Druckschrift 
1 (1499) Opera philosophica minora et theologica
Entstehung
Seite
187v
Einzelbild herunterladen
 

Liber.

Quartus ſecundePrimus prime.Omne bonū virtus eſt. Conceſſe in vtriſqꝫ. Omne bonum virtus eſt. Quiddam iuſtuꝫ virtus non eſt. Contra. contraiacentes: omne iuſtuꝫ bonuꝫ ē quiddā igitur iuſtum bonū eſt ꝑmutare: iacētes: omne igit̉iuſtū virtus ē. Tertius ſecūde figure modus infecundo prime figure ſic reſoluitur. Si ꝗs duas pͥmas tertij modi cōceſſerit: ꝑticularē quoqꝫ negationē cōcludet que eſt: ꝗddā igit̉ iuſtū bonū non eſt. ſi hecfalſa ē: vera erit cōtraiacēs que eſt: omne iuſtū bo ē. Sed iam illā conceſſa ē: que eſt nullū bonummalū ē. Ex his igitur colligitur. Nullū igitur iuſtummalum ē. Sed prius cōceſſa erat. Quiddā iuſtuꝫ ma ē. Nunc vero nullū iuſtū malū ē: duas ſibi cōtraiacētes vno tēpore cōcedit qd̓ non pōt. Sublata igitur.vniuerſali concluſione que eſt: omne iuſtum bonuꝫ ēremanebit ꝑticularis negatiuaᵉ que eſt quiddam iuſtum bonum non eſt. Nullum bonum malum eſt.Conceſſe in vtriſqꝫ. nullum bonum malum eſt.ꝗddā iuſtū malū ē. cōtra­ K ꝯͣiacēteſ. iuſtū bo. ēqd̓ igit̉ bonū ē. ꝑmutate Fiacētes. nl̓ū. iu. ma. ē Secūdus ſecunde figure in tertio prime figure modo ſic reſoluitur: ſi quis duas ſecunde figure propoſitiones cōceſſerit. Cōcluſionē quoqꝫ concedit que ē nihil igit̉ bonum ē. Naꝫ ſi hec falſa eſt: erit vera contraiacēs ei particularis affirmatio: quiddam iuſtumbonū ē. Sed idē cōceſſit illā que eſt: omne bonū virtus eſt: cōcludat neceſſe eſt: quiddam iſſtū virtus ē.Qui an̄ cōceſſerat ſecūdam ſecūdi modi que eſt.Nullum iuſtum virtus eſt. duas contraiacentes vnotempore concedit: fieri non poteſt. bonū ꝟtꝰ ē. cōceſſe ī vtriſqꝫ. bonū v̓tꝰ ēNihil iuſtū v̓tꝰ ē. ꝯͣ ꝯͣiacētes. qd̓dā igr̄ iu. bo. ē.nl̓lū iu. bo. ē ꝑmutate ⁊iacētes. qd̓dā igr̄ iuſtū v̓tꝰ ē. Primus item ſecunde figure in quartum prime figure ſic reſoluitur qui concedit duas primi modi propoſitiones: concedat neceſſe eſt concluſionē. Naꝫ fiilla falſa eſt: erit vera contraiacens ei particularis affirmatiua que ē ꝗddā iuſtū bonū ē. Sed idē conceſſitillaꝫ que eſt: nullum bonū malū. ē: cōcludat neceſſe ēQuoddam igitur iuſtum maluꝫ non eſt: qui anteceſſerat illā queē. iuſtū malū ē: vno tꝑe duastraiacētes fieri pōt. Sublatū igitur particulari affirmatione que ē: ꝗddā igitur iuſtū bonū ē. remanetilla que ē: nihil iuſtum bonum eſt.Nullū bonū malū ē. ꝯceſſe ī vtriſqꝫ. nullū bo. ma. ē. iuſtū malū ē. ꝯͣ ꝯͣiacētes. qd̓dā iuſtū bonū ēnl̓lū iu. bo. ē ꝑmuta. Fiacētes. qd̓dā igr̄ iu. ma. ē. Sequit̉ vt tertie figure modos ad primos quatuorquorum quinqꝫ per conuerſionem per impoſſibilitatem ad primos quatuor reſoluunt̉: vnus ꝟo ſolus ꝗntus īpoſſibilitatē ſolā ī pͥores reſoluitur. pͥmustertie modus figure in tertium prime figure modumhoc modo reſoluitur. ſi enī prima ꝓpoſitio tertij modi prime figure maneat: ſecunda propoſitio vniuerſaliter ꝯuertat̉ ſit ſecūda ꝓpoſitio pͥmi modi tertiefigure. eadē ꝯcluſio. Colligit̉ affirmatio ꝑticularis.Modꝰ tertiꝰ pͥme figure. Primꝰ modꝰ tertie figure. bonū iuſtū ē. Manet Omne bonū iuſtū eſt.q̄dā ꝟtꝰ bona ē. ꝑticularis affirmatio. bonū v̓tꝰ ēQuedā virtꝰ iuſta ē. Manet. Quedā v̓tꝰ iuſta ēUel certe ſic quia ſuperius talem ſyllogiſmum diximus terminis cōmutatis quē Ariſtoteles diſſimilemnon putat. Omne bonum virtus eſt. Manet. Omnebonum virtus ē. Quoddam iuſtum ꝟtus ē. particu

lari affirmatiua. Omne bonum iuſtum ē. Quoddaꝫiuſtum virtus ē. Manet. Quoddam iuſtum virtus ē. Secundus modus vero tertie figure in quartuꝫ modum prime figure hoc modo reſoluitur. Si enim prime propoſitiones ſecundi tertie figure modi: quarti modi prime figure maneāt: quarti vero modi pͥmefigure ſcd̓a ꝓpoſitio vl̓iter ꝯuertat̉: ſcd̓a ſit ꝓpoſitio ſecūdi modi tertie figure: eadē cōcluſio procreat̉.Nullū bonū malū ē. Manēt. Nullū bonū malū ē.Quoddā iuſtū bonū ē. ꝯuerſa vl̓r. bonū iuſtuꝫ ē.Qd̓dā iuſtū malū ē. Manēt. ꝗddā iuſtū malū ē. Tertius modus tertie figure in tertium modumme figure reſoluitur. Si enim propoſitio prima tertij prime figure modi: ſecunda propoſitio tertij modi tertie figure maneant: ſecunda propoſitio tertijmodi primefigure particularis par ticulariter conuertatur: ſit prima tertij modi tertie figure: cōuerſa particulariter concluſio naſcitur.Omne bonum virtus ē. Quoddā bonuꝫ iuſtum ēQuoddā iuſtū bonuꝫ ē. Omne bonum virtus ē.Quoddam iuſtum virtus ē. Cōuerſa particulariterQuedam virtus iuſta eſt Quartus modus tertie figure in tertium moduꝫme figure reſoluitur: ſi enim vtrorumqꝫ prime maneant propoſitiones: ſecunde particulares particulariter conuertantur eedem cōcluſiones naſcuntur.Omne bonū virtus ē. Manēt. bonū virtꝰ ē.Quoddam iuſtum bonum eſt. Conuerſa ꝑticulariterQuoddam bonum iuſtum ē.Qd̓dā iuſtū ꝟtꝰ ē. Manet. Qd̓dam iuſtū ꝟtus ē. Reliquus ſextus ſyllogiſmus tertie figure de pͥmefigure quarto procreatur: manētibus eniꝫ primis eorum propoſitionibus atqꝫ ſecūdis particulariter immutatis particulis in vtroqꝫ manebit concluſio.Nullū bonū malū ē. Manēt. Nullū bonū malū ēQuoddam iuſtum bonum ē. particulariter cōuerſa.Quoddam bonum iuſtum eſt. Quoddam iuſtuꝫ malum non ē. Manent. Quoddā iuſtū malum non ē. Quintus autē qui reſtat ſicut ante īpoſſibile. ꝓbatur: ita etiā nūc īpoſſibilitatē reſoluit̉. Sꝫ quēadmodū vnꝰ fuerit reſolutꝰ: eodē ordine oēs reſoluēdiſūt. Reſoluit̉ autē ſextus tertie figure modꝰ in tertiūprime figure moduꝫ. Quintꝰ modus tertie figure reſoluit̉ in pͥmū prime figure. Quartꝰ tertie figure modus reſoluit̉ in quartū pͥme figure modū. Tertiꝰ tertie figure modus reſoluit̉ in ſcd̓m pͥme figure modū.Primi tertie figure modi reſoluunt̉ in ſecundos prime figure modos. Reſoluit̉ autē per īpoſſibilitateꝫſextus tertie figure modus in pͥme figure modū tertiuꝫ hoc modo. Si ꝗs igitur duas ꝓpoſitiōes ſexti modi tertie figure ꝯceſſerit. Concedat etiam neceſſe eſtconcluſioneꝫ que eſt. quiddam iuſtum malum non ē.Nam ſi hec falſa eſt: erit vera ꝯtraiacens ei prime figure tertij modi prima ꝓpoſitio que eſt. omne iuſtuꝫmalum eſt. Sed iaꝫ conceſſit propoſitioneꝫ ſecundaꝫque eſt. quoddam bonuꝫ iuſtuꝫ eſt. Ex his igitur concedat neceſſe eſt. Quoddam bonum malum: quiaante conceſſerat primaꝫ propoſitioneꝫ ſexti modi tertie figure que eſt nulluꝫ bonum maluꝫ eſt. vno tempore duas ſibi contraiacentes fieri poſſe deſcriptio declarat.Nullū bonū malū ē. ꝯtra & ꝯͣiacētes. iuſtūma. ēQd̓dā bonū iuſtū ē. ꝯceſſe Qd̓dā bonū iuſtū eſt.qd̓dā iuſtū ma. ē. ꝑmuta. ⁊iacentes. quoddā bonum malum eſt. Hoc