6G2

⁊ talis excōmunicatio potiꝰ dicit̉ extraiudicialis qͣꝫ iudicialis. nota anth. de iudi. cum veniſſent. ꝟ. inferior aūt. Scd̓m Inno. d̓r ꝙ etiāin cauſa eccleſie ſue p̄latus non ē iudex cōpetens: qꝛ in cauſa ſua iudex eſſet. Hoſti. dic̄ cōtrariū vt recitat Io. an. in. c. ex ꝑte. de ꝟ. ſig.⁊ opini. Hoſtiē. ſeqͥtur Bal. in. l. j. C. ne qͥs inſua cauſa.Iudex ordinariꝰ vel etiā delegatus qui competens erat contra aliquē: intelligitur cōpetensetiā cōtra illius vniuerſalē ſucceſſorem p̄tēdētem ius a p̄deceſſore. ſi auteꝫ a p̄deceſſore iusnō p̄tēndit (ſicut ē in ſuccedēte in eccleſia velcomitatu vel alia dignitate) tūc ſucceſſor ꝯuenitur coram ſuo pͥmo iudice: niſi queſtio eēt realis hoc eſt tāgens eccleſiam vel dignitatē etnon ꝓpriū titulū in eccleſia vel dignitate. contra ſingularem vero ſucceſſorem etiā cū vitioſuccedentē non cenſetur ordinarius iudex cōpetens. imo ipſe ſingularis ſucceſſor cōueniridebet coram ſuo pͥmo iudice: non coram ordinario p̄deceſſoris ſui cū in re ſucceſſit qꝛ iuriſdictio ordinaria non extendit̉ de vna ꝑſonaad aliā niſi quatenus iure cautū reperit̉. notaanth. de iudi. qꝛ vo. ꝟ. venio ad qͥntuꝫ. In delegatum auteꝫ contra p̄deceſſorem an̄ pōt vtiiuriſdictione contra ſingularē ſucceſſoreꝫ: dicvt in. §. qͥ ſtatim ꝓxi. ſeqͥ.Iudex delegatus contra vnā ꝑſonā poteſt vtiiuriſdictione delegata cōtra ſucceſſoreꝫ ſingularē rei ⁊ vitij. ⁊ ſic iuriſdictio delegata reſtricta ex ꝯcluſione reſcripti ad vnā ſpeciem actionis: tranſit ad aliā ꝑſonam cōtra quā eadeꝫactio competit ī genere: lꝫ diuerſa ſit in ſpecienota anth. de iudi. quia vo. ꝟ. tertio noͣ. Predicta intellige quādo ꝯtra ſingularē ſucceſſorem competit conditio ex lege ſi coloni. vl̓ exdecretali ſepe. ſecus tamē ſi competeret cōditio ex canone reintegrāda. tamē Inno. ⁊ Hoſtien. dicunt. ꝙ nullo caſu extenditur iuriſdictio ad ſingularē ſucceſſoreꝫ niſi in reſcpͥto delegationis ſit clauſula amoto quolibet illicitodetētore. Et cōcluſio ad p̄dicta. d̓r ſucceſſor īvicio qͥ ſciens rem ablatam eā occupat. idē etſi ignorat ablataꝫ. ſcit tn̄ eam ad ſe nō ꝑtinere⁊ eam ingredit̉ de ꝓpria aucͣte vt noͣt. an. e. c.ꝟ. venio ad gloſam.Iudex cui a lege tribuit̉ iuriſdictio ſuꝑ cauſaꝓprietatis: nō cenſet̉ iudex ſuꝑ cauſa poſſeſſionis inquātū poſſeſſio nō habet annexā cauſam ꝓprietatis. ⁊ ſic vnus erit iudex ī petitorio: alter ī poſſeſſorio. nec dicent̉ habere ꝯtrarietatem iuriſdictiōis. qd̓ eſt notandū. vt noͣtant. de iudi. c. ceteꝝ. ꝟ. venio ad glo.Iudex aditus in reali ꝯͣ aliquē tāqꝫ poſſeſſorēqͥtam ē nō poſſidebat: lꝫ nō poſſit ꝯuentū con

