E

Tamen quādoqꝫ ponit̉ ꝯditionalit̓ ad comodū ꝓferentis. vt noͣ. antho. de excep. c. cū venerabilis. ij. colū. v. nota ſcd̓o.Et: iſta copulatiua qn̄qꝫ non ꝯiūgit. vt. l. ſi itaqͥs heredes. ff. de here. inſti. quā. l. nota.Tas. vide ſupra in ꝟbo annus.Uidēs et euidētiſſima ꝓbatio q̄ dicat̉vide ſub ꝟbo ꝓbatio. §. probatio indubitata.Xceptio firmat regulā ī caſibꝰ nō exceptis. de pͥuile. ſi papa. li. vj. ⁊. ff. de pe.le. l. nam qͥd liquide. in fine. noͣ. Ro. ꝯ.cccxxvj. ⁊ vide ſupra ꝟbo articulus.Exceptio lꝫ firmat regulā tn̄ nūqͣꝫ ampliat eaꝫnoͣ. Bar. ff. de vſu. le. l. generali. §. vxori. et d̓fun. inſtruc. l. qͥcqͥd. §. deniqꝫ. ⁊ vide in cle. j. d̓p̄bē. ⁊ pe. do ant. in. c. licꝫ. de offi. vica. li. vj.licꝫ lap. ibi dicat ꝯtrariū. in vlti. q̄ſtione.Exceptio lꝫ debebat ſpecialiter apponi tamenqͥcqͥd deducit̉ ad iudiciū ꝑ reū lꝫ non dicat ꝙexcipiēdo deducit: tn̄ in vim excipiēdi intelligit̉ ⁊ p̄ſumit̉ eſſe deductū. noͣ. Ro. ꝯ.cccxiiijlꝫ aūt non ſit neceſſe ꝙ exceptio ſpecifice ⁊ informa opponat̉ ſed ſufficit factū narrare ex qͦreſultet exceptio. tn̄ ſi opponat̉ inepte: excipiens ſuccūbit. noͣ. Bal. in. l. j. §. labeo. ff. d̓ flu.et ne qͥd in flu. ⁊ in. l. j. ff. de excep. et Cy. in. l.domū. C. de rei vendicati.Exceptio dubia q̄ pōt ꝯcludere ⁊ nō ꝯcluderedebet admitti cū poſtea poſſit ī ꝓceſſu detegi⁊ declarari. nō. glo. de ꝓcura. ex inſinuatiōe⁊ ant. d̓ reſti. ſpo. in litteris. ix. colū. ꝟ. ex hisdecidit̉.Exceptio ſpoliatiōis facte ꝑ tertiū lꝫ poſſit opponi executiōi. tn̄ nō ꝓceſſui nec diffinitioni.vt noͣ. Ro. ꝯcl̓. ccccxix. noͣ. anth. d̓ reſti. ſpo.ī lr̄is. viij. colū. ꝟ. oppono ꝙ agenti.Exceptio ſpoliatiōis facte ab alio qͣꝫ ab actoreqͥ non mādauit nec ratuꝫ habuit nō p̄t opponiniſi ī criminalibꝰ cauſis vel niſi ſpoliatio concludat inopiam. noͣ. Ro. ꝯclu. ccccxix. et noͣ.antho. de reſti. ſpoli. in lr̄is. viij. colū. ꝟ. oppono ꝙ agenti.Exceptio ſpoliatiōis rerū pͥuataꝝ nō p̄t opponi ꝯͣ agētē ſuꝑ eccleſiaſticis nec ecōuerſo. noͣ.Ro. ꝯclu. ccccxix.Exceptio aliqͣ an poſſit opponi ꝯͣ executionemgr̄e. id ē ꝯtra inductione in poſſeſſioneꝫ. videſub ꝟ̓bo executio.Exceptio banni vel excōicationis q̄ obſtabatcedēti an obſtet ceſſionario. vbi ꝑ Io. an. deiure patro. c. j. li. vj. ī nouel. ſuꝑ glo. penul.Exceptiones etiā nullitatis ſi reijciūt̉ ꝑ reſcriptum vel ꝯſtitutiōem intelligat̉ etiā de ꝑemptorijs ⁊ nullitatibꝰ etiā de defectu iuriſdictionis ꝓcedētibꝰ. vide ſb̓ ꝟbo reſcriptū ꝑ qd̓.

