rufinū ait̓. Impudentiaꝫ canū imitatus es o rufine. tāte videlicet necis auctorexiſtens. pudoreꝫ ex frōte detergens. nec erubeſcis nec metuis ꝯtra ymaginē latrare diuināCunqꝫ ruſinus ſupplicaret. ⁊ imperatorem diceret eē venturuꝫ. ſupernō zelo accenſus Ambroſius. egoinquit rufine predico. qm̄ eum ingredi ſacra limina ꝓhibeo. Si veroimperiuꝫ in tyrannidam mutabat.necem ⁊ ego libēter ſuſcipio. Hec⁊ alia plurima rufinꝰ andiens nūtiauit imperatori votum antiſtitismonēs ne de palacō forte ꝓcederetAt impea̓tor hec in media iam platea cognoſcēs. p ergo inquit. ⁊ iuſtas in fatie ſuſripio ꝯtumelias.Cūqꝫ ad ſacra limina perueniſſet.in ſanctā quidē baſilicā nō preſūpſit intrare. Sꝫ veniēs ad antiſtitē ⁊inueniēs eū ſalutalo reſidentē ſuꝑplicabat vt eius vincula reſolue̓tAt ille tirannicā dicebat eē preſentiam ⁊ contra deum veſanie̓. Itheodoſium, eiuſqꝫ calcare leges. Veꝝimperator nō inquit in ſurgo adu̓ſus eccleſiaſticas ſāctōes. nec vnꝙͣingredi limina ſacra ꝯtendo. ſed teſoluere mea vincula depoſco. ⁊ cōmunis domī ꝓ me exorare clementiam. nec mihi ianuaꝫ claudi. qͣmcūctis pm̄am agentibꝰ dominꝰ nōſter aperuit. Uunc antiſtes. q̄m inquit pm̄am oſtēdiſti poſt tantasiniquitates. Quibus medicaminibus incurabilia vulnea̓ plagaſqꝫcuraſti. At impea̓tor. tuum inquitopus ⁊ docere. ⁊ medicamina tem

perare. meuꝫ vero oblata ſuſcipereTūc ſanctus Ambroſius Quoniāfurori inquit tuum iuditium ꝯmiſiſti. ⁊ nō ratio ꝓtulit ſententiam.ſed potius irarūdia. Scribe legemque decreta furoris euacuet. ⁊. xxx.diebus ſentētiam necis atꝫ ꝓſcriptionis in litteris tantummodo maneāt. ⁊ iuditium raciōis expectet.Quibus trāſactis diebus ira videlicet iam ceſſante ratio cauſam iudicas apd̓ ſemetipſaꝫ que cognouerit ſubveītate diſponat. In hijsem̄ diebꝰ agnoſcitur. aut iuſta ſitqͣm ꝓtuleris aūt in iuſta ſētentia.Et ſiquideꝫ racio ꝓbauerit. in iuſtaque ꝓlata diſcumpit. Si vero iuſtafirmabit. Dierum vero numerꝰ adhec examināda ſuffitiet. hanc anmonitioneꝫ imperator am̄o libentiſuſcipiens ⁊ optimam eē confidēslegem. conſcribi repente precepit.⁊ proprie manus litteris cōfirmauit. Quo facto vinculum euis ſoluit Ambroſius. Que lex hactenuʳobſeruatur. Eſt enim huiuſmodi.¶ Imperatores. Sratianꝰ. ⁊ Theodoſius auguſti. flauiāo prefectopretorij illirici. Si vindicari in alios ſeuerius contra noſtram conſuetudineꝫ pro cauſe intuitu iuſſerimus. nolumꝰ ſtatim eos aut ſb̓ire penam. aut excipere ſententiaꝫſed per dies trigita ſuper ſtatu eorum ſors ⁊ fortuna ſuſpenſa ſit. Reos ſane accipiant viicula atqꝫ cūſtodia. ⁊ ex cubijs ſollertibus vigilanter obſeruet Sic igitur ſacratiſſimus impea̓tor ingredi limina