¶

Excōicatio facta ꝑ p̄latū depoſitū pendēte appellatiōe a depoſitiōe valet lꝫ poſtea deſerat̉noͣ. de appel. c. ſepe. in glo. ſuꝑ v̓bo rata.Excōicatꝰ iuſte d̓r qͥ eſt ad fructꝰ ꝑceptos generaliter ꝯdēnatus ſi ꝑ executorē ſnīe fuit monitus vt infra certū tꝑ̄s dictos fructꝰ ſub excōmunicationis pena reſtitueret et nō fecit necaliud infra terminū oppoſuit. ⁊ nō abſolueturniſi ſatiſfecerit. noͣ. Ro. ꝯclu. clxxviij.Excōicatio an ꝓbet̉ eo ꝙ qͥs petat ſe ab excōmunicatione abſolui. glo. dicit ꝙ ſic. de elec.venerabilē. §. ſūt enī. vide Io. an. d̓ ordi. cog.cū dilectꝰ. ſuꝑ glo. penul. ⁊ de homi. c. exhibita. ⁊ Bar. de ꝟbo. obli. l. decē. Et Io. an. ī dictis locis ꝯcludit ꝙ ſi petat̉ abſolutio in iudicio ꝓbat excōicationeꝫ niſi exp̄ſſe dicat̉ ꝙ petit ad cautelā. ⁊ idē dicit Bar. in. d. l. decē.Excōicatio non ꝓbat̉ ꝑ denūciationē qn̄ exceptio excōicationis opponit̉ in vim ꝑemptorieſꝫ in vim dilatorie tunc ē dubiū. nō. Ro. ꝯcl̓.ccxliiij. Alibi dicit ꝙ lꝫ non ꝓbet̉ ꝑ denūciationē quantū ad repellendū illū qͥ d̓r excōicatꝰ.ꝓbat̉ tn̄ quo ad effectū obtinēde abſolutiōisad cautelam ab ip̄a excōicatione. vt noͣ. Ro.ꝯclu. ccclxxxiij. vide ant. de iudi. c. j. ꝟ. oppono ꝙ ꝑ hec verba. circa finē. vide qd̓ noͣ. Io.an. ꝓ ⁊ ꝯtra. de ſen. excō. licꝫ. li. vj. ſuꝑ verbonūciari. ⁊ de exceptio. c. pia. e. li. ſuꝑ v̓bo nomen ꝓprium. Hoſti. dicit ꝙ ꝑ denūciationeꝫꝓbatur excōicatio facta ꝑ ordinariū. ī. c. prudentiā. §. ſexta. de offi. dele. Et idem tenet ibiant. ⁊ idē dicit arch. xj. q. iiij. nemo ꝯdēnat. etd. c. pia. ⁊ ideꝫ tenet Io. de ymola. vt recitatdomi. in. d. c. licꝫ. dic̄ tn̄ dicta deciſio ꝙ curiaſeruat ꝯtrariū.Excōicatio nō ꝓbat̉ ꝑ hͦ ꝙ qͥs excipiēdo dicatſe ab excōicatione abſolutū lꝫ non ꝓbet abſolutionē. qꝛ ꝑ hͦ nō fatet̉ ſe de p̄ſenti excōicatūvt noͣ. Bar. in. d. l. decē. de ꝟbo. obi.Excōicatus ſi fuit abſolutꝰ lꝫ male: nō debet ineandē excōicatiōis ſnīaꝫ reintrudi ſiue reduci niſi canonica monitione premiſſa ⁊ ex nouacauſa iuſta ⁊ approbata puta ex noua ꝯtumacia. ad hāc tn̄ reintruſioneꝫ nō reqͥrit̉ monitioꝑſonalis ſꝫ ſufficit citatio ꝑ audiētiā cū trinamonitiōe ex qͦ ab initio an p̄maꝫ citationē fuitꝑſonalit̓ apprehēſus. noͣ. Ro. ꝯcl̓. ccclxxxij.Excōicare an̄ poſſit ille cui certū miniſteriū eſtcōmiſſum: ſi impedit̉ illud expedire. vide ſubꝟbo iudex. §. iudex cui certū mīſteriū.Excōicare etiam pn̄t inferiores p̄lati. imo qͥlibet clericus ex ꝯſuetudine p̄ſcripta hͦ pōt ẜmInno. vt noͣ. Ro. ꝯclu. cccxcix. nam excōmunicādi ptās p̄t haberi ⁊ acqͥri nedū ꝑ p̄latumſed etiā ꝑ inferiorē clericū habētē iuriſdictionē vel p̄eminētiā in ſubiectos. vt noͣ. anth. de

ca. po. c. fi. xxvj. colū. ꝟ. ex his decidit̉. Addeꝙ nullus p̄t excōicare nec ab excōicatione abſoluere. nec penitētias iniungere niſi ſit ſacerdos. ⁊ ſi nō ſacerdoti talia cōmittant̉: debet illa ꝑ aliū ſacerdoteꝫ idoneū expedire. qͥnimonec talia poſſunt cōmitti ꝑ nō ſacerdotem. vtnoͣ. Io. an. in. c. fi. ſuꝑ ꝟbo iniungere penitētias. de offi. dele. ⁊ vide ſub ꝟbo laicus ex conceſſiōe. ⁊. jͣ. ꝓximo. §. ⁊ ſub verbo iudex. §. iudex qͥlibet.Excōicatum p̄t ep̄s ⁊ etiam inferior abſoluereſaluo ꝙ ab excōicatione iuris inferior non abſoluit niſi a iure ſibi ſpecifice ſit ꝯceſſum vel niſi habeat epiſcopalē iuriſdictionē. noͣ. ant. deiudi. at ſi clerici. §. de adulterijs. penul. ⁊ vlt̓.colū. vide. s. §. ꝓxi.Excōicatꝰ ꝓpter iniectionē manuū ī clericū p̄tabſolui ꝑ ordinariū ſi mulier ē vel nō ſui iurꝭ.tex. eſt de ſen. excō. mulieres. Idem in qͦlibetalio ex cuiꝰ iniectiōe non ē enormis ſꝫ leuis iniuria illata. tex. eo. ti. ꝑuenit. ⁊ d̓r enormis qn̄ſequit̉ mēbri mutilatio. vel magna ſanguiniseffuſio. vt ptꝫ. e. ti. cū illoꝝ. ab illa tamē enormi ⁊ atroci p̄t legatꝰ aboluere. vt noͣ. anth. deſen. excō. ad eminentiā.Excōicationeꝫ an incurrat laicꝰ capiēs clericūdelinquētē. vide ſb̓. ꝟ. laicꝰ. §. laicꝰ capiēs.Excōicatiōeꝫ nō incurrit qͥ ꝓ defenſiōe ꝑſonevel reꝝ manꝰ violētas ī clericū iniecit. noͣ. gl.in. c. olim cauſam. de reſti. ſpō. ⁊. c. ſi vero alicuiꝰ. §. ſi ꝟo. de ſen. excō. licꝫ. in. d. §. ſi ꝟo. videat̉ tex. in ꝯtrariū: ī eo ꝙ dicit talē nō deberead ſummū pōtificē trāſmitti vt abſoluat̉. perqd̓ innui videt̉ eū eſſe excōicatū nō tn̄ ꝙ artetur ꝓ abſolutiōe adire ſummū pōtificeꝫ. qꝛ p̄tabſolui ꝑ ordinariū. Sꝫ dic ꝙ ꝑ rōnem illiustex. ꝯcludit̉ eū nō excōicatū. ⁊ ꝯſequēter nontenet̉ ꝓ abſolutiōe adire papā nec inferioremRatio enī q̄ ibi ponit̉ ē. qꝛ vim vi repellere licet. ⁊ oīa iura ꝑmittūt. gͦ qd̓ lege ꝑmittente fitpenā nō meret̉. C. de adul. l. gratus.Excōicatione incurrit qͥ manū violētā in clericū etiā excōicatū: vel monachū lꝫ bigamū iniecit. noͣ. Io. an̄. de re. iur̄. delictū. li. vj.Excōicationē incurrit qͥ clericū inuitū detinetlꝫ eū ī ꝑſona nō ledat. d̓ ſen. excō. c. nuꝑ. ī pͥn.Excōicationē īcurrit nō ſolū qͥ manꝰ violētasin clericū iniecit. ſꝫ etiā qͥ inijci mādau it. tex.de ſen. exco. mulieres. Idē etiā in eo qͥ ꝯſentitvel ꝯſulit locutiōe vel oratiōe. id ē ꝟbo vel inſcripto. vt noͣ. glo. quāte. de ſen. excō.Excōicationē vnicam incurrit qͥ vnico impetupluries clericū ꝑcuſſit: qꝛ ille plures ꝑcuſſiones ꝓ vna habent̉. noͣ. Io. an. de re. iur. delictum. li. vj.Excōicatꝰ pluribus de cauſis ſi ī abſolutione