Druckschrift 
Historia ecclesiastica tripartita
Seite
8v
Einzelbild herunterladen
 

Liber. Primo

uinior Aiūt aūt ꝑ noctē veniſſe aliquādo malignoꝫ viros ad caulaſouiū eiꝰ ⁊ cū raꝑe niterent̉ ſubitovinctos nullo ligāte fures tūc illūdie facta veniente īueniſſe ligatoſeos ⁊ ſoluiſſe quidē ab iuiſibilibꝫvinculis culpaſſe tamen ⁊ dixiſſe.Cur fratres dū licuiſſet q̄ deſiderabatis acciꝑe elegiſtis potiꝰ ea rapere: ⁊ noctē ducere iugit̓ infelicem.Tū miſeratus eoꝝ: magis aūt admeliora eos erudiens ait. Abite.hunc ſumētes arietem. laboraſtiſq̄ppe vigilijs ⁊ decet vos ſine querimonijs recedere ab ouibus meis.Qd̓ qͥdē qͥlibet iuſte potei̓t admirai̓de filia eius mortua q̄ de ſepulchro interrogati reſpōdit.Ihilominꝰ eciā illud apud fili ā eiꝰ v̓gineꝫ noīe herenē qͥdā notꝰ eiꝰ ſpēꝫ aliquā depoſueat:q̄ ſumēs depoſitū ſb̓ t̓ra recōdidit.vbi caute credidit cuſtodiri. Cōtigit īterea mōi puellā nͥl ꝯfeſſaꝫ pr̄iVenit hō depoſitū repetēs: ignorāte ſpiridione qͥd loq̄retur. Cūqꝫ inlofetdomo requiſiſſet nec inueniret:flebat. capilloſqꝫ vellebat: ⁊ morti vicinꝰ eē videbat̉ ille qͥ depoſueat.Hec ſpiridion fieri vidēs ⁊ curſimvenies ad ſepulchꝝ vocauit noīepuellā. Qua reſpōdente de cauſa depoſiti requiſiuit. Et cū ab ea didiciſſet. r̓uerſus ⁊ inueniēs vbi puellaſignificauerat. r̓ddidit homini qd̓petebat. Quomaquideꝫ ad hūcveni ſermonē: nō ē incōgruū eciāiſtud addicere. Mos erat hūic ſpi

ridioni ex fructibꝰ qui naſcebāturei alios quidē pauperibꝰ erogare.alios autē gratis mutuari volentibꝰ. ſed neqꝫ ꝑ ſe dabat. neqꝫ per ſer̓cipiebat. ſed ſolū cubiculū demōſtrabat inuitas petētes: vt quantu opꝰ haberent tollerēt. et denuoreuocarent quantū ſe nouerāt abſtuliſſe. Quidā vero dū mutuū ꝑcepiſſet. reuerſus ē poſt aliquātulūqd̓ tulerat redditurus. Que dū ẜmconſuetudinē uuſſiſſet reponere incubiculo qd̓ exinde fuerat mutuatus. ad iniuſtitiā ille ꝯuerſus ⁊ credens latere ſpiridionē nō reddiditqd̓ debebat. ſꝫ auferes debitū quaſi reddidiſſet abſceſſit. Qd̓ tn̄ longo tēꝑe nō erat ignorandū. Poſtcertū nanqꝫ tempꝰ venit rurſus petēs ab eo mutuū At ille miſit eumad horreū: data poteſtate vt ipſe ſibi metie̓tur: quantū opus habe̓tVacuū vero eūdē locū inueniēs. ⁊hoc occultata fide cognoſcens ſpixidion nunciauit. Ille r̓ſpondit eiMirū eſt o homo qd̓ loq̄ris. Cūotibi ſoli viſū eſt horreū neceſſarijˢdefeciſſe. Sꝫ cōſidera potius apudtemetipſū ne forte mutuatus aliavice qd̓ debuea̓s primitꝰ nō ſoluiſti. Si em̄ hoc nō ē. indubitant̓ nōpͥūabei̓s qͥbꝰ eges ſꝫ rurſus accedēſſuenies. Sic igit̉ ille captꝰ ei qd̓ deliqueā̓t indicauit. dignū ē igiturhuiꝰ ſacratiſſimi viri miral̓ puritatem ⁊ eccleſiaſtici ordinis valde cuſtodiā Dicitur itaqꝫ quodā tꝑeꝓ aliqua vtilitate in vnū cypriosepos ꝯueniſſe ⁊ int̓ eos fuiſſe hūc