De interpretatione editionis ſecūde liber. ixij.
ccinitā .ſ. ⁊ priuatoriā: ⁊ ī ꝟitate ſimplicē affirmatione priuatoria negatio ſeꝗt̉. nā ſi veꝝ ē dicere qm̄ eſtinſtus hō. veꝝ ē dicere qm̄ nō ē īiuſtus homo. nā quiiuſtus ē non ē iniuſtus. ⁊ poſſumus iſtā cōtinuā ꝓpoſitionē cōiunctāqꝫ ꝓponere: ſi iuſtꝰ ē hō: nō ē īiuſtꝰ hō.qͣeqt̉ ergo affirmationē ſimplicē pͥuatoria negatio:arſi va fuerit affirmatio ſimplex ꝟa quoqꝫ ſit negario buatoria: ⁊ affirmatōis ſimplicis ꝟitatē negationis huatorie ꝟitas cōſequat̉. at ꝟo nō hec cōuerſioeſt neqꝫ .n. affirmatio ſimplex negationē ſeꝗt̉ pͥuatoriā. Nā ſi ꝟum ē dicere quoniā nō ē īiuſtꝰ homo: nōomnino verum ē dicere qm̄ eſt iuſtus homo. Poteſtenim vere de equo dici quoniā equus nō ē īiuſtus homo. neqꝫ enī oīno homo ē. ⁊ ideo nec iniuſtus homoeſt. ſed nō poteſt dici de equo qm̄ equus eſt iuſtus homo. ita ergo veritatem pͥuatorie negatiōis nō ſequit̉veritas ſimplicis affirmationis. atqꝫ ideo nec cōtinuaꝓpoſitio hinc ⁊ coniūcta ꝓponi ꝓferriqꝫ poteſt. Nōenimn vera propoſitio ē ſi quis dicat. ſi nō ē īiuſtus homo: ē iuſtus homo. de equo enī verū ē (vt dictū eſt.qꝛ nō ē iniuſtus homo: nō tn̄ verū ē eſſe iuſtum hominem equū: quare negationē priuatoriā ſimplex affirmatio non ſequit̉. Honſtratū ē igitur qm̄ affirmationē ſimplicē negatio priuatoria ſequeret̉: negationē vero pͥuatoriā ſimplex affirmatio non ſequeretur. Rurſus videamꝰ ⁊ ī oppoſita parte qualis ſit cōſequētia: ī diuerſa .n. parte affirmationē quidē priuatoriā ſequit̉ negatio ſimplex: negationē vero ſimplicem affirmatio priuatoria nō ſequitur. Nā ſi verumeſt dicere quoniā ē īiuſtus hō verū ē dicere quoniamnō ē iuſtus homo: qui enī īiuſtus ē iuſtus nō ē ⁊ affirmatiue priuatorie eiꝰ: ſcilicet que dicit eſt iniuſtꝰ hō:veritatē ſeꝗtur negatiua ſimplex q̄ ē nō ē iuſtꝰ homo: hoc āt nō cōuertitur. Neqꝫ eniꝫ ſimplicē negatiuā ſeꝗtur pͥuatoria affirmatiuā. Nā ſi verū ē dicereqm̄ nō ē iuſtus hō: nō eſt oīno verū quoniā ē iniuſtꝰhomo de equo eniꝫ verum eſt dicere quoniam equusnon eſt iuſtus homo: nam qui oīno hō nō ē nec iuſtꝰhō ē: ſed nō de eodē equo pōt dici vere qm̄ equꝰ ē iniuſtus hō: nā qui homo nō ē nec iniuſtus hō eſſe poteſt. Quare ꝟitatē negatiue ſimplicis nō ſequit̉ veritas priuatorie affirmationis: veritatē aūt affirmationis priuatorie ſequit̉ ex neceſſitate veritas ſimplicisnegatiue: quo circa mōſtratuꝫ eſt hoc ī vtriſqꝫ qm̄ affirmationē ꝗdē ſimplicē ſequeretur negatio priuatoria: negationē vero pͥuatoriā non ſeꝗtur affirmatioſimplex. Rurſus affirmationē pͥuatoriā ſeꝗtur negatio ſimplex: negationē ſimplice̓ nō ſequitur affirmatio priuatoria. His ergo ita poſitis de īfinitis priuatorijſqꝫ tractemꝰ. Priuatorie nāqꝫ ⁊ infinite affirmationes affirmationibꝰ negationes cōſētiūt negatōibꝰhoc mō. Affirmatio .n. priuatoria q̄ dicit eſt iniuſtushō cōſentit īfinite affirmationi que dicit eſt non iuſtus homo: nā ſi idē in re ſignificāt vtreqꝫ priuatoriaaffirmatio ⁊ īfinita: ⁊ quāqͣꝫ ī aliqua ſermonis ꝓlatione diſcrepēt tamē ſignificatione nil diſcrepāt: niſitantum ꝙ quē illa iniuſtū ponit .i. priuatoria: hec ponit eē nō iuſtū: ⁊ rurſus negatio priuatoria que ē nōe iniuſtus homo cōſentit atqꝫ cōcordat ei negationique ē īfinita: nō ē non iuſtus hō: hec quoqꝫ ideſt negationes ꝙ ſibi in cōſequētia cōſētiūt manifeſtū eſt.Seꝗtur aūt ſimplicē affirmationē eā que dicit ē iuſtus homo: pͥuatoria negatio que dicit nō ē iniuſtushomo: ſeꝗtur ergo eādē ipſaꝫ ſimplicē affirmationēinnita negatio: id eſt eā que dicit eſt iuſtus hō: ea q̄ ꝓ
