NO

Notabilis id ē notatus vel infamis. c. ex ꝑte ade. de teſti.Nō admitti ad ꝑtē capit̉ ꝓ ip̄o qd̓ eſt nō admitti facta diſtributōne ad ꝑtes. qn̄ ꝑs cuifacta eſt nō admittit̉. Uel iō. qꝛ in rerū natura nō eſt. vl̓ qꝛ al̓s admitti nō p̄t. v̓bi gr̄aLegatū relictū ē mihi ⁊ poſthumo. Poſthumus exiſtēs ī vtero lꝫ nō admittat̉ ad ꝑtemſignificat̉ tn̄ me tm̄ admittendū ad ꝑtē. l. ſiduobꝰ. in pͥn. ff. de leg. j. Rō. qꝛ mihi ꝑs tm̄relicta ē. Et ſi dicat̉ deficit ꝯiūctus. qꝛ n̄ admittit̉. gͦ ꝑs eiꝰ mihi accreſcit ex diſpoſitiōelegātis. vt pꝫ ī materia ꝯiunctionū. ⁊ ſic admittar ego ad totū. Rn̄det̉ ꝙ n̄ deficit ꝯtūctus ī caſu p̄miſſo. qꝛ eſt ſpes eū naſci ⁊ admitti. Itē ibi. Teſtator mihi et ei qͥ caꝑe nōp̄t legat. x. ego ad. v. tm̄ admittar. l. ſi titio.ff. de leg. ij. ⁊ intelligit Bar. ꝙ caꝑe nō pōt.qꝛ aufert̉ ei res a teſtamēto tāqͣꝫ indigno. etſi nō admittit̉: loco eius admittit̉ fiſcꝰ. ⁊ ſicꝑs eiꝰ nō deficit. nec mihi accreſcit. Itē ibi.teſtator legat mihi ⁊ ſeruo ſuo ꝓprio. ego admittor tm̄ ad ꝑtē. l. pl̓es. §. ſi ꝯiunctū. ff. deleg. j. qꝛ ex ꝑte tm̄ mihi relictū eſt. et ꝑs ꝯiūcta nō oīno deficit. qꝛ natural̓r ſeu de eqͥtate ſibi debet̉. Sed ibi legat̉ mihi ⁊ illi qͥ nōeſt in reruꝫ natura nec eſſe ſperat̉. admittorego ad totū. l. ſi duobꝰ. p̄alle. §. fi. ff. de leg. j.Rō. qꝛ ꝑs ꝯiuncta oīno deficit. Idē gͦ in oīcaſu in qͦ ꝑs totaliter deficit. vel qꝛ ꝯiūctusmorit̉ an̄ teſtatorē. vl̓ relictū eſt poſthumoqͥ naſcit̉ abortiuꝰ. vel ſi cōiunctꝰ repudiat.qꝛ tūc ꝑs ꝯiūcti oīno deficit. et iō ꝓpter ꝯiūctionē alteri ꝑti accreſcit. lꝫ de ꝯſuetudīe qͣrundā ꝑtiū. vt frācie. cōiunctio nō ẜcatiusaccreſcēdi. Id̓o qͣꝫtūcūqꝫ deficit ꝑs vniꝰ. alter tm̄ ad ꝑtē admittit̉ .ſ. ſibi relictā. Significat gͦ nō admitti ad ꝑtem ip̄m ꝯiunctū adꝑtē tm̄ vel ad totū admittendū ꝓut hoc qd̓libet mediū ꝓbabile declarat.Nolle ⁊ nō velle differūt. qꝛ nolo īportat p̄ciſe reſiſtentiā. ꝯtemptū. ⁊ oīmodā ꝯtradictionē vel repudiatōꝫ. ⁊ nō ſolū abſentiā voluntatis. Sꝫ nō volo tm̄ aliqualē ⁊ nō oīmodā īportat ꝯtradictionē. vt no. Io. an. d̓offi. dele. c. prudentiā. §. ſexta. ſuꝑ ꝟ̓. nō velit. Et qn̄qꝫ capit̉ nolo vt etiā nō importatp̄ciſe reſiſtentiā ꝓ nō volo. vt in. c. finē litibꝰde do. ⁊ ꝯtu. ibi nolit aut neq̄at ẜm Io. an.et ſequit̉ Uin. Sil̓r dormiēs nō vult legere tūc. et tn̄ exp̄ſſe ſe legere nō negat. vt no.

de ſpō. c. ij. Et dictio nolle ꝯponit̉ de n̄ velle. Alij tn̄ talē ponūt differentiā dicentes.ꝙ nō velle ẜcat pͥuatiue .i. nō eſſe voluntatēſeu motū volūtatꝭ. Sꝫ nolle ſignificat poſitiue .i. eē motū nō fieri. vel nō obtinere ilid̓de qͦ q̄rit̉. Et ꝑ hoc dicūt doc. ꝙ ſi heres deliberādo de adeundo dic̄ ſe nō velle adire.hec ꝟba nō ſignificāt repudiatōꝫ. qꝛ nō velle adire eſt nō hr̄e motū animi ad adeundūnō aūt ꝑ hͦ ſequit̉ ꝙ repudiet. ſecus ſi dicatnolo adire. qꝛ ſenſus ē ꝙ hꝫ motū animi adnō habendā hereditatē. et iō ẜcat repudiationē. fac̄. l. filij. §. j. ff. ad tercul. ꝓpter hͦ dixitl. ꝙ inter velle ⁊ nolle ē mediū .ſ. nō velle etnō nolle. l. j. §. ſcientiā. ff. de tribu. ac. ⁊ hͦ deꝓprio ẜcato ꝟbi. Sꝫ ex circūſtantijs pn̄t recipi alia ſignificata.Nota idē eſt qd̓ infamia. l. j. ff. de his qui notan. infa.Notare qn̄qꝫ ē rep̄hendere. c. fi. de ſortil̓. qn̄qꝫ infamare. c. accedens. de pur. cano. qn̄qꝫcōſiderare. c. cū olim. ij. de of. dele.Notariꝰ eſt publica ꝑſona. qꝛ eiꝰ officiū adpublicā vtilitatē inuentū eſt. et d̓r a notādoqd̓ eſt negocia hoīs publice ⁊ auctētice ī publicā et auctenticā formā redigere. Et idemd̓r ſcriba a ſcribēdo. ⁊ tabellio ſeu tabellarius a tabula. Re. ſupͣ locis ſuis.Nochꝰ d̓r illegitimꝰ ⁊ ꝓprie de adulterio natus. ſic̄ d̓r nocha febris q̄ affligit vt qͣrtananō tn̄ eſt vera qͣrtana. vt no. glo. in. §. ꝑſoneꝟo. in fi. ca. niſi cū pridē. de renūc. Etiā d̓r anota .i. infamia. qꝛ talis infamiā incurrit.Notoriū eſt triplex. Qd̓dā eſt notoriū p̄ſumptionis. ſcꝫ qd̓ eſt de euidētia iuris vehemētis p̄ſumptū. vt paternitas. filiatio. vbi nōrequirit̉ alia ꝓbatio. c. qm̄. de fi. p̄ſby. Naꝫde hoc ꝙ qͥs ſit alicuiꝰ filius nō p̄t vere ꝓbari. l. luciꝰ. ff. de cōdi. ⁊ demō. vn̄ filius eſtquē nuptie demonſtrāt. ff. de in ius vo. l. qꝛſꝑ. in fi. Nā ⁊ vir ⁊ vxor aliquē infantē nutriūt ⁊ dicūt cū filiū eoꝝ eſſe. tūc p̄ſumit̉ eorū filius. Eſt ergo notoriū p̄ſumptōis euidentia rei euidēter a iure p̄ſumpta. Aliud ēnotoriū iuris. et eſt clara iudicialis ꝯfeſſio.incōuincibilis ꝓbatio. ⁊ irretractibilis diffinitio. de qͦ ſcꝫ notorio qͥs dānatꝰ eſt. vl̓ iniure cōfeſſus. Et ſic illud eſt duplex. vicꝫ ꝑcōfeſſionē factā in iure. ⁊ ꝑ ſnīaꝫ iudicis. vtin. c. veſtra. de coha. cle. et mulie. Terciumeſt notoriū facti .ſ. qd̓ cōmiſſum vel factū n̄