quia par in parē nō habet imperiuꝫ lꝫ habeatimperiū in ſeip̄m. ff. de arbi. l. nā magiſtratusſi aūt petit̉ reſtitutio ad ꝓſequēdā appellationē interpoſitā cuiꝰ tēpora ſunt decurſa: debetadiri iudex ad quē. l. p̄ſens. C. de appel. Sedſi petit̉ reſtitutio ad appellationē ꝓſequendāinterpoſitā cuiꝰ tempora ſunt decurſa: debetadiri iudex ad quē. l. p̄ſens. C. de appel. Sedſi petit̉ reſtitutio ad appellationē īterponēdaꝫp̄t adiri tam iudex ad quē qͣꝫ iudex a quo. l. j.C. ſi ſepius ī inte. re. pe. delegatꝰ vero aduerſus ſuā ſnīaꝫ diffinitiuā nō reſtituit̉. ſꝫ aduerſus ſuā interlocutoriaꝫ ſic. in. l. fi. C. vbi. ⁊ qn̄⁊ apud qͦs. ⁊ ita noͣt Bar. in p̄alle. l.Iudex qui cenſetur cōpetēs an actoris vel rei:vel quādo reus cui competit exceptio lꝫ noncōuētus implorat officium iudicis ne ab actore inquietet̉. vide ſub verbo exceptio. §. exceptionē habens.Iudex quis dicat̉ competēs in examinationeteſtiū que fit ad eternā rei memoriā. vide ſubꝟbo teſtis. §. teſtis qn̄.Iudex ſi vult ꝓcedere vt in notorio nō habēsinriſdictionē niſi in notorijs corā eo negaturnotoriū: vtꝝ poſſit d̓ hͦ cognoſcere an notoriūſit. vide ſb̓ ꝟbo notoriū. §. notoriū ſi coraꝫ.Iudex habēs iuriſdictionē ratione certe qualitatis cauſe. ita demū poteſt in eum ꝓcedereſi in libello fuit illa qualitas expreſſa. et ſic exdeductis ī libellomenſurātur mete iuriſdictionis. nota anth. de iudi. ceteruꝫ. ꝟ. venio adglo. ⁊ aduerte ꝙ ſufficit quantū ad exercitiuꝫiuriſdictionis dictam qualitateꝫ in libello deductam. ſed de eius veritate dubitatur. vt ibinoͣ. ⁊ intellige quod noͣ. e. ti. in pͥnci. ꝟ. noͣ qd̓dic. ⁊ fortius ꝙ etiam ſi illa qualitas nō exprimatur ſi tamē ſub generalibus verbis libelli īcludi poſſit: ſufficit ꝙ ſi aduerſarius nō opponat. ſed ſi in pͥncipio opponeret contra iuriſdictionem: repelleretur actor niſi in additiōe adlibellum vel in alia poſtea ſpecificaret cauſaꝫimprimētē iuriſdictionē. vt noͣ. Io. an. ⁊ ant.e. c. ꝟ. venio ad ſcd̓m.Iudex cui in certo caſu eſt ꝓhibita iuriſdictioſi ꝓcedat ⁊ non opponit̉. valet ꝓceſſus ⁊ ſentētia lata ꝑ euꝫ niſi iuriſdictio ſibi ꝓhibita ſit alteri arbitrata ẜm Hoſti. qd̓ ē notabile. vt noͣtanth. de iudi. ceterū. circa finē. vl̓ ab initio ſitꝓhibita ⁊ ꝯſequēt̓ limitata. vt noͣt ant. de reſcrip. ſuꝑ lr̄is. tertia co. ꝟ. nota. ix.Iudex ꝯtra quē opponit̉ de incōpetētia rōne īfamie vel criminis p̄t cognoſcere an ſit iudex.qꝛ nō iudicat ſuꝑ infamiā vel crimine ſꝫ an ſitiudex. vt noͣt anth. de iudi. ceterum. ꝟ. venioad ſcd̓m. vide. jͣ. in. §. iudex qͥ.Iudex nō cognoſcit an ſit iudex qn̄ vltra exer-

