E

Si enī de iuriſdictione ꝯſtaret: abſolutio ceſſaret. idem ſi nō cōſtaret de iuriſdictiōe. quiatūc certū eſſet excōicationē nō valere. nec eētopus abſolutione. Tūc ergo fit dicta abſolutio ad cautelā qn̄ eſt dubiū de iuriſdictiōe. etdicit̉ dubiū qn̄ negās iuriſdictiōem habet fūdatā ſuā intentionē de iure cōmuni. qꝛ iudexqui ſnīaꝫ tulit non habet iuriſdictiōeꝫ de iurecōmuni. vel ſi habebat: ꝓbatū ē de nō iuriſdictione ꝑ vnū teſtē: ⁊ ſic facta eſt dubia iuriſdictio. ⁊ hoc ē veꝝ niſi aduerſariꝰ ex aduerſo ꝑfecte ꝓbet iuriſdictionē Aduerte tn̄ qꝛ nō ſufficit ei ſimpliciter deducere ⁊ probare iuriſdictionē niſi etiā deducat ⁊ ꝓbet notorietatē iuriſdictionis vl̓ ſaltē cōmunē opinionē ſiue publicā vocē ⁊ famā eſſe de ip̄a iuriſdictione. qꝛſi debet induci manifeſta offenſa ex ſnīa cui n̄paret̉: oꝑtet ꝙ etiā iuriſdictio iudicantꝭ manifeſta ſit. qd̓ tene mēti. noͣ. Ro. ꝯclu. cccxij.Excōmunicatꝰ cū petit abſolutionē ad cautelāad quā impediēdaꝫ ſi opponit aduerſariꝰ manifeſtā offenſam ip̄o iure ſiue hoīs aſſignatione: incipit ſibi currere terminꝰ octo dierū ad ꝓbādū a die exceptionis ꝓpoſite. ⁊ currit tempus p̄dictum de momento ad momētum. noͣ.Ro. ꝯclu. cciij.Excōmunicatus ꝓ manifeſta offenſa nō audit̉nec abſoluit̉ anteqͣꝫ ſatiſfaciat. Sꝫ ſi offenſa ēdubia ⁊ cōqueritur de nullitate ſentētie excōmunicatiōis: nō eſt neceſſaria abſolutio. ⁊ auditur ꝓſequēs iudiciū niſi petat ſe abſolui adcautelam: quo caſu debet abſolui p̄ſtita cautione de ſatiſfaciendo. Excōmunicatus autēpro contumacia non abſoluitur niſi pͥus contumaciam purget. et de expenſis ſatiſfaciatꝭSi vero contumacia eſt dubia: tunc ſi contendit nullitatē ſentētie: nō abſoluit̉ ex neceſſitate lꝫ poſſit petere ad cautelā. Sꝫ ſi cōtendit iniuſticiā ſentētie: tenebit̉ abſolutioneꝫ petere.al̓s nō audit̉ in cauſa in qͣ cōtumax fuit. Predicta ꝓcedūt niſi qͥs eſſet excōicatus: qꝛ iacetī peccato ⁊ ſemel fuit abſolutꝰ: qꝛ ſi poſtea excōmunicaret̉ nō abſolueret̉ ante finē iudicij.noͣ. ant. de iudi. c. j. ꝟ. venio ad gloſam ī ꝟbo.Quod aūt dictū eſt excōicatum ꝓ ꝯtumacianō abſolui niſi de expenſis ſatiſfecerit: intellige vel niſi de ſatiſfaciēdo fideiuſſorē dederit.noͣ. Ro. cōclu. lx.Excōmunicatus ꝓ manifeſta ꝯtumacia nō abſoluit̉ anteqͣꝫ ſatiſfaciat. Ideꝫ ſi ꝓ manifeſtaoffenſa. noͣ. ant. de iudi. c. j. ꝟ. nota ſcd̓o excōmunicatū. ad hͦ d̓ ꝯtumacia vide tex. in. c. venerabilis. §. ſecus. de ſen. excō. li. vj. nec excōmunicatꝰ liberat̉ ſola ſatiſfactiōe niſi actualiter abſoluat̉. noͣ. anth. in. d. c. j. ꝟ. nota tertioexcōmunicatū.

Excōmunicatꝰ ꝓpter ꝯtumaciā qꝛ citatus nōcomparuit: ſi anno ī excōicatione perſeuerathabetur pro cōuicto de delicto ꝓ quo cōuenitur. ⁊ pōt pͥuari epiſcopatu et beneficio abſqꝫalio iudicio. Sed an̄ annū non pͥuatur niſi celebrauerit. quo caſu priuari pōt ꝓpter irregugularitatē ⁊ ꝓpter ꝯtemptum in celebrandonoͣ. ant. de iudi. c. j. carta fi. vide etiā ꝑ eū ī. c.paſtoralis. §. veꝝ. de appel. vide. jͣ. §. ꝓxi.Excōicatus nō pōt pͥuari titulo bn̄ficij qͣꝫqͣꝫ priuet̉ redditibꝰ bn̄ficij. niſi excōicatio p̄ceſſerit̉ex cauſa pͥuante ip̄o iure. noͣ. ant. de iudi. c. j.ꝟ. nota ſexto excōicatū. vide pleniꝰ ꝑ eundeꝫd̓ eta. ⁊ qͣli. cū bone. circa fi. vide etiā ꝑ eū ī. c.paſtoralis. §. veꝝ. de app. videsͣ. §. ꝓxi.Excōicatio inducit̉ ꝑ hec verba ab habēte pōteſtatē excōicandi ꝓlata. videlicet iubemꝰ talem vt excōicatum vitari. ⁊ illa dictio vt vel ſicut: non noͣt improprietatē ſꝫ veritatē. idem ſihec ꝟba ꝓferant̉. Sis a cōmunione hoīuꝫ alienus. ⁊ ſic verba referunt̉ ad ꝑtem. Idē ſi dicat̉ nullꝰ cōmunicet tali donec abſoluit̉ ſatiſfactiōe p̄miſſa. ſecus ſi ſimpliciter dicat̉. nullus cōicet tali: nā talia ꝟba nō inducunt directam ſꝫ potiꝰ indirectā excōicatiōeꝫ Ex qͦ tresſequūt̉ effectꝰ pͥmo ꝙ talis indirecte excōicatus nō peccat cōmunicādo cum alijs. ſcd̓o ꝙnec ip̄e nec cōicantes cū eo ſūt excōicati maiori excōicatione. tertio qꝛ talis indirecte excōicatus celebrādo nō īcurrit irregularitatē. no.ant. de iudi. c. j. ꝟ. oppono ꝙ ꝑ hec ꝟ̓ba.Excōicatio ⁊ anathematiſatio differūt ẜm Io.an̄. qꝛ pͥma ē ſine ſolēnitate. ſcd̓a cū ſolēnitateſꝫ ſolēnitas anathematis ē ꝙ ep̄s cū. xij. ep̄iseam facit cū cādelis accēſis qͣs in fine anathematis debēt ꝓijcere ⁊ pedibus ꝯculcare. noͣ.ant. de iudi. cuꝫ nō ab hoīe. ꝟ. oppono cū glo.Excōicatio p̄t fieri ī genere ꝑ edictum ꝯͣ incertam ꝑſonā: vt qn̄ ponit̉ edictū ꝑ ordinariumꝙ oēs clerici ſue dioceſis ſoluant charitatiuūſubſidiū infra certū tp̄s ſub excōicationis pena ⁊cͣ. quo caſu ligant̉ ꝯͣfaciētes qͥ erāt p̄ſentes ī loco edicti qn̄ fuit ꝓpoſituꝫ. nō illi qͥ erātita diſtātes ꝙ ad eoꝝ noticiam nō potuit edictū veriſimilit̓ ꝑuenire. noͣ. Ro. ꝯcl̓. ccccxxv.vide bonū tex. de iſta excōicatione in generein. c. ꝯſtitutꝰ. j. de teſti. ⁊ de ſen. excō. romana.§. caueāt. li. vj. ⁊ qd̓ noͣ. glo. ſuꝑ v̓bo nominatim. in. c. ſi ſacerdos. de offi. ordi.Excōicatꝰ mīori excōicatione debet excōicarimaiori ſi ꝑticipat ex ꝯtemptu. noͣ. ant. de cle.excō. miniſtra. c. fi.Excōicatio facta poſt legitimā appellatiōeꝫ nōvalet etiā ſi appellās nō ꝓſequat̉ appellatiōeꝫnoͣ. de appel. c. ſepe. in gloſa ſuꝑ v̓bo rata. ⁊ d̓appel. ꝑ tuas.

g 3