¶
reſpōdit ſe velle litigare. ſi aūt cōſtituat ꝓcuratorē ad reſpondenduꝫ ſaluis exceptiōibusſuis: tūc ſecus. noͣ. ant. d̓ iudi. c. j. ꝟ. opponoꝙ locus. ⁊. ꝟ. ex his decidit̉.Exceptio declinatoria ſuꝑueniēs poſt litē conteſ. ſicut poſſit opponi nō obſtāte ꝯteſtatione:ita ⁊ ſuꝑueniēs poſt pactuꝫ de non litigandopōt opponi nō obſtante cōſtitutione ⁊ pacto.qꝛ pactum ⁊ renūciatio reſtringit̉ ad cauſamſubſiſtentē ẜm tp̄s pacti ⁊ renūciatiōis. ⁊ idēin exceptiōe recuſatoria ꝓpter ſuſpitōnē. noͣ.antho. de iudi. c. j. ꝟ. oppono ſcd̓o ꝙ hec.Exceptio declinatoria iuriſdictiōis non tollit̉ꝑ ſatiſdationē de iudicio ſiſti vel de iudicatoſoluēdo: de mādato iudicis factā. qꝛ illa ſatiſdatio recipit intellectū: ꝓmitto ſiſtere ꝓut d̓iure debeo. no. ant. de iudici. c. j. ꝟ. ex his decidit̉. ⁊ Bar. de re iudi. l. qͥdaꝫ cōſulebat. necetiā tollit̉ per aliū actū quē ꝑs corā iudice facit ante litis cōteſta. noͣ. anth. de re iudi. intermonaſteriū. ꝟ. oppono ꝙ pꝰ. vide tex. ⁊ Bar.in. l. nō videt̉. ff. de iudi. ⁊ vide. jͣ. ſuꝑ v̓bo renūciatio. §. renūciare nō ītelligit̉ exceptioni.Exceptio excōicationis ꝯtra ꝓcuratorē excōmunicatū lꝫ ſit dilatoria: pōt opponi etiā poſtlitē ꝯteſta. ꝓpter periculū excōicatiōis. quiacauſa opponēdi eſt ſucceſſiua. nō. anth. de ꝓba. poſt ceſſioneꝫ. penul. colū. Etſi dicta exceptio opponit̉ ꝯtra iudicē: corā quo ꝓbāda ſitvide Io. an. de excep. pia. li. vj. ſuꝑ verbo iudex. ī nouella. ⁊ ꝑ Bar. in. l. qͥdam ꝯſulebatde re iudi. ⁊ ꝑ anth. de offi. dele. cū ſuꝑ. ⁊ perExceptio cōpetens ex (dn̄icū. in. d. c. pia.ſtatuto ꝙ bānitus non audiat̉. non p̄t opponiꝯͣ bannitū in cauſa appellatiōis ſi ī cauſa pͥncipali bannitꝰ fuit reus originariꝰ: ſiue fuitpellās ſiue appellatꝰ. Sꝫ ſi fuit actor originrius ī pͥncipali in qͣ non fuit oppoſita exceptibāni. tunc ſi ē appellās: non p̄t opponi in cauſaappellatiōis. qꝛ in illa reus cenſet̉. ſi appellatꝰnō audit̉ oppoſita exceptiōe niſi etiā appellāsappellationē ſuā ꝓſequat̉. noͣ. anth. de excep.c. ſignificauerūt. vj. colū. ad fi. ⁊ vide sͣ. §. exceptio dilatoria.Exceptio p̄iudicialis an ſit pͥus trāctāda ⁊ finienda qͣꝫ cauſa pͥncipalis ⁊ an ꝓceſſus ſimul ſuper vtroqꝫ valeat. vide antho. in. c. tua. d̓ or.cog. in pͥncipio. ⁊ ſcd̓a oppo. ⁊ ꝑ Bar. in. l. fundū. ff. de excep. lꝫ Bar. ibi loquat̉ ī pluribusactionibꝰ pͥncipaliter intentatis quaꝝ vna eſtad aliā p̄iudicialis.Excipiēs de delicto an teneat̉ expͥmere locū ⁊tp̄s delicti ſicut fit in accuſatiōe. vide ſub verbo tp̄s. §. tp̄s non ſolū.Exceptio ꝑemptoria de qͣ ꝯſtat ꝑ inſtrumētuꝫp̄t opponi in vim dilatorie ad ꝓceſſuꝫ impedi-
