G2.

venire ad actū ꝓbationis. vt noͣ. Io. an. ī additi. ſpe. ī ti. d̓ accuſa. §. j. ꝟ. ſꝫ pone. ⁊ vide nota. ꝑ eū. in addi. ſpecū. ſuꝑ rubri. d̓ iniurijsIniuriaruꝫ nō tenet̉ nec offendere d̓r qͥ frangitoſtia meretricꝭ vel qͥ vxorem alteriꝰ cognoſcitqꝛ nō animo iniuriādi vel offendendi ſꝫ libidinis cauſa cēſet̉. noͣ. Bar. ī. l. veꝝ. ff. de furtis.Iniuriādi animo p̄ſumit̉ factū ⁊ dictū: qn̄ verbum vel factū de ſe ē iniurioſū. de facto ē glo.in. l. illud. ff. de iniur̄. de ꝟbo eſt tex. et glo. inl. nō ꝯuicij. C. e. ti. ⁊ etiā ē tex. in. l. item apud.§. ex his apparet. in fine. ff. e. ti.Iniuriaꝝ tenet̉ qͥ alteri dicit tu es fur vel latrovel ei aliqd̓ crimē improperat vel eū blaſphemat: vel aliquā iniuriā ī te vel ī tuos cōmiſſaꝫimproperat. vel dicit tu mētiris. vt noͣ. Bar.in. l. ite apud labeonē. §. ſꝫ qͥd dicit. ff. d̓ iniur̄⁊. l. iij. ī pͥnci. ff. de liº. ⁊ poſthu. Itē ſi dicat tumētirꝭ ſaluo honore tuo. vt noͣ. Bar. ff. d̓ acqͥ.heredi. l. ſi qͥs extraneus. ī princi. Item ī eodēqͥ dicit tu mendaciū dicis. vt noͣ. Bar. in. l. iij.§. ſi qͥs in te. ff. d̓ cri. ſtelli. Predicta limita niſi illi qͥ dicit tu mētiris vel mēdaciū dicis: prius eēt dictū ꝙ aliqd̓ illicitū cōmiſiſſet. vt noͣ.Bar. ff. de ꝓcura. l. q̄ oīa. §. j.Iniuriaꝝ tenet̉ qͥ alteri abſenti dicit: vel alteridici facit ꝯͣ bonos mores ciuitatis aliqd̓ ꝟbūtendēs ad eiꝰ infamiā vel inuidiā: dū tn̄ illuddicat ī ictu vel vociferatiōe. ⁊ illud appellaturꝯuiciū. vt ꝓbat̉. ff. de iniur̄. l. iteꝫ apud. §. aitp̄tor. cū. §. ſequēti vſqꝫ ad. §. ex his apparet incluſiue. idē in eo qͥ dicit aliqd̓ verbū cōtinensalterius infamiā. vt noͣ. Bar. in. l. turpia. ī pͥnci. de leg. j.Iniariaꝝ nō ſolū tenet̉ ille qͥ alteri ꝟbo vel facto iniuriā facit ſꝫ etiā qͥ iniuriā ꝑ aliū factamrecitat ⁊ cōmemorat exͣ iudiciū. tex. eſt in. l. j.C. de famo. li. Ratio ē. qꝛ talis recitatio nontēdit niſi ad iniuriā iniuriati. ſecꝰ ſi iudicialit̓accuſando recitetur. qꝛ talis recitatio tūc tendit ad vindictā ⁊ vtilitatem rei publice. vt ibidicit tex.Iniuriaꝝ ita demū qͥs tenet̉ ex dicto vel factoī alteriꝰ cōtumeliā: qn̄ id qd̓ dicit vel facit ē ꝯͣbonos mores ciuitatis. nō aūt ſufficit ꝙ ſit ꝯbonos mores eius ī cuiꝰ ꝯtumeliā fit. tex. ē notabilis. ff. de iniur̄. l. item apud. §. ait p̄tor. ꝟ.idē ait. cui ergo incūbit onus ꝓbādi: an agētiꝙ ſit ꝯtra bonos mores ciuitatis: an reo ꝙ nōſit. Puta qͣlitatē ꝟboꝝ vel factoꝝ inſpiciēdāeſſe. Si enī verba vel facta cōmuniter in oī loco reputarent̉ mala vel iniurioſa qͥ vult dicere ꝙ talia nō reputant̉ in ciuitate ī qͣ ſūt dictadebet illā negatiuā ꝓbare: qꝛ p̄ſumptio eſt ꝯͣeū ex qͣlitate verborū. vt noͣ. glo. in. l. illud. ff.eo. ⁊. l. ſi nō ꝯuicij. C. e. ti. ⁊ ibi noͣ. Cy. Et ecō

tra ſi ꝟ̓ba cōmuniter vel alijs locis nō reputarent̉ iniurioſa: qͥ vult dicere ꝙ in ciuitate in qͣſūt dicta reputant̉ iniurioſa debet ꝓbare: qꝛhabet ꝯtra ſe p̄ſumptionē.Iniuriaꝝ actiōe tenet̉ qͥ metuꝫ infert: nō qͥ furtum facit. noͣ. Bal. ff. qd̓ me. cauſa. l. ſi cuꝫ ex/cep. §. poſt annū.Iniuriꝝ actio an dicat̉ ad vindictaꝫ: vel ꝓſeqͥrem familiarem: vide Bar. in. l. pretor. §. j. ff.de iniur̄.Iniuriaꝝ actio an includit dāni refectionē: vtin ea habeat̉ ratio dāni. vide Bart. in. l. itemapud labeonē. §. ſi qͥs ẜuo. ff. de iniur̄.Iniuriaꝝ actiōe agi nō p̄t ꝯtra illū qͥ ſacrilegiūcōmittit ẜm Inno. vt noͣ. Io. an. in. c. cū procauſa. de ſentē. excō.Iniuriaꝝ actiōe p̄t qͥs agere ⁊ nihilominꝰ damnū qd̓ ex iniuria paſſus ē petere: qꝛ vna actionō tollit̉ ꝑ aliā: cū vna tendit ad vindictam ⁊alia ad rei ꝑſecutionē. vt ē caſus in. c. canonici. de offi. ordi. li. vj. ⁊ ibi noͣ. glo. ſuper verbodamnis.Nnouamꝰ. hec dictio ſignificat antiqͥiuris ꝯfirmationē. vt noͣ. glo. ⁊ ant. deiudi. decerninꝰ. ī fi. Innouare non d̓r qͥſuā poſſeſſionē ꝯtinuat ⁊ vtit̉ ea. imo ſubinnouaret̉ ſi ea vti nō ꝑmitteret̉. vt notat glo. d̓ appella. nō ſolū. li. vj. in glo. magna. ⁊ idē in gl.in clemē. vt lite pendē.Nquiſitio facta ſuꝑ crimine nō ꝓcedēte infamia ⁊ ꝓceſſus ex inde factꝰ valetſi nō opponit̉. ⁊ ita loqͥt̉. c. inqͥſitiōis. d̓accu. vt noͣt ant. de co. cle. vr̄a. xxxv. colū:Inqͥſitio non p̄t fundari de iure ciuili ſuꝑ ſolodicto officialis denūciātis lꝫ nulli ꝯtradicantſꝫ oportet ꝙ poſt denūciationē iudex recipiatinformationē ⁊ poſtea ad dictū officialis formet inqͥſitioneꝫ. vt noͣt ant. d̓ coha. cle. veſtraxlviij. colū.Inqͥſitio nō ſit regularit̓ ſuꝑ crimine d̓ iure ciuili. Fallit ī notorio crimine ī qͦ iudex p̄t ex officio ſine accuſatore ꝓcedere. ſed de iure canonico p̄t iudex ex officio ſuo inqͥrere: nō ſolumde notorio ſꝫ etiā de famoſo id ē de quo famalaborat. ⁊ multo fortiꝰ ſi eſt manifeſtuꝫ. ⁊ p̄dicta vera ſi crimen ſit notoriū notorietate factiſiue ꝯfeſſionis ſiue p̄ſumptionis ſiue ꝓbationis. vt noͣt anth. de coha. cleri. ⁊ muli. veſtraxxxv. colū. ꝟ. venio ad qͣrtū.Inqͥrere qn̄qꝫ ſumit̉ ꝓ inueſtigatiōe iurꝭ. qn̄qꝫꝓ inueſtigatiōe facti. vt noͣt ant. de coha. cleri. veſtra. ꝟ. noͣ ꝙ ꝟbum.Inqͥſitio inchoata vtꝝ in ea. ſuꝑſedenduꝫ ſit ſiſuꝑueniat accuſator. vide Bar. in. l. ſi maritꝰj. de adulteri. ⁊ de li. agnoſ. l. iij. §. fi. ⁊ Dy. dere. iur̄. factū legitime. ⁊ Cy. de accu. l. ea qͥdeꝫ

k