. nota ſeptimo. h̓ tex. ꝯtrariū videt̉ tex. iūcta glo. in. c. cōqueſtus. de fo. cōpe. ⁊ qd̓ ibi noͣt antho. videtex. de ꝟbo. ſigni. l. v̓bū illd̓ ꝑtinere. ⁊ d̓ fi. inſtru. c. īter dilectos. ⁊ d̓ re iudi. c. ſane abbateli. vj. ⁊ d̓ elec. c. fi. e. li. ⁊ de reli. do. c. ꝯſtitutꝰ.Ignori poſſum habere et ꝓ ypothecaenere rem meā qn̄ nō ē in pleno iure ſꝫreuocabiliter mea. vt noͣ. ꝑ Cy. ⁊ Bal.in. l. rebꝰ. C. de iu. do.Lacet. qͥd importet hͦ ꝟbuꝫ placet ſiueplacebit. videsͣ. v̓bo arbitriū.Lebanꝰ an dicat̉ p̄latus. vibe ſb̓ ꝟbop̄latus.Lena ꝓbatio q̄ dicat̉. vide ſb̓ ꝟbo ꝓbatio. §. ꝓbatio indubitata. ⁊ qn̄ dicaturplene liq̄re de cauſa vide textū ⁊ glo. d̓teſti. ſignificauerūt. in fi. ⁊ de ī inte. reſti. auditis. ⁊ vide oīno sͣ. ꝟ̓bo liberā.Luralis numerꝰ ī gratijs bn̄ficialibꝰ reſtringit̉ ad duo. de p̄ben. li. vj. is cui. ⁊qn̄qꝫ ad vnū tm̄ qn̄ ſuꝑ bn̄ficijs diſpenſat̉ ẜm archid̓. in. c. ij. de fi. preſ. li. vj. ī verboplura. p̄dicta ītellige niſi ꝟba pluralis numeri eēt geminata vt v̓bū plurima ẜm Io. an.ibidē ī nouella. Idē in ꝟbo q̄cūqꝫ vel qd̓cūqꝫtalia enī ꝟba geminata oēm numeꝝ includūtnō Bar. in. l. baliſta. ff. ad trebell̓. ⁊ ſub talibꝰꝟbis geminatiuis veniūt bn̄ficia curata quenō venirēt. noͣ Ro. ꝯclu. cxxxij. vide Io. an.
de p̄bē. qͣꝫuis. li. vj. ſuꝑ v̓bo reſtringi. ī nouella. ⁊ ſuꝑ v̓bo bn̄ficia. ⁊ ſuꝑ v̓bo bn̄ficijs.Pluralis ſermo an reſoluat̉ ī plures ſingularitates. vide Bar. ff. de cōdi. ⁊ demō. l. falſa. §.fi. ⁊ ad trebell̓. l. heredes mei. §. cum ita. ⁊ etſiqͥs cau. l. ſi ſeruꝰ. §. ſi plurimū. ⁊ de nego. geſ.l. iij. §. negocia. et per Bal. in. l. penul. C. deimpu. ⁊ ali. ſub. ⁊ ꝑ glo. in. c. vt pͥuilegia. ī gl.fi. in clemē. j. de renūcia. ſuꝑ verbo alios. ⁊ dereſcrip. c. ij. in. j. glo. ⁊ ꝑ archid̓. j. diſ. oēs. ⁊ ꝑanth. in ꝓhemio cleme.Oſſeſſio. In iuribꝰ incorporalibꝰ nō eſtvera poſſeſſio ſꝫ ītellectualis. īterp̄tati.ua. ⁊ impropria. quam iura qn̄qꝫ appellāt qͣſi poſſeſſionē. qn̄qꝫ ītellectualē poſſeſſionē. qd̓ noͣ. ꝓpter ſtatuta de poſſ. loquētia. nōanth. de cau. poſ. c. fi. iij. colū. in pͥnci. ⁊ videsͣin ꝟbo ꝑmutatio.Poſſeſſio in iuribꝰ incorporalibꝰ acqͥrit̉ ex vnoactu affirmatiuo eius ꝯͣ queꝫ poſſeſſio q̄ritur.quē actū qͥs veriſimiliter alteri nō exercet niſiius habēti. Sꝫ ille actus ꝯſiſtit in agere vt cēſum ſoluere vl̓ ad ſinodū ire ī ſignū ſubiectionis ſiue pati. potiores tn̄ ſūt actꝰ qͥ ſonāt ī agere qͣꝫ ī pati. noͣ ant. de cau. poſ. c. fi. j. colū. Cōclude an ſufficiat vnꝰ actꝰ vel reqͥrant̉ pluresꝙ exigant̉ tot ⁊ tales actꝰ ⁊ taliū iuriū exercitia q̄ ꝯcludāt vtentē vti iure ſuo ꝓ iure ſuo etpatiētē pati vtētē vti ꝓ iure ſuo. vt noͣ. xxvij.colū. ꝟ. ſcd̓o in vſu. Et vide. jͣ.. §. poſſeſſio ſeuqͣſi ſubiectiōis. ⁊. §. poſſeſſio ſeu qͣſi iuriū īcorporaliū vt acquirat̉.Poſſeſſio p̄t acqͥri ī p̄ſtationibꝰ ꝑſonalibꝰ ꝓpt̓rem a ꝑſona debitoris. ⁊ ꝓ tali qͣſi poſſeſſionep̄t agi recuperāde. nō ant. de cau. poſſeſſi. c. fina. ij. colū.Poſſeſſio lꝫ adaptabilis ſit ad iura incorporalia tn̄ ꝓprietas nō. qꝛ tale ius nō ē plena ꝓprietas ſꝫ qͥd a ꝓprietate ſeparatuꝫ. hinc eſt ꝙ ꝓtalibꝰ iuribꝰ nō dat̉ ſtricta rei vēdicatio ſꝫ cofeſſoria q̄ ē in rem actio. ꝓ talibꝰ tn̄ iuribꝰ ꝓutapplicāt̉ ad rem corporalē. dat̉ q̄dā vēdicatiolata ī rōne iuris q̄ appellat̉ vtilis rei vēdicatio⁊ ī totū non ſapit naturā ꝯfeſſorie q̄ eſt in remactio: cū detur ad rem corporalē. nec ī totū naturā rei vēdicatiōis cū detur ad ius corporale ẜm Inno. cuiꝰ dictū ſaluari poſſit ītelligendo d̓ illa lata vēdicatiōe q̄ ꝓ iuribꝰ etiā ī hoīecōpetit adiecta cauſa vēdicationis rōne talisiuris. nō ant. de cau. poſ. c. fi. iij. colū.Poſſideri nō p̄t actio niſi ꝑ illuꝫ cui cōpetit. vlnoͣt Oldra. ꝯſilio. ccclij. ⁊ Inno. de reſti. ſpo.in lr̄is. ⁊ antho. de p̄ſcrip. auditis. vj. colū. ꝟ.oppono ꝙ nō poſſit.Poſſeſſio ī iuribꝰ corporalibꝰ hꝫ vſū ip̄iꝰ iurisꝓ ſubiecto ſicut ī re corporali habet ip̄aꝫ rem