L

actus de ill̓ ad quem al̓s lite nō ꝯteſtata ꝓceditur ꝓ conteſtatōe habet̉. ⁊ tunc excludit̉ viaad omēs dilatorias exceptōes. no. glo. d̓ elec.c. j. li. vj. ſuꝑ ꝟ̓bo abſentia. ⁊ lapus alle. cxv.⁊ bar. in. l. nihil. C. de ꝓcura. ⁊ anth. de ꝯſti.cū. m. ꝟ. ſed hic eſt vnū dubiū. v. colū.Litis conteſtatio non requirit̉ qn̄ reꝰ citatusde longinqͥs partibus generalit̓ ad totaꝫ cauſam non comparet. no. io. an. in addi. ſpe. ī ti.de cita. §. viſo. ꝟ. item licet in die.Litigioſa res fit qn̄ eſt queſtio de ꝓpͥetate. ſecꝰſi de ypothecaria. no. anth. de iudi. qꝛ verbo.ꝟ. venio ad vltimū. Item ſecꝰ ſi de poſſeſſiōetantū. ⁊ tunc dicit̉ litigioſa quo ad ip̄am poſſeſſionem. licet non quo ad ꝓpͥetatem. no. Antho. de cōfir. vti. c. j. ꝑ quod videt̉ ꝙ res in pͥmo fit litigioſa quo ad ypothecā. ⁊ vide. jͣ. §.litigioſa res fit qn̄ agitur.Litigioſum bn̄ficium eſſe nō deſinit licet reꝰ citatus abſoluat̉ ab obẜuatōe iudicij. ẜm innocen. de teſti. cauſam q̄. ⁊ ꝑ bar. in. l. litigat̉. C.de fruc. ⁊ liti. ex. qꝛ ꝑ citatōnem efficit̉ litigioſum. ideo licet ꝑ taleꝫ abſolutoriam citatō circūducat̉ ẜm inno. in. c. conſuluit. de offi. dele.remanet effectus cauſatꝰ. ⁊ vide bar. in. l. ij. ff.de iudica. ſolui. ⁊. C. de liti. l. fi. ⁊. l. j. C. de p̄ſcrip. longi. tem. vbi omnino vide. ⁊ ibi cōcludit ſi renunciat̉ liti deſinit ⁊ purgat̉ viciuꝫ litigioſi. ſecus ſi renunciet̉ inſtantie litis qd̓ noͣLitigioſa res ſicut nō poteſt alienari. ita nec pignori obligari. ff. q̄ res pig. ob. po. l. j. in fine. ⁊no. glo. C. e. ti. l. j.Litigioſa res vel actio non pōt in aliū trāſferriin ſpecie nec in genere. vt no. iaco. de belui. inin auten. de liti. §. qͥcunqꝫ. etiam ꝓpter fameꝫvel alimentorū neceſſitatē. no. glo. ff. de peti.here. l. diuus. ſuꝑ ꝟbo familie. vide tn̄ circa hͦde alimentis glo. ⁊ Bar. in auten. res q̄. C. dele. ⁊ de p̄di. mino. l. ob. es. ⁊ in tractatū alimētorum ꝑ bar. q̄ allegat tex. in. l. fi. C. de or. cogni. ſed ibi nō erat res litigioſa. Item requiritur moderatio iudicis ſine qua non tenet alienatio. Ex alia autē neceſſitate p̄ciſa poteſt reſlitigioſa obligari ⁊ alienari puta quādo ad idpoteſt quiſ p̄ciſe compelli. vt in. l. fi. C. d̓ peti.heredi. ⁊. l. alienatōnes. ff. fa. hir. ⁊ no. glo. Cde liti. l. ij. nō obſtat. l. ij. §. non ſolū. ff. de heredi. vel ac. ven. vbi videt̉ exp̄ſſum ꝙ actio litigioſa tranſeat cū venditōne hereditatis. quiaillum tex. intelligo licet finita ⁊ lata ſententiaꝓ venditore. quia ſicut venditor tenet̉ actiōehereditaria ita ⁊ actōe in factū quam q̄ſiuit ꝑſententiam. ſi em̄ ſententia lata nō eſſet. nullaactōem nactus eſſet. ⁊ tex. p̄ſupponit ꝙ ꝑ actōnem quam heres in iudiciū deduxit alia actio.nem nactus ſit. ⁊ ſic de neceſſitate oportet ibi ī

