Liber

ris affirmatio que ſibi ipſi conuertitur. vniuerſali affirmationi que ſibi non conuertitur per accidens conuerti poteſt. Et item contraiacens vniuerſali affirmationi particularis negatio: que ſibi ipſi non conuertit̉conuerti poteſt per accidenſ negationi vniuerſali: qͣſibi ipſi conuertitur: Sed quomodo particularis affirmatio ⁊ vniuerſalis negatio ſibi ipſis conuertāt̉ oſtēdimus. Nunc vero quomodo particularis affirmatiovniuerſali affirmationi per accidens: vel quomodoparticularis negatio vniuerſali negationi per accidēſconuertantur demonſtrandum eſt. Dictum eſt ſuperius: ꝙ ſi vera eſt vniuerſalis affirmatio: vera eſt ētparticularis: ⁊ ſequeretur particularis vniuerſalem.Nam ſi vera eſt omnis homo animal eſt: vera eſt ētquidam homo animal eſt. Si enim omnis ⁊ quidam ſed particularis affirmatio ſibi ipſi conuertitur. conuertitur etiam vniuerſali affirmationi. Nāſi omnis homo animal eſt ⁊ quidam homo animaleſt. Sed iſta ſibi conuertitur. hoc modo ſi dicas:quidam homo animal eſt. Poteſt igitur conuerti adomnis homo animal eſt vniuerſalem affirmationemparticularis affirmatio: que eſt quidā homo animaleſt: vt dicas quoddaꝫ animal homo. vreqꝫ enim vere ſūt ⁊ que dicit omnis homo animal eſt: ⁊ que dicitquoddā aīal hō eſt. ꝑ accn̄s autē cōuerti dicitur particularis affirmatio vniuerſali affirmationi: quia particularis affirmatio ſibi ipſi particulariter conuertit̉.Secundo vero loco vniuerſali affirmationi conuertitur. Reſtat igitur: vt hoc monſtremus. Quomodoparticularis negatio que ſibi nō conuertitur: vniuerſali negationi que ſibi conuertitur: per accidens conuertatur ⁊ hec eadem ratio eſt. Nam quoniam vniuerſalis negatio ſi vera eſt: vera eſt etiam particularis vniuerſalis vero negatio ſibi ipſi conuertitur: poteſt vniuerſali negationi conuerſe particularis conuerti negatio. Age enim vniuerſalem negationem .i.nullus homo hinnibilis eſt: conuertamus: vt ſit nullum hinnibile homo. Sed iſtam propoſitionem ideſtvniuerſalem negatiuam: que eſt nullus homo hinnibilis eſt ſequitur particularis negatio: quidam homonon eſt hinnibilis. Conuerte igitur vniuerſalem: que.eſt nullus homo hinnibilis eſt: ⁊ fac nullum hinnibilehomo. conuerte huic particularem negatiuam que ēquidam homo non eſt hinnibilis: ⁊ fac quoddam hinnibile non eſt homo. vtreqꝫ ergo vere ſunt. Nam nullum hinibile homo eſt que eſt vniuerſalis conuerſionegationis vera eſt: ⁊ quoddam hinnibile non eſt homo: que conuerſio particularis negatiōis eſt. Cur autem per accidens conuerti dicatur: ſuperius dictumeſt. Liquet igitur talis conuerſio per accidens: quodigitur habet vniuerſalis affirmatio. hoc habet eī contraiacens particularis negatio. vtreqꝫ enim ſibi conuerti non poſſunt quod autem habet vniuerſalis negatio. hoc habet ei contraiacens affirmatio particularis. vtreqꝫ enim ſibi conuerti poſſunt. Iuncte ergoque ſibi conuerti poſſunt: ⁊ que ſibi conuerti non poſſunt: vt que ſibi conuerti poteſt iungatur ei que ſibiconuerti non poteſt: ⁊ que ſibi conuerti non poteſt: iūgatur ei que ſibi conuerti poteſt: fecerunt per accidēſconuerſiones que ſuperius demonſtrate ſunt. Reſtatvt de his conuerſionibus dicamus que per contrapoſitionem fiunt: ⁊ primuꝫ earum ſit diſpoſitio ſcriptione ſubiecta. generalis enim affirmationis: que dicitomnis homo animal eſt: conuerſio per contrapoſitionem eſt que dicit: omne non animal non homo eſt.

