U
ad iudice a qͦ redire ſine licētia iudicis ad quēſꝫ ꝑ cōpoſitionē pn̄t ab appellatiōe recederequadocūqꝫ. tā an̄ receptā appellatiōeꝫ qͣꝫ pꝰetiā īuito iudice ad quē. vt noͣ. Io. an. pꝰ Hoſti. d̓ cri. fal. c. fi. vide. sͣ. §. appellās p̄t re integra. Sꝫ Bal. ſimplicit̓ dicit ꝙ appellās nonp̄t renūciare ſi appellati intereſt. in. l. fi. C. qn̄ꝓuo. nō ē ne. vide tex. ⁊ glo. in. c. qͣꝫuis. §. ceteꝝ. de elec. li. vj.Appellāsˡ an poſſit pete̓ ꝙ appellatꝰ cōpellat̉ſnīaꝫ exibere a qͣ appellatū ē. al̓s nō ꝓſit ſnīaappellato. vide Inno. ⁊ an. in. c. g. ꝑpetuꝰ vicarius. de fide inſtru. ⁊ Frede. de ſenis. ꝯſilioccij. ⁊ Bar. in. l. fi. C. de fide inſtru.Pertiſſima ꝓbatio q̄ dicat̉: videſb̓ verbo ꝓbatio. §. ꝓbatio indubitata.Poſtata nō ē excōicatus ip̄o iure: niſiqn̄ ē irregularis ⁊ dimittit habitū. vt īc. ij. ne cle. vel mo. li. vj.Poſtolice ſedis appellatio an cōp̄hēdat papā tm̄. vel etiā legatū de latere:dic ꝙ ī maioribꝰ ſeu reſeruatis cōp̄hendit papā tm̄: ⁊ ī alijs cōp̄hēdit etiā legatū. nōlap. de elec. ſi abbateꝫ. li. vj. niſi addat̉ dictioreſtrictiua puta apl̓ice ſedis dūtaxat. qꝛ tuncnullo caſu cōp̄hēdit legatū. noͣ. ideꝫ lap. ī cle.grauis. de ſen. excō.Rbiter eligit̉ vt iudex. ſcilꝫ vt ꝓcedatordine iudiciario ī ſubſtātialibꝰ. et hͦ qͦꝗd ꝓcedēdū. dꝫ etiā qͦ ad dirimēdū ꝓnūciare d̓ iure: lꝫ poſſet ſi vult ꝓnūciare iniq̄.noͣ. an. d̓ iur̄iur̄. qͥntauallis. ꝟ. venio ad materiā Pn̄t tn̄ ꝑtes remittere ordineꝫ iudiciariū.vt arbiter nō tenet̉ ordine iurꝭ ꝓſpeqͥ ī ꝓcedēdo. ita tn̄ ꝙ de iure ꝓnūciat. qꝛ cuꝫ arbiter hꝫptāteꝫ a ꝑtibꝰ: pn̄t ꝑtes illam qualeficare. nō.an. e. ti. ꝟ. ex his decidit̉ ꝙ ſi in cōpromiſſo. ⁊vide ſb̓ ꝟbo appellatio arbitratoris. vbi plura de arbitro tāgūt̉. §. ꝯfeſſio. §. p̄ſūptio. §. teſtis ⁊cͣ.Arbiter an poſſit eſſe ille qͥ ē excōicatꝰ. dic lꝫ talis ī arbitrū aſſumptꝰ nō poſſit ꝑtibꝰ ꝯtradicētibꝰ officiū exercere ꝓpt̓ periculū excōicationis: tn̄ ī ip̄m tenet cōpromiſſum ⁊ acceptatio⁊ etiā laudū ſi ꝑtes ſe p̄ſentēt ⁊ nō ꝯtradicāt.idē ſi ferat̉ eis abſentibꝰ: qn̄ p̄t abſente partelaudare. id̓o tūc exigit̉ appellatio. noͣ. an. ī. d̓c. qͥntauallis. ꝟ. xxxiiij. dr̄ia.Arbitri ſnīa lꝫ nō poſſit ꝑ viā appellationis retractari niſi ī certꝭ caſibꝰ: p̄t tn̄ ꝑ viā nullitatꝭretractari. vt ſi lata ē ſnīa ſine ordine iuris vl̓ꝑ pecuniā vel ꝯtra ius expreſſo errore in ſnīavel cōtra formā cōpromiſſi. noͣ. an. in. d. c. qͥntauallis. ꝟ. xxv. differētia.Arbitri ſnīa lata ſeruato iurꝭ ordine lꝫ ſit iniqͣnō p̄t peti reduci ad arbitrium boni viri. noͣ.