ponit nō ē nō iuſtus homo: nam ſi ſibi priuatoria negatio ⁊ īfinita cōſētiūt ſi eā ſeꝗtur pͥuatoria negatioeādē quoqꝫ īfinita negatio cōſeꝗtur: ſꝫ affirmatōeꝫſimplicē que proponit eſt iuſtus hō: priuatoria negatio ſequit̉ que dicit nō ē īiuſtus hō: quare ſequit̉ etiāeādem ſimplicē affirmationē que enūciat eſt iuſtª hōīfinita negatio: que ē: nō ē non iuſtus homo. Rurſuse diuerſa parte idē euenit: quoniā affirmationē priuatoriā que dicit eſt iniuſtus homo. ſequebat̉ negatiua ſimplex que proponit nō ē iuſtus homo: ſequiturquoqꝫ infinitam affirmationē que dicit eſt nō iuſtushomo: ſimplex negatio que proponit nō ē iuſtus homo. nā ſi priuatoria affirmatio ⁊ īfinita cōſētiūt: quepropoſitio ſequitur priuatoriā: eadē ſequitur īfinitā.Sed priuatoriā affirmationē: que dicit: eſt iniuſtushomo: ſequitur ſimplex negatio: que proponit: nō eſtiuſtus homo. Sed priuatoria affirmatio ⁊ īfinita affirmatio idē ſignificāt ſibiqꝫ cōſētiunt. Sequit̉ ergoſimplex negatio que ē nō ē iuſtus hō: īfinitā affirmationē que dicit eſt nō iuſtus homo. ſed hoc ecōuerſonō euenit. Nūc enī demōſtratū ē ꝙ ſimplicē affirmationē ſequeret̉ īfinita negatio: ⁊ ſimplex negatio veritatem infinite affirmationis ſequeretur: ſed nō ē cōuerſio: vt rurſus īfinitā negationē ſequatur finita aſfirmatio: ⁊ ſimplicē negationē īfinita rurſus affirmatio cōſequat̉: nā ſi idē priuatoria negatio q̄ ē nō ē īiuſtus hō: ⁊ īfinita negatio ſignificāt: que ē nō ē n̄ iuſtꝰhomo: quoniā affirmatio ſimplex que dicit ē iuſtꝰ hōnō ſequitur priuatoriā negationē que eſt nō ē īiuſtushomo: vt ſupra mōſtrauimus: eadē ipſa ſimplex affirmatio que ꝓponit eſt iuſtus homo: nō ſequitur īfinitā negationē que enūciat nō ē nō iuſtus hō. Rurſusī parte altera ſi affirmatio priuatoria que proponit ēīiuſtus homo: idem ſignificat cuꝫ īfinita affirmatōe:que dicit eſt nō iuſtus hō. Priuatoria aūt affirmatio que proponit eſt īiuſtꝰ homo: nō ſequebatur ſimplicē negationē: que dicit nō ē iuſtus homo: nec eandē quoqꝫ ſimpliceꝫ negationē que ꝓponit nō eſt iuſtus homo: ſequitur īdefinita affirmatio que dicit eſtnō iuſtus hō. Sed quāqͣꝫ hoc rō cōſequētie ⁊ neceſſitas monſtraret: nos tamē id qd̓ demōſtrauimꝰ ratione: exēplis quoqꝫ doceamꝰ. dico .n. affirmationē ſimplicē que dicit ē iuſtus hō: ſeꝗ īfinitā negationē: quedicit nō ē nō iuſtus hō: ſicut eadē quoqꝫ ſimplicē affirmationē ſequebatur priuatoria negatio: que ꝓponit nō ē iniuſtus hō. nam ſi verū eſt dicere qm̄ ē iuſtꝰhō: verū quoqꝫ d̓ eodē ē dicere quoniā nō ē nō iuſtꝰhomo. nā ꝗ iuſtus ē: non eſt nō iuſtus. ſicut verū eritdicere qm̄ idē ꝗ iuſtus ē: nō ē iniuſtus: quare ſimplicēaffirmationē ſequitur infinita negatio: ſicut eandemquoqꝫ ſimplicē priuatoria negatio ſequebatur. ſꝫ hocnō cōuertitur. neqꝫ ſtatim verū eſt qm̄ nō ē nō iuſtꝰhomo eūdē eē iuſtuꝫ: equus .n. nō ē nō iuſtus homoneqꝫ .n. oīno hō ē. Qd̓ āt oīno hō nō ē: nō poterit eēhō non iuſtꝰ. ſꝫ de equo d̓ quo verū eſt dicere quoniānon eſt non iuſtus homo: nō eſt de eo verū dicere qm̄ē iuſtꝰ hō. Sicut de eodeꝫ equo verum eſſet dicere pͥuatoriam negationem: quā ꝓponit: non eſt iniuſtushomo. hec .n. poterat etiā de equo dici. nec erat verūqm̄ ſeq̄retur hāc: ideſt priuatoriā negationē ſimplexaffirmatio: qͥ dicit ē iuſtꝰ hō. Quare n̄ ſeꝗtur īfinitaꝫnegationem que ē nō ē non iuſtus homo: ſimplex affirmatio q̄ proponit eſt iuſtꝰ hō: ſicut nec illaꝫ ꝗdemque ꝯſentit īfinite negatiōi: ideſt pͥuatoriā negatiōeꝫque ꝓponit nō ē īiuſtꝰ hō. ea que dicit eſt iuſtꝰ homo