Druckschrift 
Repertorium iuris
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

A

formare. tūc dꝫ dice̓ v̓bo ī pn̄tia iudicꝭ. vl̓ſaltē iudici adu̓ſario ſeu eoꝝ alteri infra tp̄sappellādi ītimare. al̓s itinerꝭ arreptio non hꝫvim appellatiōis iudicial̓. lꝫ qn̄qꝫ poſſit vale̓vt extraiudicial̓ ẜm Iuno. Hoſti. tn̄ dicitvim hꝫ iudicialis dūmō ẜuēt̉ illa pn̄t īteruenire ẜm nat̉aꝫ appellatiōis. no. an. de app. vtdebitꝰ. vij. co.. op. ſꝫ videt̉. Si ꝟo itinerisarreptio ſit ad papā an̄ cauſaꝫ ceptā. tūc ſi fitī ꝓpria ꝑſona: ſuſpēdit iuriſdictiōeꝫ inferiorꝭſiue ſit ordinariꝰ ſiue̓ delegatꝰ. ti. de ꝑegri. ex eo hꝫ vim appellationis. ſꝫ qꝛ excauſa itinerātes ad papa eximūt̉ ab inferioribus iudicibꝰ qn̄ cauſa ē ꝓbabil̓. aūt ſinebabili cauſa vadūt. gaudēt pͥuilegio ſꝫ poſſūt ad domū citari ſnīa ꝯtra eos ferri vt noͣī. d. c. vt dilectꝰ. Qd̓ aūt dictū ē ī itineris arreptione an̄ cauſaꝫ īceptā ſuſpēde̓ iuriſdictiōeꝫlimita qn̄ arripit̉ an̄ noticiā lr̄aꝝ delegatiōisſecꝰ ſi poſt noticiā habitā. qꝛ tūc doloſe facerevidet̉. Itē ſecꝰ qn̄ iter arripit̉ ī ꝓpria ꝑſona ſꝫ nūciū. noͣ. an. in. c. meminimꝰ. de app.qd̓ limitat qn̄ nūciꝰ mittit̉ ſolū īpetrādo. ſꝫſi ſolū mittit̉ reſtitutiōe adu̓ſus ſnīaꝫ quaꝫ hꝫ inferior ꝯcede̓. tūc hꝫ vim ſuſpēſiōis etexpectabit̉ nūciꝰ. nec pͥus mādabit̉ ſnīa executiōi. maxīe ī his ꝯſueuerūt nūcios īpetrari vt collegia. magni p̄lati. pͥncipes ſenes. idē ſi nūciꝰ mittit̉ ꝯſultādo ſuꝑ dubionoue cauſe occurrētis ꝯſuete. caſu debet expectari rn̄ſuꝫ. vt noͣ. an. in. c. vt debitꝰ.Appellatiōis vim obtinet ſi qͥs dic̄ ꝓtectiōitalis iudicꝭ ſe ſubmittit vt no. Bal. i. l. j. ī fi. Cſi p̄di. po. vide etiā ī. c. ad audiētiā. ap.Appellās a ſnīa excōicatiōis ꝯtra lata qꝛ libello rn̄debat. ſi iudici a inhiberi facitceſſus eūdē iudicē poſtea habitꝰ ē nullusinde acſi ab alia īterlocutoria foret appellatu inhibitū. qꝛ dicta excōicatio cēſet̉ de articulis cauſe. occaſione negocij pͥncipalis factafuerit noͣ. Ro. ꝯclu. clxxxviij.Appellatio legitima a grauamine ſolū ſuſpendit ſꝫ abdicat iuriſdictōeꝫ a iudice a appellat̉. noͣ. Io. an. de teſti. in. c. ex ꝑte ade.Appellatio legitima a grauamīe fac̄ ſnīaꝫ diffinitiuā poſtea latā eſſe nullā. recōualeſcitlꝫ apppellatio deſerat̉. de ſen. excō. lꝫ. li. vj.ibi noͣ. Io. an. archi. lapū alle. j.Appellatio ſic̄ deuoluit totū negociū ad ſuperiorē. ita nullitas. noͣ. Bar. C. quō qn̄ iudex. l. ſi vt ꝑſonas j.. ff. de iudi. l. iudex. deap. l. ſi exp̄ſſum. circa fi.Appellare p̄t ille obligauit ſe ad ſtādumſnīe iudicis. qꝛ talis obligatio hꝫ vim renūciationis appellatiōis. no. an. de iureiurā. c. qͥntauallis.. xxv. differētia.