endū. ⁊ idē in qualibet alia q̄ ſit notoria. qd̓ ēſingulare. vt noͣ. ſpe. in ti. de excep. §. edicto.ꝟ. ſꝫ an reꝰ. ⁊. ꝟ. vt autē. ⁊ idē noͣ. anth. de reſcriptis. ſuꝑ lr̄is. .xvij. colū. taciturnitas tn̄ dicte exceptionis de qͣ ꝯſtat in inſtrumēto nonviciat reſcriptū tāqꝫ ſurrepticiū: ſꝫ taciturni/tas notorie ſic. vt no. xviij. colū.Exceptio ſurreptionis in beneficialibꝰ pōt opponi nōͣ ſolū ad merita ſꝫ etiā ad ꝓceſſum ⁊ ꝯͣlr̄as: qꝛ ſurreptio non ſolū viciat gr̄am ſꝫ etiāreſcriptū ⁊ pariter afficit vtrunqꝫ. vt noͣ. Io.an. de excep. paſtoralis. ad finē magne glo. etde reſcriptis. ꝯſtituiſtis. qd̓ ē verū qn̄ in lr̄iscreatur ſimul ius ⁊ iuriſdictio. vbi aut pͥmo ꝑlr̄as ius creatur: poſtea ex īteruallo dātur littere ꝙ in poſſeſſionē mittat̉. tunc lꝫ pͥme littere ſurrepticie ſint nulle ⁊ ꝯͣ illas p̄t opponi etꝯtra reſcriptū ꝙ in poſſeſſione ducat̉. non p̄tdicta ſurreptio opponi. vt noͣ. Inno. in. c. j. delitis ꝯteſta. li. vj. ⁊ ibi Io. an. ī nouella. ⁊ ideꝫdicit anth. de reſcriptis. ꝯſtituiſtis. penul. cōlū. Sꝫ aliter diſtinguit ī. c. ſuꝑ lr̄is. e. ti. xviijcolū. vbi etiā dicit idē in pͥuilegijs qd̓ ī beneficialibꝰ. ⁊ ideꝫ dicit Io. an. ẜm cōpoſ. in. c. adaudientiā. ij. de reſcriptis.Exceptio pacti de nō agēdo vel iuramēti d̓ nōagendo ē declinatoria fori. ideo debet opponian litis ꝯteſtationē ad impediendū ꝓceſſum.poſtea aūt opponi nō pōt ſecꝰ ī exceptiōe pactide nō petēdo nō firmato iuramēto. qꝛ illa eſtꝑemptoria. ideo debet opponi poſt litꝭ ꝯteſta.nō ante. vbi aūt pactū eſſet iuramēto firmatūvel ſimplicit̓ qͥs iuraſſet nō petere: tūc etiā an̄litis ꝯteſta. p̄t opponi exceptio vt impediaturꝑiuriū. noͣ. Inno. ⁊ Io. an. in nouella. in. c. j.de litis ꝯteſ. li. vj. Idē ī pacto vel iuramēto d̓nō ꝯueniēdo qd̓ in pacto de nō agēdo. vt noͣ.Io. an. de reſcriptis. ad audiētiā. ij. in fi.Exceptio pacti vl̓ iuramēti de lr̄is nō impetrādis debet opponi ꝯtra reſcriptū an̄ litꝭ ꝯteſta.poſtea opponi nō p̄t. vt noͣ. Inno. ⁊ Io. an. dereſcrip. c. ꝯſtitutꝰ. ⁊ idē noͣ. anth. in. d. c. cōſtitutus. ⁊ in. c. ſuꝑ lr̄is. e. ti. xviij. colū. Idē noͣ.Io. an. de reſcriptis. ad audientiā. ij. ad fi.Exceptio doloſe ⁊ ſciēter omiſſa in cauſa pͥncipali: nō p̄t opponi in cauſa appellatiōis. ⁊ ſic limita. l. ꝑ hāc. C. de tēpo. appella. Sꝫ exceptioignorāter omiſſa ī cauſa pͥncipali etiaꝫ ſi ſit dilatoria p̄t opponi ī cauſa appellationis. ⁊ ſic limita. c. in nr̄is. d̓ ꝓcura. vt noͣ. anth. de reſcpͥ.ad audiētiā. ij. in. iij. colū. ⁊ admittit̉ excipiēsqͥ ꝓbabilitateꝫ ignorauit. petita reſtitutiōe excauſa generali. ſcꝫ ſi qua iuſta cauſa eē videbitur. ⁊ idē dicit ibi in. ꝟ. venio ad ſcd̓m.Exceptio dilatoria ſuꝑueniēs poſt litē ꝯteſta.p̄t opponi poſt litē ꝯteſ. ſi erat orta an̄ ſed eius