In librum de interpretatione editio prima. 7

.qſec: ei aūt qd̓ eſt impoſſibile nō eſſe cōuerſo mō redditum neceſſarium idem valet. Sequitur id qd̓ eſt īpoſſibile eſt nō eſſe: id qd̓ dicimꝰ neceſſe eſt eſſe ⁊ qd̓neceſſe eſt eſſe. Sequitur id quod proponimus: nonnoſſibile eſt non eſſe: id vero deſcriptione mōſtrat̉.Impoſſibile eſt eſſe.Non īpoſſibile eſt eſſe.Non poſſibile eſt eſſe.Poſſibile eſt eſſe.non neceſſe eſt eſſe.Neceſſe eſt non eſſe.Impoſſibile eſt n̄ eſſe.nō ipoſſibile eſt nō eſſe.Non poſſibile eſt n̄ eē.Poſſibile eſt nō eſſe.Neceſſe eſt eſſe.nō neceſſe eſt non eſſe.¶ Cauſa igitur diuerſe cōſeq̄ntie eſt ī ꝯͣriū ꝓpoſitionūſpoſſibilis ⁊ neceſſarij facta cōuerſio: ſed de his hocmō ſpeculatꝰ ſeſe quodāmodo ip̄e reprehendit: ⁊ adaliam ꝓpetatis cōſequētiaꝫ diſputationē deflectit.¶ An certe impoſſibile eſt ſic poni neceſſarij contradictiones. Nam quod eſt nec eſſarium eſſe. poſſibile eſt eſſe. nam ſi non. negatio conſequetur. neceſſe enim eſt aūt dicere. aut negare. quare ſi nonpoſſibile eſt eſſe impoſſibile eſt eſſe. igitur impoſſibile eſt eſſe. qd̓ neceſſe eſt eſſe. qd̓ eſt incōueniens.C forte inquit errauimus ita cōſequentias collocātes.Cūc enim diſpoſuimus: vt id qd̓ eſſet poſſibile: ſubſequeretur illud quod eſt nō neceſſariū: vt ẜm p̄ceſſionem poſſibilis ſequētem negationem neceſſarij poneremus: nūc aūt dicit hoc ꝑmutari oportere: ⁊ non apoſſibili īchoādū: ⁊ huic ſubijciendum neceſſarij negationem: ſed potius primo ponendū eſſe neceſſariū:ſecūdo loco poſſibile: nāqꝫ illa ꝓpoſitio q̄ neceſſariūcontinet: cōtinere videtur etiam poſſibilitatem: namqd̓ neceſſariū eſt: ideꝫ poſſibile eſt. Quod enim neceſſe eſt eſſe: ideꝫ eſſe poſſibile eſt: naꝫ ſi quis hoc neget:⁊ id quod eſt neceſſarium dicat: nō ſequi poſſibilitatem: negatio poſſibilitatis: id quod eſt neceſſariū cōmitabitur. Nā ſi id quod neceſſarium eſt eſſe: falſumeſt dicere poſſibile ē eſſe. verum eſt dicere qm̄ nō poſſibile eſt eſſe. In oībus enim aūt dictio ē ideſt affirmatio: aut negatio: ut ſi illa vera eſt: illa ſit falſa: ſi illa non eſt: illa mox eē neceſſe ſit: ſed nō poſſibile eſſeſequi diximus id qd̓ ē impoſſibile eſſe: igitur id quoddicit̉ neceſſe eſſe: impoſſibile eſt eſſe: ſed hoc ꝗdem īcōueniens eſt: nō igitur verum eſt qm̄ ei quod eſt neceſſarium eſſe: id quod eſt non poſſibile eſſe conuenitquare ſequit̉ id qd̓ eſt neceſſarium poſſibilitas.¶At vero illud qd̓ eſt poſſibile eſſe. nō impoſſibile eſſe ſequitur. hoc vero illud quod eſt non neceſſarium eſſe. quare confingit quod eſt neceſſariuꝫeſſe non nec eſſarium eſſe. quod eſt inconueniens.¶ Dirimꝰ ei quod eſt neceſſarium eſſe conſentire illaꝫpropoſitionem que dicit poſſibile eſſe: ſed rurſus hocfalſum videtur cogitantibus aſpicientibuſqꝫ quoniāei quod eſt poſſibile eē: cōſentit ⁊ cōuenit illa propoſitio que dicit non impoſſibile eſſe: hoc vero qd̓ dicit̉non impoſſibile ſequitur id quo proponimus non neceſſe eſt eē: ſed poſſibile eē cōſentire propoſuimꝰ ei qͣdicit neceſſe eſt eſſe: eāqꝫ cōſequi: ſequitur ergo eamquē ē nō neceſſe eē: illā que dicit neceſſe eſt eſſe: eiqꝫcōſentit: quod īpoſſibile eſt: quia igitur in his dubitationibus eſt ſtatuenduꝫ: nō pōt ꝗdem cōſentire poſnōne eſſe ei qd̓ eſt neceſſe eſſe. Alioꝗn propoſitioneꝫ

neceſſe eē id quod ē īpoſſibile eſſe cōſequetur. ſi veroconueniret ei que eſt neceſſarium eſſe: illa que eſtpoſſibile eſſe. Rurſus ſit: vt id quod eſt neceſſariumnon neceſſariū ſit: ſed hoc falſum eſt. Sed hoc quemadmodū ſeſe habeat paulo poſt explicabitur. Nuncvero priorum ſententiam permutātes hoc dicimusqm̄ qd̓ ē poſſibile eē: nō pōt cōſequi id quod ē neceſſeeē: nec he ſibi propoſitiōes cōſentiūt poſſibile eē ⁊ neceſſe eſſe: quod Ariſtoteles hoc modo proponit.¶ At vero neqꝫ neceſſarium eſſe ſequitur poſſibileeſſe. neqꝫ neceſſarium non eſſe. Illi enim vtraqꝫcontingit accidere. horum autem vtrūlibet veruꝫfuerit. non erunt illa vera. ſimul enim poſſibile eſteſſe ⁊ non eſſe. Si vero neceſſe eſt eſſe vel non eſſe.non erit poſſibile vtrunqꝫ. relinquitur ergo nonneceſſarium non eſſe ſequi poſſibile eſſe. hoc eniꝫverum eſt ⁊ de neceſſe eſſe. hec enim ſit contradictio eius que ſequitur non poſſibile eſſe. illud enīſequitur hoc quod eſt impoſſibile eſſe. ⁊ neceſſe nōeſſe. cuius negatio eſt non neceſſe eſt non eſſe. Sequūt̉ igit̉ ⁊ hec cōtradictiones ſecūdū predictūmodum. ⁊ nihil impoſſibile contingit ſic poſitis.¶ Docet id qd̓ ē poſſibile nō cōſentire ei qd̓ ē neceſſariū eē: nec rurſus ei qͥ ē neceſſariū ē n̄ eē. Nā qd̓ neceſſe ē eē n̄ pōt n̄ eē. qd̓ āt neceſſe ē n̄ eē: n̄ pōt eē: qd̓ aūtdicimª poſſibile eē: ita dicimꝰ: tāqͣꝫ ſi ⁊ n̄ eē poſſibileſit. Utrāqꝫ igit̉ hꝫ naͣꝫ id qd̓ dicimꝰ poſſibile eē: vtſit eē poſſibile: ⁊ ſit poſſibile n̄ eē. Qui ꝟo dicit neceſſe eē: aufert n̄ eē: ⁊ ꝗ dicit neceſſe ē n̄ eē: aufert eē: itaſi he ꝟe ſūt .i. neceſſe eē: aut rurſus neceſſe n̄ eē: vtreqꝫ ille falſe ſūt: qͥ dicūt ⁊ pōt eē ⁊ pōt nō eē. Illa .n. q̄ꝓponit neceſſe eē: poſſe n̄ eē ſubruit: illa ꝟo q̄ dic̄ neceſſe ē n̄ eē poſſe eē ſb̓uertit. neutra igr̄ ꝯſeq̄t̉ eā ꝓpoſitionē qͥ dicit poſſibile ē eē: nec ea q̄ dicit ex neceſſitate eē: nec illa q̄ dicit ex neceſſitate n̄ eē. Et ſēſus ꝗdeꝫhuiuſmōi ē. Sermonū āt rō talis ē: at ꝟo inꝗt neqꝫid qd̓ ē neceſſariū eē ſeꝗt̉ ꝓpoſitionē illaꝫ q̄ ꝓponitpoſſibile eē: nec rurſus illa q̄ dicit neceſſariū eē n̄ eē.Illi .i. poſſibili vtraqꝫ cōtingit accidere .i. poſſe eē: ⁊poſſe n̄ eē. Nā qd̓ pōt eē idē pōt n̄ eē. haꝝ āt. i. vel q̄dicit: neceſſariū eē: vel q̄ dicit neceſſariū ē n̄ eē: vtrūlibet veꝝ fuerit: n̄ erūt illa v̓a .i. poſſe eē ⁊ poſſe n̄ eēqd̓ .n. poſſibile ē eē idē poſſibile ē n̄ eē: qd̓ ſi neqꝫ neceſſe ē eē: nec neceſſe n̄ eē ꝓpoſitio eā q̄ ē poſſibile eēꝯſequet̉: relinꝗt̉: vt illa ei ꝯſētiat q̄ dicit n̄ neceſſariūē n̄ eē. Hec .n. ſeꝗt̉ eā q̄ ꝓpōit poſſibile ē eē. ꝗcꝗd .n.poſſibile ē eē: n̄ neceſſe ē n̄ eē: vt qm̄ hoīeꝫ poſſibile ēābulare: n̄ ē neceſſe n̄ ābulare: hoc .n. veꝝ ē īꝗt ⁊ deeo qd̓ ē neceſſe nō eē .i. hec .n. ꝓpoſitio q̄ dicit n̄ neceſſe eē n̄ eē. Ueꝝ ē vt ꝯͣ eā oppōat̉ ꝯͣdictorie: q̄ dicit neceſſe eē n̄ eē: vn̄ ēt ſequutꝰ ē. hoc .n. ſit ꝯͣdictō eiꝰ q̄ ſectur n̄ poſſibile eē: vn̄ huiuſmōi facienda deſcriptio ēAffir. impoſſibile ē eē ꝯͣdictio n̄ īpoſſibile eſt eēNeg? nō poſſibile ē eē ꝯͣdictio poſſibile eſt eſſe.Affir. neceſſe eſt nō eē ꝯͣdictꝰ non neceſſe ē n̄ eē¶ Hec .n. q̄ dicit n̄ neceſſe ē n̄ eē: ꝯtradictio ē eiª q̄ ꝓponit: neceſſe ē n̄ eē: q̄ ē ſeq̄ns ⁊ ꝯſētiēs ei qͣ ē n̄ poſſibileē eē: q̄ ꝯſētit ei q̄ dicit īpoſſibile ē eē: q̄ rurſus ſeꝗt̉ eāq̄ ē vltima .i. neceſſe ē n̄ eē: cuiꝰ ꝯͣdictio ē n̄ neceſſe ē r̄eē: affirmatio .n. ē neceſſe ē n̄ eē: negatio n̄ neceſſe ē n̄eē. Quo circa ẜm ꝯͣdictioneꝫ ſit hec quoqꝫ cōſeq̄ntianam impoſſibile eſſe: ⁊ non impoſſibile eſſe contra-