Triꝑtite hiſcorie
ambo nāqꝫ et cōmuniter origeniˢvitam cōmendantes ⁊ eius adu̓ſarijs reſiſtentes in ſignibuſqꝫ libris ſatiſfactōnem pro eo componentes. Non primum origenemad hanc diſputacioneꝫ veniſſe dicitur ſed miſticam eccleſie interp̄tatum fuiſſe tradicionem. At illiqui Alexandriam conuenerunt:non ſine ſubtili inueſtigacione q̄ſtionem de ſubſtancia ⁊ ſubſiſtetia reliquerunt. Oſius nanqꝫ cordube hyſpame preſul de quo iamſermō prelatus eſt premiſſis abimperatore Conſtantino vt flammam tunc ab Arrio excitatamextingueret. etiam ſabellij libienſis dogma deſtruxit. d̓ ſubſtantiaac ſubſiſtencia habuit qͣſtione.:Sozomenus.Nterea plurimi epiſcopi in Alexādria congregati cum Athanaſio⁊ fuſebio nncem concilij conſtituta roborauerunt ⁊ conſubſtantialem patri ac filio ſanctumſpirituſunt cōfeſſi trinitatemqꝫ nominauerūt. Et quoniam de ſuſtantia⁊ ſubſiſtentia queſtio turbabateccleſias. ſapienter decretum eſt.vt his nominibus contra ſabellianos ſolos vtamur. nec nominūpia idem putetur eſſe ſubſiſtēciaquod ſubſtaucia.Socrates.
¶ Capitulū viceſimūprimū.Ec quidem tunc ſinodusnos autem de ſubſtancia⁊ ſubſiſtentia ſi quid nōuimus abſurdum non eſt breuiter indicare. Igitur qui helladicam explanauere prudentiam. ſb̓ſtantiam quidem diuerſomodo definierunt. ſubſiſtentie vero neqꝫ ẜmonem fecerunt vllum. Hyreneꝰauteꝫ grāmaticus in libro vbi verba per litteram colligit etiaꝫ barbarum vocat hoc verbū. neqꝫ apd̓aliquos antiquorum dictum. ⁊ ſialicubi ſit inuentum. non hoc indicare quod nunc intelligitur.Nam apudſophoclem in phenicelocum inſidiarum ſignificare ſubſtantiam meminit. Apud menandrum veluti feces que ex vino colliguntur in dolio. ſubſtanciam deſignare dicit. Sciendum tamenquia licet atiqui phyloſophi heſermonem reliquerint. tamen iumores philoſophorū pro ſubſtatia ſubſiſtencie ſermone ſunt vſi.ſubſtātie vero definiconem diuerſis modis explanarunt. Si ergodefinicione ſubſtantia circumſcribitur. quomodo in deo qui nō poteſt comprehendi proprie hoc vtiſermone poterimus. Verum euagrius in manicho libro petulant̓quidem ⁊ inconſiderate de deo diſputandum eſſe prohibuit. definiri diuinitatem modis omnibus īterdicit. Ait enim rerū ꝯpoſitaruꝫ