A
minali. Si aūt ex officio ꝓcedat: tūc ꝓceſſusſuꝑ notorio factus tenet licet tūc nō fuerit ꝓbata notorietas dūmodo poſtea appareat fuiſſe notoriū. noͣ. anth. in. d. c. vr̄a. xxij. colū.Notoriū ꝯͣ qd̓ allegant̉ alique circūſtantie excuſantes: vt ſi dicat̉ homicidiū ad defenſionem factū vel de mādato iudicis ſiue iure ꝑmittente: nō offuſcat̉ ꝑ excuſatiōes p̄dictasqͥn ſuꝑ eo vt notorio ꝓcedat̉: allegans tn̄ circūſtantias p̄dictas debet admitti ad ꝓbandū eas. Sꝫ interim anteqͣꝫ ꝓbent̉ vt in notorio ꝓcedit̉ iuris ordine nō ẜnato. Et ſic notaꝙ quo ad cōſiderādū modū ꝓcedēdi: plꝰ attendimꝰ qͣlitatē facti in libello deducti ſuꝑ qͦſubſtātiat̉ iudicium qͣꝫ negatiōes ⁊ excuſationes allegatas. no. antho. in. d. c. vr̄a. xxij.colū. ꝟ. venio ad ſcd̓m.Notoriū quotienſcūqꝫ neget̉ notoriū: neceſſaria eſt ꝓbatio ipſius qualitatis notorij. queꝓbatio pōt fieri in abſentia ꝑtis. no. antho.in. d. c. vr̄a. xxij. colū. Et dicta qͣlitas q̄ notorium dicit̉ ꝓbat̉ ꝑ duos teſtes ſicut ⁊ fama⁊ teſtamentū. oportet tn̄ ꝙ teſtes nō interrogati reddant cauſam notorij ꝑ circūſtantiasfacti. vt no. anth. e. c. vltima carta. in pͥn. Sꝫlicet dicta qͣlitas notorij ſit ꝓbanda ſi negat̉ip̄m tn̄ factū qd̓ notoriū dicit̉ ſiue ſit ꝯtinuūſiue interpellatū ſiue momētaneū nō eget ꝓbatione. Sufficit em̄ in tali notorio ꝙ non liquet iudici vt iudici ꝓbare notoriū eſſe: vt ꝙticiꝰ occidit ſemproniū: nec exigit̉ ꝓbatio ꝙocciderit. vt no. ant. e. c. xxiij. colū. Hoc vltimū de ꝓbatione facti ꝙ nō ſit neceſſaria ītellige qͦ ad finem ꝓcedendi vt in notorio: ordine nō ẜuato: nō qͦ ad finē diffinitiuā ferendi.quia tūc bn̄ reqͥrit̉ ꝓbatio ipſiꝰ facti ẜm formam ſcriptā in. §. proxi. ſequēti. primū etiaꝫꝙ qualitas notorij ſit ꝓbāda limita ẜm ea q̄ſcripta ſunt. jͣ.. §. notoriū facti geſti.Notoriū facti ſi geſtū ē nō in cōſpectu iudicisreqͥrit ꝓbationē ipſiꝰ facti qd̓ notoriū dicit̉ſi ip̄m factū ē recēs ita ꝙ de facili mēoria habeat̉: nō tn̄ reqͥrit̉ ꝙ teſtes directe deponantde facto ſꝫ de pn̄tia ppl̓i in facto. ſꝫ ſi factū ēātiquū nulla exiget̉ ꝓbatio ipſiꝰ facti ẜm io.an. In notorio aūt p̄ſumptiōis fictiōis vl̓ diſpoſitionis idē ꝓut agit̉ de ꝓbatiōe facti exqͦ īſurgit p̄ſūptio vel fictio. ⁊ in tl̓i fcō ꝓbādoẜuādꝰ ē ordo iuris. Id aūt qd̓ ex facto a iurep̄ſumit̉ vel fingit̉. nulli ſubijcit̉ neceſſitati ꝓbandi. īmo nec neceſſe ē ꝙ iā actu deducaturſiue alleget̉ cuꝫ id iudex ſupplere poſſit. Innotorio aūt cōfeſſionis vel ꝓbationis facte īalio iudicio. ſi ꝓducat̉ cōfeſſio vel atteſtationes: nō exigit̉ ꝙ alit̓ ꝓbent̉. Eſt tn̄ neceſſe ꝙcōſtet de iuriſdictione illiꝰ corā qͦ facta ē con
