Tvntie hiſtoriēNonue

preſumens nō ſtactꝫ domino ſuꝑplicauit. neqꝫ genua flexit. ſꝫ ꝓnꝰin p auimēto iacens dauiticā ꝓclamauit vocem. Adheſit pauimētoanima mea viuifica me ẜm verbūtuum. Aanibus capillos euellēsfrontēqꝫ ꝑcutiens. ⁊ pauimēto lacrimarū guttas aſpergens veniaꝫimpetrare poſcebat. Cumqꝫ tēpuſaccederet: quomunꝰ ad altare ſōlebat offerre: ſurgens cū lacrimiſeſt ingreſſuſ. Cum vero optuliſſetſicuti ſolitus erat intra cancelloˢſtetit. Rurſus autē ambroſiꝰ nonqui euit. ſed differentiā locoꝝ edocuit. ⁊ primo quideꝫ requiſiuit qͥdbidem expectaret. Imꝑatorē dicete ſuſtinere ſe ſacroꝝ perceptionemiſterioꝝ. ꝑ archidyacōnū remādauit. O imꝑator. Interiora loca.tantum ſunt ſacerdotibꝰ collata. q̄ceteri nec ingredi: nec cōtingere ꝑmittūtur. Sgredere igit̉. ⁊ hanc expectationem cū ceteris habe ꝯmunem. Purpura namqꝫ imꝑatorisnō ſacerdotes facit. Tunc fideliſſimꝰ imperator eciā hāc tradicōemanimo gratanti ſuſcipiēs remandauit. Non audacie cauſa ītra cācellos māſi. ſed in conſtātinopolitana vrbe hāc conſuetudincꝫ eſſecognoui. vnde ago gratias ꝓ huiuſmodi medicina Tali ergo tantaqꝫ ⁊ preſul ⁊ imꝑator v̓tute clarebant. Ego namqꝫ vtriuſqꝫ opus āmiror. illius fiduciam. huiꝰ auteꝫobediētiam. illius zeli feruoreꝫ. huius fidei puritateꝫ. Porro regulaspietatis quas a magno ſacerdo te

tinopolitana vrbe ſeruauit. Namdum feſtiuitatis tempore ad eccleſiaꝫ ꝓceſſiſſet. oblatis in eccīa muneribꝰ. ingreſſus eſt. Cūqꝫ nectarius tūc preſul eccleſie mandaſſetcur initus ſtare noluiſſet: mandauit princeps. Vix inquit potui diſcere: que differētia ſit imꝑatoris⁊ ſacerdotis. Vix em̄ veritatis īueni magiſtrū ambroſiuꝫ. hūc namqꝫ ſoluꝫ noui digne vocari pontificem. Tantum itaqꝫ ꝓ deſt increpatio a viro virtutibus florente prolata.¶ Capitulum. xxxi.Abebat igit̉ imperator ⁊aliaꝫ vtilitatis occaſiōemꝑ qua de bonis operibustriumpharet. Cōiunx em̄ eius diuinas leges eū ſepuis āmonebatſeipſam tamē ꝑfecte prius erudiens. Non eī regni faſtigijs eleuata eſt. ſed potiꝰ diuino amore ſuecenſa. Beneficiorū nāqꝫ magnitudo. maius ei deſiderium benefactoris adhibebat. Repentenamqꝫ.vt venit ad purpuram. claudorūatqꝫ debilium maximaꝫ habebatcuram. nō ſeruis. non alijs miniſtris vtens: ſed per ſemetipſam agens ⁊ ad eoꝝ habitacula veniēſ.⁊ vnicuiqꝫ ipſoꝝ quod opus haberet prebens. Sic eciam ⁊ per etcleſiarum xenodochia diſcurrens

percepit. eciam reuerſus in conſtā