2

te appellatione poteſt iudex qui inique proceſſit conueniri ad intereſſe. quia ibi non conuenitur iudex ſuper actu a quo fuit appellatum.ſed ſuꝑ alio. quia poſt appellatōnem a p̄cedenti grauamine interpoſitam iudex excommunicauit partem. a qua excōmunicatōne nō fuit appellatum ſed ꝑ ſimplicem querelam cōuētus fuit ſuꝑ excommunicatōne iniuſta. Itemibi non conuenit̉ iudex ad aliquod intereſſeſoluendum ꝑ eum. quia iniuſte excōmunicauit. ſed ſimpliciter fuit conuentus ad fineꝫ. vtdeclararet̉ partem non fuiſſe dicta excommunicatōne ligatam. vel vt abſolueret̉ ab ea. nōobſtat. c. venerabilibus. §. ſed ſi excommunicatus. de ſentē. excō. li. vj. vbi dicitur expreſſe ꝙ iudex iniuſte excōmunicans poſſit cōueniri ad penam ⁊ ad intereſſe ꝑ eum ſoluendū.quia referendo illum textū prout debet referri ad caſum immediate p̄cedentem. loquiturquando non fuit appellatum. ⁊ ita intelligit iohan. an. d. c. tertio reſponde. in glo. ſuper verbo in perſona. ſed etſi quis textum illuꝫ intelligat etiam quādo appellatum fuit. non obſtattamen. nec concludit ꝙ ad intereſſe litis cōueniri poſſit iudex. ſꝫ intelligitur ad intereſſe extrinſecum a lite ⁊ ab actu iudiciali inique ꝑ iudicem geſto in fauorem alterius partis. verbigratia ſi excommunicatus ad inſtatiaꝫ partisque ab excōmunicatōne appellauit. damnumpaſſus eſt in eo ꝙ ꝓpter excōmunicatōem nōpotuit debitorem ſuum conuenire qui poſteafugit vel factus eſt non ſoluendo. ad tale intereſſe poteſt iudex cōueniri quia partis appellate non intereſt. nec aliquod p̄iudiciuꝫ pͥncipaliter ſibi infertur ꝙ tale intereſſe petatur a iudice. idem in intereſſe p̄ueniente ab eo ꝙ excōmunicatus non fuit ratōne excommunicationis electus. vel electio ſua fuit ꝓpter excōmūnicatōnem caſſata. ⁊ ſic habetur ratio. non ſolum damni ſed etiam lucri. vt no. iohanº. and.in. c. ſacro. de ſen. excō. ſuꝑ v̓bo ad damna. inglo. j. Sed vbi agitur de intereſſe intrīſeco ipſius actus ad reuocandū ip̄m actum iniquuꝫin fauorem alterius partis factum per iudicead tale intereſſe non poteſt iudex inuitus compelli nec conueniri. ſed debet contra ꝑtē cuiuſpͥncipaliter intereſt agi. vt eſt caſus. in. d. §. ſꝫſi excommunicatus. ꝟ. ſecus autem. fateor ꝙſi iudex velit ſpōte appropriare ⁊ cauſe aſſiſtere ⁊ ꝓceſſum ſuum defendere. debet admitti.vt no. iohan. an. poſt archi. in. d. c. venerabilibus. in nouella. ⁊ in. c. dilectis .j. in pͥncipio.de reſcriptis. non obſtat. de reſti. ſpo. conquerente. vbi eſt expreſſum ꝙ iudex qui ſubdituꝫſpoliauit beneficio ſuo poteſt conueniri vt rēſpoliatam reſtituat cum fructibus perceptis.

quia ibi proceſſit ex officio. quo caſu poteſt cōueni. vt. d. §. ſed ſi excōmunicatus. ꝟ. actum.Item ibi non fuit appellatum a ſpolio. qͦ etiaꝫcaſu poteſt iudex cōueniri vt dictum eſt. Iteꝫvbi iudex qui ſpoliauit retinuit ꝓ ſe. ſecꝰ ſi alteri poſſeſſionem tradidiſſet. tunc nō debet iudex conueniri. ſed ille cui eſt poſſeſſio tradita⁊ cuius intereſt. vt ibi no. ꝑ antho.Udicium quādoqꝫ ſumit̉ ꝓ diſcretōe.quādoqꝫ pro pena. quandoqꝫ ꝓ inſtantia cauſe. ⁊ quando ſumitur ꝓ inſtātiatunc ſubdiuiditur. quia quoddam eſt temporale. quoddam ſpūale. ⁊ iſtorū quedam ſuntciuilia ⁊ quedam criminalia. quedam mixta.quedam ordinaria. quedam extraordinaria.q̄dam ſummaria. vt no. antho. de iudi. ſuperrubrica.Iudicio tuo. quid iſta verba importent. videad longuꝫ. sͣ. in verbo arbitrio. §. arbitrio differt.Uramentum an requiratur ꝙ ſcriptura ſancta tangat̉. an ꝟo ſufficiat quam.libet ſcripturam tangere? vide gloſamin. c. vt circa. de elec. li. vj. ſuꝑ verbo corporaliter. ⁊ in clemen j. ſuꝑ verbo porro. ⁊ in verbo iuramentū. de here. ⁊ vide. sͣ. ꝟ. debitor.Iuramentum tendens in p̄iudicium alteriꝰ qͣꝫiurantis non eſt ſeruandū. de iureiurā. cū contingat. ⁊. c. veniens.Iurare cenſetur ille qui dicit ꝓmitto ī fide meaquādo iuramentum eſt voluntariū. vt no. io.an. de iureiurā. etſi chriſtus.Iurans non exire domū infra ſex dies. ſi interimcitatur a iudice tenet̉ comparere nec eritꝑiurus. quia intelligit̉ excepta ſuꝑiorꝭ auctoritas. no. lap. in addi. facta ad tractatū ꝑmutatōnum frederici de ſenis. ſuꝑ. q. xxxiiij.Iuramentum licet ſit dolo vel metu vel vi preſtitum. tamen ante relaxatōnem non debet iurans contrauenire. ⁊ ſi contra facit. nō eſt audiendus quādo iuramentum eſt tale qd̓ poſſit ẜuari ſine p̄iudicio aīme. vt no. Ro. ꝯclu.ccclxxxiiij. vide. jͣ.. §. iuramentū ſemꝑ.Iuramentum non extendit̉ ad nō cogitata. itēnon extendit̉ etiam de expreſſo conſenſu partium ad aliud qͣꝫ in ip̄o iuramento expreſſumfuit. Ratio eſt ẜm hoſti. ⁊ io. an. quia ſolo cōſenſu iuramentū non preſtatur cū habeat certam formam que neceſſario ẜuari debꝫ. vt notat an. de iureiurā. clericus.Iuramentum de non faciendo nō inualidat actum contrariū. licet contra faciens incidat inꝑiurium. no. glo. in. c. fi. de ꝓcura. li. vj. ⁊ ideno. in regula. ꝙ ſemel. e. li. in nouella. Itē idētenet frede. de ſenis. conſilio. cvj. ⁊ Bar. in. l.cum p̄cario. ff. de p̄ca. hoc eſt verū in actis te-