Tryꝑtite heſtorie

ſꝫ ẜm ſenſus expoſitos coram ipſodeo amabili examnare. imperatore. ⁊ predictis rationibus concordantes anathematiſmū poſt fideꝫin eis prolatum ſine triſticia eſſecredimus. eo ꝙ nō ſcriptis vti vocibus ꝓhiberent. vnde pene om̄isfacta eſt confuſio ⁊ indiſplinatiocunctis eccleſijſ. Nulla ſiquidē ſcriptura diuinitus inſpirata dicenteex nō exſtantibus. aut fuit aliqn̄do quādo nō fuit. ⁊ reli qua que ꝓferebat. irrationabile nobis viſūeſt Hec dicere vel docere. quomamneqꝫ priori tempori huiuſmodi cōſueuimus vti ſermonibus. Hecvobis neceſſario ſcripſimus dilectiſſimi. iudicium noſtre examinacōisſenſum nobis innoteſcentes. ⁊ qꝛrationabiliter tunc quidem quoniā nos ſcripta quedaꝫ modis alijs offendebāt. poſtea vero indubitate ea que erat ſine cōtriſtatione ſuſcepimus. Quapropter magnanimiter nobis ſenſum verboruꝫdiſcutiētibus placuit concordarein hijs que a nobis ipſis a fidei expoſicōne cōfeſſa ſunt. Hec itaqꝫ euſebius pamphili in ceſariam paleſtine litteris explanauit. Allexandrine vero eccleſie egipciacis ⁊libie ⁊ penthapoleos. ⁊ que vicīeſunt. Hec ſcripſit cōmuni decretocōſilium. ¶ Epiſtola nicem cōcilij¶ Cap̄ xij.TheodoricusAncte magneqꝫ ſūmi deigratia allexandrine eccleſie ⁊ dilectiſſimis fratribꝰꝑ egiptum. ⁊ libiam. ⁊ penthapo

lim cōſtitutis. cōgregati ⁊ magnāſanctam ſinodum nicea celebrantes epiſcopi in domino ſalutem.Quomā dei gratiā ⁊ deo amantiſſimi principis noſtri cōſtantini nōbis cōgregatis in vrbe predicta exprouincijs diuerſis ⁊ ciuitatibusmagna ſanctaqꝫ ſinodus celebrata eſt. omnimodis neceſſarium viſum eſt ab hoc ſacro. ⁊ ſancto concilio eciam ad vos litteras deſtiārevt noueritis quedam quidem mota ⁊ examinata. que vero placuer̄tatqꝫ firmata ſūt. ante omnia ſiquidem exquiſita ſed impia ⁊ iniqua.⁊ ſine deo dogmata arrii⁊ ea quecōſentientium ſub preſētia deo amātiſſimi imperatoris noſtri ꝯſtātini. ⁊ omnium decreto placuit anathe matizari impiam eius ſectā⁊ imqna atqꝫ ſine deo verba ſiml̓⁊ nomina quibus vtebat̉ de filiodei blaſphemas ⁊ dicēs. ex non exſtantibus eſſe. ⁊ iterum. Fuit aliquādo quādo nō fuit. quo mō em̄fuit aut quomodo vero nō fuit. ⁊pro libero arbitrio malicie atqꝫ v̓tutis caꝑabilem filium dei dicētis⁊ creaturam nominātis cum atqꝫfacturam Hec igitur omnia fatua⁊ anilia ⁊ blaſphema anathematizauit ſāctum ⁊ vniuerſale concilium. ⁊ nec vſqꝫ ad auditum impie ſecte atqꝫ humoris huiꝰ intellectuū iniquoꝝ ſēſum accōmodauit. Ea quidem qͥ de illis geſta ſuntqualeꝫ terminū habuerint. oīa āaudiſtis a̓ audietis. ne forte videamur nos viro obloqui propter