LLLHIiuriatum. eoſqꝫ fuiſſe et eſſe grauiſſime dānificatos ⁊ ꝓpterea eoſdē reos ad faciendū ⁊ p̄ſtandūac vt faciāt ⁊ preſtēt ipſis dn̄e. g. ac filijs ſuis actoribꝰ ꝓ ꝯtumelijs ⁊ īiurijs ac violētijs hmōi emēdam codignā. ſibiqꝫ damna ⁊ intereſſe p̄dictꝭ refundend̓ ⁊ reſtituend̓ ⁊ loco emēde iniuriarū ī tri-bus mille nlo. ſimilibꝰ atqꝫ. cclxxiiij. ⁊. xx. rhen̄. flo. ꝑ eoſdē aduerſarios vt p̄mittit̉ extortis ⁊ ſolutꝭveſtra tn̄ iudiciali moderation̄ ſꝑ ſalua cōiter ⁊ diuiſim ꝯdēnand̓ fore ⁊ ꝑ vos ꝯdēnari. ꝯdemnatoſqꝫ ad dandū reddēdū real̓r ⁊ ſoluēdū eiſdē dn̄e. g. h. L. ⁊. P. ⁊cͣ. eiuſqꝫ liberis actoribꝰ ex cauẜp̄miſſis ſummas an̄ factas cogēdū. ⁊ ꝯpellēdū fore cogi ⁊ cōpelli vijs iuris ⁊ alijs remedijs opor-tun. necnō eoſdē reos et quēlibet eoꝝ in expen̄ in hac cā ꝓ ꝑte dc̄oꝝ. g. h. L. ⁊cͣ. actoꝝ p̄dc̄oꝝ ꝓpterea factas de expen̄ fiendis ac dānis et intereſſe ſuſtinend̓ ſolēniter ꝓteſtādo tā ꝯiuctim qͣꝫ diuiſim ꝯdēnand̓ fore et ꝑ vos ꝯdēnari. aliaſqꝫ in de et ſuꝑ p̄miſſis oībꝰ et ſingꝭi b̓ue iuſticie ꝯplem̄tuꝫmīſtrari ¶ Premiſſa oīa et ſingl̓a tā ꝯiuctim qͣꝫ diuiſim petit dc̄s ꝓcur̄ quo ſupra noīe oībꝰ melioribꝰ mō via iure cā et forma qͥbus meliꝰ et efficaciꝰ pōt et debet: vr̄m benignū offm̄ humil̓r īplo-rando ¶ Saluo iure addendi¶ Et ꝓteſtatur ⁊cͣ¶ Iniuriaꝝ verbaliū cōtra. N. ꝓ ep̄o et capituloIe Oram vob̓ venerabili et circūſpecto viro dn̄o .n. cāe et partiū infraſcptaꝝ iudice et ꝯmiſ-ſario ſpecial̓r deputato ꝓcur̄ ſiue ſindicus. R. p. dn̄i. H. dei et apl̓ice ſedis gr̄a ep̄i. necnōvenerabiliū et circūſpectoꝝ viroꝝ dn̄oꝝ. N. prepoſiti. N. decani. ceterorūqꝫ canonicoꝝ ⁊ vicariorum eccīe .n. ꝑtiū ſuaꝝ tā ꝯiūctim qͣꝫ diuiſim: ꝯtra et aduerſus quēdā .n. aſſertū clericū: p̄tenſumqꝫvicedūm eccīe predc̄e in hac cā aduerſariū: et quācunqꝫ aliā ꝑſonā ꝓ eo in iudicō ltīme interuenientē. nō tn̄ ꝑ modū ſolēnis libelli ſꝫ ſummarie petition̄ ſimpliciſqꝫ facti narration̄: ꝓponit in iureet in iudicō dicit datqꝫ ponit et exhibet libellū articulatū hmōi ac poſition̄ et articulos infraſcriptos. qͥbus inqͣntū libellus ſimpl̓r rn̄deri. inqͣntū aūt poſitōes exiſtāt ſingularit̓ ſingꝭ ꝑ verbum credit vi̓ nō credit medio iuram̄to ſufficiēter rn̄deri. Et ſi negati fuerint ſe dictaſqꝫ partes ſuas ad ꝓbandū admitti petit: ad ſuꝑfluam tn̄ ꝓbatōem ſe nullatenus aſtringēs: de quo ꝓteſtatur¶ In pͥmis em̄ ⁊cͣ. de eſſentia eccleſie. N. ⁊cͣ¶ Itē ꝙ p̄fati dn̄i. H. ep̄s qͣſi ſexagenariꝰ. necnō. H. prepoſitꝰ .n. decanꝰ: ceteriqꝫ canōici et vicarijapud eādē eccīam .n. dudū an̄ tꝑs ⁊ tꝑe infraſcpͥte iniurie ⁊ ꝯtumelie reſiden̄: citra qͣmcūqꝫ iactantie ſpēm loq̄ndo ab eo tꝑe quo ad ānos diſcretōis ꝑuenerūt ⁊ qͥlibet eoꝝ ꝑuenit ꝯtinue citra fue-runt ⁊ qͥlibet eoꝝ fuit bonoꝝ noīs ⁊ fame ſtatus integri vite laudabil̓ ⁊ ꝯuerſationis honeſte. abom̄ibꝰ illicitis ⁊ deteſtabilibꝰ actibus qͣntū hūana ꝑmiſit ⁊ ꝑmittit fragilitas abſtinen̄: ⁊ maximeet a dīnoꝝ ꝓphanatiom̄. Fuitqꝫ p̄ter id ⁊ abſqꝫ eo ꝙ eccīa .n. p̄ſertim quo inibi dīna tenebantur ⁊celebrant̉ fuiſſet eccīaſtico ſuppoſita interdc̄o aut ꝑſone an̄dicte excōis ſnīa innodate. aut ꝓ talibꝰhabitis tētꝭ noīate ⁊ reputate. qͥnimmo tā ep̄s qͣꝫ p̄poſitꝰ decanus canonici ⁊ vicarij in cōione fidelium oꝑa pietatis exerceū fideles zelatores. ⁊ qͣntū in eis fuit māutētores ⁊ obẜuatores ſtatus ethonoris Ro. ec. ⁊ ſummi pōtificis hactenꝰ ſemꝑ fuerūt ⁊ ſunt: ac ꝓ talibus habiti tenti nomīati ⁊reputati: ꝓut hodie habētur tenent̉ ⁊cͣ. ac qͥlibet eoꝝ habet̉ ⁊cͣ. Et ꝙ ſic fuit¶ Item ꝙ premiſſa om̄ia ⁊cͣ¶ Itē ꝙ prefatꝰ .n. quo ſpū neſcit̉ ductꝰ ac aīo inuidie iniuriādi ꝯminādi ⁊ ꝯtūeliā deo eccīe ep̄opreiatꝭ ⁊ an̄dc̄is ꝑſonis inferēdi: ac bonā famā dc̄oꝝ dn̄oꝝ. H. ep̄i prepoſiti decani ⁊cͣ. d̓nigrandiet diffamādi de mēſe ſeptē. in opido .n .n. dyo. in domo hītatōis ſue corā pl̓ibus fidedignis perſonis iteratis vicibꝰ dic̄ recitauit p̄dicauit: qual̓r eccīa .n. eēt ſuppoſita eccīaſtico interdc̄o. ac ipſi dn̄ih. ep̄s .n. prepoſitꝰ .n. decanꝰ: ceteriqꝫ canōici ⁊ vicarij dc̄e eccīe. ⁊ apd̓ eādē reſiden̄ fuiſſent et eſ-ſent maioris excōis ſnīa īnodati aggratꝭ reaggꝭ irregl̓ares. dīnoꝝ ⁊ clauiū eccīaſticoꝝ ꝯtēptoresꝓphanatores ⁊ ꝯſpiratores in romanā ec. ⁊ mādatoꝝ eiꝰ. ⁊ pl̓es alias iniurias ⁊ diffamatōes fe-cit ꝑ hͦ bonā ⁊ clarā famā dc̄e eccīe necnō ep̄i p̄poſiti decāi canōicoꝝ ⁊ vicarioꝝ. ⁊ laudabile nom̄cuiuſlibet ipſoꝝ denigrādo ipſiſqꝫ grauit̓ ⁊ enormit̓: īmo grauiſſime ⁊ atrociſſime iniuriādo palā¶ Itē ꝙ dc̄s aduerſariꝰ premiſſis nō ꝯtētus: ſed iterato de dc̄o) publice ⁊ notorie. Et ꝙ ſic fuitmēſe ac an̄ ⁊ poſt ſepe ⁊ ſepius hmōi verba iniurioſa ac palā ⁊ publice corā pl̓ibꝰ fidedignis ꝑſo-nis nobilibꝰ ⁊ ignobilibus clericis ⁊ laicis in ſcādalū dc̄e eccīe ep̄i prepofiti decani canonicoꝝ etvicarioꝝ reiterare nō erubuit: ⁊ aīmo iniuriādi p̄ſumpſit. palā publice ⁊ notorie. Et ꝙ ſic fuit¶ Itē ꝙ idē .n. aduerſariꝰ de ſupradc̄is mēſe ⁊ āno ac etiā an̄ ⁊ poſt fuit ꝑ plures notabiles ciuesclericos ⁊ laicos vt de hmōi verb̓ iniurioẜ. ⁊ ꝙ illa publice ꝯͣ veritatē nō p̄dicaret ſepe ⁊ ſepius increpatꝰ redargutꝰ ⁊ rep̄hēſus. qͥ rn̄dit ꝙ hec verba neqͣqͣꝫ taceret. ſꝫ eiſdē dn̄is ep̄o prepoſito decāocanōicis ⁊ vicarijs īiuriari: ⁊ ꝓ libito ſue volūtatꝭ dicere ⁊ p̄dicare vellet ⁊ ītēdere. nec ab eis ceſſaret̉. niſi dn̄i ep̄s p̄poſitꝰ decanꝰ et cāonici et vicarij ſibi et ſue volūtati adhererēt palā et publ. Et ꝙ¶ I. ē ꝙ hmōi verba īiurioſa ꝑ ip̄m .n. aduerſariū vt premittitur ꝓlata predicata dicta et recitata:
Druckschrift
Formulariu[m] aduocato[rum] et p[ro]curatorum Romane curie et Regij Parleammenti : practicam [secundu]m iura co[m]munia clarissime ostendens
Seite
XXXIXr
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten