FolioUt lis tardet̉ dilatio nulla petetur. Nil ꝓmittet̉ nec falſa ꝓbatio detur. Et ſi queretur verum noninficietur. Hos verſus ponit glo. in. c. i. extra de iura. calum. vnde debet preſtari per ꝑtes principales. vel ꝑ ꝓcuratores pͥuataꝝ perſonaꝝ per yconomos eccleſiaꝝ. ꝑ ſindicos vniuerſitatū habent̓.ad hoc ſpecialē poteſtatē. c. fi. de iura. calū. li. vj. al̓s ad hoc iuramētum preſtandum non deberent.¶ De iuramento malicieadmitti vt dicit̉ ibidēTem ſciendū eſt ꝙ eſt aliud iuramētum: quod dicit̉ malicie. ſcꝫ quādo iudex videt pariēaliqͣm vel ꝓcuratorē petentē dilatōem fruſtratoriam: faciat illū iurare an hoc petat ex ma-licia ⁊ in ſimilibus. ⁊ illud iuramētum poteſt exigi ⁊ debet preſtare in quacūqꝫ parte litis.quādocūqꝫ requirit̉ a iudice in cauſa principali ⁊ etiam appellatōnis. vt in. c. ij. e. ti. li. vj. et diciturdeciſorium quod datur a parte parti. ⁊ quando pars videt ꝙ non poteſt ꝓbare ſuam intentiōemin totū: ſiue ſit actor ſiue ſit reus vult ſtare iuramēto partis aduerſe vel iurare hoc non poteſt recuſari. vt. l. manifeſte. ff. de iureiurā. que dicit ꝙ manifeſte turpitudinis eſt nolle iurare vl̓ nolle defer-re. Uel quādo pars altera habet ſemiplenā ꝓbatōem ꝓ ſe .ſ. vnum teſtē qui non facit plenam pro-batōem. tūc iudex dat iuramētum illi parti habēti talem teſtem. vel interdū aduerſario ſuo inſpecta qualitate ꝑſonaꝝ: ⁊ qualitate ⁊ quātitate cauſe. hoc eſt ſibi arbitriū cui illud ꝯmittat. vt. l. bonefidei. C. de re. cred̓. ⁊. ff. de iureiurā. l. iuſiurādum. ⁊. c. fi. extra de iureiurā. Et iſta iuramēta dicunt̉.deciſoria. quia decidūt litem in defectu aliaꝝ ꝓbatiom̄. ⁊ eſt magnum releuamē ꝓbationuꝫ. ⁊ maxime efficacie. ⁊ magnū remediū ad lites faciliter decidendū ⁊ terminādum. que debent cito deo-di ne ſint immortales. quia ꝑtes ꝑ eas releuant̉ a laboribꝰ ⁊ expenſis ⁊ multis alijs dānis ⁊ incō-modis liberant̉. vt. c. finē. de dolo ⁊ ꝯtu. ⁊. c. vt litigātes. extra de of. or. li. vj.¶ De poſitōibus ⁊ articulisp Oſt iuramētum calūnie p̄ſtitum petit actor terminū ad ponendū ⁊ articulādum .i. ad dā-dum poſitōes ⁊ articulos. ⁊ ſibi datur cōmuniter in Ro. cu. ꝓut ſuꝑius ī alio tractatu de-claratū eſt de terminis ⁊ actibꝰ. ſed iſte terminꝰ olim ſolebat teneri ad. xxx. in cauẜ ciuilibus. ī alijsvero inferioribꝰ .ſ. eccīaſticis ⁊ bn̄ficialibus ad. xx. In alijs cauſis inferioribꝰ datur cōiter ad. viij.vel al̓s ẜm ſtilū curie ⁊ qualitatē negocij ⁊ partiū ⁊ diſtātiā locoꝝ vel lōgior arbitrio iudicis. vndepoſitōes debēt formari ex mat̓ia libelli que in pͥoribus ampliat̉. vt magis qͣꝫ in libello declarat̉ ſpecificat̉ ⁊ extēditur ¶ Quibꝰ in iudicio datis ꝯtra reū petit̉ rn̄deri eis ꝑ reū qui petit copiam etſibi dat̉. ⁊ terminꝰ ſibi aſſignat̉ ad reſpōdēdum eiſdē ſimpl̓r. Qua rn̄ſione facta petit actor reſponderi medio iuramēto: ⁊ reus petit pͥmo ip̄os articulos adiuuari ⁊ aſſeri ꝑ actorem medio iurantēto ſingulariter ⁊ diuiſim. al̓s reus nō tenet̉ reſpōdere medio iuramēto eiſdē. c. pn̄tium. de teſti. li.vj. quia nō debēt actor ⁊ reus ad imparia iudicari .i. nō licet vni qd̓ nō liceat alteri. c. j. ⁊. ij. d̓ mutu. pet̓. ⁊ in regula nō liceat. de reg. iur̄. li. vj. Et etiā ex alio. quia ꝑtes pͥncipales que melius ſciūtet ſcire p̄ſumunt̉ veritatē: debēt aſſerere ⁊ reſpondere ſciēter. vt in. c. paſtoral̓. de iud̓. ⁊. l. fi. C. de ꝓcura. tanqͣꝫ legaliores. quia interdū ꝓcuratores ſolent cauillare: ⁊ veritatē occultare vel celare. Et.ip̄is aſſert̓. cum iuramēto ꝑ actorē pn̄tem vel eius ꝓcuratorē inſtructū: pͥmo ꝑ actorē pn̄tem cū iu-ramēto aut ꝑ ꝓcuratorē cum ſpeciali mādato de ſic aſſerēdo. tūc reus rn̄det ⁊ reſpōdere cogit̉ dictis articulis cum iuramēto ſuo. Qua reſponſione facta vl̓ viſa per actorē ſi non reſpōdit om̄ibusvel nō reſpōdit ſufficiēter ⁊ clare cogitur iteꝝ reſpōdere illis actore hoc requirēte per remedia iu-ris: ſcilicꝫ per iudicē eccleſiaſticū. per ſentētiam excōmunicatōnis. vl̓ per iudicem ſecularē. per ar-reſtatōem perſone. vl̓ pignorum ſuoꝝ captōem. vel pene pecuniarie impoſitiōem. vel alias penasarbitrarias. Tamē ſi reus poſt iuramētum veritatis vel calūnie preſtitū iuſſus a iudice reſponde-re nō reſpondet. ⁊ ſi ꝯtumaciter recederet: haberet̉ ꝓ ꝯfeſſo. vt. c. ij. de ꝯfeſſ. li. vj. Tamē poſitioninegatiue nō tenet̉ reſpōdere niſi equitate ſuadēte iudex eam duceret admittendū. vt. c. j. de con-feſ. li. vj. quia qui negat nihil ponit. ⁊ ideo negatiua poſitō vix poteſt ꝓbari. ideo dicit in. c. veniens. extra de ver ſi. ꝙ plus creditur duobus teſtibus idoneis ꝯcordibus ſuꝑ affirmatiua: qͣꝫ centuſuꝑ negatiua. quia negātis factū nulla eſt directa ꝓbatō ꝑ rerum naturā. in. c. quoniam contra. d̓ꝓba. in prin. ⁊ in. c. bone. jͣ. de elec̄. vltra medium¶ De admiſſione articuloꝝ ⁊ ꝓductōe teſtiumVIII.Id ¶ Einde actor admittit̉ ad ꝓbādum ſuos articulos ⁊ poſitōnes ſibi negatas ꝑ reū. ⁊ tuncpoteſt ꝓducere parte p̄ſente: vel ea vocata ⁊ ꝯtumaciter abſente. in eiꝰ ꝯtumaciā teſtes vl̓inſtrumēta. ⁊ citātur teſtes ⁊ etiam citati ꝓducātur ꝑ ip̄m actorē. ⁊ recipiuntur ꝑ iudicem iurau. ctdebēt deponere veritatē quam ſciūt ſeu nouerint in ip̄a cauſa: ⁊ non debēt venire ſpōtanei ſeu voluntarij ſed rogati. vt auctent̓. Rogati. C. de teſtibus. qꝛ tūc ſe ingererēt ⁊ eēt ſuſpecti. l. quia omnia. ff. de procur̄. vbi dicit̉ ꝙ qui ſe ingerit ſuſpectus eſt: ſiue ſit ꝓcur̄ ſiue teſtis. ⁊ eis obijcereiur f
Druckschrift
Formulariu[m] aduocato[rum] et p[ro]curatorum Romane curie et Regij Parleammenti : practicam [secundu]m iura co[m]munia clarissime ostendens
Seite
VIv
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten