Druckschrift 
1 (1499) Opera philosophica minora et theologica
Entstehung
Seite
111r
Einzelbild herunterladen
 

De interpretatione editionis ſecūde liber. ixij.

ccinitā .ſ. priuatoriā: ī ꝟitate ſimplicē affirmatione priuatoria negatio ſeꝗt̉. ſi veꝝ ē dicere qm̄ eſtinſtus. veꝝ ē dicere qm̄ ē īiuſtus homo. quiiuſtus ē non ē iniuſtus. poſſumus iſtā cōtinuā ꝓpoſitionē cōiunctāqꝫ ꝓponere: ſi iuſtꝰ ē: ē īiuſtꝰ.qͣeqt̉ ergo affirmationē ſimplicē pͥuatoria negatio:arſi va fuerit affirmatio ſimplex ꝟa quoqꝫ ſit negario buatoria: affirmatōis ſimplicis ꝟitatē negationis huatorie ꝟitas cōſequat̉. at ꝟo hec cōuerſioeſt neqꝫ .n. affirmatio ſimplex negationē ſeꝗt̉ pͥuatoriā. ſi ꝟum ē dicere quoniā ē īiuſtꝰ homo:omnino verum ē dicere qm̄ eſt iuſtus homo. Poteſtenim vere de equo dici quoniā equus ē īiuſtus homo. neqꝫ enī oīno homo ē. ideo nec iniuſtus homoeſt. ſed poteſt dici de equo qm̄ equus eſt iuſtus homo. ita ergo veritatem pͥuatorie negatiōis ſequit̉veritas ſimplicis affirmationis. atqꝫ ideo nec cōtinuaꝓpoſitio hinc coniūcta ꝓponi ꝓferriqꝫ poteſt.enimn vera propoſitio ē ſi quis dicat. ſi ē īiuſtus homo: ē iuſtus homo. de equo enī verū ē (vt dictū eſt.qꝛ ē iniuſtus homo: tn̄ verū ē eſſe iuſtum hominem equū: quare negationē priuatoriā ſimplex affirmatio non ſequit̉. Honſtratū ē igitur qm̄ affirmationē ſimplicē negatio priuatoria ſequeret̉: negationē vero pͥuatoriā ſimplex affirmatio non ſequeretur. Rurſus videamꝰ ī oppoſita parte qualis ſitſequētia: ī diuerſa .n. parte affirmationē quidē priuatoriā ſequit̉ negatio ſimplex: negationē vero ſimplicem affirmatio priuatoria ſequitur. ſi verumeſt dicere quoniā ē īiuſtus verū ē dicere quoniam ē iuſtus homo: qui enī īiuſtus ē iuſtus ē affirmatiue priuatorie eiꝰ: ſcilicet que dicit eſt iniuſtꝰ:veritatē ſeꝗtur negatiua ſimplex ē ē iuſtꝰ homo: hoc āt cōuertitur. Neqꝫ eniꝫ ſimplicē negati ſeꝗtur pͥuatoria affirmatiuā. ſi verū ē dicereqm̄ ē iuſtus: eſt oīno verū quoniā ē iniuſtꝰhomo de equo eniꝫ verum eſt dicere quoniam equusnon eſt iuſtus homo: nam qui oīno ē nec iuſtꝰ ē: ſed de eodē equo pōt dici vere qm̄ equꝰ ē iniuſtus: qui homo ē nec iniuſtus eſſe poteſt. Quare ꝟitatē negatiue ſimplicis ſequit̉ veritas priuatorie affirmationis: veritatē aūt affirmationis priuatorie ſequit̉ ex neceſſitate veritas ſimplicisnegatiue: quo circa mōſtratuꝫ eſt hoc ī vtriſqꝫ qm̄ affirmationē ꝗdē ſimplicē ſequeretur negatio priuatoria: negationē vero pͥuatoriā non ſeꝗtur affirmatioſimplex. Rurſus affirmationē pͥuatoriā ſeꝗtur negatio ſimplex: negationē ſimplice̓ ſequitur affirmatio priuatoria. His ergo ita poſitis de īfinitis priuatorijſqꝫ tractemꝰ. Priuatorie nāqꝫ infinite affirmationes affirmationibꝰ negationes cōſētiūt negatōibꝰhoc. Affirmatio .n. priuatoria dicit eſt iniuſtus cōſentit īfinite affirmationi que dicit eſt non iuſtus homo: ſi idē in re ſignificāt vtreqꝫ priuatoriaaffirmatio īfinita: quāqͣꝫ ī aliqua ſermonis ꝓlatione diſcrepēt tamē ſignificatione nil diſcrepāt: niſitantum quē illa iniuſtū ponit .i. priuatoria: hec ponit iuſtū: rurſus negatio priuatoria que ēe iniuſtus homo cōſentit atqꝫ cōcordat ei negationique ē īfinita: ē non iuſtus: hec quoqꝫ ideſt negationes ſibi in cōſequētia cōſētiūt manifeſtū eſt.Seꝗtur aūt ſimplicē affirmationē que dicit ē iuſtus homo: pͥuatoria negatio que dicit ē iniuſtushomo: ſeꝗtur ergo eādē ipſaꝫ ſimplicē affirmationēinnita negatio: id eſt que dicit eſt iuſtus: ea