dēnare ad reſtituendū: poteſt tamē ſentētiaꝫdeclaratoriā demū ferre ꝓ actore. ⁊ ꝓderit eiſnīa ad executionē ſi poſtea reperiat̉ adu̓ſarius poſſidere. no ant. de iudi. dilecti. in fi.Iudex an poſſit recuſari qn̄ habet ptāteꝫ ꝓcedendi appellatiōe remota: vide ant. d̓ appella.paſtoralis. v. colū. in fi.Iudex nō pōt recuſari vt ſuſpectus qn̄ ꝓceditſuper notorio. nota glo. in. c. j. de offi. dele. li.vj. niſi notoriū eſſet tale ꝙ nō haberet penamcertam ſꝫ arbitrariaꝫ. vt notat antho. d̓ appel.cū ſpeciali. ꝟ. oppono ꝙ nō poſſit. ⁊ vide oīnoſb̓ ꝟbo notoriū. §. notoriū oꝑat̉ ꝙ iudex.Iudex ordinarius p̄t recuſari etiam de iure ciuili qn̄ eſt inimicꝰ inimicicia capitali. vt notatBal. in. l. j. C. ſi ꝯtra pre.Iudex ordinariꝰ p̄t recuſari ſaltē vt aliꝰ ei aſſocietur: qn̄ p̄latꝰ ī cauſa eccleſie ſue vel ſpectante ad menſam ſuā cognoſcit. nō anth. de iudi.cū veniſſent. ꝟ. inferior aūt.Iudex poteſt recuſari ꝑ partem cum qua habet lite. nō ſolum ꝓpriam ſꝫ etiam ſi ꝑti in litealterius aduerſat̉. no anth. de iudi. c. j. ꝟ. nōſcd̓o ad uerſariū.Iudex quādo ē vnꝰ ſolus poteſt recuſari ſi caput id eſt metropolitanꝰ ſuſpectus eſt. ſecusſi caput non eſt ſuꝑſpectū: lꝫ alij maiores d̓ cōſilio fint ſuſpecti: niſicaput eſſet ita praue conſcientie ꝙ de facili moueretur ad dicta aliorūvel niſi caput non poſſit iudicare ſine aliorumconſenſu. vt notat antho. de iudi. c. j. ꝟ. oppono ſcd̓o ꝙ hec.Iudex ordinarius pōt recuſari qn̄ habet aſſeſſorē vel ꝯſultorē ſuſpectū cuius conſilium exforma alicuius cōſtitutiōis ſequi tenet̉. ſi aūtnon artat̉ ad cōſiliuꝫ ſequendū: artatur tamēad habendum: tunc inſpicitur qualitas ꝑſone iudicis: an talis ſit qui ad dictū cōſultorisde facili mouet̉ vel nō. vt noͣt ant. de iudi. c. j.ꝟ. oppono ſcd̓o ꝙ hec.Iudex ordinariꝰ lꝫ ſit ſuſpectꝰ: tn̄ ꝓpter eiꝰ ſuſpitionē vicarius ſuus lꝫ habeat idē tribunalnō poſſit vt ſuſpectus recuſari. nec ecōtra. vtnoͣt Bal. in. l. j. C. ſi qͥs p̄di. po. hoc vltimū limitat vt noͣ. s. §. ꝓxi.Iudex pōt recuſari vt ſuſpectꝰ vſqꝫ ad litis cōteſ. nō obſtāte ꝙ recuſans aliū actum geſſit coram ipſo iudice. nec intelligitur ꝑs in ip̄m iudicem cōſentire lꝫ petat copiā reſcripti vel libelli vel cautionē dederit de ſtando iuri: namꝑ tales actus nō cēſetur pars renūciare exceptioni declinatorie. vt not ant. de re iudi. int̓monaſteriuꝫ. ꝟ. oppono ꝙ poſt. ⁊ vide ſb̓ ꝟborenūciare. §. renūciare nō ītelligit̉.Iudex ſicut poſt litem conteſta. p̄t recuſari excauſa de nouo ſuꝑueniēte: ita ⁊ poſt pactū de