De interpretatione ſecunde editionis lib. iiii.

gularibꝰ ī veritate conſentire non pn̄t: ī quibuſlibetterminis demonſtrādū ē. Ea que dicit oīs ē hō iuſtꝰ⁊ ea que dicit oīs eſt homo iniuſtus: que eſt .ſ. angularis: vere ſimul eſſe non pn̄t. Ea nāqꝫ que dicit oīs eſthomo iniuſtus: nihil differt ab ea que ꝓponit nullꝰeſt homo iuſtus. ſed omnis eſt hō iuſtus: ⁊ nullus eſthomo iuſtus: qm̄ ꝯͣrie: ſunt ſimul vere eſſe non pn̄t. ſꝫea que dicit nullus eſt homo iuſtus: conuenit atqꝫ cōſentit ei que proponit omnis homo eſt iniuſtus. quare oīs homo iuſtus eſt ⁊ oīs homo eſt iniuſtus ſimulvere eſſe non pn̄t. ſed eadem que ꝓponit oīs eſt hō īiuſtus: conſentit (vt ſepe dcm̄ eſt) ei que dicit omniseſt hō non iuſtus. Quare nec in his hec in veritateconſentire poterit ei que dicit qm̄ oīs eſt homo iuſtꝰaffirmatio igit̉ vl̓is ſimplex omnis eſt homo iuſtus:affirmationibus vl̓ibus priuatorie ⁊ infinite que ſūtoīs ē homo iniuſtus: ⁊ omnis ē homo nō iuſtus: ſibimet angularibus in veritate ſimul nulla rōne conſētit: ſicut in his que indefinite erant: ⁊ affirmationesaffrmationibus ⁊ negatiōes negationibus in veritate poterant ꝯſentire. in his auteꝫ que ſunt definite aſfirmationes angulares ſil̓ vere eē nō pn̄t. Recte igit̉dcm̄ eſt: qm̄ in alijs oībus ſimilis eſt ꝯn̄tia diffinitarum ⁊ indefinitaꝝ. affirmationibus enī ꝯſentiunt inveritate negationes negationibꝰ aūt affirmatiōesnon oīno conſentiunt: que ſil̓itudo ꝯn̄tie in vtriſqꝫ ēi. ⁊ in his q̄ definite ſunt: ⁊ in his que indefinite ſuntſed eſt diſtantia ꝙ non ſil̓r angulares contingit veras eſſe: ⁊ affirmationes affirmationibus ⁊ negationes negationibus. indefinitis autem veras eſſe contingit eas .ſ. que ſunt angulares. in his aūt q̄ ſunt definite: affirmatiōes affirmationibꝰ angulares veraseſſe aliqn̄ nulla rōne ꝯtingit. hoc āt manifeſtū erit: ſiꝗs ⁊ ea ſibi ꝓponat exempla: in ꝗbus ſūt termini naturales atqꝫ īpoſſibiles: ⁊ ea in ꝗbus ſunt poſſibiles⁊ non naͣles neqꝫ impoſſibiles. in oībus enī inuenietaffirmationes affirmatiōibus definitis definitas angulares ſil̓ veras eſſe. non poſſe. Qd̓ aūt addidit. cōtingit aūt aliqn̄. hmōi eſt. quāqͣꝫ enim affirmatiōesaffirmationibus angulares definite ſimul vere eē nōpn̄t ꝗbuſcūqꝫ ꝓpoſitis terminis pōt tn̄ fieri vt negationes negationibus vere inueniant̉: ⁊ ſit hec ſil̓itudo ad infinitas angulares: nam ſic̄ illic negatiōes negationibus indefinite angulares vere ſil̓ eē poterantin his que neqꝫ naͣlia ſūt neqꝫ īpoſſibilia: ita hic quoqꝫ .i. in ordine definitaꝝ negatiōes definitas negationibus definitis angulares angularibus ſil̓ veras eſſeꝯtingit in his que neqꝫ ſunt īpoſſibiles nec naͣles. negatio enim ſimplex particularis que dicit non oīs eſthō iuſtus: pōt ſil̓ vera eſſe cū ea que dicit non oīs eſthō iniuſtus. pōt enim fieri vt ꝗdā ſint iuſti: ꝗdā aūtnon ſint iuſti. ⁊ in eo vtreqꝫ vere ſunt: ⁊ ea q̄ dicit nōoīs eſt hō iuſtus. qꝛ ſunt ꝗdam iniuſti: ⁊ ea que dicitnon oīs eſt hō iniuſtus: qꝛ poterant aliqui eē iuſti. ſꝫhec conſentit infinite negationi ꝑticulari que dicit n̄oīs ē hō non iuſtus. idē enī eſt dicere non oīs eſt hōiniuſtus: qd̓ non oīs eſt hō nō iuſtus. Quocirca ⁊ hoſibi angulares ſil̓ vere eſſe pn̄t. nam ſi ꝗdā ſunt iuſtiquidā iniuſti: veꝝ eſt dicere qm̄ non oīs eſt hō iuſtusqꝛ ſunt ꝗdam iniuſti. Rurſus verū eſt dicere non oīseſt hō non iuſtus: qꝛ ſunt ꝗdā iuſti. negationibus igitur negationes angulares definite ſil̓ vere eſſe pn̄t. ⁊hoc eſt ſimile indefinitis in ꝗbus ſicut affirmationesaffirmatiōibus: ita quoqꝫ ī veritate angulares negationes negationibus ꝯſentiunt. Senſus ergo totus

hmōi ē Sil̓r aūt inꝗt ſe hꝫ .i. ſimilis erit ꝯn̄tia ꝓpoſitionum. quēadmodū fuit ī īdefinitis ēt ſi vl̓is noīſit affirmatio .i. ēt ſi definite affirmationes negationeſqꝫ ponant̉. vt ꝑ ſubiecta exēpla monſtrauit dicenaffirmationi ſimplici vl̓i oīs eſt hō iuſtus: opponi nōoīs eſt hō iuſtus: particularem .ſ. ſimplicem. ⁊ rurſuvl̓e affirmationem infinitam ꝓponens eam .ſ. que eſtoīs eſt homo nō iuſtus: huic illaꝫ oppoſuit que dicinon oīs eſt homo non iuſtus: he inquit ſil̓r ſe hn̄t aconſequentiam quēadmodū indefinte. quomō aūtille hn̄t ad ꝯſequentiam: ſupra monſtratū eſt. ſed niinquit ſimiliter angulares cōtingit veras eē. In hienim que erāt īdefinite. affirmatiōes affirmatiōibangulares ſil̓ ve eē poterāt. In his aūt que definitſunt ſil̓ vere eſſe nō pn̄t. Cōtingit aūt aliqn̄: vt ſil̓r agulares v̓e ſint ī his q̄ definite ſūt quēdmodū ⁊ ī īdfinitis. negationes enī negationibus angulares definite ſil̓ in veritate ꝯſentiūt: vt his quoqꝫ īueniebat̉quas indefinitas ſupra deſcripſimꝰ. Plenus eſt igit̉hmōi intellectus. Herminiª aūt hoc aliter ſic expōitſil̓r inquit duas facient oppoſitiones quattuor ꝓpoſtiones ſi fuerint due ſimplices due infinite determīatione tn̄ adiecta. hoc aūt ſic monſtrat. ꝓponet priusſimplicē affirmationē vl̓em que dicit oīs eſt hō iuſtContra hanc ꝑticularē ſimplicē negationē non oīs ēhō iuſtus. ſub affirmatione vl̓i ſimplici affirmationēvl̓em infinitam que dicit oīs eſt hō non iuſtus. Contra hāc ſub negatiōe ꝑticulari ſimplici ꝑticularē negationē infinitā que ꝓponit non oīs ē hō nō iuſtus.Omnis eſt iuſtus homo Nō omnis eſt iuſtus homoomnis eſt non iuſtus hō non oīs eſt non iuſtꝰ homo¶ His ergo ita diſpoſitis due inquit ſiunt oppoſitiōesContra enim eam que eſt omnis eſt iuſtus homo: opponitur illa que ꝓponit non oīs eſt iuſtus homo. hocaūt iccirco qm̄ ſibi cōtradictorie oppoſite ſūt ul̓is affirmatio ſimplex ⁊ ꝑticularis negatio ſimplex. ⁊ ē hecꝗdē vna oppoſitio. Rurſus cōtra eādē affirmationēſimplicē que dicit oīs ē iuſtꝰ homo: opponitur vl̓is afirmatio infinita que dicit oīs eſt non iuſtus homohoc cōtrario mō. Ea nāqꝫ que dicit omnis eſt nō iuſtus homo idē ſignificat eiqꝫ conſentit que dicit nullhō iuſtꝰ ē. ſed hec que ꝓponit nullꝰ homo iuſtuſ eſt cōtrario modo oppoſita eſt ei que ꝓponit oīs eſt iuſtushomo. Quocirca etiā ea que dicit oīs ē non iuſtꝰ hō:contrarie erit oppoſita ei que dicit oīs ē iuſtus hō.Eſt igit̉ hic quoqꝫ altera oppoſitio. due ergo ſūt oppoſitiōes quēadmodū ēt ī his q̄ ſūt īdefinite. lꝫ aliomō eēnt oppoſite: tn̄ due erāt oppōnes ẜꝫ diametꝫāt nō cōtīgit ſil̓r veras eſſe: vt ipſe ait. Ille .n. qm̄ indefinite erant ⁊ ẜm diametrum que erant: ſimul veras eſſe contingebat ⁊ oēſ oībus. Qd̓ ſi ꝗs indefinitarum deſcriptiones redeat: diligēter agnoſcet. hic ātinꝗt hoc ē in his q̄ definite ſūt: nō idē ē. Hoc ſic mōſtrat Ea .n. ꝓpoſitio q̄ dicit oīs eſt iuſtus hō non cōſentit ꝯtradictiōi ſue que dicit nō oīs eſt iuſtus hōRurſus ea que dicit oīs ē nō iuſtus hō: non conſentit rurſus ei que dicit nō oīs eſt nō iuſtus hō. hec .n.contrarie ipſius cōſentiebat. qͣre cū vera: eſt vl̓is affirmatio ſimplex q̄ dicit oīs eſt iuſtus hō ſine dubiofalſa eſt ea que dicit oīs eſt nō iuſtus hō. Sꝫ hac falſa contradictio eius vera erit: vera eſt igit̉ ea que negat dicēs non oīs eſt nō iuſtus hō. Quocirca he dueꝓpoſitiones angulares vere aliquotiēs īueniunt̉. oīseſt iuſtus