citiū iuriſdictionis agit̉ ex aliquo comodo iudici applicando: vt qn̄ agitur de ꝓprietate alicuius iuris vel cauſe deferentis iuriſdictiōeꝫ⁊ ideo ſi ꝯuentus dicat ſe exemptū ⁊ iudex vl̓actor dicat eum ſubiectū: de hoc iudex nō cognoſcit. item ſi data ſub tali poteſtate iuriſdictionali reuocatur in dubiū an ſit poteſtas vl̓epiſcopus. ⁊ predicta ꝓcedunt qn̄ vltra iuriſdictionis exercitiū id ad quod infertur p̄iudicium tangit iudicem ⁊ partes. ſecus ſi reſpiciat p̄iudicium tertij. ⁊ ideo ſi reuocat̉ in dubiūan locus ꝯtractus vel delicti ſit ī territorio iudicis punire volentis d̓ hoc cognoſcere poterit: qꝛ tale p̄iudiciū tertij nō pōderat̉ ẜm Inno. Si tn̄ hoc caſu ꝑs recuſaret eum vt ſuſpectum vel peteret a ſuperiore cauſaꝫ ad ſe reuocari: forte deberet adiri. qꝛ lꝫ tertio nō poſſetp̄iudicare. tn̄ veriſimile ē qd̓ fouebit id quodal̓s defendit. lꝫ inter alios ar. eiꝰ qd̓ ſimili cauſa dicitur. vt notat anth. de iudi. ceterum. ꝟ.venio ad ſcd̓m.Iudex an poſſit cōmittere parti officiū executionis. vide antho. de iudi. c. j. ꝟ. nō tertio practicā. ⁊. ꝟ. examinemꝰ.Iudex p̄t īterrogare ꝑtē circa pͥncipaleꝫ q̄ſtionē. in. xj. caſibꝰ. ſꝫ ex pͥncipalē q̄ſtionē interrogat vbicūqꝫ equitas ſuadet: ⁊ ante litis ꝯteſ.⁊ poſt ⁊ etiā poſt cōmiſſionē in cauſa nō ſolūad dubiā ꝓbationē declarandaꝫ. ſꝫ etiam adip̄am fundandā. qd̓ ē notādū. vt noͣt anth. deiudi. c. j. ꝟ. nota ſeptimo iudiceꝫ. ⁊ vide oīnoſb̓ ꝟ. interrogationē ꝯcernēti.Iudex poteſt de cauſa ꝓpria cognoſcere et iudicare: quando nō recognoſcit ſuperiorē. nota anth. d̓ iudi. cum veniſſent. ꝟ. oppono ſcd̓oſed ſi ſuperiorem recognoſcit. tūc recognoſcere nō poteſt de cauſa ꝓpria nec de iniuria eiꝰꝑſonali nec familie ꝓprie niſi ex hoc inſurgeret turbatio iuriſdictionis. ⁊ hoc faceret ſpecialiter ad tuendā iuriſdictionē vel niſi iniuriaꝑſonalis ſit manifeſta: qꝛ tūc magis eſt executor qͣꝫ iudex. ideo recuſari nō p̄t ẜm Innocē.Cy. ⁊ Bar. qd̓ n̄ placet. qꝛ etiā ī notorijs ſnīafert̉ lꝫ ordo iudiciariꝰ omittat̉. iniuriā aūt reſpiciētē dignitateꝫ p̄t indiſtincte cognoſcere.vt noͣt ant. e. c. ꝟ. inferior aūt.Iudex p̄t eſſe quilibet p̄latꝰ in cauſa eccl̓ie ſueet etiam in cauſa ſpectante ad menſam ſuam.poteſt tamē recuſari ſaltē vt alius ei aſſociet̉.qꝛ ⁊ cōſanguineꝰ eius recuſat̉: ergo multo fortius ip̄e p̄latus. cauſaꝫ autē patrimonialē nōcognoſcit. nec d̓ iniuria eiꝰ perſonali niſi notoria ſit. ẜm Inn. Sꝫ d̓ iniuria tāgēte eccl̓iaꝫ nōcognoſcet: vt ſi diceret̉ ꝙ ep̄s eēt ſymoniacꝰ.extraiudicialicer autem ad defenſionē ꝓpriapoteſt ſpiritualiter ſentētiare excōmunicādo