E62
⁊ Io. an. de pur. cano. cū dilectus. in glo. ſuꝑꝟbo ⁊ inceſtꝰ. ad fi. ⁊ pleniꝰ in addi. ſpecu. inti. d̓ inqͥſitiōe. §. nūc tractemꝰ. ꝟ. porroNſignia. vide ſupra ꝟbo arma.Nſtantia ī bn̄ficialibꝰ p̄t mortuo litigatore finiri cū iudice. nō anth. de iudi. qꝛV. ꝟ. venio ad qͣrtū. in fi. ⁊ vide ſupraverbo appellatio. ī ꝟbo electio. ⁊ in. ꝟ. patronatus.Inſtantia inchoata cū defuncto lꝫ tranſeat advniuerſaleꝫ ſucceſſorem: tn̄ inchoata cū prelato vel cum clerico nō trāſit ad ſucceſſorē in p̄latura vel beneficio: niſi defunctus egiſſet lites nomine eccleſie vel beneficij: et non nomine proprio. no Ro. ꝯclu. clxvj. Sed anth. dicit ꝙ ad ſucceſſorē in p̄latura vel dignitate qͥnon p̄tendit ius a predeceſſore trāſit inſtātia:qn̄ queſtio eſt realis: hoc eſt tāgens dignitatēſecus ſi ꝑſonalis. ⁊ ideo ſi agit̉ petitorio ꝯtraaliquē ſuꝑ eccl̓ia rōne tituli: nō trāſit inſtātiaad ſucceſſorē in titulo. nec iudex poterit illaꝫexpedire lꝫ nullus eſſet ſucceſſor ſi de cauſa liqueat. qꝛ tunc nō agit̉ noīe eccleſie ſed nomine ꝑſone ẜm Inno. vt noͣt anth. de iudi. quiaꝟ. ꝟ. venio ad qͣrtum.Inſtantia ſicut trāſit ad heredeꝫ ita ⁊ ad fideicōmiſſariū vniuerſalē. qd̓ eſt verū inſtātia inchoata cū defuncto. ſecus ſi inchoata cū herede: qꝛ fideicōmiſſariꝰ ē heres defuncti nō heredis. noͣ. ant. d̓ iuidi. qꝛ vo. ꝟ. venio ad qͣrtū.Inſtātia tūc trāſit ad ſingularem ſucceſſorē qn̄ad eū trāſit res vel ius agēdi de neceſſitate: vtqꝛ duo diuidūt īter ſe hereditatē ⁊ vnꝰ eoꝝ eſtpͥmo ꝯuētꝰ. ſꝫ ſi res vel actio nō trāſit d̓ neceſſitate: nec trāſit inſtantia etiaꝫ ſi vicioſe ſuccedat ſciēs rem alienā vel etiā ꝑ vim occupataꝫniſi eā ſcienter a ſpoliatore recepit. ſecus ergoſi manu ſpoliatoris nō habuit. ſed eo mortuoforte occupauit ẜm Inno. qd̓ eſt notabile. vtnoͣ. ant. d̓ iudi. qꝛ vo. ꝟ. venio ad qͣrtum.Inſtantia cauſe nō inchoate ꝑ ꝓcuratoreꝫ: eomortuo trāſit ad dn̄m. nō anth. de iudi. qꝛ vꝰ.ꝟ. venio ad qͣrtū.Inſtantia cauſe inchoate per filiuꝫ eo mortuotrāſit ad patrē. nota antho. de iudi. qꝛ vo: ꝟ.venio ad quartū.Inſtātia nō trāſit ad fiſcū ſuc cedētē ī locū pͥuati delinquētis. Ratio ē ẜm quoſdaꝫ: qꝛ fiſcusꝓprie nō ē heres. q̄ ratio non placet Inno. qꝛnō trāſit de filio ī patrē: qꝛ ꝓprie nō eſt heres.Ratio ergo ē. qꝛ fiſcꝰ habet iudices ſeparatosq̄ ratio ꝯcludit ꝙ ad fiſcū ꝓprie tanqͣꝫ ad heredem nō trāſit inſtātia. no. ant. de iudi. qꝛ v.ꝟ. venio ad qͣrtū.Inſtātia inchoata ꝯͣ laicū nō trāſit ad eccl̓iamei ſuccedentē: qꝛ ⁊ eccl̓ia hꝫ iudices ſeparatos