telligere litem fuiſſe finitam ꝑ ſententiaꝫ in fauorem heredis latam. ꝑ quam additur nouaactio pͥme actioni. ⁊ appellat̉ nouatio accumulata quę pͥmam actōꝫ nō ꝑimit. ſed aliaꝫ accumulat. C. de noua. l. aliam. vel ſi illum textuꝫintelligas ꝙ lis pendebat. tunc dic ꝙ viciū litigioſi non cōſtabat. quia erat de caſibꝰ ꝑmiſſis. in. l. fi. C. de liti. quia forte ex cā tranſactōnis erat ꝙ hereditatem venderet. al̓s obſtante vicio litigioſi tranſire nō poſſit. Et ita intellexit bartho. in. l. ſi eum hominē. in fi. ff. de fideiuſſo. ⁊ ſic concludit ibi bar. ꝙ in contractibus auctoritate homīs non tranſit etiā cū vniuerſitate res litigioſa. licet in vltimis volūtatibus antiquitus tranſiret auctoritate legis. ⁊trebel. non obſtat. l. j. in pͥn. ff. de trebel. vbi videtur expreſſum ꝙ actio que erat litigioſa. cūdefuncto trāſit in fideicōmiſſariū vniu̓ſalē. qꝛilla eſt correcta ꝑ dictam. l. quicunqꝫ. ⁊ per auten. nunc ſi heres. C. de liti. vel dic ꝙ dicta. l.j. in pͥn. loquitur quādo heres fuit coactus adire. vnde equum fuit ꝙ non tenet̉ litem cū defuncto inchoatam ꝓſequi. ſꝫ ẜm. l. qͥcūqꝫ ſpōte adiuit. vel dic ꝙ lex quicūqꝫ. non loquit̉ infideicōmiſſo vniuerſali. ſed de illo qui ī re certa litigioſa fuerat inſtitutus. ⁊ hoc voluit ibiglo. in ſecūda lectura. Sed illa lectura non videtur vera. quia inſtitutus in re certaʳ habet̉loco legatarij. ⁊ cum legatario pͥus in tex. dicatur ſuꝑfluum eſſe verbum ꝑ hereditatē qd̓in tex. ſequit̉. ſi de inſtituto in re certa intelligeretur. huic tamē reſponderi poterit ꝙ noneſt ſuꝑfluum quo ad modū delinquēdi. quiaalius eſt modus legandi ⁊ alius in re certa inſtituendi. Sed replicari poſſet. ꝙ licet ſint diuerſi in facto ⁊ modo tamē ſunt idem in iurisdiſpoſitōne alio vniuerſalit̓ inſtituto.Litis pendentia non finit̉ ꝑ mortem alteriꝰ collitigantis. īmo nunqͣꝫ finit̉ niſi ꝑ ſententiā ẜmRo. tamē glo. dicit ꝙ altero ex collitigantibꝰmortuo. ſi nullus litem ꝓſequit̉ lis extinguit̉vt no. Ro. conclu. cccxciiij. Sed illa glo. q̄ eſtin clemen .j. vt lite pendente. neceſſario debetintelligi in non ꝓſequente qui coram iudice liti renunciauerit ⁊ ſe nō velle ꝓſequi dixit ẜmea que no. ꝑ bar. bal. ⁊ cy. C. de pac. l. poſtꝙͣꝫliti. ⁊ antho. dicit ꝙ illa lex poſtqͣꝫ liti. cōmuniter intelligit̉ in renunciatōne que fit in preſentia iudicis. vt ip̄e no. in. c. cum prideꝫ. de pac.Et idem no. bar. in. l. in p̄ſentia iudicis. ⁊ ī. l.non ſolum. §. ſi liberatōnis verba. ff. de lib. lega. al̓s ridiculum eſſet dicere ꝙ eoip̄o ꝙ certotemꝑe pars ſuꝑſtes litem non ꝓſequit̉. lis finiatur. cum ad litem finiendā de iure canonico non ſit certum tempus p̄fixum. vt patꝫ deiudi. venerabilis. vide. jͣ.. §. litis pendētia licꝫ