A
formare. ⁊ tūc dꝫ hͦ dice̓ v̓bo ī pn̄tia iudicꝭ. vl̓ſaltē iudici ⁊ adu̓ſario ſeu eoꝝ alteri infra tp̄sappellādi ītimare. al̓s itinerꝭ arreptio non hꝫvim appellatiōis iudicial̓. lꝫ qn̄qꝫ poſſit vale̓vt extraiudicial̓ ẜm Iuno. Hoſti. tn̄ dicit ꝙvim hꝫ iudicialis dūmō ẜuēt̉ illa q̄ pn̄t īteruenire ẜm nat̉aꝫ appellatiōis. no. an. de app. vtdebitꝰ. vij. co. ꝟ. op. ſꝫ videt̉. Si ꝟo itinerisarreptio ſit ad papā an̄ cauſaꝫ ceptā. tūc ſi fitī ꝓpria ꝑſona: ſuſpēdit iuriſdictiōeꝫ inferiorꝭſiue ſit ordinariꝰ ſiue̓ delegatꝰ. ⁊ hͦ ꝑ ti. de ꝑegri. nō ex eo ꝙ hꝫ vim appellationis. ſꝫ qꝛ excauſa itinerātes ad papa eximūt̉ ab inferioribus iudicibꝰ qn̄ cauſa ē ꝓbabil̓. qͥ aūt ſine ꝓbabili cauſa vadūt. nō gaudēt pͥuilegio ſꝫ poſſūt ad domū citari ⁊ ſnīa ꝯtra eos ferri vt noͣī. d. c. vt dilectꝰ. Qd̓ aūt dictū ē ī itineris arreptione an̄ cauſaꝫ īceptā ſuſpēde̓ iuriſdictiōeꝫlimita qn̄ arripit̉ an̄ noticiā lr̄aꝝ delegatiōisſecꝰ ſi poſt noticiā habitā. qꝛ tūc doloſe facerevidet̉. Itē ſecꝰ qn̄ iter arripit̉ nō ī ꝓpria ꝑſona ſꝫ ꝑ nūciū. noͣ. an. in. c. meminimꝰ. de app.qd̓ limitat qn̄ nūciꝰ mittit̉ ſolū ꝓ īpetrādo. ſꝫſi ſolū mittit̉ ꝓ reſtitutiōe adu̓ſus ſnīaꝫ quaꝫnō hꝫ inferior ꝯcede̓. tūc hꝫ vim ſuſpēſiōis etexpectabit̉ nūciꝰ. nec pͥus mādabit̉ ſnīa executiōi. ⁊ hͦ maxīe ī his q̄ ꝯſueuerūt ꝑ nūcios īpetrari vt collegia. magni p̄lati. pͥncipes ⁊ ſenes. idē ſi nūciꝰ mittit̉ ꝓ ꝯſultādo ſuꝑ dubionoue cauſe occurrētis ⁊ nō ꝯſuete. qͦ caſu debet expectari rn̄ſuꝫ. vt noͣ. an. in. c. vt debitꝰ.Appellatiōis vim obtinet ſi qͥs dic̄ ꝙ ꝓtectiōitalis iudicꝭ ſe ſubmittit vt no. Bal. i. l. j. ī fi. Cſi qͣ p̄di. po. ⁊ vide etiā ī. c. ad audiētiā. d̓ ap.Appellās a ſnīa excōicatiōis ꝯtra eū lata qꝛ libello nō rn̄debat. ſi iudici a qͦ inhiberi facit ꝓceſſus ꝑ eūdē iudicē poſtea habitꝰ ē nullus ꝑinde acſi ab alia īterlocutoria foret appellatu⁊ inhibitū. qꝛ dicta excōicatio cēſet̉ de articulis cauſe. cū occaſione negocij pͥncipalis factafuerit noͣ. Ro. ꝯclu. clxxxviij.Appellatio legitima a grauamine nō ſolū ſuſpendit ſꝫ abdicat iuriſdictōeꝫ a iudice a qͦ appellat̉. noͣ. Io. an. de teſti. in. c. ex ꝑte ade.Appellatio legitima a grauamīe fac̄ ſnīaꝫ diffinitiuā poſtea latā eſſe nullā. q̄ n̄ recōualeſcitlꝫ apppellatio deſerat̉. de ſen. excō. lꝫ. li. vj. ⁊ibi noͣ. ꝑ Io. an. ⁊ ꝑ archi. ⁊ ꝑ lapū alle. j.Appellatio ſic̄ deuoluit totū negociū ad ſuperiorē. ita ⁊ nullitas. noͣ. Bar. C. quō ⁊ qn̄ iudex. l. ſi vt ꝑſonas j. ⁊. ff. de iudi. l. iudex. deap. l. ſi exp̄ſſum. circa fi.Appellare nō p̄t ille qͥ obligauit ſe ad ſtādumſnīe iudicis. qꝛ talis obligatio hꝫ vim renūciationis appellatiōis. no. an. de iureiurā. c. qͥntauallis. ꝟ. xxv. differētia.
