Ge3.
punitur tali cohertione q̄ infamat idē ſi abſqꝫpunitione ꝯdemnatur ex inqͥſitione q̄ in locūaccuſationis publici iudicij ſuccedit. ſecus ſiinqͥſitio p̄mittatur tanqͣꝫ iudiciū ꝑ ſe paratuꝫApublico iudicio. nota. Bar. ff. de pub. iudi.l. infamem.Infamiaꝫ vitat qͥ ante ſnīam ſoluit id in quo ſiꝯdemnaret̉ infamis efficeretur. no. Bart. inl. infamem. de pub. iudici. ⁊ Bal. in. l. ſi reus.ff. de ꝓcurato.Infamia facti qͥd operet̉. vide plene per archidiaco. ij. q. vij. teſtis.Nimicꝰ capitalis dicit̉ qui alteri mortem minatur vel eum accuſet de crimīecapitali. no. glo. ff. de arbi. licꝫ. idem ſiaccuſat de crimīe ex quo venit publicāda maior pars bonorū. vt noͣ. Bar. in. l. athletas. §.dat remiſſionē. ff. d̓ excu. tu. ꝑ eū. in. l. iij. §. fi.de adimen. le. ⁊ vide tex. ⁊ glo. de accu. cuꝫ ꝑmanconella. ⁊. c. cum oporteat. in glo. qͥnta. ⁊qd̓ noͣ. Io. an. ſuꝑ ea.Nfra. hec dictio includit. nam ſi qͥd infra. xx. dies fieri debet: viceſima dies īcludit̉. nō. Io. an. de appella. p̄terea. ij.ſuꝑ v̓bo infra. xx. dies. ⁊ vide ſub v̓bo terminus. §. terminus ſi ē datus.Nfringere d̓r non ſolū ille qͥ totū inualidat ſed etiaꝫ qͥ diminuit. vt noͣ. archi.xxiiij. q. iij. illi qͥ.Niuria nō ſit ſciēti ⁊ volenti. vt ī regula. ſcienti. d̓ re. iuris. li. vj. vide gloſaꝫde ſentē. excō. cōtingit. ⁊ vide ſub ꝟboprobatio.Iniuriā nemini facit qͥ iure ſuo vtitur. de elec.cū eccl̓ia vulterana. ⁊. c. cū nobis olim. ⁊. ff. d̓iniur̄. l. iniuriaꝝ actio.Iniuriaꝝ actio inde naſci non debet vnde iuranaſcunt̉. de accuſa. qͣliter .j.Iniuria lꝫ generaliter dicat̉ omne qd̓ non iurefiat. vt inſtitu. d̓ iniur̄. ī pͥnci. tamē ſpecialiterquo ad titulū de iniurijs ⁊ qͦ ad danduꝫ actionē iniuriarū: illd̓ ſolū d̓r iniuria qd̓ fit ꝯtumelie cauſa. vt. ff. d̓ iniuri. l. j. ī pͥn. in tex. ⁊ glo.Iniuriaꝝ actio tollit̉ anno ꝓ iniurijs ꝟbalibꝰ.qͥnimo ſiue actio iniuriarū ſit p̄toria ſiue ciuilis deſcēdens ex. l. cornelia: tollit̉ anno. ⁊ illeannus ē ꝯtinuus: niſi in caſu metꝰ. qꝛ tunc eſtvtilis. vt noͣ. Io. an. in addi. ſpecu. in pͥnci. deiniur̄. §. j. in fi. pͥn. ⁊ idem tenet archid̓. in ſumma de iniuri. ī tribus caſibꝰ ex. l. cornealia deſcētibus ē ꝑpetua. ī illis aūt caſibꝰ qͥbus dicitur anno finiri: verū eſt niſi infra annuꝫ fueritlis ꝯteſtata. tollit̉ etiā diſſimulatiōe: vt ſi tempore ꝓlatorū ꝟboꝝ ille ꝯtra quē ꝓferebāturnō fuit iratꝰ nec iniuriā ad animū reuocauit.noͣ. Ro. cōclu. ccxxxiiij. Sꝫ Io. an. in. c. olim
videt̉ velle ꝙ ſufficiat citatio ad ꝑpetuandāactionē iniuriaꝝ. qͥdaꝫ tn̄ dicunt ꝙ hͦ non voluit. ſꝫ bene dixit ꝙ ſi ſuꝑ iniurijs eſſet lis cōteſtata vel ſaltē citatio facta: talis iniuria nō remittit̉ ꝑ ſalutationē vel ꝑ pacis oſculū ī eccleſia datū. certū eſt tn̄ ꝙ ſi agēs iniuriaꝝ petat apͥncipe cauſam cōmitti ⁊ cōmittat̉ infra annūactio ꝑpetuat̉ acſi eēt lis ꝯteſ. vt in. l. ij. C. qn̄li. pri. da.Iniuriā p̄tēdēs ex actu iudicialiter geſto ⁊ ſuper qͦ litigat̉: p̄t ſtatim ip̄a lite etiā pēdēte ſuper iniuria q̄relam deferre lꝫ nō poſſit ī cauſavlterius ꝓcedere nec petere ſnīaꝫ ferri niſi demū poſt litē finitā. C. de iniur̄. l. ſi qͥdem. et dicta q̄rela debet fieri iudici ⁊ cū litis ꝯteſta. C.de libe. cau. l. ſi tibi ſeruitutꝭ. al̓s actio iniuriarū finitur niſi infra annū a die actꝰ iniuriaruꝫꝯtinentꝭ fuerit lis ꝯteſt. C. de iniur̄. l. ſi nō cōuicij. videt̉ tn̄ durū ꝙ lite pēdēte ſuꝑ illo actudebeat poſſe agi iniuriaꝝ cū a futuro litis euētu ſuꝑ illo actu dependeat ab iniuria illata: ⁊ſic ꝯſequēter annus deberet inciꝑe a die litꝭ finite. ꝑ. l. j. §. ſi pēdeat. ff. ad maced̓. Et dictasl. q̄ dicūt q̄relā ⁊ litꝭ ꝯteſ. fieri lite pēdēte: ītelligā d̓ q̄rela ⁊ ꝯteſtatiōe fienda ꝑ ꝑteꝫ exͣ iudiciū ad finē reuocādi ad aīuꝫ iniuriā illatā.Iniuriaꝝ actiōe tenet̉ quē iudex iniuſte excōicauit: ſi doloſe excōicauit. noͣ. gl. xj. q. iij. illd̓⁊ d̓ appel. c. ſollicitudinē. ī glo. anpenl̓. ⁊ ita debet ītelligi d̓ ſen. excō. c. ſacro. vbi d̓r ꝙ iudexiniuſte excōicans non ſolū ad ītereſſe partꝭ tenet̉. ſꝫ etiā punit̉ ſi culpe qͣlitas exigit. id ē. ſidolo fec̄. vide glo. xj. q. iij. temerariuꝫ. ⁊. ff. deiniur̄. l. illd̓. ⁊ qd̓ no. Bar. ī. l. iniuriaꝝ. §. quoiure. e. ti.Iniuriaꝝ actiōe an teneat̉ qͥ alteri vbū iniurioſū dixerit ſi verū dixerit. vide Cy. C. de iniu.l. ſi nō ꝯuicij. ⁊ Bar. e. ti. l. qͥ cū nocentē. ⁊ io.an. e. ti. c. fi. ⁊ pleniꝰ ī addi. ſpe. eo. ti. ī pͥn. ⁊ decau. poſſeſſionis. ad fi. ꝟ. ſꝫ pone. ⁊ oīno vide⁊ pleneniſſime Oldra. ꝯſilio. liij. Sꝫ qͥcqͥd p̄dicti dicāt: ꝯclude duos caſus. ꝙ dicēs alteriꝟbū iniurioſū exͣiudicialiter lꝫ ꝓbet illd̓ verūtn̄ tenet̉ de iniurijs. ſecus ſi iudicialit̓ accuſando. ⁊ de vtroqꝫ ē caſus ī. l. j. C. d̓ famo. li. Ratio dr̄ie ē euidēs: qꝛ qn̄ iudicialit̓ dixit: ptꝫ oanimꝰ dicētis nō ē ad iniuriā ſꝫ ad rei publicevindictā ⁊ vtilitatē. ſꝫ qn̄ exͣiudicialiter dicitnō cadit alia cōiectura niſi ꝙ ſint dicta ad cōiecturam ſiue iniuriā ⁊ ex odio. vt patꝫ in tex.C. de famo. li. l. j.Iniuriaꝝ actiōe non tenet̉ ille qͥ in iudicio excipiēdo aliqͥd iniurioſum dixit. qd̓ potiꝰ animodefendēdi qͣꝫ iniuriādi dictū ītelligit̉ niſi excipiens fuerit ꝑtinax in ꝓbādo illud dictū. qd̓qꝛ falſū erat. ꝓbare nō potuit vtilius ē gͦ non