ponit ē iuſtus homo: nam ſi ſibi priuatoria negatio īfinita cōſētiūt ſi ſeꝗtur pͥuatoria negatioeādē quoqꝫ īfinita negatio cōſeꝗtur: ſꝫ affirmatōeꝫſimplicē que proponit eſt iuſtus: priuatoria negatio ſequit̉ que dicit ē īiuſtus: quare ſequit̉ etiāeādem ſimplicē affirmationē que enūciat eſt iuſtªīfinita negatio: que ē: ē non iuſtus homo. Rurſuse diuerſa parte idē euenit: quoniā affirmationē priuatoriā que dicit eſt iniuſtus homo. ſequebat̉ negatiua ſimplex que proponit ē iuſtus homo: ſequiturquoqꝫ infinitam affirmationē que dicit eſt iuſtushomo: ſimplex negatio que proponit ē iuſtus homo. ſi priuatoria affirmatio īfinita cōſētiūt: quepropoſitio ſequitur priuatoriā: eadē ſequitur īfinitā.Sed priuatoriā affirmationē: que dicit: eſt iniuſtushomo: ſequitur ſimplex negatio: que proponit: eſtiuſtus homo. Sed priuatoria affirmatio īfinita affirmatio idē ſignificāt ſibiqꝫ cōſētiunt. Sequit̉ ergoſimplex negatio que ē ē iuſtus: īfinitā affirmationē que dicit eſt iuſtus homo. ſed hoc ecōuerſo euenit. Nūc enī demōſtratū ē ſimplicē affirmationē ſequeret̉ īfinita negatio: ſimplex negatio veritatem infinite affirmationis ſequeretur: ſed ēuerſio: vt rurſus īfinitā negationē ſequatur finita aſfirmatio: ſimplicē negationē īfinita rurſus affirmatio cōſequat̉: ſi idē priuatoria negatio ē ē īiuſtus: īfinita negatio ſignificāt: que ē ē iuſtꝰhomo: quoniā affirmatio ſimplex que dicit ē iuſtꝰ ſequitur priuatoriā negationē que eſt ē īiuſtushomo: vt ſupra mōſtrauimus: eadē ipſa ſimplex affirmatio que ꝓponit eſt iuſtus homo: ſequitur īfini negationē que enūciat ē iuſtus. Rurſusī parte altera ſi affirmatio priuatoria que proponit ēīiuſtus homo: idem ſignificat cuꝫ īfinita affirmatōe:que dicit eſt iuſtus. Priuatoria aūt affirmatio que proponit eſt īiuſtꝰ homo: ſequebatur ſimplicē negationē: que dicit ē iuſtus homo: nec ean quoqꝫ ſimpliceꝫ negationē que ꝓponit eſt iuſtus homo: ſequitur īdefinita affirmatio que dicit eſt iuſtus. Sed quāqͣꝫ hoc cōſequētie neceſſitas monſtraret: nos tamē id qd̓ demōſtrauimꝰ ratione: exēplis quoqꝫ doceamꝰ. dico .n. affirmationē ſimplicē que dicit ē iuſtus: ſeꝗ īfinitā negationē: quedicit ē iuſtus: ſicut eadē quoqꝫ ſimplicē affirmationē ſequebatur priuatoria negatio: que ꝓponit ē iniuſtus. nam ſi verū eſt dicere qm̄ ē iuſtꝰ: verū quoqꝫ eodē ē dicere quoniā ē iuſtꝰhomo. iuſtus ē: non eſt iuſtus. ſicut verū eritdicere qm̄ idē iuſtus ē: ē iniuſtus: quare ſimplicēaffirmationē ſequitur infinita negatio: ſicut eandemquoqꝫ ſimplicē priuatoria negatio ſequebatur. ſꝫ hoc cōuertitur. neqꝫ ſtatim verū eſt qm̄ ē iuſtꝰhomo eūdē iuſtuꝫ: equus .n. ē iuſtus homoneqꝫ .n. oīno ē. Qd̓ āt oīno ē: poterit non iuſtꝰ. ſꝫ de equo quo verū eſt dicere quoniānon eſt non iuſtus homo: eſt de eo verū dicere qm̄ē iuſtꝰ. Sicut de eodeꝫ equo verum eſſet dicereuatoriam negationem: quā ꝓponit: non eſt iniuſtushomo. hec .n. poterat etiā de equo dici. nec erat verūqm̄ ſeq̄retur hāc: ideſt priuatoriā negationē ſimplexaffirmatio: dicit ē iuſtꝰ. Quare ſeꝗtur īfinitaꝫnegationem que ē ē non iuſtus homo: ſimplex affirmatio proponit eſt iuſtꝰ: ſicut nec illaꝫ ꝗdemque ꝯſentit īfinite negatiōi: ideſt pͥuatoriā negatiōeꝫque ꝓponit ē īiuſtꝰ. ea que dicit eſt iuſtꝰ homo