⁊ ſb̓ v̓bo lex. §. lex ſiue ꝯſtitutio ꝯcludēs.Exceptio an tranſeat ad ſingularē ſucceſſoreꝫactiue ⁊ paſſiue. vide plene ꝑ anth. d̓ iudi. qꝛꝟ. venio ad ſcd̓m.Exceptio an actiue ⁊ paſſiue trāſeat ad vniuerſalē ſucceſſorē etiā qͥ nō cauſat ius a p̄deceſſore vt ſucceſſor ī dignitate. vide plene ꝑ anth.de iudi. qꝛ. ꝟ. venio ad ſcd̓m. et. ꝟ. venio adquartū.Exceptio ꝯͣ actorem oppoſita ꝙ pͥuandus veniat iure qd̓ habeat ī re quā petit. ē admittendalꝫ non ip̄o iure ſed ꝑ ſnīam pͥuandus ē. vt noͣ.de cau. poſſeſ. paſtoral̓. in glo. penul. qd̓ intellige ſi excipiēs petat actorē ꝯdemnari ⁊ pͥuari ꝑ ſnīam ⁊ ſe abſolui. qꝛ ſnīa ſuꝑ iſta pͥuatione eſt neceſſaria. noͣ. anth. de fo. cōpe. c. ſi diligēti. xj. colum. ꝟ. ſꝫ poſito ꝙ reqͥrat̉.Exceptionē habēs p̄t aduerſariū ꝯuenire implorādo officiuꝫ iudicis ne ab eo inquietet̉ lꝫab ip̄o nō ꝯueniatur noͣ. anth. de iureiur̄. qͥntauallis. ꝟ. venio ad ſcd̓ꝫ quo iure. Et aduerte notabiliter ꝙ tale officiū implorabit̉ a iudice ip̄ius implorātis nō a iudice eius ꝯͣ quemimplorat̉. qꝛ hoc caſu ille cēſet̉ iudex competens ad dictū iudicis officiū qd̓ venit loco exceptiōis qͥ eēt cōpetens ſuꝑ ipſa exceptione ſiactor age̓t. vt noͣ. e. c. ꝟ. venio ad qͣrtū.Exceptio ordinis: vt prius de vna cauſa qͣꝫ dealia cognoſcat̉. ⁊ omnis exceptio q̄ non ꝑpetuo ſꝫ ad tp̄s impedit ē dilatoria. noͣ. Bar. l.iij. ff. de excep. ⁊ idē in exceptione p̄iudiciali.vt qn̄ vna cauſa eſt p̄iudicialis ad aliaꝫ. ideotalis exceptio nō p̄t opponi poſt litis ꝯteſ. C.de ꝓba. l. exceptionē. iij. colum.Exceptio dilatoria habēs cauſam ſucceſſiuaꝫ⁊ multiplicatiuā nō cōſumitur ꝑ litis conteſ.Ideo exceptio ꝙ bannitꝰ non audiat̉ ⁊ exceptio loci no tuti ⁊ exceptio ꝙ qͥs nō cōueniat̉vltra duas dietas. exceptio fori: pn̄t opponipoſt litis cōteſ. ſi reus de nouo citat̉. quia denouo grauat̉. que exceptio ꝓdeſt quo ad futuros actꝰ nō quo ad p̄teritos. noͣ. anth. d̓ reſcriptis. dilectꝰ. ij. et ſpe. in ti. de app. §. reſtatꝟ. ⁊ noͣ. ⁊ in ti. de cita. §. qͥd ſi reꝰ. ⁊ vide. jͣ.. §.exceptio cōpetēs ex ſtatuto.Exceptio declinatoria iuriſdictiōis non p̄t opponi ꝑ illum qͥ interrogatus p̄ſente iudice anvelit coram eo reſpōdere dicit ꝙ ſic: ex qͦ patꝫꝙ anteriori actu litis ꝯteſ. p̄cludit̉ via ad declinatoriā. noͣ. anth. d̓ iudi. c. j. ꝟ. noͣ ſeptimovtilē. vide bar. in. l. nō videt̉. ff. de iudi.Exceptio declinatoria iuriſdictiōis nō poteſtopponi ꝑ illū qͥ ante litis ꝯteſ. interrogatꝰ ancoraꝫ iudice vellet litigare reſpōdet ꝙ ſic. qd̓eſt verū qn̄ ſciuit vel ſcire debuit exceptioneꝫſibi cōpetere. al̓s ſecus. Item hͦ veruꝫ quādo

g