A

vl̓ maior ꝑs eiꝰ teſtꝭ eē poſſet. ⁊ hec ē ꝓpria ⁊ꝑfecta eiꝰ diffinitio. no. anth. in. d. c. vr̄a. ꝟ.venio ad ſcd̓m. xx. colū.Notoriū facti cōtinui ē ſi qͥs in carceribus teneat̉. qd̓ eſt verū ſi carceres ſe exhibēt ocl̓ishoīm: ſecus ſi carceres ſint occulti: qꝛ illd̓ nōpōt eē notoriū. no. antho. in. d. c. vr̄a .xxvij.colū. ꝟ. venio. ad declaratiōes.Notoriū facti cōtinui dicūt quidā eē ſi qͥs tenet cōcubinā oībꝰ vicinis ſciētibꝰ. qd̓ nō placet. licet em̄ tenere feminā in domo poſſit dici notoriū qꝛ hͦ ſe exhibet ocl̓is hoīm. tn̄ ꝙ ſecū ea copulet hͦ n̄ ē notoriū facti: qꝛ cōiter nōexhibet ſe oculis hoīm niſi forte qͥs nō timēsverecūdiā cognoſceret eā in platea. Iſtud gͦꝙ qͥs teneat cōcubinā vicinis ſcientibꝰ non ēnotoriū facti ſimplicit̓: ſꝫ ē notoriū facti ī ꝑtein eo ꝙ feminā publice tenet. Et ē notoriū p̄ſumptionis in ꝑte in eo ꝙ p̄ſumit̉ eā cognouiſſe ⁊ cōſequēter in ꝯcubinā habere. no. antho. in. d. c. vr̄a .xxvij. colum. ꝟ. venio ad declarationes.Notoriū facti cōtinui dicūt qͥdā eſſe qn̄ qͥs ꝑſequit̉ dn̄m ſuū cui iurauit fidelitatē: qd̓ nōplacet qꝛ hoc factum nō pōt cōtinuuꝫ eē niſiaptitudine qꝛ iuramentū eſt momentaneumvn̄ qͣꝫtū ad ꝑiuriū hͦ nō pōt eſſe notoriū facticōtinui. no. anth. in. d. c. veſtra. xxviij. colū.Notoriū facti continui dicunt quidā eſſe duꝫqͥs mutuat ad vſuras tenēdo altare paratuꝫqd̓ nō placet quia licet tenere banchum ⁊ altare paratū poſſit eſſe notoriū: tn̄ ip̄m mutuare eſt actꝰ interpellatus niſi dicat̉ ꝙ ē continuus aptitudine: ſed hͦ nō ſufficit ad notoriūquia in dando notoriū inſpicimus actū ꝓutſe exhibet oculis hoīm actu non aptitudine.Itē in mutuando exigit̉ factū hominis. id̓onō pōt etiam aptitudine eſſe cōtinuū niſi dicamus ꝙ vſurarius cōcludit̉ cōtinue ex mēte que eſt cōtinuata. ſed hoc nō ē niſi ex preſumptione. quia mens ſe nō exhibet om̄ino.ideo hͨ exemplū de vſurario meliꝰ congrue̓tnotorio facti interpellati vel p̄ſumptionis facti cōtinui. no. do. antho. de coha. cle. ⁊ mu.veſtra .xxviij. colum.Notoriū facti continui eſt ꝓprie puta ꝙ quistenet pōtem ſupra viā. vel ꝙ turris aſinellorum ſit in porta rauennati. vel ꝙ clericꝰ in aliqua eccl̓ia facit reſidētiā. no. anth. in. d. c. veſtra. xxviij. colū.Notoriū facti interpellati eſt in mutuādo vſuras. no. anth. in. d. c. vr̄a. .xxviij. colū.Notoriū facti momētanei eſt qn̄ qͥs in conſpectu ppl̓i vel maioris ꝑtis interficit̉. ⁊ cū ep̄ustranſit de eccl̓ia ad eccleſiā: qꝛ talis tranſitusſit cū apparatu. Secus in trāſitu monachi qͥ

occulte trāſit niſi in cōſpectu ppl̓i trāſiret. Anaūt tranſitus ad eccleſiam curatā dicat̉ notorius dubiū eſt. ſed illud certū eſt. tenendo ſecundā eccleſiam pōt eē notoriū facti cōtinui.no. antho. in. d. c. vr̄a. xxv. colū.Notoriū facti nō recte deducit̉ ad finem ꝓcedendi vt in notorio niſi deducat̉ notorietastam in ꝑſona facientis qͣꝫ in ipſo facto. vn̄ licet dicat̉ crimē notorie cōmiſſum: ſi nō dicat̉certa perſona que illud notorie cōmiſerit nōhabet locum materia notorij nec poſſꝫ iudextanqͣꝫ de notorio ſe informare ad ꝑquirēduꝫquis illud delictū cōmiſerit. nec ſufficeret ꝙdeducens nominaret certā ꝑſonā malefactoris niſi diceret notoriū eſſe ꝙ illa ꝑſona maleficium cōmiſiſſet. vt no. inno. hoſti. ⁊ io. an. īnouella. in. c. j. de offi. dele. li. vj.Notoriū ſi corā iudice qui nō habet cognitionem niſi de notorijs neget̉ notoriū. poteſt iudex de his hͦ cogͦſcere an notoriū ſit ne al̓s iuriſdictō ſua ſit eluſoria ⁊ fruſtratoria. quia qͥlibet ſuꝑ notorio corā eo cōuentus ſemꝑ negaret notoriū vt ſuā euaderet iuriſdictioneꝫvt no. glo. in. c. j. de offi. dele. li. vj. Secꝰ ſi etiam de alijs qͣꝫ de notorijs iuriſdictionē habeat quia tunc ceſſat rō ꝙ iuriſdictio foret totaliter eluſoria. ⁊ ita ſaluo aliā glo. que allegat̉ꝓ cōtrario in. c. accuſatus. §. ſane. de hereti.li. vj. quicqͥd. no. io. an. in. c. j. in. §. notoria. d̓cenſi. e. li. Vel pōt dici ⁊ forte meliꝰ. ꝙ glo.in. d. §. ſane. relata ad tex. loquit̉ in caſu ſpeciali fauore fidei. vt iudices ad qͦs pͥncipalit̓ꝑtinet de cauſis fidei cognoſcere ad illas intendant ⁊ nō ſtent occupati in alijs de qͥbꝰ ille tex. loquit̉ an ſint notorij vel nō.Notoriū ſi in iudicio negat̉: eſt aduertendumꝙ aut negat̉ factū tm̄ ⁊ non qualitas facti. ⁊tunc negatione nō ſit res dubia ꝓpter veritatem notorij. negatiua em̄ ꝓbabilis facit remdubiam. improbabilis no. vt illa que hꝫ cotra ſe notoriū niſi ꝓbet̉ negatiua ſaltem ſemiplene ẜm Cy. cuiꝰ dictū debet intelligi quando talis ſemiplena ꝓbatio nō habet cōtra ſealiquā cauſam euidentē. alias ſecus. Si ꝟonegat̉ qualitas facti tm̄. tunc oportet ꝙ iudici ꝓbet̉ notoriū eſſe licet negatio facti notorij nō offuſcet notoriū. Si tn̄ negat̉ qualitasfacti ita ꝙ notoriū ex hoc offuſcat̉ quo ad iudicem vt nō poſſit ꝓcedere vt in notorio niſiſe informet priꝰ de notorio. vt no. anth. de cōha. cle. vr̄a .xxj. colū.Notoriū alijs ſꝫ nō iudici ſi neget̉ notorium ⁊aliter nō ꝓbet̉. debet iudex reū abſoluere abinſtātia ⁊ poſtea audiet actoreꝫ iuris ordineẜuato. qd̓ hꝫ locū qn̄ iudex ꝓcedit tanqͣꝫ ſuꝑnotorio ad inſtātiā ꝑtis ſiue in ciuili ſiue ī cri