feſſio vl̓ ꝓbatio: ⁊ ꝙ cōſtet eas ordinate receptas ꝟe vel p̄ſumptiue. Et idē in notorio ſententie: ſaluo ꝙ ea etiā ꝑ teſtes ꝓbata p̄ſumitur om̄is ſolēnitas interueniſſe. vt no. anth.in. d. c. vr̄a. ꝟ. pōt ſcd̓o dubitari. ⁊ no. etiamin vlti. colum. Si ꝟo notoriū facti geſtū ē incōſpectu iudicꝭ ad hoc ꝓ tribunali ſedentis.tunc nullā reqͥuirit ꝓbationē. nec in qualitate nec in ipſo facto qd̓ notoriū dicit̉. ⁊ qd̓ dictum eſt de notorio facti. idem de notorio p̄ſumptionis ⁊ fictionis ſurgēte ex facto notorio. vt no. anth. in. e. c. xlvj. colū. ꝟ. nunquidaūt in notorijs. Et hec ꝓcedunt in quolibetfacto notorio etiam momētaneo. vt in homicidio vel iniuria in cōſpectu iudicis ꝓ tribunali ſedentis ꝑpetrata. nā tunc pōt iudex ſine alio ꝓceſſu ⁊ ſine accuſatore delinquentēcōdemnare. dū tn̄ euꝫ citet vl̓ moneat ad ſententiā. ⁊ hoc verū duobꝰ ꝯcurrētibꝰ ſcꝫ ꝙ iudex ꝓ tribunali ſedeat. ⁊ ꝙ totus ppl̓us ſiuemaior ꝑs pn̄s fuerit ita ꝙ notorium dici poſſit. al̓s ſecus. vt no. anth. e. c. vlti. colū. Ubiaūt auctoritas ſurgit nō ex facto ſed ex ꝯfeſſione vel ꝓbatione corā iudice ꝓ tribunali ſedente facta ita ꝙ ſit notoriū cōfeſſionis vl̓ ꝓbationis an tunc iudex cōdēnare ſine alio ꝓceſſu poſſit. vide in. d. vlti. colū. Sꝫ aduerteẜm io. an. nō plus ſibi p̄iudicat delinquens īcōſpectu iudicis etiā ꝓ tribunali ſedētis qͣꝫ ſiin abſentia iudicis delinqueret. qꝛ iudex adhoc nō ſedet ſed ob aliud. vt no. anth. de cōfeſſ. c. fi. viij. colū. ꝟ. no. glo.Notoriū facti geſti extra cōſpectū iudicis reqͥrit ꝓbationē ipſius qͣlitatis notorij etiā ſi nōneget̉. qn̄ illa qualitas exigit̉ ad fundanduꝫiudicis ptātem vt in cōſeruatore. ⁊ tunc debet de qualitate ſe informare al̓s ꝓceſſus eētnullus. ſufficit in hoc caſu ꝙ iudici cōſtet factum pͥncipale fore notoriū. nō obſtāte ꝙ cōtra id poſſet eē aliqua vera defenſio vel excuſatio allegata ꝑ ꝑtem. Si ꝟo qualitas notorij nō exigit̉ ad fundandū iudicis ptātem. ſꝫſolū exigit̉ rōne ꝓceſſus extra ordīarij vt iudex ꝓpter notorietatē poſſit via extraordī aria procedere. tūc an valeat talis ꝓceſſus nōhabita informatione de qͣlitate notorij dubium eſt. Sꝫ cōis opinio ꝙ iudex bn̄ facit ſi denotorio ſe īformet. Si tn̄ hͦ omittit. nihilominus ꝓceſſus valet dūmodo verū ſit ꝙ notoriū ſit ⁊ hͦ poſtea cōſtet. Sꝫ diſtingui pōt int̓ordinariū ⁊ delegatū. in delegatis attēdi debet forma delegationis. ſi em̄ delegatꝰ p̄ſupponit notoriū. valebit ꝓceſſus abſqꝫ īformatione notorij. ſecus ſi mādat ſub cōditione ſiē ita. In ordinarijs aūt ſi ꝓcedit̉ ꝯͣ pn̄tē. ⁊ n̄negat̉ notoriū. valebit ꝓceſſus licet iudex d̓
o 3