A
dūmodo ip̄e ſe ſb̓ſcribadꝫ eē ſpālis: puta ego tl̓is p̄dictꝭ oībꝰ ⁊ ſingulis geſtꝭ int̓ talē ⁊ talē int̓fui ⁊cͣ. nec ſufficeretgeneralis. vt no. bar. in. l. diuꝰ. §. itē ſenatusff. de fal. Et idē no. do. antho. in. c. fi. de offi.dele. Bal. teuet ꝙ ſufficit general̓. C. de edē.aut̓. ſi qͥs in aliqͦ. ꝟ. vltꝭ. q̄rit̉. vide ꝑ eū. in ti.ſi ꝯtra fa. de ſucce. c. j. in pͥn. ſuꝑ v̓bo ī breui.Notariꝰ ſi ē rogatꝰ ꝯficere ⁊ extendere inſtrumētū ad laudū ſapiētꝭ ꝙ poſſit ſapiēs addere declarare vel mutare ⁊ ſb̓ qͦ die debeat notariꝰ ſcribere illa q̄ ſapiēs cōſulit: vide io. an.in addi. ſpe. in ti. de inſtru. edi. §. inſtrumentū. ꝟ. ſi a ꝯtrahētibꝰ. ⁊ bar. in. l. illa īſtitutio.ff. de here. inſti. ⁊ an. in. c. ex lr̄is. de fi. inſtru.Notariꝰ ē idoneꝰ teſtꝭ ad ꝓbandū id de qͦ fuitrogatꝰ īſtrumentū ꝯficere. ⁊ ꝯn̄ter ad ꝓbandū errorē inſtrumēti ꝑ eū cōfecti. ⁊ ſi vnꝰ alius teſtꝭ cū eo ꝯcurrat. error ſufficient̓ ē ꝓbatus. vt no. bal. in. l. ſi liberariꝰ. de re. iur̄. qd̓ ītellige qn̄ ad ꝓbandū ꝯtēta in īſtrumēto ſufficerēt duo teſtes. al̓s ſecꝰ. vt no. bal. in. l. imperator. ff. de ſta. homi. Ip̄e etiā tenet ibi cōtra bar. ꝙ notariꝰ nō ē idoneꝰ teſtꝭ ad ꝓbādūerrorē ꝑ eū cōmiſſum in ꝯfeſſiōe inſtrumēti.vide tex. ⁊ bar. in. l. domicius. ff. de teſta.Otoriū qn̄qꝫ appellat̉ notoriū tm̄. qn̄qꝫ notū ⁊ notoriū. Notū ⁊ notoriū eſtqd̓ geſtū ē corā ppl̓o ⁊ corā iudice ꝓ tribunali ſedēte. Notoriū tm̄ ē qd̓ cōſtat iudiciſꝫ nō vt iudici. vt no. an. de coha. cle. vr̄a. xixcolū. Sꝫ io. dic̄ ꝙ licꝫ ī cōſpectu iudicꝭ ꝓ tribunali ſedētꝭ qͥs d̓linqͣt: an ꝓpterea iudici vtiudici liquet qꝛ iudex ad hͦ n̄ ſedet. vt no. jͣ. §.notoriū qn̄qꝫ. ⁊ vide. sͣ. ꝟbo. manifeſtū.Notoriū ſumit̉ eqͥuocē. qn̄qꝫ em̄ appellat̉ manifeſtū. qn̄qꝫ euidēs. qn̄ euidentiſſimū. qn̄qꝫpublicū. qn̄qꝫ notū ſiue cognitū. qn̄qꝫ īdubitatū. qn̄qꝫ liquidū. Ex his noͣ ꝙ noīa p̄dictaſūt noīa generꝭ ⁊ pn̄t appropͥari notorio ⁊ manifeſto. no. anth. de coha. cleri. vr̄a. xx. colū.Notoriū qd̓dā ē occultū quoddā ē pene occultū. ⁊ hec differūt. Occultū ē qn̄ qͥs crimino/ſus ab eccl̓ia tolerat̉. ſimplicit̓ tn̄ poſſet oppoſitū eē ⁊ crimē ē ꝓbabile. no. anth. de co. cle.vr̄a. iiij. colū. Itē occultū dr̄ qd̓ a nullo ꝓbari pōt. Pene occultū qd̓ ab aliqͥbꝰ: paucis tn̄vt ꝑ duos vel tres vel etiaꝫ qͥnqꝫ ꝓbari pōtvt no. an. e. c. xvj. colū.Notoriū differta fama ī eo ꝙ in notorio oportet ꝙ ppl̓s vl̓ maior ꝑs fuerit pn̄s facto qd̓ notoriū dr̄. ita ꝙ de eo poſſit vt teſtꝭ ꝑ corporeūſenſum deponere. In fama aūt ſufficit ꝙ maior ꝑs ppl̓i aliqͥd dicat licet nō aſſerat ſe fuiſſepn̄tē illi facto qd̓ dic̄ antho. de coha. cle. veſtra. xxiiij. colū.
Notoriū nō pōt eē niſi de eo qd̓ ē verū. ⁊ ꝯſequēter nō pōt eſſe niſi de p̄ſentibꝰ vl̓ de ꝓxime p̄teritꝭ: quia nō ꝓcedit niſi aſciētia certaq̄ de lōge p̄teritis haberi nō pōt. Fallit quādo certa ſciētia ē in mēte populi certitutinaliter reẜuata: ſic̄ ē de xp̄i paſſiōe. no. Ro. conclu. cccxv.Notoriū duo reqͥrit vt dicat̉ notoriū: pͥmo vtvniu̓ſus ppl̓s vel maior ꝑs poſſet eē teſtꝭ: nōgͦ ſufficit ꝙ maior ꝑs vicinie: ſꝫ reqͥrit̉ maiorꝑs ciuitatis vel ville. Scd̓o ꝙ ppl̓us ſit magnus. non ergo ſufficit populus de duobusvel tribꝰ tm̄: hͦ tn̄ arbitrio iudicātꝭ relinqͥt̉ qꝛnō pōt dari certa doctrina. Aduertendū ē tn̄ꝙ ſi factū qd̓ dr̄ notoriū reſpicit totā ꝓuintiādebꝫ hͦ ſcire maior ꝑs ꝓuintie. Si reſpicit ciuitatē ſufficit ꝙ maior ꝑs ciuitatꝭ ſciat. Si reſpicit ꝑrochiā: ſufficit ꝙ maior ꝑs parrochieſciat. no. anth. de coha. cle. ⁊ mu. vrā. xxiiij.colum.Notoriū nō pōt aliqͥd eē niſi id fiat in loco publico corā ml̓tis aſtātibꝰ ita ꝙ maior ꝑs ppl̓iilld̓ videre potuerit: illa gͦ q̄ fiūt in domo queneqꝫ de facili ꝓbari pn̄t. nō pn̄t dici notoria:⁊ ſic qͣlitas loci on̄dit an qͥd dici poſſit notorium vl̓ nō. Et idē d̓ qͣlitate tꝑm. ideo q̄ de nocte fiūt nō pn̄t dici notoria niſi ſit tl̓e ſcm̄ qd̓etiā de nocte potuerit corporeo ſenſu ꝑcipi amaiore ꝑte ppl̓i: vt ſonꝰ cāpane. no. anth. ī. d.c. vrā. xxv. colum.Notoriū pōt qͥd eē in vno loco: in alio loco occultuꝫ. vt no. anth. de coha. cle. veſtra. penl̓.carta. in fi.Notoriū ē qd̓dā adiectiuū qͣlitatꝭ ꝑ quā rei cuiaddit̉ valde plena noticia habet̉. ẜm io. an.vt no. anth. in. d. c. vr̄a. xx. colūna.Notoriū nihil aliud ē qͣꝫ ꝓbatio ꝓbata. Et ēduplex pͥncipaliter .ſ. notoriū facti ⁊ iuris.Notoriū facti ē triplex. qd̓dam ē facti ꝯtinui.qd̓dā facti int̓pellati. ⁊ qd̓dā facti trāſeūtꝭ etmomētanei. Sil̓r notoriū iurꝭ ē triplex. qd̓dāē notoriū ꝓbatiōis ⁊ fidei. qd̓dā diſpoſitiōis⁊ quoddā p̄ſumptiōis ſeu fictiōis. vt no. antho. in. d. c. vr̄a. xix. colū. īmo fictio ē quartaſpēs. ⁊ ſic qͣdruplex ē notoriū iurꝭ. vt no. ī. e.c. .xxvj. columna.Notoriū ꝓprie ⁊ ſtricte loquēdo ꝯſiſtit in notorio facti tm̄. alia aūt notoria ſcꝫ ꝑ ꝓbationēꝯfeſſionē vel ſentētiā alicuiꝰ ſunt im ꝓprie notoria ẜm io. an. qd̓ ē bn̄ noͣnduꝫ ꝓpt̓ ſtatuta.vt no. anth. in. d. c. vr̄a. xxij. colum.Notoriū facti ē finita ⁊ cōiter indubitata ꝓbatio īmediata ex natura facti vel rei ꝯtinui interpellati aut momētanei ocl̓is hoīm aut maioris ꝑtis ita ſe exhibēs ꝙ nulla tergiuerſatipoſſet: vtpote cuiꝰ vniu̓ſus ppl̓us
o 2