Nonus Te pꝑtite haſtorie

ꝓprias ſunt reuerſi. aliorū vero inexilio defunctoꝝ funera reuocataſunt. quidā vero etiam ab exilio r̓meantes ⁊ feruenti here ticoruꝫ furore detenti amal̓ora q̄m in exilioin ꝓprijs ſunt ꝑpeſſi lapidibꝰ abeis obruti ſubplicijs adhuc ſtigmata chriſti ⁊ vulnera in ſuo corpore circum ferre noſcūtur. Pecumarū vero diſpendia. honoris adeptiones ſingulorumqꝫ confiſcationes ⁊ machinamina iniuriasacqꝫ vincula quis numerare valebit ad ſingula ⁊ oēs eī tribulacōnes vere ſuꝑ nos multiplicate ſūtvltra numerū iuſte quidē qm̄ valde peccauimꝰ aut certe clemens dominus paſſionū multitudīe nosvoluit exerceri. Propter hec itaqꝫgratias deo referimū? qui ⁊ per tātas tribulacōnes ſeruos corripitſuos ⁊ ſcd̓m multitudinem miſericordiarum ſuaruꝫ deduxit nos rurſus ad refrigerium. Nobis itaqꝫtempus ⁊ labor maximꝰ neceſſarius fuit. quatenus emendatio ꝓueniret eccleſiarum vt tanꝙͣ longa egritudine diligentia paulatim adhibita. priſcaꝫ pietatis r̓dderet ſanitateꝫ. Hoc etem̄ mō putabimur ꝑſecutionibus acerrimiſliberari. ⁊ ecclās longo temporeab hereticis detentas denuo reꝑarai̓ verumtamē graues adhuc nobis ſunt lupi qui poſtꝙͣ de cauſisexpulſi ſūt. ex ipſis paſcuis ouesabripiunt collectas facere contēdentes populos cōmouentes ⁊ ī

nullo ſegnes ad eccleſie leſioneꝫ.trat itaqꝫ ſicuti diximus nereſſal̓um huic operi tempus. qui tamēfraternam circa nos caritateꝫ miniſtrantes ſynodum in romanavrbe dei voluntate feciſtis. ⁊ nosilluc tanꝙͣ membra ꝓpria litteriſdeo animia̓bilis principis euocaſtis vt qm̄ tunc ad tribulacōnesſoli ſumus adducti nunc ſub iperatorum pia concordia non ſinenobis regnaretis. Sed etiam noſvobiſcum ſcd̓m apoſtolicam voceconregnaremus. Oracō quidemnoſtra fuit ſi eſſet poſſibile vt ones noſtras ſimulrelinquētes eccleſias deſiderio vtili iungeremurQuis enim nobis dabit pennaſſicut columbe vt volemus ⁊ apudvos requieſcamus. ſꝫ qm̄ hoc ommno nudabat eccīas requie nuper inchoante. reſqꝫ minis eratplurimis impoſſibilis. quia concurreramus in vrbem conſtantinopolitanam. cauſa litterarumanno directarum a veſtra caritatepoſt aquilienſe concilium ad deoamabilem imperatorem theodoſium propter hanc ſolummobocauſam vſqꝫ ad conſtantinopolim preparati. ⁊ de hac tantummodo ſynodo ferentes conſenſuꝫepiſcoporum qui per proiuntiasremanſere. maioris vero perfectiom̄s. neqꝫ ſperantes opus. neqꝫetiam peraudientes omnino anceq̄m conſtantinopolim veniremus. Super hec autem induciaꝝ