⁊. §. lis finitur.Lite pendente nihil eſt innouanduꝫ ab aliquapartiū: ⁊ dicitur pendere quo ad actorem. ſtatim quando ad eius inſtantiam eſt decreta citatio. quo ad reum quādo citatio eſt ei intimata. no. Ro. conclu. lv.Litis pendentia inducitur eoip̄o ꝙ quis in curia ꝑ curſorem citatur ad dicendum contra cōmiſſionem licet non expͥmatur. de quibus inclemē. ij. vt lite pen. quia illa cle. non habet locum in citatōne que fit in curia ſed ſoluꝫ in eaque mittit̉ ad partes. vt no. Ro. cōclu. cclxij.Adde ꝙ ad inualidandū gratiam lite pendente impetratam. non facta mentōe de lite. dicitur lis pendere eoip̄o ꝙ temꝑe impetratōnisreperit̉ cauſa commiſſa licet nō ſit ꝓceſſuꝫ adalium actum. vt in. c. cauſam q̄. de teſti. ⁊ ibino. ant. poſt io. an. ⁊ vide. sͣ. in pͥn.Litis pendentia que inducit̉ ꝑ clementinaꝫ. ij.vt lite pen. fortius ꝓcedit in actore qͣꝫ in reo.vt no. Ro. conclu. ccclxxxv. ⁊ conclu. lij.Litis pendentia an inducat̉ ꝑ appellatōꝫ extraiudicialem inſinuatā parti. vide ſub verbo appellatio extraiudicialis licet ſit.Lite pendente an valeat impetratio vl̓ declaratio. non facta mentōne de lite. vide ſub verbo declaratio. in pͥn. ⁊ vide ſub ꝟbo gratia. §.gratia impetrata pendēte lite cū pluribus. §.ſequentibus.Lite pendente nō dicit̉ innouare qui poſſeſſionem ſuā cōtinuat. vt in glo. in cle. ij. vt li. pen.An autē lite pēdente ſuꝑ aliquo iure poſſit iscui lis mouet̉ vti iure illo quod poſſidet vl̓ qͣſiſicut poterat ante litem motā. vide qd̓ no. dereſti. in inte. c. ij. in glo. fi.Lite pendente licet non poſſit litigans ſibi iusq̄rere a cōmuni domīo partiū. nō facta mētione de lite. tn̄ poteſt ſibi ius querere a tertio inre de qua litigat. vt no. Ro. cōclu. clj.Litis pendentia licet quo ad litigātes nō finiatur niſi ꝑ ſententiā ẜm Ro. adeo etiam ꝙ reo⁊ poſſeſſore defuncto nō debet actor circa poſſeſſioneꝫ aliqͥd attemptare. quia adhuc lis pēdet quo ad eum donec fuerit ſentētia lata. vtno. Ro. conclu. cccxliiij. tamen quo ad tertiūvidelicet ordinariū collatorem. dicit̉ lis finitaeoip̄o ꝙ pars vel alius cuius intereſt nō voluit litem ꝓſequi. Et ꝓpterea ſi beneficiū tūcvacat. illud ordinarius conferre pōt licet nonſit finitalis quo ad partes. caſus eſt a contrario ſenſu in cle. j. vt li. pen. Et ita vult ibi Io.an. in glo. ſuꝑ verbo ꝓſequatur. idem tenet īc. ſi hi cōtra quos. e. titu. libro. vj. in nouella.ſuꝑ v̓bo decedant. quod gͦ dicit in. d. c. ſi hi ꝯͣquos. ordinariū nō poſſe conferre donec lis finita fuerit contra partē. intellige ip̄a parte vl̓

