Liber.

ini neceſſitas: niſi in tertio tantūmō qui non ꝓpterꝯplexionis naͣm: ſed ꝑꝑ terminoꝝ contrarietatē: in ꝗbus ſolis dici pōt: vr̄ concluſionis neceſſitatē tenere.itaqꝫ ſi quidā in aſſumptione ex his q̄ in propoſitioneſunt pronunciata: ponāt̉. quattuor: vel ꝗn̄qꝫ neceſſe ēfieri ꝑfectos ſyllogiſmos. Perfectos qͣtuor: vbi prima pars propoſitiōis. v. v̓o vbi ſcd̓a pars propoſitionis ponēdo aſſumit̉. ſi non ad cōplexionis naͣm: ſꝫ adterminos aſpiciamus. ſi quidē vero ex his in aſſūptione: q̄ prima ꝓpoſitio enūciat: auferat̉ ſi q̄ eſt conſequens ꝑs propoſitionis auferat̉ ſient imperfecti ꝓbatione indigētes quattuor ſyllogiſmi: Si v̓o prior propoſitiōis ꝑs auferat̉: nulla erit neceſſitas ſyllogiſmi:niſi in tertio tm̄: vbi nō facit neceſſitatē cōplexio: ſedterminoꝝ naͣ. quocirca hic quoqꝫ quattuor vel qnqꝫ.fiunt ſyllogiſmi. quattuor quidē. ſi ſcd̓a ꝑs propoſitionis fuerit interēpta. Quintus v̓o ſi eū non cōplexiōisna. ſed terminoꝝ ꝓprietas metiatur. Quocirca ſi exduobus terminis ꝓpoſitio prīa cōſtat. viii. ſunt vel. x.nec amplius ſyllogiſmi. ac de his quidē conditionalibus ſyllogiſmis quoꝝ ꝓpōnes cōnexe ſunt ⁊ ex duabus p̄dicatiuis ſimplicibus ꝯſtant: ſufficienter expeditū eſt. Nūc de his ſyll̓is dicendū eſt: ꝗ ex p̄dicatiua ⁊hypothetica p̄dicatiuāqꝫ ꝯnectunt̉. Hoꝝ āt facile cōplexiones oīum ſyllogiſmoꝝ apparebunt: ſi prius earū numerus exponat̉. Sūt igit̉ priores quidē: q̄ ex p̄dicatiuā atqꝫ hypothetica conectunt̉ he. Si ſit. a. cuꝫſit. b. eſt. c. ſi ſit. a. cū ſit. b. non eſt. c. ſi ſina. cū non ſit.b. eſt. c. ſi ſit. a. cū nō ſit. b. nō eſt. c. Si nō ſit. a. cū ſit. beſt. c. ſi non ſit. a. cū ſit. b. non eſt. c. Si nō ſit. a. cū nonſit. b. eſt. c. ſi nō ſit. a. cū non ſit. b. nō eſt. c. Ac primū qͥſit eaꝝ naͣ: videbitur eſſe tractandū. Neqꝫ ēt quoquomō conditio ponat̉: conditionalis propoſitio fiet: ſꝫ ſiilla conſequentia ꝑꝑ poſitam veniet conditionē. namſi quis ita dicat. ſi hō eſt: cū ſit animal: animatum eſtnon vr̄ facere appoſita conditio conſequentie neceſſitatē. Nam etiam ſi non ſit homo: nihilominus tamē:cū ſit animal: animatum eſt. at ſi ita ponatur: ſi ſit hōcū ſit aīatum eſt animal videtur. Conſequentie ratioin conditione conſiſtere. Neqꝫ enim neceſſe eſt cū aīatum ſit aīal eſſe: niſi hō vel aliquid tale fuerit: ꝙ aīatum eſſe proponitur. Tunc .n. ꝙ animatuꝫ eſt animaleſſe neceſſe eſt: homo namqꝫ vel quodlibet aliud taleaīatuꝫ eſt. Per ſingulas igit̉ propoſitiones eundumeſt ⁊ ſpectanda eaꝝ ſingulaꝝ natura hoc modo. Prima propoſitio ꝙ quū enūciat̉. Si eſt. a. cū ſit. b. eſt. c.talis eſſe debet. vt. b. quidē poſſit eſſe ēt preter. a. ſi tn̄a. fuerit. b. non eſſe non poſſit. Rurſus idem. b. terminus poſſit etiā eſſe: cum non eſt. c. nec ſit neceſſe. vt. b.poſito ſit etiam. c. ſed tunc tantū neceſſe ſit eſſe. c. qn̄b. terminus. a. terminū ſequit̉: vt ſi ſit. a. homo. b. animatum. c. aīal. animatū enim ⁊ preter hominē: ⁊ animal eſſe pōt. Si vero ſit homo: animatū neceſſe ē eē⁊ cum animatū hoīs eſſentiam conſequit̉: conſequit̉vt ipſum aīatum ſit animal. ¶ Item ſecundā propoſitionē: que ait: ſi eſt. a. cū ſit. b. non eſt. c. hmōi eē oportebit. vt. b. quidē preter. a. eſſe poſſit. ſed cum fuerit. aetiam. b. neceſſe eſt eē. at vero. c. tale ſit vt ſimul ꝗdeꝫcum. a. eſſe non poſſit. cū. b. v̓o eſſe poſſit. ⁊ nō eē. ſedtunc tantū. c. cū. b. eſſe non poſſit: qn̄. b. terminus. a.terminū ſequitur. vt ſi ſit. a. hō. b. animatum. c. inſenſibile. Namqꝫ aīatū preter hominem eſſe poteſt. at fihomo ſit: vt ſit aīatum neceſſe eſt inſenſibile vero poteſt eſſe aīatum ⁊ nō eſſe. Sed tunc inſenſible: ⁊ aīatum non cōueniunt: cum idcirco eſt aīatum: cum hō

eſſe predictus eſt. Tertia vero propoſitio. a. quidē terminum debet hēre: qui nunquā ſimul eſſe poſſit. cū. btermino. c. v̓o terminū talē eſſe oportebit: vt poſſit eēquidē ⁊ non eſſe: ſi non fuerit. b. ſed tunc tantū neceſſe ſit eſſe. c. terminū. ſi. b. terminus non ſit: ſi idcirco n̄eſt. b. qm̄. a. terminus eē predictus eſt. vt ſi ſit. a. hō. binanimatū. c. ſenſibile. Nam ſi eſt homo: non eſt inanimatū ſenſibile vero eē pōt ſimul ⁊ non eē: cum inanimatū non ſit. Poſſunt .n. eſſe: q̄ nec inanimata ſūt:nec ſenſibilia: vt arbores. Idem tn̄ ſenſibile neceſſe ēeſſe: cū etiaꝫ inanimatum ſit: ſi idcirco inanimatū nōeſt. qꝛ homo eſſe predictus eſt. Rurſus quarta propoſitio huius eē debet proprietatis: vt. b. quidē terminus nullo mō eē poſſit. ſi fuerit. a. at vero. c. poſſit eē⁊ nō eē ſi non fuerit. b. Sed tunc tm̄. c. cum non ſit. bnō eſſe neceſſe ſit: ſi. b. terminus nō ſit. qꝛ. a. terminusprius eē ꝓpoſitus eſt. vt ſi ſit. a. hō. b. inanimatum. c.inſenſibile. inanimatum non erit ſi fuerit hō. inſenſibile vero pōt eē ⁊ non eē. ſi non ſit inanimatum. Tunctn̄ inſenſibile non eē neceſſe eſt cum inanimatum nonſit cū idcirco inanimatū non eſt: qꝛ homo eē predictꝰeſt. ¶ Quinta vero propoſitio tales habere terminosdebet: vt. a. quidē ſi nō ſit neceſſe ſit eē. b. ſed. b. terminus ſit: poſſit ⁊ eē ⁊ non eē. c. Tunc. tn̄. c. eē neceſſe ſitcū fuerit. b. cū idcirco ē. b. quia. a. terminus eē negatus eſt: vt ſi ſit. a. quidē aīatum. b. vero inſenſibile. c. īuitale. igit̉ ſi non ſit aīatum: ſtatiꝫ conſequit̉: vt ſit inſenſibile. inuitale aūt pōt eē: ſi ſit inſenſibile: vt lapisPōt vero non eē inuitale: ſi ſit inſenſibile: vt ſūt arbores. Sed tunc tm̄ poſito inſenſibili conſequit̉: vt īuitale eē neceſſe ſit: cū idcirco eſt inſenſibile: qꝛ nō ē animatū. ¶ Sexta vero ꝓpoſitio tales hēre terminos deſiderat. vt. h. quidē eē neceſſe ſit: ſi non fuerit. a. at v̓oc. terminus ſi ſit. b. vel eē. vel non eē poſſit. Tunc tn̄. cnon eē neceſſe ſit. Cū ſit. b. qn̄ idcirco eſt. b. quia. a. terminus non eē poſiaus eſt. veluti ſi ſit. a. aīatum. b. inſenſibile. c. vitale. Nā neceſſe ē eē inſenſibile: ſi nō fuerit aīatum. cuꝫ vero ſit inſenſibile: fieri quidem pōtvt non viuat veluti lapis: fieri aūt poteſt vt viuat veluti arbor. Tunc tn̄ neceſſe ē non viuere: cū ſit inſenſibile: qn̄ idcirco eſt inſenſibile: qꝛ animatuꝫ non eē ꝓpoſitū eſt. Septimus modus talibus terminis debeteē contextus: vt. b. quidem ſine. a. eſſe non poſſit. c. ātſi non ſit. b. eſſe ⁊ non eſſe poſſit. Tunc tn̄ neceſſe ſit.c. terminum eē: ſi non ſit. b. cum idcirco. b. non eē poſitum eſt: qm̄ fuerit. a. ante denegatū. Sit. n. a. animatum quidē. b. vero ſenſibile. c. inuitale. Senſibile igit̉eē non poteſt niſi fuerit animatum. Si igitur non fuerit aīatum: non erit ſenſibile: ſi vero non ſit ſenſibilepōt eē inuitale: velut in lapidibus idem poteſt non eēvelut in arboribus. Tunc tn̄ ſenſibili denegato inuitale neceſſe eſt eē: cū idcirco non eſt ſenſibile. qꝛ animatum non eē poſitū eſt. ¶ Octaua ꝓpoſitio his terminis concordanda eſt: vt. b. terminus eē nō poſſit: ſi n̄fuerit. a. cū v̓o non ſit. b. terminus. c. ⁊ nō eē ⁊ eē poſſit. Sꝫ tūc neceſſe ſit. c. terminū non eē cū non fuerit.b. Cū idcirco non eſt. b. qꝛ. a. terminus prius eſſe negatus vt eſt. ſi ſit. a. quidē aīatum. b. vero ſenſibile. c.vitale. ſenſibile igitur eē non pōt niſi fuerit aīatum.Idem tn̄ ſenſibile ſi non ſit: ⁊ eſſe ⁊ non eē vitale pōtnon eē vt lapides ⁊ eē vitale vt arbores. Tunc tn̄ neceſſe eſt vitale non eē: ſi non ſit ſenſibile cum idcircoſenſibile non eſt qꝛ prius aīatum eſſe negatum eſt. Exhis igitur cōſtat. c. terminū quoquomodo fuerit. b. īconditionalibus ꝓpoſitionibus q̄ in tota enunciatione poſt