Item generalis negationis que dicit. nullꝰ homo animal eſt. Conuerſio per contrapoſitionem nullum nōanimal non homo eſt. Item particularis affirmationis que dicit: quidam homo animal eſt. conuerſio percontrapoſitionem eſt: que dicit quoddaꝫ non animanon homo eſt. Item particularis negationis que dicit. quidam homo animal non eſt conuerſio per cōtrapoſitionem eſt quoddam non animal non homo eſt:ꝙ monſtrat ſubiecta deſcriptio.Oīs homo aīal eſtNullus homo aīal eſtQuidam hō aīal eſtQuidā hō aīal non eſtOmne nō aīal nō hō eſtNullū nō aīal nō hō eſt.Quoddā non aīal nō hō ēQd̓dā nō aīal nō hō nō ē.¶ His ergo ita poſitis quomodo dictum eſt ſuperiusin ſimplici terminorum conuerſione: ꝙ particularisaffirmatio: ⁊ generalis negatio ſibi ipſis conuertent̉Generalis vero affirmatio: ⁊ particularis negatio ſibi ipſis non conuertuntur: hic per contrapoſitionemconuerſionibus contra eſt. Naꝫ generalis affirmatioper contrapoſitionem conuertitur ſibipſi ⁊ particularis negatio ſibi ipiſi conuertitur. Generalis vero negatio ⁊ particularis affirmatio. per contrapoſitionēſibi non conuertitur. Quod ita eſſe his exemplis probabimus. Si enim vera ſit affirmatio generalis quedicit. Omnis homo animal eſt vera erit eius per contrapoſitionem conuerſio que dicit. Omne nō animanon homo eſt. Quod enim animal non fuerit id homo non erit. Et ſi falſa fuerit generalis affirmatioque dicit: omne animal homo eſt: falſa erit etiam eiper contrapoſitionem conuerſio que dicit: omnis nōhomo non animal eſt. poteſt enim fieri vt quod homo non eſt animal ſit. Illa enim negat eſſe animal ꝙhomo non fuerit. Quod ſi cum vera eſt generalis affirmatiua: vera eſt eiuſ per contrapoſitionem conuerſio: ⁊ ſi cum falſa eſt generalis affirmatio falſa eſt eiꝰper contrapoſitionem conuerſio: non eſt dubiuꝫ quingeneralis affirmatio poſſit ſibi ipſi conuerti. Itē nūcoſtendendum eſt: quomodo particularis negatio ſibiipſi per contrapoſitionem conuertitur. Nam. ſi falſaē que dicit. quidaꝫ homo animal non ē: falſa erit etiāeius per contrapoſitionem conuerſio que dicit. quoddam non animal non homo eſt. Hoc enim videturhec propoſitio dicere: ac ſi diceret quedam res queanimal non eſt homo eſt. qui enim dicit non homo n̄eſt: hominem eſſe ſignificat quod animal nō ſit. Hocvero aperte falſum eſt. Omnis enim homo animal ē⁊ ſi vera fuerit particularis negatio. que dicit. quoddam animal homo non eſt: vera eſt eius per contrapoſitionem conuerſio. que dicit. quidam nō homo nōaīal non eſt. Equale eſt enim ac ſi diceret. res que hōnon eſt: nō ē nō aīal. ſed eſt anīal vt equusⁱ ⁊ bos hōnon eſt: ⁊ non eſt non animal. Ergo ſi cum particularis negatio: falſa eſt: falſa eſt etiam eius per cōtrapoſitionē ꝯuerſio: ⁊ ſi cū particularis negatio vera ē vaeſt eius per contrapoſitionem conuerſio. Nō ē dubiūquia