c36

poralibus. ſecus in ſpūalibus. in quibꝰ id qd̓ſit contra iuramentū eſt inualidū. vt no. Antho. in. c. cum. m. de conſti. ij. colum. Idē no.archi. in. c. ſi a ſede. de p̄ben. li. vj. Cōtrariumno. iohā. an. in. c. dilecto filio. de p̄ben. ſuꝑ ꝟbo iuramento.Iurans ſeruare ſtatuta ⁊ conſuetudines eccleſie. ſi impetrat beneficiū contra ea valet impetratio quādo in gratia ponit̉ illa clauſula nonobſtantibus ſtatutis contrarijs iuramento fimatis. idem ſi clauſula illa non ponat̉ ſed gratia motu ꝓprio concedit̉. ſi autem ad inſtātiāiurantis. tunc diſtinguit̉. vt no. Ro. conclu.cclxxxij. vide. sͣ. ꝓximo. §.Iuramentum poteſt relaxari ꝑ partem cui iuratum eſt quatenus concernit eius vtilitatemno. antho. de iureiurā. qͥntauallis. ꝟ. opponoſecundo.Iuramentū recipit illas conditōnes. illas exceceptōnes. illas limitatōnes. illas interp̄tationes. quas recipit pͥncipale promiſſum vel diſpoſitum. vt no. anth. de iureiurā. qͥntauallis.ꝟ. venio ad ſeptimū. ibi aduerte tamen.Iuramentū non habet vim clauſule derogatorie contra bar. ſed bene habet vim clauſule ꝙvaleat omni modo quo poſſit. no. anth. in. c.j. de conſti. li. vj. in ſecūda oppoſitōe. ad ſinemIuramentū quando defertur in odium violenti vel doloſi. an ſit neceſſe partem vocari? vid̓sͣ. ꝟbo citatio. §. citari non oportet.Iuramentū neceſſarium non defert̉ vbi eſt vehemens ſuſpitio contra iurantem. vt no. Ro.conclu.ccccxxv.Iurare non tenetur quis vel referre vtruꝫ ſibifuit pecunia mutuata quādo fuit ī ꝟitate mutuata. poſtea tamen ſoluta ſed ſolutio ꝑ teſteſ⁊ ꝑ ſcripturam probari non poteſt. dic vt no.per pe. de an. io. de imo. ⁊ alios in. c. cupiētesin glo. ſuper v̓bo malignantium. li. vj. d̓ elec.Iurans ſoluere vel aliquid facere creditori adcertum terminū. an incidat in ꝑiurium ſi nonfacit. creditore tunc excōmunicato exiſtēte. vide. .sͣ. verbo excommunicatio. §. excōmunicatus non perdit.Iuramentum in ſupplementū non defertur vbiprobatio ꝑ teſtes fit magis iudicio intellectusqͣꝫ ꝑ corporeum ſenſum. no. bal. C. de ſen. q̄ ꝓeo. l. j. in fine.Iuramentum licet validat inter virum ⁊ vxorem donatōnē. vt no. bar. in. l. ſi quis pro eo.de fideiuſſor̄. ⁊ in. l. ſeyus ⁊ angerius. ff. ad. l.fal. tamen non validat confeſſionem per quaꝫfatet̉ vir ſe ab vxore aliquid recepiſſe. vt no.bar. in. l. cum quis decederet. §. ticia. de le. iij.⁊. l. aurelius. §. fi. de libe. le. ⁊ bal. in. l. j. C. deinoffi. dona. quod eſt verum in iure ciuili. ſed

de iure canonico materia iuramenti ẜuari debet. vt. no. in. c. cum contingat. de iureiuran.tale iuramentū validat confeſſionem que al̓snon preiudicaret. vt no. bar. in auten. ſi qͣ mulier. C. ad velleya. ⁊ idem ſentit bal. in. l. fina.C. de non nume. pecu. in penul. q. Sed cōtrarium dicitur in. d. auten. ſi qua mulier. ⁊. ff. ſicertum peta. l. ſi pecunia. vide .s. verbo donatio. §. donatio facta inter virum. Sed diſtingue ẜm dn̄m antho. ꝙ aut quis iurat ſimpliciter non contrauenire. ⁊ tunc debet iuramētuꝫrelaxari. aut iurat predicta omnia vera eſſe. ⁊tunc non debet audiri veniens contra. qꝛ detegit ſe periurum. no. antho. in. d. c. cum contingat. ꝟ. octauus caſus. hoc intellige vbi arguatur dolus vel fraus eius cui iuratur quocaſu qualitercūqꝫ iurauit debet iuramentū relaxari. vt no. antho. in. d. c. cum contingat. ꝟ.quartus caſus.Iuramentum licet ſit reale ex parte eius cui iuratur ⁊ tranſeat ad heredeꝫ eius. tamē ex parte iurantis eſt ꝑſonale. ideo ex iuramento defuncti non ligatur anima heredis nec heres īcidit in periurium ex defūcti iuramēto. vt no.anth. ⁊ io. an. in. c. veritatis. de iureiur̄.Iuramentū an confirmet ⁊ validet ꝯtractū al̓snullū: vide ꝑ ant. ī. c. cum contingat. de iureiurā. ⁊ ꝑ bar. in. l. ſi qͥs ꝓ eo. ff. de fideiuſſo. ⁊ ꝑfredericū de ſenis. ꝯſilio. xxxix. lx. ⁊. clxj. Etvide oīno cōfilio. cclxxij. vbi cōcludit ꝙ licetiaramentū validat contractū a lege ꝓhibituꝫ.tamen illud iuramentum debet relaxari. quiaiuramentū cenſet̉ illicitū ꝓpter legis ꝓhibitōnem. ſed hoc durum videt̉ ⁊ contra iura dicētia tale iuramentū oīno ẜuandū. vt in. c. ij. depac. li. vj. ⁊. c. licet ml̓eres. de iureiurā. e. li. etc. cum contingat. e. ti. in antiquiſ. ſi em̄ ille cuiiurat̉ compelleret̉ iuramentū relaxare iura p̄dicta interpoſita eſſent ꝟbis ⁊ nō rebus. nonobſtat. c. debitores iūcto. c. j. de iureiur̄. quiaideo relaxat̉ ibi iuramentū qꝛ erat ſuꝑ re turpi .ſ. de vſuris ſoluendis. al̓s licet lex ꝓhibeatcontractū qui tamē in ſe non eſt turpis. iuramentū ſuꝑ eo preſtitū relaxari non debet niſidolus vel fraus eius cui iuratur vere vl̓ preſumptiue interceſſerit. qꝛ tūc ratōe doli l̓ fraudis aliqualis turpitudo adeſſe dicit̉. ⁊ ita concludit antho. in. d. c. cum contingat. viij. colūꝟ. nunquid autem habeat. nec ſatis eſſet velſufficeret ꝙ ſtatutum fingeret vel preſumeretdolum vel fraudem niſi alia cauſa adeſſet ſicpreſumendo. vt notat dominꝰ antho. in. d. c.cum contingat. licet in hoc Bal. contradicat īauten. ſacra puberis. C. ſi aduer. ven. vide. j..§. iuramentū debet relaxari.Iuramentum ſemꝑ debet relaxari quando ar

l4