Appellare p̄t ꝯuictꝰ teſtes ꝯtra qͦs nihilopponit ẜm Io. an. c. vera. penul. carta. ī. ij.co. de coha. cle. muli.Appellari p̄t a ſnīa arbitri volūtarie a ꝑtibus electi. qꝛ parit actiōeꝫ. etſi ē emologata lꝫ tūc pariat actiōem. tn̄ qꝛ ꝑs approbauitexp̄ſſe p̄t appellare. lꝫ Bar. dicat approbauit vt latā vt ſic latā. ideo p̄t appellareẜm. ſꝫ male dic̄. Sed ſi ex forma ſtatuti parit actiōeꝫ hꝫ executiōem paratā. tūc appelri p̄t. noͣ. an. iureiurado qͥntauallis.. xxv.drā. Itē p̄t appellari qn̄ ꝯuētū ē appellaripoſſit. ẜm Bar. Sꝫ adu̓te qꝛ illa appellatioſapit nat̉aꝫ appellatiōiſcū niſi a iudice appellet̉. ſed ſapit naturā cuiuſdā reclamatorievt noͣ. ibidē an.Appellari p̄t a ſnīa arbitri iuris. ille d̓r arbiter iuris eligit̉ ſuꝑ aliqͦ incidēti iudicialiterpēdēte corā iudice. idē de arbitris qͣſi iudicialibꝰ eligūt̉ a iudice ad examināduꝫ vel declarādū aliqͥd corā iudice. approbationes fideiuſſoꝝ extimatiōes ſil̓es. ſecꝰ ī arbitriseligūt̉ vigore ſtatuti ſuꝑ ꝯtrou̓ſijs ꝟtētibusīter ꝯiūctos affines vel ſil̓es. qꝛ lꝫ ex neceſſitate eligāt̉. qꝛ tn̄ eligūt̉ ſuꝑ aliqͦ incidēterpēdente cora iudice. non appellat̉ ab eis ẜmBar. vt noͣ. an. ī. d. c. qͥntauallis.. xxv. dr̄aAppellari p̄t a ſnīa arbitri tertio electi iudicē duobꝰ diſcordātibꝰ ẜm butri. qꝛ iudex ēſic̄ arbiter iuris ẜm Io. an. Tu dic poteritreclamari. ſꝫ ꝓprie appellari. qꝛ ē arbiter iuris. eligat̉ ad decidēdū aliqd̓ incidēs pēdēs corā iudice. ſꝫ corā arbitris. ideꝫqn̄ tertiꝰ eligit̉ a ꝑtibꝰ iudice mādate. multominꝰ poterit appellari qn̄ eligitur volūtateꝑtium ſola. noͣ. an. in. d. c. qͥntauallis.. xxv.dr̄a. vide.. §. ꝓximo.. §. appellari pōta ſnīa arbitri.Appellari lꝫ poſſit a ſnīa arbitri ſiue laudoarbitri ſeu arbitratoris. vt noͣ. Fre. de ſenisꝯſilio ſuo. cclxxxv. noͣ. Bar. in. j. i. ff. de arbi.licꝫ. ꝯtrariū noͣ. in. l. fi. ff. de app. reci. p̄t tn̄ appellari a ſnīa lata iudicē ſuꝑ petitione reductionis ad arbitriū boni viri. qꝛ vt iudex ꝓnūciauit ẜm butri. Aduertite tn̄ lꝫ iudex reductionis diſcrepet a iuris rigore. ſi tn̄ ꝓnūciatẜm naturalē eqͥtatē ī reformādo arbitratorisdictuꝫ. poterit iuſte appellari. qꝛ p̄t eo potuit arbitrator ſnīare. non tenet̉ ſeqͥ rigorē. ſꝫ nat̉alē eqͥtatē: quā ſi ē ſecutꝰ. p̄t iudex reductiōis reformare. qd̓ noͣ. ita an. ī. d. c.qͥntauallis.. nūqͥd aūt. xxvj. co. Sꝫ Io. an.ī addi. ſpe. ti. app. §. ī qͥbꝰ.. qͥd ſi ꝯuenit inter ꝑtes. videt̉ tenere a ſnīa lata ſuꝑ reductione non poſſit appellari. idē tenet Bar. ī.l. ī fi. de le. ij. ꝯtrariū tenet Bal. ī. l. j. C. his