E

de excep. ꝟ. oppono ꝙ excipiēs. ix. colū.Exceptio de re iudicata trāſacta vel finita pōtopponi ad impediendū ꝓceſſum vt in. c. j. d̓ litis ꝯteſta. li. vj. ⁊ expone iudicata efficaciter.trāſacta firmiter. ⁊ finita irretractabiliter. ẜmIo. mona. vt noͣ. Io. an. in. d. c. j. ſuꝑ glo. ſufficiebat. in nouella. et ſuꝑ illo verbo finita includitur exceptio iuramēti deciſorij ſuper lite iudicialiter p̄ſtiti. vt noͣ. Io. an. in. d. c. j. ſuper ꝟbo finita. in glo. ordinaria. includit etiāexceptioneꝫ iuramenti de non agendo ſuꝑ eoquod iā deductū erat in lite pͥus mota. Ite includit exceptioneꝫ cōpoſitionis facte ſuper lite: lꝫ illa compoſitio amicabilis non ſit tranſactio. Iteꝫ includit exactionē al̓s exceptionēarbitrij emologati eo caſu qͦ ex arbitrio emologato oritur actio ⁊ exceptio ſicut eſt de ſententia vt nota. Io. an. ſuper gloſa predicta innouella.Exceptio p̄ſcriptionis poteſt opponi ad ꝓceſſum. ẜm Bar. in. l. j. ī fi. ff. ad terculi. ⁊ angel.in. l. vir bonus. ff. iudi. ſolui. Contrariū tenetIo. an. in. c. j. de litis ꝯteſta. li. vj. ſuꝑ glo. ſufficiebat. in nouella. dic pleniꝰ vt noͣ. Bal. in. lelegārer. §. ſi qͥs poſt. ff. de ꝯdi. inde.Exceptio ſolutionis ⁊ acceptilationis ⁊ q̄libetalia ꝑ quam declarat̉ actori actioneꝫ ip̄o iurenō cōpetere. pōt opponi ad impediēduꝫ ꝓceſſum. vt noͣ. Bar. in. l. cū q̄rebat̉. in pͥnci. ff. iudi. ſol. ⁊ ange. in. l. vir bonꝰ. e. ti. et Bal. in. l.elegāter. §. ſi qͥs poſt. ff. de ꝯdi. inde.Exceptio quelibet ꝑemptoria que ante litē cōteſta. non deberet admitti ad ꝓceſſum impediendū: ſi tamē fuit admiſſa ⁊ ꝓbata impeditꝓceſſuꝫ vt circūitus litiū euitetur. vt noͣ. Io.an. in. c. j. de litis ꝯteſta. li. vj. ſuper ꝟbo retardat. in nouella. ⁊ noͣ. anth. in. c. fi. de libel. obla. ⁊ in. c. exceptionē. de excep.Exceptiōes que d̓ ſūmario habēt impedire ꝓceſſum ita demū debeāt admitti ſi eaꝝ ꝓbatioofferatur incōtinenti parata. ſi enī requirerētaltiorem indaginē: non debent impedire proceſſum. vt noͣ. Bar. in. l. naꝫ poſtea. in pͥnci. ffde iur̄iur̄. ⁊ anth. in. c. fi. de libel. ob. ⁊ ange. īl. vir. bonꝰ. ff. iudi. ſol.Exceptio nō numerate pecunie poteſt opponiper ꝑſonas eccleſiaſticas etiā poſt lapſum biennij quādocūqꝫ ⁊ p̄latus renūciādo dicte exceptioni non p̄iudicat eccl̓ie nec etiā ſucceſſori dictam exceptionē opponere vſqꝫ ad quinquēnium nō poſtea. Ratio ē quia dicta exceptio fuit ab initio ꝑ legem inducta ⁊ limitataad quinquēniū. qd̓ nō potuit poſtea ꝑ aliā legē imperialē decurtari ad p̄iudiciū eccl̓iaꝝExceptio precij nō ſoluti an̄ poteſt opponi ī exeſIt

tradendā. vide sͣ. ꝟ. emptor.Excipere an poteſt qͥs de iure tertij. vide plene per Io. cal. de reſcrip. mandatū. ꝟ. itē queritur. pone. v. carta.Exceptio quādo fit in. l. vel canone datur ꝑ hͦintelligi ꝙ niſi id fuiſſet exceptū: includereturvt noͣ. Io. an. d̓ p̄ſcrip. ſi ꝓpter. ſuꝑ glo. morte. in nouel. li. vj.Xcōmunicatio vt valeat non requiritde neceſſitate cōtumaciaꝫ nec culpam.Cqꝛ talia nō ſunt de ſubſtātia excōicationis. ſunt tamē de ſubſtātia iuſte excōmunicationis. qꝛ ſi ꝓferatur etiā iniuſte ligat. tex. deſentē. excō. romana. §. fi. li. vj. ⁊ vides. verboattemptata. in ꝟbo epiſcopus. in ꝟbo laicus.⁊ in ꝟbo motus. in ꝟbo pena. in verbo ſentētia. ⁊ sͣ. in verbo exceptio. §. exceptionē excōmunicationis.Excōmunicatio vt valeat ⁊ iuſta ſit. an reqͥratmonitionē ⁊ citationē. vides. ꝟ̓bo citatio partis. ⁊ vide sͣ. §. ꝓxi. in pͥn.Excōmunicatus ſi petat abſolutionē ad cautelam aſſerēs ſe exemptuꝫ a iudice qͥ excōmunicauit eū: non debet abſolui niſi pͥmo aliqualit̓(lꝫ nō plane) doceat de exemptione ne illudatur ordinarie poteſtati. noͣ. Rota. ꝯcl̓. ccxcvj.⁊ cōclu. ccxix.Excōmunicatus cū petat abſolutionē ad cautelam neceſſe habet ꝓbare excōmunicationē.ad quā ꝓbandā quo ad effectū abſolutionisſufficit ꝓbare ꝙ fuit denūciatꝰ. imo ẜm qͦſdaꝫſufficit ſola ꝯfeſſio dicentis ſe excōicatum. vtnoͣ. Ro. ꝯclu. ccclxxxiij.Excōmunicatus petens abſolutionē ad cautelam habet neceſſe duo ꝓbare ſcꝫ ſe ex cauſa legitima appellaſſe ⁊ poſt appellationē excōmunicatū fuiſſe noͣ. Ro. ꝯclu. ccclxxxiij. Qui autem appellationi ab alio interpoſite adheſit etpoſt adheſionē excōicatus fuit: non debet audiri petēs abſolutionē ad cautelā niſi doceatſe infra decendiuꝫ quo appellare potuit adheſiſſe: ip̄amqꝫ adheſioneꝫ ordinario intimaſſe.noͣ. Ro. ꝯclu. ccxxj.Excōmunicatꝰ ſi petat ſe abſolui ſimpliciter vl̓ad cautelaꝫ: ſufficit volēti impedire opponereexceptione manifeſte iniurie vel offenſe in genere. oportebit tamē poſtea ꝓbare in ſpecie.noͣ. Ro. ꝯclu. xlix.Excōmunicatus petēs abſolutionē ad cautelācōtra quā opponitur exceptio rei iudicate velmanifeſte offenſe ex eo ꝙ rei iudicate non paruit debet abſolui ſi dicit excōmunicationemlatam poſt appellationē legitimā. vel ſi allegetnullitatē ſentētie ex defectu iuriſdictionis. qꝛvtroqꝫ caſu reddit̉ excōmunicatio a ſentētiadubia. ⁊ tūc habet locū abſolutio ad cautelaꝫ