Prime editionis In porphi. li. i.

bus generibꝰ .i. de ea cognatiōe ⁊ loco in quo ꝗs genitꝰ ē: aut hiſtoricorū: aut poetarū expectatio ē. Secundi v̓o generis rhetoꝝ: tertii philoſophoꝝ cōſideratio eſt. Et iā hic in diſputationibꝰ ordo eſt: qd̓ cuꝫinciderint res q̄ multis poſſint nominibꝰ nūcupari: ⁊ī vno quoqꝫ eoꝝ vocabulo d̓tractari diſſeriqꝫ neceſſeeſt: dici prius in ordinem oīa expedit. vt id qd̓ eligit̉⁊ reijcitur diſtinguat̉: Sed illa que reiciēda atqꝫ explodēda ſūt priꝰ dicātur. Illud v̓o qd̓ diſſerendū tractādūqꝫ capit̉ poſteriꝰ nominet̉: vt hic illa poſteriorgn̓is ſignificatio poſita eſt: quā diſſerēdā accepturuspriꝰ diffiniēdā ⁊ termīo quodā circūſcribēdā demonſtrādāqꝫ ſuſcepit. Oīs .n. res niſi qd̓ priꝰ ſit cōſtiteriteiꝰ tractatꝰ vario mō ſpeculatiōis habebit̉. Definitigit̉ ſic genꝰ eē: qd̓ ad plures differētias ſpē diſtātesin eo qd̓ ꝗd ſit p̄dicat̉: velut aīal. Oīa q̄ diſtāt: habētinter ſe quādā differētiā: qͣ diſtare ⁊ differre videāt̉Porro āt ſi qd̓ ſit genꝰ ⁊ ſub eo ſpēs ſupponat̉. duasvel plures neceſſe eſt ſpēs pōi ſub genere: qm̄ vniusſpēi genꝰ eē nō p̄t. Sed ſi plurime ſpēs erūt: aliqͣ neceſſe eſt differentia diuidātur: aliter enī plures eſſenō poſſūt. Nā ſi nihil diſtēt nō erūt plures ſpēs: ⁊nomē gn̓is ꝑiit. Cōſtat igit̉ eas ſub genere pōī ſpēsque differentiis diſtribute plures numero ipſaꝝ differentiaꝝ diuiſiōibus cōponātur. Ergo qm̄ ſuperiusdictuꝫ ē in oībꝰ definitiōibꝰ a genere definitiōis trahendum ē principiū: ſi quā cuiuſlibꝫ ſpeciē definirevolueris: genus primo neceſſe eſt nominabis ⁊ ad illam ſpeciē quā definis: gn̄is nomē prius aptabis. Ethoc illā principaliter dices eſſe: qd̓ eſt illud genꝰ ſubquo ip̄a ſpēs quā definis eſt poſita. Poſt aūt differētiis ꝓpriiſqꝫ eā ab alijs circūſcriptiōe qͣdā definitōisexcludis. Nā ſi dicis aīal eē hoīeꝫ: aīal genꝰ ē: ſpēs v̓ohō. Nomē igit̉ aīalis .i. gn̓is de hoīe .i. ſpē p̄dicaſti:cū dixeris hoīem eē aīal. Qd̓ ſi nomē generis in definitiōibꝰ ad vnā ſpēꝫ dicere poſſeſ. de ea nomē gn̄iſp̄dicares: ſpēs autē eqͣli mō generibus ſuis ſpēs ſūtNihil vetat īmo ēt neceſſe eſt ſꝑ quecūqꝫ ſūt gn̄ia deſibi ſubiectis ſpēbus in definitiōibꝰ vel in quibuſlibꝫinterrogatōibꝰ p̄dicari: Sed qm̄ p̄dicat̉ genꝰ de ſpēbus. quomō p̄dicat̉ agnoſcendū ē. Nā ſi dixeris ꝗd ēhō ⁊ aliꝗs reſpōderit aīal: bn̄ ⁊ integre reſpondiſſevidet̉ ⁊ recte. Nā cū tu ꝗd ſit hō interrogaueris: illereſpōdit aīal: genꝰ .ſ. de ſpē in eo qd̓ ꝗd ſit ſpēs p̄dicatur. Nā tu ꝗd eēt ſpēs interrogaſti. Ille v̓o in eo qd̓ꝗd ſit ſpēs quā interrogaſti: aīalis nomē .i. genꝰ accōmodauit. Plēa igit̉ ⁊ ꝓpͥa definitio facta ē gn̄is: hoceē genꝰ qd̓ ad plurimas differētias ſpē diſtātes ī eoqd̓ ꝗd ſit appellat̉: velut. aīal. Aīal .n. ad hoīeꝫ: equūbouē coruū: agnū ⁊ alia plura q̄ differētiis ſpēbuſqꝫdifferūt in eo qd̓ ꝗd ſit appellat̉: Sꝫ vtꝝ ſic dixiſſetgenꝰ eē qd̓ ad plurmas ſpēs differētia diſtātes in eoqd̓ ꝗd ſit p̄dicet̉: an ſic̄ dixit genꝰ eē qd̓ ad plurimasdifferentias ſpē diſtantes ī eo qd̓ ꝗd ſit p̄dicet̉: nihilintereſt. Nā ſiue differētie ſpē diſtēt ſiue ſpēs differētijs diſtēt: vtrūqꝫ idē ē. Nā ſiue rōnale ⁊ irrationaleqͣ ſunt differētie: ſpē hoīs v̓bi gr̄a atqꝫ eꝗ diſtēt: ſiueſpēs hō atqꝫ equꝰ differentia rōnali atqꝫ irrōnali diuidant̉ ⁊ diſtēt: nihil intereſt. Quare plena ꝑfectaqꝫfacta eſt gn̓is diuiſio. Sed definitiones duplicibusmodis fiunt. vna enī definitio eſt qͥ (ſicut dictum eſta genere trahit̉. Sed qm̄ ſunt qͥdā magis gn̓a que ſuper ſe genusⁱ aliud habere non poſſunt: vt ſunt predicamēta decē qͥ ariſtoteles cōſtituit: eoꝝ igit̉ definitio nō haberi pōt quoꝝ genꝰ īueniri nō p̄t: qd̓ oīuꝫ

q̄cūqꝫ ſūt ip̄a ſūt gn̓a. Hoꝝ ergo qͥs greci ύπογραφοῦσλόγοῦσ dicūt latini ſubſcriptīas rōes dicerepn̄t: reddemus. Subſcriptiue aūt rōnes ſunt demōſtratiue. ⁊ quodāmodo inſignitiue ꝓprietatis illiꝰ reique cum ipſa generaliſſima ſit: ⁊ genus eius nullumreperiri poſſit eam tn̄ definire neceſſe eſt: ⁊ ariſtoteles qm̄ ſub̓am genus generaliſſimum definire volebat ⁊ eius nullum genus poterat reperire. proprietatem quādam ⁊ demonſtrationem ſubſcriptionemqꝫipſius rei dixit eſſe ſubiectum. Subſtantia enī: oībꝰſubecta eſt. Accidens enim qd̓ in nouem diuidit ꝑtesp̄ter ſubſtantiam eſſe nō pōt: atqꝫ iō oīa qͥcunqꝫ definienda ſunt ſi genus nō habeant: eoꝝ ſubſcriptiuamquandam ⁊ demonſtratiuā rationē reddi neceſſe eſtSic igitur nunc genus qm̄ rem ipſam definiendā putabat: non dixit a genere d̓ffinitioneꝫ: ſed dedit quādam generis demoſtrationem ꝓprietatemqꝫ. Dicoaūt qd̓ porphyrius vel ſubalternorum generuꝫ: velilloꝝ qͥ generaliſſima ſunt: hanc dederit definitionē⁊ quodāmodo ſubſcriptionē demōſtrationēqꝫ. Nā ſiqd̓ genꝰ habeat aliud genꝰ: ⁊ itē hoc ip̄m aliud ⁊ itēaliud ſi nullū erit ſupra genꝰ qd̓ genꝰ nō habeat: ī infinitū procedit rō. Sin v̓o habuerit neceſſe ē quoqꝫiſtā definitionē aperte ordīateqꝫ cōgruere. Dico ātgenus nō aīal hoī atqꝫ equo: ſꝫ ipſum aīal hoī atqꝫequo genus eſt: aīal enī ipſum ꝑ ſe nulli genꝰ eſt: neqꝫ homo ipſum per ſeſe nulli ſpēs eſt. neqꝫ equus ip̄ꝫꝑ ſeſe nulli ſpēſ ē ſꝫ ſt̉ gn̓a ⁊ ſpēs ad alteriꝰ ꝑticipationem. Nā qm̄ ſub aīali eſt equꝰ atqꝫ hō nō ad ſeipſūaīal genꝰ ē ſꝫ ad equū atqꝫ hoīeꝫ. Et iteꝝ qͥ vocanturhō .ſ. atqꝫ equꝰ: non ad equū atqꝫ hoīem: ſꝫ ad aīaſpēs ſunt. Dico igit̉ genꝰ nō ip̄as ſb̓as in ꝗbus genꝰ⁊ ſpēs ſūt: ſꝫ ipſaꝫ ꝑticipationē prioꝝ ad ſubteriores⁊ ſubterioꝝ ad pͥores Hec igit̉ ꝑticipatio qm̄ ⁊ ī magis generibꝰ: ⁊ in magis ſpeciebus: ⁊ in ſubalternisgeneribꝰ: ⁊ in ſubalternis ſpeciebus vna atqꝫ eademeſt: ⁊ huius participationis inueniri genus non poterat. hec definitio generis que facta eſt: non a generetracta ē: ſꝫ ſubſcriptiua ratio ⁊ demōſtratiua ⁊ deſignatiua quodāmo generis ē reddita. Hic fabius ſubtiliter mehercle ⁊ qd̓ nūqͣꝫ fere an̄ hec audiuimus: ſꝫꝑge queſo te Iā .n. certāt ſydera quodāmō: ⁊ nox luce ſuꝑat̉. Tunc ego. Seꝗt̉ reꝝ oīuꝫ prīa breuiſqꝫ diuiſio. Ita .n. ait.¶ Eorum que dicuntur: alia ad proprietatem dicūtur. ſicut ſunt omnia indiuidua. ut eſt ſocrates. ⁊hoc. illud. Alia que ad multitudinem vt ſunt genera. ſpecies. ⁊ differentie. ⁊ propria. ⁊ accidentiaHec enim communiter non vnius proprie appellationis ſunt.¶ Greuis (ut ſupra dictuꝫ eſt) ⁊ diſtincta diuiſio. Oīsenī res aut vnius rei nomen eſt: aut plurimaꝝ: ⁊ hoceſt qd̓ ait Eoꝝ que dicuntur alia ad vnitatē dicunt̉ſicut ſunt oīa indiuidua. Quid āt ſic breuiter explicāduꝫ ē. Oē genꝰ qm̄ ſub ſe ſpēs hꝫ: ſpēs v̓o differētijsdiſtinguunt̉: ⁊ ꝓprietatibꝰ explicant̉. Accidūt auteꝫin ſpēbus accidentia ſcd̓o loco: principaliter v̓o īdiuiduis q̄ ſunt ſub ſpeciebꝰ. Quid āt ſit poſteriꝰ dicēdūeſt. Genera igit̉ ⁊ de ſpēbꝰ dicunt̉: ⁊ de differētijs qͣipſas ſpēs diſtribuunt: ⁊ de ꝓpis que ſpēs cōponūt: ⁊de his accidētibꝰ que cuꝫ prīcipaliter ī īdiuiduis fuerint: in ſpēbꝰ eſſe dicunt̉: hoc āt monſtremꝰ exēplis.⁊ ſit nobis genꝰ aīal: ſit ſpēs hō: ſit differētia rōnaleſit ꝓpriū riſibile: ſit accidēs ſtās: vel ambulās: vel aliquid. in