Druckschrift 
De animabus exutis a corporibus
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

valerent et creatoreꝫ ſuū videre poſſent. Et id̓o penaeoꝝ gͣuiſſima eſt vt dictū eſt ſcꝫ tā propt̓ dilationē glorie ꝙͣ propt̓ ſenſationeꝫ pene q̄ ac̓biſſime agit ī aīam ſepata. Ibidē ponit grego. multas alias viſiones. ī qͥbꝰprobat ꝙ aīe defunctoꝝ iuuāt̉ ꝑ īmolatōeꝫ ſac̓ficij ſa-lutaris. Et dic̄ ꝙ iſta victima ꝯblata illis prodeſt quihic viuēdo obtniuerūt vt eos etiā pꝰ morteꝫ bona adiuuent q̄ hic pro ipſis ab alijs fiunt. Sꝫ dic̄ ꝙ illi ſalu-briorē et tutiorem viā eligunt. qͥ bonū qd̓ pꝰ morteꝫſperāt ꝑ alios pro ſe agi hoc ipſi dū viuunt ꝑ ſe agūtBeatius quippe eſt libeꝝ exire ꝙͣ poſt vincula libertatem q̄rere. Naꝫ qd̓ poſt mortem offert̉ quaſi oblatiomortua cenſet̉. quod vero a viuēte dat̉ eſt quaſi oblatio viua et multo gratior eſt deo Nam legimꝰ in vitaſancti ethmundi ep̄i ꝙ corpꝰ cuiꝰ dā ruſtici ad ecclāmdeferebat̉. et ante feretrū bos vnus ducebat̉ pro aīadefūcti offerendꝰ. Hoc cognito dixit ſanctꝰ ep̄us. Siiſte defunctꝰ iugū in quo ille bos traxit dediſſet pro-p̄ter deū dum viueret. multo vtilius anime ſue fuiſſetꝙͣ ꝙ poſt mortem totū bouem viuū deo offert. Mul-tum igitur peccant teſtamentarij quibꝰ ꝯmiſſa eſt executō teſtam̄toꝝ. ſi differūt volūtatē vltimā teſtam̄toris exequi. qui interim ſemꝑ penā ſuſtinet. niſi dilatīoideo fieret vt vberior inde recōpenſatio ſeqͥ ſperaret̉Optimū igit̉ eſſet nō differre. Sed de mora breui vellonga quā aīe defūctoꝝ cogunt̉ agere in purgatorioputo neminē ſcire poſſe niſi cui a deo aut ab ipſis fue-rit reuelatū. Nec hoc cadit ſub arte humana ſed ſolūdiuina. Non tamen dubitandum eſt ꝙ deꝰ qui omniain numero et pondere diſponit et menſura. regulatiſſime certum tempus cuilibꝫ anime ꝯſtituit. llegimꝰ ī reuelatōibꝰ vni defuncto et reſuſcitato et pꝰ ꝯfeſſioneꝫrurſum moriēti. xl. annos fuiſſe ī purgatorio īpoſitos