ſicut fiſcus. ⁊ ita ratio ꝯcludit ꝙ idē in clericoſuccedēte laico. no. anth. de iudi. qꝛ w. ꝟ. venio ad qͣrtū. Sꝫ in ꝟ: venio ad qͣrtū: videt̉ innuere ꝯtrariū in clerico ſuccedente titulo vniuerſali: ī eo ꝙ dicit clericū ſuccedentē laico ſingulariter irrecōueniēdū eſſe corā laico.Inſtantia inchoata ꝯͣ delinquentē: p̄t mortuoaccuſatore finiri ꝑ iudicē qn̄ cauſa tāgit publicam vtilitatē ⁊ de ip̄a cauſa liquet: ne delictūmaneat impunitū ẜm Inno. noͣ. anth. d̓ iudi.qꝛ vꝰ. ꝟ. venio ad qͣrtū. in pͥnci.Inſtantia finit̉ triēio de iure ciuili: nō ſolū incauſis ī qͥbus lis ꝯteſtat̉ ſed etiaꝫ ī illis in qͥbꝰlis nō ꝯteſtat̉. vt noͣ. Bar. ⁊ Bal. in. l. ꝓperādū. §. etſi qͥd. C. de iudi. licꝫ Bar. aliter dixerit allegādo. l. litibꝰ. C. de agri. et cen. li. xj. etqn̄ lis nō ꝯteſtat̉ incipit inſtātia a die a qͦ conteſtat̉ ſcꝫ quādo incepit tractare d̓ meritꝭ cauſe. vt noͣ. Bar. in. d. §. etſi qͥdem. Bal. dicit ꝙincipit a die quo pͥmo pars eſt citata. in aut̓. qͥſemel. in fi. C. quomodo ⁊ qn̄ iudex. dic̄ etiaꝫBal. ꝙ in materia executiua nō eſt dare inſtatiā aliquo tꝑe limitatā. in. l. cōſentaneuꝫ. in fi.C. quō ⁊ qn̄ iudex. ⁊ in. l. ij. C. d̓ exe. rei iudi.qd̓ intellige quādo petit̉ mera executio facti.ſecus ſi petatur ꝓnūciari executionē fieri velnō fieri debite: qꝛ tunc erit inſtantia cū ſit ſententia ferēda ⁊ ſnīa ſine inſtātia ferri nō pōt.vt noͣ. Bar. in. l. j. C. quādo ꝓuo. nō ē neceſſ.Aliud eſt ergo petere executionē ſentētie velinſtrumēti qd̓ habet executionē paratā ex forma ſtatuti: ⁊ aliud ē petere ꝓnūciari ſentētiaꝫvel inſtrumentū exequenduꝫ. Iuxta noͣ. perglo. ⁊ doc. in. l. ab executore. C. quo. ap. nonreci. ⁊ pͥmo caſu p̄t ſaluari dictū Bar. in. l. litibus. in ſcd̓o caſu non.Inſtantia cauſe pͥncipalis currit ⁊ finit̉ triēionec ꝑs reſtituit̉ ſiue ſteterit ꝑ iudicē ſiue partem ſiue per tertiū quominꝰ cauſa finiatur. vtnoͣ. ꝑ glo. ⁊ Cy. ac butri. Bar. ⁊ Bal. in aut̓.itē ſi in appellatione. C. de tempo. app. itē noͣ.Bar. in aut̓. clericos. C. de epiſ. ⁊ cle. vbi dic̄ꝙ impedimēto etiā iuſto nō ꝓrogat̉ etiā inſtātia triēalis. glo. tamē dicit ꝯtrariuꝫ quandoſtetit per iudicē: qꝛ tunc pars reſtituit̉. in. l. ꝓperandū. §. ſinantē vtrunqꝫ. C. de iudi. Seddoc. p̄dicti non tenent illam glo. in dicta aut̓.item ſi in appellatiōe: ⁊ in corpore vnde ſumit̉in aut̓. vt ſpō. lar. §. hec quoqꝫ. in glo. ſuꝑ verbo p̄iudicium. Sed ant. in. c. venerabilis. deiudi. tenet ꝙ datur reſtitutio qn̄ ſtetit ꝑ iudicem. ſecꝰ ſi ꝑ partē vl̓ tertiū. ⁊ qͥ hāc opinionētenet: ſit cautus vt ſepius requirat iudiceꝫ vtexpediat cauſam ⁊ ꝓteſtetur ꝙ per eum nonſtetit quominꝰ infra tēpus expediat̉. al̓s nondiceret̉ ſtare ꝑ iudicem ſꝫ ꝑ ꝑtis negligentiaꝫ