an. ī. c. qͥntauallis. ꝟ. iiij. dr̄ia. qd̓ ītellige ẜmdiſtinctionē poſitam. vt in. §. ꝓximo ſequēti.Arbitri ſnīa ſi nō patit̉ vitiū nullitatis ſꝫ iniqͥtatis. qͣꝫqͣꝫ nō poſſit ꝑ appellationē retrectariniſi ī certis caſibꝰ. ſi tn̄ fuit lata dolo partꝭ velarbit ri. retrectabit̉ ꝑ exceptionē vel replicationē doli. ſi auteꝫ al̓s eſſet iniuſta p̄ter dolumꝑtis ⁊ arbitri. tūc in qͥbꝰ caſibꝰ nō retrectaret̉ſentētia arbitratoris. nec iſta retrectabit̉. ſedin qͥbus arbitratoris ſnīa retrectaret̉: tunc lꝫẜm Inno. hic. qͣꝫqꝫ inique ſtandum ſit: tn̄ ẜmHoſti. reducet̉ ad arbitriū boni viri quandoeuidēs ē iniqͥtas nutriēs peccatū. ⁊ de peccato d̓r ꝯſtare qn̄ ꝯſtat de euidēti leſione. et lexnedū canonica. ſꝫ etiā ciuilis vult peccata corrigi. ⁊ hoc intelligit̉ verū qn̄ infra. x. dies fuitreclamatū: ita ꝙ non p̄t dici ſnīa emologata.qd̓ ſequit̉ Io. an. ⁊ dicit curiā ita ſeruare. qd̓ē indubitāter verū qn̄ apparet enormis leſioqꝛ tūc laudū p̄ſumit̉ doloſum. merito cōpetitremediū actionis et exceptionis doli ẜm iusciuile. ſꝫ ẜm ius canonicū habebit hͦ plus. qꝛofficio iudicꝭ poterit peti retrectari nō obſtate iuramēto. etſi iuramētū obſtaret poterit iudex ex officio ꝓuidere. noͣ. an. ī. d. c. qͥntauallis. ꝟ. xxv. differentia.Arbitri laudū emologatuꝫ expreſſe vel tacite.ꝑ lapſū. x. dieꝝ parit actionē ī factū. ⁊ hꝫ executionē parata ſicut ſnīa qn̄ eſt ſine pena. ſedqn̄ ē cū pena. videt̉ Inno. velle ꝙ nō p̄t emologari. ſꝫ dic ꝙ p̄t ſaltē qn̄ ē clauſula rato manēte pacto. ſi aūt laudū nō ē emolagatum necſtipulatiōe vallatū: tūc d̓ iure ciuili non paritactionē cū nudū ſit. poterit tn̄ ad penā agi. ſꝫde iure canonico agere poterit lꝫ nudū ſit. qꝛcōſenſus ꝑtiū adeſt: qͥ ẜm ius canonicū ꝓducit ius agēdi ſaltē pofficiuꝫ iudicis. no. an. ind. c. qͥntauallis. ꝟ. xj. differētia.Arbiter poteſt interlocutoriā mutare. p̄t etiaꝫmutare circa acceſſoria diffinitiue dūmodo fiat eadē die. idem ſi vult reformare qͦ ad dictamen: nō mutata ſnīa. ſꝫ v̓bū dubiū declararen̄ p̄t nec diffinitiuā mutare ſi ſuꝑ toto ꝓnūciauit: ita ꝙ ſuo functꝰ ē officio: ſiue ſnīa ſit aliqͣſiue nulla. idē ſi nō ſit diffinitiua. ſꝫ tn̄ iudicisofficiū finire facit. p̄dicta vera niſi in compromiſſo dictū ſit ꝙ n̄ poſſit iudicare ſemel ⁊ pluries ⁊ quotiēs ei placuerit. quia tunc poteritſic facerere ⁊ corrigere ſuꝑ diuerſis capitulistn̄ nō ſuꝑ eodē qꝛ ſuꝑ eadē re nō pn̄t fieri plures ſnīe. niſi cōpromiſſum eſſet tale ꝙ non cōtineret niſi vnū articulū ſiue capl̓m tm̄. qꝛ ſuꝑillo poſſet pluries laudare ⁊ ſeipſum corrigere. al̓s ꝟba cōpromiſſi nihil oꝑarent̉. Si aūt īcōpromiſſo dicat̉ ꝙ poſſit ſemel ⁊ pluries iudicare ⁊ iā iudicatu corrige̓ ⁊ mutare tūc etiā