Druckschrift 
Historia ecclesiastica tripartita
Seite
105v
Einzelbild herunterladen
 

bex Geptimꝰ

etiā alij eiꝰ ſimiles libri: qͦs qͣ lege̓voluerit eoꝝ ꝯtēptū exꝑimētis agnoſcit. Hūc igit̉ eunonniū eudoxiꝰī cizico fec̄ ep̄m expelle̓ niſus eleuſiū. Cūqꝫ illic veniſſet vtēs more ſolito dyaletica qͣſi ꝑeg̓nū aliqͥd auditōībꝰ inferebat. Quā ob re cizicitumultꝰ exortꝰ ē. eūqꝫ vrbe r̓puler̄tn̄ ferētes eiꝰ verboꝝ factū. Qui ꝯſtātinopolim veniēs: cū eudorio moa̓batur epatu vacās Sꝫ ne detrahe̓videamur. audi vocē ipſiꝰ eunomijqͣ p̄ſumit ꝯtrͣ deū ſophiſmatibꝰ loqͣ. Sic em̄ ait. deꝰ de ſbā ſua nͥl nouit āpliꝰ ꝙͣ nos. neqꝫ ē illi potiꝰ. nōbis at agnita minꝰ. ſꝫ qd̓cūqꝫ de illa nos nouimꝰ hͦ mōis oībꝰ ec̄ illenouit Rd̓ ec̄ rurſus ille hoc īueniēſīnuitabilit̓ ī nob̓ Hec qͥdē alia ſil̓iaeuſſomiꝰ ſophiſinata ⁊ circūuētiones fatiēs n̄ ſētiebat occūbe̓. Rūoāt ab arrianis paulo poſt ſegregrͣtus ē ꝓprio loco narrauimꝰ.Sozomenꝰ. Capitulū. xx.exabat̉ eī eē ꝯſtatinopolī habitātes qui nicenū dogͣ ꝓfitebāt̉ qͥs oēs īꝑator expelli iuſſit cītate: nouatiāoꝝ v̓o ec̄ eccīas claudi. alioꝝ v̓o he̓ticoꝝ qd̓ claude̓t n̄īuenit. dudū eī ſub ꝯſtātio pͥncipeꝓbāt̉ ablate. ſꝫ etiaꝫ āgeliū nouatianoꝝ ep̄m eccīe cōſtātinopolī cōſtitute exilij deportacōne dānauitDicebat̉ eī mirabilit̓ ꝯu̓ſari ẜm eccleſiaſticas ſāctiōes: cuiꝰ vita eratph̓ica ⁊ pecūiarū poſſeſſiōe ſegregͣta. qd̓ ec ꝯu̓ſacōis eiꝰ qͣlitas oſtēdebat. Vna eī tūica vtebat̉ ⁊ ſꝑ ābulabat excalciatꝰ. qͥ n̄ lōgo tꝑe ptꝰ

votꝰ ē eccīaſqꝫ recepit. Cuiꝰ rei fuitauctor qͥdaꝫ marcianꝰ vita ſcīaqꝫmirabil̓. dūdū qͥdeꝫ ī regalibꝰ militans. tūc at p̄ſbit̓ nouacianꝰ artēgrāmaticā imꝑatoris filias edocebat. Anaſtaſiā atqꝫ caroſā. ex qͣꝝnoībꝰ hacte nꝰ ānaſtaſiāe ⁊ caroſiane lauacre publice cōſtātinopolinū̓ cupāt̉Socrates. Ca. xxi.Gitur iꝑator valēs calcidonēẜ vib̓cōtra bizāciū poſite muros deſtruiiuſſit Iurauea̓t eī hͦ ſe factuꝝ tyrānō victo ⁊ calcedonenſes fauore tyram eī turpes ꝯtūeliaſ ītuler̄ta portas clauſere citatis. Aurꝰ eī iuſſione deſtruebat īꝑatoris. ⁊ ſaxa adedifitiā thermaꝝ q̄ ꝯſtāciāe vocāt̉cōſtatinopolī vehebāt. Int̓ q̄ ſaxavnū īuētū ē ī qͦ rn̄ſū hēbat īſcriptūolī qͥdē abſcōſū tūc v̓o maīfeſtū. Significabat eī qꝛ dū ꝑueniret aqͣrūabūdātia citati. tūc murꝰ qͥdē lauacro ẜuie̓t Innūere v̓o ba̓baroꝝnaciones romāo ꝝ finibꝰ diſcurrētesdū crudeliā ml̓ta ꝯmitteret: nouiſſime āt eciā ipē ꝑier̄t. Poſt aliqͣntū itaqꝫ tēpꝰ euenit vt valēs aq̄ductū edificae̓t ⁊ abūdātiā ꝯſtātinop̄be̓t aqͣꝝ Tūc ec̄ ba̓bae̓ mote ſūtnacōes. Rn̄ſū tn̄ ec alioº ꝯtigit adiple̓. Cū eī aqͥductꝰ ī ciuitatē fuiſſꝫ īductꝰ. p̄fectꝰ vrb̓ tunc clearchꝰ mēpheū maximum edificauit in platea. que theodoſij nunc votur. vbiaque affluenciā eſt emiſſa in quomaxima feſtiuitateꝫ ciuitas habūit. Sed hoc reſponſū poſt paululūē impletuꝫ. Porro dum ſoluereturmurus. principē ꝯſtātinopolitam