E

noticia deuenit ad ꝑtem poſt litē cōteſ. vt noͣ.anth. de ꝯſti. cū m. ix. colū. ꝟ. venio ad ſcd̓m.vide. jͣ. .§. exceptiōes dilatorie.Exceptio q̄libet q̄ orta eſt poſt terminū peremptoriū poteſt opponi poſt terminū. Ideꝫ ſi an̄terminū erat orta ſꝫ poſt terminū ad noticiaꝫptis deuenit. ſed hͦ vltimū mirabiliter limitaẜm Hoſti. in exceptionibꝰ dilatorijs: ſecus inperemptorijs q̄ poſt terminū opponi non pn̄tlꝫ de nouo ad noticiā ꝑuenerint. fallit ī caſibꝰde qͥbus. in. c. vt circa. d̓ elec. li. vj. Iudex tn̄d̓ facili debet dictū peremptoriū reuocare excauſa p̄dicta. ita noͣ. anth. in. c. cū m. d̓ ꝯſtitu.ix. colū. ꝟ. venio ad ſcd̓m.Exceptiones dilatorie ꝑmiſſe opponi poſt litēꝯteſ. intelligunt̉ ꝑmiſſe opponi eo caſu dūtaxat quo d̓ iure opponēdi non eſt ꝓuiſum ꝑ viāagendi. al̓s ſecus. eo caſu quo ꝑmittunt̉ opponi poſſunt opponi vſqꝫ ad actū qͥ ſit vel fieri ſolet poſt litis ꝯteſ. vt in actu receptionis teſtiūvel alio ad quē nō ꝓcedit̉ niſi lite ꝯteſ. poſteaaūt opponi non poſſunt. vt noͣ. anth. d̓ ꝯſtitu.cum m. ꝟ. ſed hoc ē vnū dubiū. x. colū. ⁊ ideꝫnoͣ. anth. quo ad primū. in. l. pompo. §. rati. ffde ꝓcura.Exceptio iſta tu nō habes mandatū ſufficiensnō p̄t opponi poſt litē ꝯteſta. qꝛ litis ꝯteſtatioſupplet defectuꝫ dubij mandati. ſed exceptiotu non es ꝓcurator poteſt opponi poſt litis cōteſta. ad impediendum futuros actus: nō adannullādum actus iam factos. Legiſte tamēindifferēter dicūt ꝙ ante litem ꝯteſta. ⁊ poſt.exceptio tu nō es ꝓcurator repellit. nec valētgeſta ad p̄iudiciū domini. vt noͣ. ant. de ꝯſti.cum m. ꝟ. ad ſcd̓m dic. x. colū. vbi declarat intellectū. l. pompo. §. rati. ff. de ꝓcura. Aduerte tn̄ ꝙ lꝫ Io. an. in. c. j. de elec. li. vj. in glo. ſuper ꝟbo abſentia dixerit ẜm Inno. ꝙ iſta exceptio tu non es ꝓcurator p̄t opponi qn̄qꝫ adīpediēdū futuros actꝰ n̄ ad annullādū actꝰ iāfactos. ip̄e nā recitauit Inn. īꝑfecte qͥ dicit ꝙlꝫ ꝓcurator qͦ ad actꝰ iā factos non teneat̉ docere de mādato ꝑ inſtrumētū originale: tenet̉tn̄ ꝓbare ꝙ illud in actis exhibuit. ⁊ ita iā tenet ange. in. d. §. rati. ⁊ domi. ⁊ ſanc. gemy. ind. c. j. vbi Inno. hͦ dixit in glo. ſuꝑ ꝟbo abſentia. ⁊ vide ſub verbo ꝓcurator. §. ꝓcurator d̓cuius mādato.Exceptio iſta tu nō es ꝓcurator nō p̄t opponi īexcutione ſnīe nec in cauſa appellationis. vtnoͣ. ange. in. l. pompo. §. rati. ff. de ꝓcura. primū dictū ē veꝝ qn̄ ꝓcurator obtinuit. ſecus ſiſuccubuit. vt noͣ. Cy. in. l. optimā. C. de ꝯtra.emp. ⁊ per Bar. in. d. §. rati. vide oīno ſb̓ verbo p̄ſumptio. §. p̄ſumi. non debet quē eē ꝓcuratorē. vide Bal. in. l. ita demū. C. d̓ ꝓcura.