Appellare nō p̄t ꝯuictꝰ ꝑ teſtes ꝯtra qͦs nihilopponit ẜm Io. an. c. vera. penul. carta. ī. ij.co. de coha. cle. ⁊ muli.Appellari nō p̄t a ſnīa arbitri volūtarie a ꝑtibus electi. qꝛ nō parit actiōeꝫ. etſi ē emologata lꝫ tūc pariat actiōem. tn̄ qꝛ ꝑs approbauitexp̄ſſe nō p̄t appellare. lꝫ Bar. dicat ꝙ approbauit vt latā nō vt ſic latā. ideo p̄t appellareẜm eū. ſꝫ male dic̄. Sed ſi ex forma ſtatuti parit actiōeꝫ ⁊ hꝫ executiōem paratā. tūc appelri p̄t. noͣ. an. d̓ iureiurado qͥntauallis. ꝟ. xxv.drā. Itē p̄t appellari qn̄ ꝯuētū ē ꝙ appellaripoſſit. ẜm Bar. Sꝫ adu̓te qꝛ illa appellatio n̄ſapit nat̉aꝫ appellatiōiſcū nō niſi a iudice appellet̉. ſed ſapit naturā cuiuſdā reclamatorievt noͣ. ibidē an.Appellari p̄t a ſnīa arbitri iuris. ⁊ ille d̓r arbiter iuris qͥ eligit̉ ſuꝑ aliqͦ incidēti iudicialiterpēdēte corā iudice. ⁊ idē de arbitris qͣſi iudicialibꝰ qͥ eligūt̉ a iudice ad examināduꝫ vel declarādū aliqͥd corā iudice. ⁊ approbationes fideiuſſoꝝ extimatiōes ⁊ ſil̓es. ſecꝰ ī arbitris qͦeligūt̉ vigore ſtatuti ſuꝑ ꝯtrou̓ſijs ꝟtētibusīter ꝯiūctos ⁊ affines vel ſil̓es. qꝛ lꝫ ex neceſſitate eligāt̉. qꝛ tn̄ nō eligūt̉ ſuꝑ aliqͦ incidēterpēdente cora iudice. non appellat̉ ab eis ẜmBar. vt noͣ. an. ī. d. c. qͥntauallis. ꝟ. xxv. dr̄aAppellari p̄t a ſnīa arbitri ꝓ tertio electi ꝑ iudicē duobꝰ diſcordātibꝰ ẜm butri. qꝛ iudex ēſic̄ arbiter iuris ẜm Io. an. Tu dic ꝙ poteritreclamari. ſꝫ nō ꝓprie appellari. qꝛ nō ē arbiter iuris. cū nō eligat̉ ad decidēdū aliqd̓ incidēs pēdēs corā iudice. ſꝫ corā arbitris. ⁊ ideꝫqn̄ tertiꝰ eligit̉ a ꝑtibꝰ iudice mādate. ⁊ multominꝰ poterit appellari qn̄ eligitur volūtateꝑtium ſola. noͣ. an. in. d. c. qͥntauallis. ꝟ. xxv.dr̄a. ⁊ vide. jͣ. §. ꝓximo. ⁊ sͣ. §. appellari pōta ſnīa arbitri.Appellari lꝫ nō poſſit a ſnīa arbitri ſiue laudoarbitri ſeu arbitratoris. vt noͣ. Fre. de ſenisꝯſilio ſuo. cclxxxv. noͣ. Bar. in. j. i. ff. de arbi.licꝫ. ꝯtrariū noͣ. in. l. fi. ff. de app. reci. p̄t tn̄ appellari a ſnīa lata ꝑ iudicē ſuꝑ petitione reductionis ad arbitriū boni viri. qꝛ vt iudex ꝓnūciauit ẜm butri. Aduertite tn̄ ꝙ lꝫ iudex reductionis diſcrepet a iuris rigore. ſi tn̄ ꝓnūciatẜm naturalē eqͥtatē ī reformādo arbitratorisdictuꝫ. nō poterit iuſte appellari. qꝛ p̄t eo mōqͦ potuit arbitrator ſnīare. qͥ non tenet̉ ſeqͥ rigorē. ſꝫ nat̉alē eqͥtatē: quā ſi nō ē ſecutꝰ. p̄t iudex reductiōis reformare. qd̓ noͣ. ita an. ī. d. c.qͥntauallis. ꝟ. nūqͥd aūt. xxvj. co. Sꝫ Io. an.ī addi. ſpe. ti. d̓ app. §. ī qͥbꝰ. ꝟ. qͥd ſi ꝯuenit inter ꝑtes. videt̉ tenere ꝙ a ſnīa lata ſuꝑ reductione non poſſit appellari. idē tenet Bar. ī. d̓l. ī fi. de le. ij. ꝯtrariū tenet Bal. ī. l. j. C. d̓ his