Foliofuerūt ꝯtūelioſa iniurioſa vicōſa: ac ꝯͣ bonos mores ciuitatꝭ ac dyo .n. ac xp̄iane fligiōis ſcē ro. ec.tenden̄ ad infamiā ignominiā diffamatōem: honoris et ſtatus dc̄e eccīe .n. necnō ep̄i p̄poſiti decani capituli et mēbroꝝ eiuſdē ac exinde qͣꝫ grauiter et enormiter tā apud cleꝝ qͣꝫ laicos infamata etſcādaliſata. queqꝫ vt p̄dicit̉ ꝑ ip̄m aduerſariū .n. dicta recitata fuerūt erāt et ſunt in ciuitate et dyoceſi .n. dicta reputata tenta recepta interp̄tata p̄ſumpta tradita et eſtimata: ꝓut reputātur tenēturinterp̄tantur p̄ſumunt̉ creduntur et extimantur. Et ꝙ ſic fuit et eſt verum¶ Itē ꝙ p̄fati dn̄i ep̄s p̄poſitus decanꝰ ⁊cͣ. ne crudeles reputarent̉ ac famā ſtatū ⁊ honorē eorumnegligerēt: hmōi iniuriā eis ⁊ eccleſie vt p̄mittit̉ irrogatā illatā ⁊ factā ſtatim ⁊ incōtinenti poſtꝙͣad eoꝝ noticiā ꝑuenit ad aīm reuocarūt ⁊ reuocāt de pn̄ti. eaſdēqꝫ taxarūt ⁊ taxāt ad ſummā qͣttuor miliū flo. au. de ca. boni ⁊ iuſti pōderis pluri ⁊ veſtra taxation̄ ſꝑ ſaluis: īmo potiꝰ de ſuis tm̄dare vellēt qͣꝫ hmōi īiurias ſuſtinere. vl̓ potiꝰ n̄ lucrari tātū qͣꝫ dc̄as īiurias ſuſtinuiſſe ⁊ ſuſtīere Et¶ Itē ꝙ dc̄s .n. aduerſarius ꝓ ꝑte dcōꝝ dn̄oꝝ. H. ep̄i p̄poſiti decani canōicoꝝ ⁊ vicarioꝝ ſepe etſepius etiā per graues ⁊ notabiles ꝑſonas reqͥſitus ⁊ interpellatus: ꝓut reqͥrit̉ ⁊ interpellatur depn̄ti. vt hmōi verba iniurioſa ꝯtumelioſa ⁊ ignominioſa tanqͣꝫ falſa in locis ⁊ corā ꝑſonis coramqͥbus illa ꝓtulit p̄dicauit fecit ⁊ recitauit reuocaret. ac de hmōi iniurijs ꝯtumelijs deo eccleſie ⁊ p̄fatis dn̄is ⁊ ꝓ illis de ſumma antedc̄a videlꝫ .n. ſatiſfaceret ſolueret ⁊ cū effectu eiſdē aſſignaret: p̄miſſa tn̄ facere recuſauit ⁊ denegauit: ſed ip̄ẜ dn̄is ep̄o p̄poſito ⁊cͣ deſuꝑ oppoſuit eos vexauit per-turbauit moleſtauit ⁊ impediuit. dixitqꝫ repetitis vicibus corā pluribꝰ fidedignis ꝑſonis in diuerſis locis ꝙ toto tꝑe vite ſue nunqͣꝫ a p̄miſſis niſi inuitus ceſſaret: ꝓut recuſat denegat oppōit vexatperturbat ⁊ impedit: ⁊ dicit in anime ſue graue pericl̓m dictorūqꝫ dn̄orum ep̄i ⁊cͣ. preiudiciū con-tumeliam grauamē ⁊ ſcandalum plurimoꝝ. Et ſic fuit ⁊.¶ Itē dat ꝓducta ⁊ ꝓducēda ⁊cͣ. ¶ Itē ꝙ oēs ⁊ ſingulas ⁊cͣ. ¶ Itē dat de notarijs ⁊cͣ¶ Quare petit dc̄s ꝓcur̄ ſiue ſindicus quo ſupra nomīe ꝑ vos venerabilē ⁊ circūſpectum viꝝ nveſtrāqꝫ diffinitiuam ſnīam ꝓnūciari decerni ⁊ declarari ꝑ premiſſa verba ſic vt p̄mittit̉ ꝑ ip̄m. Naduerſariū ꝓlata dicta ꝓnūciata predicata ⁊ recitata p̄fatis dn̄is. h. ep̄o prepoſito ⁊c̄ fuiſſe contraius atrociter ⁊ atrociſſime iniuriatū: ⁊ ꝯtumelioſe cōminatū. p̄fatoqꝫ .n. aduerſario p̄miſſa feciſſeet facere mīme licuiſſe neqꝫ licere. ipſumqꝫ ad reuocandū tractandū et reclamanduꝫ hmōi verbaꝯtumelioſa iniurioſa tanqͣꝫ falſa: preẜtim in locis ⁊ corā ꝑſonis in ⁊ corā qͥbus illa ꝓtulit dixit predicauit ⁊ recitauit ⁊ fecit: ac in ſumma antedicta vicꝫ qͣtuor miliū flo. rōne iniuriaꝝ hmōi boni auri ⁊ iuſti pōderiſ ac pluri vr̄a tn̄ iudiciali taxation̄ ⁊ moderation̄ ſꝑ ſaluis: illāqꝫ ſummā ipſis proep̄o prepoſito ⁊cͣ. dandū tradēdū ⁊ aſſignandū. ac vt tradat det real̓r ⁊ aſſignet ꝯdemnandū. condemnatūqꝫ ad hoc vijs ⁊ remedijs iuris oꝑtun cogend̓ ꝯpellend̓ ⁊ ꝯſtringend̓ fore: ac ꝑ vos condemnari cogi cōpelli ⁊ cōſtringi. denegation̄ recuſation̄ vexation̄ ꝑturbation̄ ⁊ ſingula impedim̄ta ꝑ ip̄m .n. aduerſariū ipſis dn̄is. h. ep̄o ⁊cͣ deſuꝑ vt p̄mittit̉ factas ⁊ preſtitas factaqꝫ ⁊ p̄ſtita fu-iſſe ⁊ eſſe temerarias illicitas iniqͣs ⁊cͣ. ipſiqꝫ .n. ſuꝑ ipſis ꝑpetuū ſilētiū ⁊cͣ imponēdū. in expen̄ con¶ Et ꝓteſtatur ⁊cͣ¶ Saluo iure ⁊cͣdemnandū ⁊cͣ. in formaXXI.¶ Alius libellus articulatus ſuꝑ iniurijs verbalibusc Oram vob̓. R. p. dn̄o jo. curie cauſaꝝ camere apl̓ice generali auditore ꝓponit ꝓcur̄ ⁊ eon omīe ꝓcuratorio honorabil̓ viri. A. ꝯtra ⁊ aduerſus quēdam .n. aſſertū clericū per modum libelli ſiue ſummarie petition̄: ſiue poſition̄ ⁊ articuloꝝ ponit ⁊ ꝓbare intēdit ea q̄ ſequūtur:ac ꝯtenta ⁊ deſcpͥta in eiſdē tam ꝯiūctim qͣꝫ diuiſim etiā narratiue ⁊ diſpoſitiue: qͥbus petit ſingu-lariter ſingul̓ per dc̄m .n. per verbū credit vel nō credit ꝑſonal̓r ⁊ in eius ꝓpria ꝑſona reſponderiEt ſi negati fuerint ſe ⁊ partem ſuā ad ꝓbandum eoſdem petit admitti. ad ſuꝑfluam tamen probationem nullatenus ſe aſtingendo. De quo ꝓteſtatur¶ In pͥmis nanqꝫ ponit ⁊ ꝓbare intēdit ꝙ p̄fatus. A. poſtqͣꝫ ad annos diſcretōnis ⁊ etatis ſue ꝑuenit ⁊ citra: fuit ⁊ erat ſemꝑ cōtinue ⁊ vſqꝫ in pn̄tem diem ꝓut hodie eſt cuꝫ om̄i modeſtia ⁊ abiqꝫ aliqua iactātia loquēdo bonoꝝ nomīs ⁊ fame laudabilis vite ⁊ cōuerſatōnis honeſte: a mul-tis annis citra p̄ſb̓r timēs deum. pacificus ⁊ quietus. ab om̄ibus actis illicitis ⁊ inhoneſtis quaſtum humana ꝑmiſit fragilitas ſe abſtinuit. ⁊ maxime fuit ⁊ erat ꝓut hodie eſt ⁊ taliter ſe r̄xit ⁊ habuit. ac ſe habet ⁊ regit preter id ⁊ abſqꝫ eo ꝙ nunqͣꝫ cōmiſerit falſitatē. ac debuerit meruerit et valuerit ⁊ de pn̄ti valeat debeat ⁊ mereat̉ ab aliqͦ vel aliqͥbus. ⁊ p̄ſertim a dc̄o .n. publice ⁊ ī plateispublicis falſus hō ⁊ falſum ꝯmittēs ⁊ cū falſitatibꝰ practicās nūcupari ſeu potiꝰ diffamari. Et lis¶ Item ꝙ qͣꝫuis prefatꝰ dn̄s. A. fuiſſet et eēt talis ꝓut articulat̉ ꝙ nō debuerat mō p̄miſſo falſariet cum falſitatibꝰ agēs ⁊ ſemꝑ falſum ꝯmittēs noīari ⁊ nūcupari. tn̄ p̄fatuſ .n. neſcitur quo ſpiruūqͣꝫ dyabolico ductus. nuper de anno domini ⁊cͣ. die. N. menſe. N. de preſenti in hac ciuitate. irnꝰ
Druckschrift
Formulariu[m] aduocato[rum] et p[ro]curatorum Romane curie et Regij Parleammenti : practicam [secundu]m iura co[m]munia clarissime ostendens
Seite
XXXIXv
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten