Prime editionis In porphi. li. i.

neceſſario ē ſubſtantia animata. ſenſibilis. Si v̓o pridixeris definitionem: ⁊ poſtea dixeris id qd̓ diffiniesvera eſſe non omnino poteſt. Nam ſi definitionē maiorem prius dixeris: dicens ſubſtantia aīata ſenſibilis: ⁊ poſtea rem minorem intuleris: vt dicas hō eſt:vt ſubſtantia aīata ſenſibilis hō eſt: non oīno verumeſt. Poteſt enim ⁊ ſubſtātia animata ſenſibilis eſſe:⁊ hō non eſſe. At v̓o ſi minor fuerit definitio quā illares que definitur. ſi prius dicta ſit definitio vera eſt:poſterius ſalſa: Nam ſi dixeris definitionem que eſtminor. res rationalis mortalis riſus ⁊ diſciplīe capaxaīal eſt: vera eſt. Omnis .n. res que rōnalis ⁊ mortalis riſus ⁊ diſcipline capax: neceſſario aīal eſt. At v̓oſi conuerteris ⁊ rem maiorem prius dixeris: poſt vero minorem definitionē adhibueris: vera oīno eē nōpoteſt. Nam ſi dicas prius animal eſt: poſtea autemiunxeris res rationalis mortalis riſus ⁊ diſcipline ꝑceptibilis: non omnino verum eſt Poteſt enim eſſeanimal ⁊ rationale vel mortale non eſſe. Itaqꝫ ſi maior eſt definitio quā res fuerit: ſi prius rem dixeris:poſtea definitionem intuleris vera eſt. Si v̓o priusdefinitionē dixeris: poſt rem intuleris. falſa eſt: in minoribus vero definitionibus ⁊ maioribus rebus contra eſt. Nam ſi definitionem prius dixeris: poſtea rēſubieceris: vera ē. Si v̓o rē prius dixeris poſtea definitionem ſubieceris: vera omnino eſſe non poteſt. atvero in equalibus definitionibus conuerti cqualiterpoteſt. Nam quoniam ſolius hominis hec eſt definitio animal rationale mortale. equalis eſt hec ad hominem definitio: quoniam non eſt cui alij poſſit aptari. Itaqꝫ vel ſi prius definitionem dixeris: poſtea reꝫſubieceris: vera erit: vt eſt homo eſt animal rationale mortale riſus ⁊ diſcipline perceptibile. Sin veroconuerteris: ⁊ prius definitionem: poſtea rem dixeris: vt ſi dicas animal quod fuerit rōnale mortale: rſus ⁊ diſcipline perceptibile hō eſt: hec quoqꝫ vera ēita ſemper vt definitiones vere ſint: neqꝫ plꝰ neqꝫ minus in definitiōibus oportet aptari ſed equaliter definitiones conuenienterqꝫ diſponi. Quod porhyriusſcilicet non ignorans ait ſe neqꝫ plus neqꝫ minus effeciſſe generis definitionem.¶ De ſpecie.T fabius. Sequitur inquit de ſpecie diſputare. Dic inqͣꝫ quid ſequitur. Et fabiª: hic¶ ¶vtopinor ) ordo eſt.¶ Species quoqꝫ multis dicitur modis. Nam ⁊vniuſcuiuſqꝫ hominiſ forma ſpēs appellatur. Ruiſus dicitur ⁊ pulchritudo vultus: vnde pulcherrimos quoſqꝫ ſpecioſos dicimus. Dicitur ſpecies⁊ ea que ſuppoſita eſt generi. vnde ⁊ hominem animalis ſpeciem appellamus. cum animal ipſum genus ſit. ⁊ album coloris ſpeciem.¶ Tunc ego ſpeciei quoqꝫ nomen ſicut generis equiuocum puta. Nam ⁊ hoc quoqꝫ multifariaꝫ appellarideſignat. Dicitur enim inquit ſpecies a figura corporis: ⁊ ſortaſſe alia plura. De quibus quoniam nullustractatus habebatur: iure pretermiſſa ſunt. Hic tamen a victorino videtur erratum: quod cum idem ſitcuiuſcūqꝫ hoīs ſpecies ⁊ vultus: quaſi in alia appellatione ſpeciei vultus iterum pulchritudineꝫ dixit. quaſi non perinde pulchritudo ſit vultus: ac tota ſpeciesfuerit. Nam ſi quiſpiam pulcher fuerit toto corpore:etiam vultū. ſed pretermiſſis his ad illam ſpeciē queſub genere ponitur: atqꝫ genus efficit veniamus. nā

qꝫ vt dictum eſt ſubſtantie ipſe nullo ſpeciei nominegeneriſue cenſentur: niſi quadam ad ſe inuicem collatione ſint comparationeqꝫ compoſite. Nam quodanimal eſt: non iccirco genus eſt: quod animal eſt: ſꝫiccirco quoniam hominis ſub ſe atqꝫ equi ⁊ ceterorūanimantium ſpecies habet. Atqꝫ iccirco ait. Unde ⁊hominem animalis ſpeciem appellamus: cuꝫ animalipſum genus ſit: neqꝫ enim homo ſpecies diceretur:ſi ſuper ipſum animalis appellatio non predicaretur.Sed vt monſtraret non in vnis ſolis ſubſtantijs genera ſpecieſqꝫ verſari: ſed etiam in omnium predicamentorum nuncupationibus eſſe connexa: non ſoliusſubſtantie dedit exemplum ſed etiam eius quod reliquum remanſerat accidentis. Quod enim ait. Et album coloris ſpeciem: que ſunt in accidentis diuiſionequalitatis. Sed quoniam inter ſe quedam connexio ē⁊ talis comparatio atqꝫ relatio: vt preter ad ſe inuicēhabitudinem: genera ⁊ ſpecies eſſe non poſſint: nihienim in eorum definitionibus concludi poteſt: niſi alterutrum nominata ſint. nam ſi ſubſtantia generisſpecie ſuppoſita: ſpecies vero genere ſuꝑpoſito ⁊ adipſam predicato perficitur: non eſt dubium quoniamdefinire neceſſe ſit iure ſpeciem cum genere: ⁊ cū ſpecie iure nobis genus predicare neceſſe ſit. Hec igituretiam in generis ſubſcriptione ſeruatur deſcriptio:cum generis definitio habita eſt. Hoc enim dictumeſt tunc eſſe genus quod ad diſtantes ſpecies diceret̉Nunc vero dicendum eſt id eſſe ſpeciem que ſub genere ponitur. Sed multiplex eiꝰ diffinitio haberi poteſt. Poteſt enim rurſus dici id eſſe ſpeciem: ad quāgenus in eo quod quid ſit predicatur. Que res vtreqꝫ id ſignificant ſpeciem poni ſub genere. Naꝫ primaquidem definitio: id aperte deſignat. Secunda nontalis eſt: quoniam ſemper minora maioribus ſupponuntur. Genus ab eo aliquid in eo ꝙ quid ſit predicatur: magis eſſe non dubiuꝫ eſt. Quod ſi ita eſt: nullus eſt obſcuritatis error: quin ſpecies que minor eſtmaiori ſibi generi ſupponatur. Nihil igitur hec ſecūda definitionis ſignificatio a priore differt. Si enimſpecies ſub genere non poneretur: genus ad ſpeciemin eo quod quid ſit non predicaretur. Tertia v̓o definitio ſpeciei integra ratione collecta eſt: ⁊ ipſius ſpeciei vim naturamqꝫ demonſtrat. Dicit enim ſpecieꝫeſſe: que ad plurima numero differentia in eo quodquid ſit predicatur. Que diffinitio etiam ex ſuperiore genere debuit eſſe pleniſſima. Sed ego non quantuꝫ caſtigata permittit breuitas explicabo. ſed priusde ipſis generibus ſpeciebuſqꝫ pauca dicēda ſunt: cūſint quedam genera que ſpecies habeant: atqꝫ ipſaalijs generibus ſpecies eſſe poſſint: non eſt dubiumea gemina comparatiōis habitudīe fungi: vt ad aliaſpecies: ad alia genera nominentur. Sed ſi in vno filo atqꝫ ordine ſpeculemur: ⁊ quodcunqꝫ genus alicuius rei repertum eſt: eius rurſus genus aliud requiramus: ⁊ rurſus aliud atqꝫ aliud iterum ſi nihil ſit qd̓intellectus ratione conſiſtat: inexplicabilis interminabiliſqꝫ tractabitur. Sed quoniaꝫ multa ſunt in hisſcientie fundamenta: que nulla ratione animi in infinitum procedentia concluduntur: dicendum neceſſario eſt poſſe nos aſcendentes vſqꝫ ad tale aliꝗd peruenire: cuius cum ipſum ceteris genus ſit: aliud genusinuenire non poſſumus: quod genus primū ⁊ magisgenus ⁊ generaliſſimū nuncupetur. Sꝫ ſi hoc ī genere cōtingit: vt aſcēdētes alicubi conſiſtamus: non eſtdubium quin deſcendentes iterum per ſpecies ad aliquem