ꝓ limitatione dicti angeli.Exceptionē obijciens non videt̉ de intentionēaduerſarij aliqͥd ꝯfiteri. vt in regula. exceptionem. li. vj. quod ītellige quādo aduerſariꝰ negat exceptionē. ſecus ſi illam ꝯfiteatur. vt noͣ.Bar. in. l. non vtiqꝫ. ff. de excep. ſed alibi dic̄ꝙ in his in qͥbus ꝑs ſibi p̄iudicare nō poteſt:excipiens non cenſet̉ cōfiteri. vnde ſi ille qͥ dicitur ſeruꝰ excipiat dicēs ſe manumiſſum. ꝑ hͦnon fatet̉ ꝙ fuerat ſeruꝰ. Idem ſi ille qui dicitur excōicatus dicat ſe ab excōicatione abſolutum: qꝛ ꝑ cōfeſſionem nō poteſt qͥs ſe facereexcōicatum vel ſeruū. in his autē in qͥbus pōtſibi quis p̄iudicare: ſi ambe ꝑtes fatent̉ exceptionem: tunc excipiens fatet̉. ſi vna pars negat alia fatet̉. tunc ſi exceptio nō ꝓbatur excipiens nō fatet̉: ſi ꝓbatur: tunc excipiēs nō cēſetur fateri ad cōmodū negātis ſꝫ ad cōmodūſuū. ſic fallit in aut̓. ſi dicat̉. C. de teſti. Et qd̓dictū eſt de negāte: ꝓcedit ſiue factū negat ſiue ſolēnitatē in facto. Et p̄dicta ꝓcedūt quādo exceptio fit de eo quod nō dependet a mera volūtate excipiētis. in dependētibꝰ autē amera volūtate dicēdū eſt ꝓut dicit̉ ī vltimisvolūtatibꝰ. ita noͣ. Bar. in. l. decem. de verboobli. Ant. dicit regulā eē ꝙ excipiēs nō fatet̉que regula ꝓcedit maxime quādo pͥus negat̉intentio. vel quādo excipiēs dicit ſe non ꝯfiteri. vel quādo illam ponit ꝯditionaliter quodfacere cenſet̉ lꝫ verba intelligi poſſint aduerſatiue. ꝓcedit etiā quādo actor negat exceptionē quo ad ius ⁊ factū: qꝛ non poteſt ſe ex negato fundare. fallit pͥmo iſta regula quādo intentio ponit̉ ſeparatim ab exceptione. vt ſi dico te mutuaſſe ſed feciſſe pactū de nō petēdo:ꝑ quod datur intellectꝰ regule vt illa ꝓcedatquādo actor ex verbis exceptionis ꝯſecutiue⁊ intercluſiue p̄ſupponentis intentioneꝫ vultfundare intentionē. ſecus ſi ex alio ſeparato:qꝛ tūc ex illo fundat lꝫ nō ex exceptiōe. Fallit̓ſcd̓o quādo intentio trahit̉ ex ꝟbis exceptionis nō intercluſiue vl̓ pregnāter aut tacite. qꝛlꝫ nō fateor intentū incluſum ī exceptione. fateor tn̄ ip̄am exceptiōeꝫ. Fallit tertio quādofactū eſt ītercluſū in exceptiōe ⁊ actor fundatſe in facto ꝓut eſt in facto: ſed nō ꝓut eſt ī iurꝭeffectu. ⁊ tūc excipiēs videtur fateri factū. nāſi agit̉ ex delicto infamāte: opponens trāſactionem videtur fateri factū ex quo infamat̉. etſic finalis ratio eſt quare excipiēs nō fatetur.qꝛ intētionē intercluſam poteſt dupliciter ponere. pͥmo vt ī facto. ſcd̓o vt in iure ſonat. ī dubio videt̉ fateri vt ī facto: nō vt in iure: ⁊ verba ꝓ eo interp̄tētur. ideo ſi ſuper facto ſe fundat actor: fatet̉ reus ſi ſuꝑ iure nō eſt ꝯfeſſataactoris ītētio. ita no. ant. in. c. cū venerabilis.gr

gr