c6

ſi in vna cepit ꝯgnoſcere in vita delegātis nōexpirat. vt no. bar. in. l. et qͥa. ff. d̓ iu. om. iud̓.ęt anth. in. c. licꝫ vndiqꝫ. d̓ of. delega.Iudex cui cōmittitur aliquid expediēdū ſi decedat anteqͣꝫ expediat: an ſucceſſor eiꝰ illud expedire poſſit? vide. jͣ. ſub v̓bo mandatū. §. mādatum an trāſit.Iudex cui certū miniſteriū eſt cōmiſſū pōt excōicare impediētes ſi ī cōmiſſiōe eſt clauſulacōtradictores ⁊cͣ. alias ſecꝰ cū careat iuriſdictione ⁊ excōicare ē iuriſdictiōis ſcd̓m hoſtiē.Sed vin. dicit etiā ſine clauſula pōt quādo ēin loco remoto a papa: ſecꝰ ſi papa ē p̄ſens. etita ſeruat curia ſcd̓m eū. vt no. io. an. in. c. fi. d̓offi. dele. ſuꝑ glo. iſti quibꝰ. vide glo. ⁊ innocēin. c. abbatē. d̓ reſcrip. vbi tenēt ꝙ poſſit. vid̓jͣ. §. proxi.Iudex quilibet ſiue ſit ordinariꝰ ſiue delegatꝰa principe vl̓ inferiore ſiue ſit ſubdelegatꝰ pōtexequi ſentētiā ſuā excōicando et interdicēdoſꝫ nō poſſunt in poſſeſſionē mittere extra t̓minos ſue iuriſdictiōis ſcd̓m inno. vt no. io. an.de offi. ordi. cum ab eccleſiarū. ſuꝑ v̓bo malefactores. immo quilibꝫ iudex etiā delegatꝰ eoipſo ꝙ cauſa ſibi cōmittit̉ poteſt cōtumacē excōmunicare vt in. c. p̄terea. de offi. dele. videanth. de. fo. cōpe. cū cōtingat. ꝟ. nūquid autēhabeāt. ix. colū. vide. sͣ. v̓bo excōicatio. §. excōmunicare poſſunt. vide omnino. sͣ. §. ꝓxīo.⁊ vide ſub verbo laicus. §. laicus ex ꝯceſſiōe.Iudex qui poteſt ꝓcedere ex vno capite cōpetenti in quo habet iuriſdictōnem. licet ꝓcedatex alio capite in quo iuriſdictōnem non habꝫputans ex illo habere. non viciat̉ ꝓceſſus ẜmquoſdam. vt no. inno. in. c. cuꝫ ex officij. de p̄ſcriptio. Hoſtien. tamē contra. quod intelligevt no. ange. in. l. ij. §. cōuenire. ff. de iudi. h̓ aduerte ꝓſolutōne cōtrarij de. l. j. §. j. ff. qd̓ cumfal. tuto. vel cura. ad. c. cum ſuꝑ. de offi. dele.quia. d. l. j. loquitur in actu qui ſit inter cōſentientes. ideo ſi nō valet vt agitur. valꝫ eo modo quo poteſt. ſed. c. cuꝫ ſuꝑ. loquit̉ in actu iudiciali qui ſit in inuitum. ideo ſi non valet vtagitur valet vt poteſt. ⁊ ad hoc facit quod notat inno. in. d. c. cum ex officij. ⁊ hec ſolutio videtur melior alijs que dant̉ ꝑ glo. ⁊ docto. ind. c. ſuꝑ. vide. jͣ. §. ꝓximo. ⁊ sͣ. §. iudex delegatus ſi ignorat. vide omnino antho. in. d. c.cum ex officij.Iudex poteſt ꝓcedere vt iudex ſuꝑ vno articulo ⁊ vt arbiter ſuꝑ alio. quādo in iudicē eſt factum compromiſſum vt in arbitruꝫ ⁊ arbitratorem. ⁊ in dubio intelligit̉ ꝓceſſiſſe vt iudexvel arbiter vt arbitrator ꝓut de iure meliꝰ potuit. vt ſingulariter no. antho. in. c. niſi eſſentde p̄ben. vide. sͣ. §. ꝓximo.

Iudex non eſt citandus nec tenet̉ ꝓceſſuꝫ ſuūdefēdere quādo ꝓceſſit inter partes. niſi agatur de eius pena. poteſt tamen ſi vult aſſiſtere⁊ defendere ꝓceſſum ſuum. ſed vbi ex officioꝓceſſit. tunc citandus eſt ⁊ defendere tenetural̓s iudicabit̉ appellans ꝓ temerario appellante ſi non fecit iudicem citari. no. antho. de ap.cum ſpecialiter. ꝟ̓. oppono ꝙ non habeat. vid̓Inno. qui in effectu concor. in. c. de cetero. inprin. de tranſactio. ⁊ in. c. in noſtra. de ꝓcur̄.⁊ idem dicit ibi io. an. ſuꝑ glo. fi. ⁊ archi. ij. q.vj. hoc etiam.Iudex ordinarius cui papa aliquid mādat nōcenſetur in illo quod mandat̉ eſſe delegatus.niſi in littera dicat̉ auctoritate noſtra. vel niſidicat̉ cōmittimus vel delegamus vel ſimile.vel niſi apponat̉ clauſula appellatōne remota.vel aliquid aliud vltra formam iuris. vt no.jo. an. de offi. ordi. licet in corrigendis.Iudex qui tulit iniquam ſententiā a qua parsleſa non appellauit. poteſt cōuenire ad totaleintereſſe cauſe. ⁊ ad expēſas litis ⁊ cet̓a damna. vt no. glo. ⁊ bartho. in. l. j. ff. quod quiſqꝫiu. ⁊ idem no. bar. in diſputatōne ſua que incipit iudex ꝑ imperitiam. al̓s incipit a ſententiaiudicis. Idem tenet innocen. de ſenten. excō.ſacro. in. j. colum. ſuꝑ verbo curare. ſi autē ꝑsappellauit ⁊ ſuccubuit tunc iudex cōueniri nōpoteſt. vt no. bartho. in diſputatōne predictaSed contrariū dicit Innocen. de offi. dele. c.paſtoralis. ad finem. ſuꝑ verbo iniuſtaꝫ. ſi vero obtinuit. tunc iudex non poteſt cōueniri niſi ad litis expenſas ⁊ cetera damna. ſi forte debitor qui in pͥma inſtantia debuit condemnari eſt poſtea factus non ſoluendo. no. bartho.in diſputatōe predicta. vbi autē appellatio eſtdeſerta. tunc ſi iudex nō detulit appellatōi poteſt totaliter cōueniri acſi non fuiſſꝫ appellatūvt no. bartho. in diſputatōne p̄dicta. et idemno. innocen. de appella. ſepe. ſuꝑ verbo ꝑemptorie. in fine. ſed ſi detulit appellatōni non poteſt conueniri niſi quo ad expēſas litis. vt notat bartho. in diſputatōne p̄dicta. ⁊ in. l. ſi minori. ff. de ammi. tuto. ⁊ in. l. iij. §. ex quibus.ff. de alie. iudi. mu. cau. fac. licet aliter conſenſiſſe videatur. ff. de appella. l. in pͥncipio. ad finem apparatus. ⁊ idem dicit bal. in. l. obẜuare. §. ꝓficiſci. ff. de offi. ꝓconſu. ⁊ le. ⁊. q. xx. etin ti. de pa. iura. fir. c. j. §. ſi quis non temerario. ſuꝑ v̓bo iudices. licet aliter dixerit. ī. l. nouiſſime. §. j. ff. quod fal. tu. aucͣ. vbi autem ſententia eſt nulla. tunc iudex non poteſt ad ītereſſe conueniri. vt no. glo. iij. in. l. fi. ff. de vari.⁊ extraor. cog. vide. sͣ. §. iudex qui partem ledit. non obſtante. c. ſollicitudinem. de appell̓.vbi dicunt quidam eſſe caſum ꝙ etiam pendē

l 3