alio cuius interſit litem ꝓſequente. vt declarat cle. p̄dicta. ⁊ hoc etiā ſentit textꝰ. d. c. ſi hi.qꝛ ſi nullus ꝓſequeret̉. lis finiri nō poſſet. cuꝫex officio non poſſit iudex ꝓcedere. pendētiaergo litis inducta ꝑ illas nouas conſtitutiōesquo ad tertiū vt nō poſſit conferre bn̄ficiū dequo inter alios litigat̉ licet in veritate vacet.eſt contra rigorem iuris ꝙ res inter alios actaalteri p̄iudicet. ideo dixit archid̓. xj. q. j. quiares. ſuꝑ pͥma glo. ꝙ litis pendentia afficit litigantes non tertiū. ergo cōſtitutōes p̄dicte cōtra rigorem edite debent in terminis ſuis teneri ⁊ nō extendi. vt no. io. an. in. d. c. ſi hi cōtraquos. ſuꝑ verbo decedant. ⁊ ſuꝑ vltima glo.in nouel. Cum gͦ p̄dicte conſtitutōes inducātlitis pendentiā quo ad collateralem. aliquo litem ꝓſequente. ergo nec habebunt locū nulloꝓſequente. ⁊ hoc aꝑte declarat clemē. p̄dictaque loquit̉ ſub conditōe ſi aliquis litem ꝓſeqͣtur. de animo aūt ⁊ mēte partiū ꝙ nō velint litem ꝓſequi. conſtare pōt ſi hoc expreſſe vl̓ iniudicio vel extra ꝟbo dicant. ꝑ. l. labeo. de ſupelle. al̓s oportet de animo iudicare ꝑ ꝯiecturas. vt no. glo. in. l. fulcimus. §. j. ff. qͥ. ex cau. īpoſ. ea. ⁊ vide. sͣ. §. litis pendētia non finitur.⁊. jͣ. §. lis finit̉. ⁊. §. lis ⁊ viciū.Litigioſa res fit quando agit̉ de dominio. C.de liti. aut̓. litigioſa. ⁊ hoc verū ſi agat̉ de dominio rei corporalis ſiue de ꝓprietate iuris incorporalis. vt no. ant. ī. c. cū. m. de ꝯſti. xxxiiijcolū. ꝟ. venio ad octauū. ⁊ hoc caſu nō valettalis rei alienatio ſi eſt volūtaria. ſecꝰ ſi eſt neceſſaria. vt ibi no. ideꝫ ſi de quaſi dominio. vtno. glo. xj. q. j. qꝛ res. ⁊ no. io. an. in. c. eccleſiaj. vt lite pen. ⁊ hoc de quaſi dominio ſiue vtiliꝓpter cauſas bn̄ficiales in quibus agens nōeſt dn̄s ſed quaſi dn̄s ⁊ ꝓ dn̄o habet̉. vt in. c.cum venerabilis. de excep. Sed vbi agitur depoſſeſſione rei nō ſit res litigioſa. no. glo. in. c.j. de confir. vti. ⁊ bar. in. l. j. in fi. vt lite pendē.In contrariū videt̉ caſus de iure canonico. īc. ex parte. de fo. compe. Sed ſi agat̉ actōe ꝑſonali ad rem ſit res ⁊ actio litigioſa ẜm bar. īd. l. j. in fi. ff. de liti. Sed in. l. ij. C. e. tenet ꝙres non ſit litigioſa ſed actio ſic. Idē tenet cy.in. d. aut̓. litigioſa. vbi dixit rem nunqͣꝫ fieri litigioſam niſi agatur de dominio. Idem tenetio. an. in. c. cum. m. de ꝯſti. ꝟ. venio adoctauūdicit ꝙ licet res non efficiat̉ litigioſa. ⁊ propt̓.ea non poſſit alienari in funditus extraneum.tamen nō poteſt alienari in alterū ex obligatꝭad rem tradendam. ⁊ hoc non eſt ex vitio litigij. ſed ex vi obligatōis qua recipiēs tenet̉ reꝫtradere ẜm inno. Si autem agit̉ actiōe mixtavniuerſali vel particulari fit res ⁊ actio litigioſa. vt no. bar. in. d. l. j. ⁊ anth. in. d. c. fi. ⁊ ibi vi

n